Archief voor de ‘democratie’ Categorie

96126_l

Dat er ’s avonds gedurende een uurtje of wat een paar uitgekiende spotjes op de Naardense Utrechtse Poort, het stadhuis en de Grote Kerk staan, is alleszins begrijpelijk. Monumenten waar we trots op zijn verdienen een feeërieke verlichting. Over de functionaliteit daarvan zal de grootste milieufreak amper twisten. Een onverbiddelijke tijdklok waakt over verspilling.
De betonnen stalinistische gemeentebunker aan de Brinklaan waarvan de peperdure verbouwing al aardig begint te vlotten is nou niet bepaald een sieraad waar ons fusiehart sneller van gaat kloppen. Waarom de lampjes daar ’s nachts nog steeds blijven branden, is velen een raadsel. De  lokalen van Hart voor BNM stelden er met een wakker oog voor duurzaamheid herhaaldelijk vragen over aan het College.
Tot nu toe zonder effect.
Of worden er in de nachtelijke uurtjes samen met de grootgrutter snode plannen gesmeed om dwars tegen alle volksraadplegingen en collegebesluiten in de verhuizing naar het Scapinoterrein er alsnog door te jassen?
Appie let toch zo op de kleintjes?

licht uit

De Naarling 2
We kunnen er dan wel massaal door inwoners gesteunde petities tegen aan gooien, als de fusiegeile provincie Noord-Holland z’n zin doordrijft, hebben we op commando maar door hun perverse hoepels te springen.
Nog maar koud zijn onze nog immer irritant jeukende fusiewonden gelikt of we worden al weer een nieuw masterplan in gerommeld.
Vette schijt aan de gemeenteraadsverkiezingen van 2018.
Toch een prima moment om ons als bewoners uit te spreken over dit soort ongein, zou je zeggen.
De Haarlemse kraamkamer van ellende heeft in z’n schier onuitputtelijke schaamteloosheid aangekondigd nota bene vlak voor die verkiezingen z’n macabere plannetjes over al weer een nieuwe herindeling er door te gaan jassen.
En dan valt er gewoon niks meer te kiezen.
Wat die grotere  bestuurskracht betreft beschikken we natuurlijk over een lichtend Haags voorbeeld. Een kissebissend clubje krijgt dat knarsende motorblokje maar niet aan de praat.

tom

De_eenige_oprechte_Haarlemmerolie

Eeuwig zonde dat m’n moeder zaliger ooit die bevalling van mij niet heeft weten te rekken tot 28 april.
Ik was  zielsgraag bij dat smikkel- en smulfestijn in Het Paleis geweest.
Een eigentijds bamboevoorgerechtje gevolgd door een stevige onbesproken steak uit het land van Videla op een bedje van uitgeprocedeerde authentieke Syrische Baba Ghanouj. Ingevlogen door Julio Poch himself die op voorspraak van Willy voor een paar dagen z’n enkelbandje mocht inleveren. Maakte er graag een ommetje voor langs Damascus. Besloten met de massale horlepiep onder het zingen van ‘Lang zullen WE leven’.
Met dat wereldvreemde koningshuis heb ik niet zo veul. Zal wel komen omdat ik in m’n jongste Soestdijkse jeugd elf jaar lang gewapend met een bosje treurige snijbloemen naar dat defilé geschopt werd.
Maar die mening ben ik aan het nuanceren.
Niet zozeer door het tv-babbeltje dat de Majesteit deze week had met Wilfried.
Een royale kans om definitief af te rekenen met z’n jetset-verleden.
En er kan ook een streep door ‘beetje dom’.
Iedereen ging er van uit z’n dak.
De mens achter de monarch, zeg maar.
In een tijd waarin dubieuze volksmenners grote bevolkingsgroepen tegen elkaar opzetten, de verlossende Haarlemmerolie waar de zwijgende meerderheid naar snakt.
Zo’n Koningsdag benadrukt dat nog maar weer eens.
Blijven dus.
Voorlopig.
Bovendien: landen met een vergelijkbare poppenkast marcheren als een tierelier.
De week ook van de zakkenvullers. Aangevoerd door de Crematiekeizer, de zoveelste VVD-coryfee, en nog wel de voorzitter van dat clubje, die zo z’n eigen ideeën heeft over het vrijemarktmechanisme.  Altijd weer fascinerend hoe dat soort fijnbesnaarde typjes z’n hevig besmeurde straatje meent schoon te kunnen vegen.
Inclusief Noord-Koreaanse/Trumpiaanse schoffering van de pers.

Reuze benieuwd of de  faux pas van de patatliberaal die eigenlijk gewoon Hennie heet, komende week nog door de eloquente bovenmeester Mark onder het tapijt te moffelen valt. Z’n partijgenoten Mark Verheijen, Frans Weekers, Fred Teeven, Ivo Opstelten en Ard van der Steur werden in de opmaat van hun politieke val immers al even enthousiast door hem verdedigd.

VVDtop

De Naarling 2

Het lovenswaardige voorstel van Naarder Jelmer Kruyt mbt het parkeerverbod bij de Uut heeft het niet gehaald in de gemeenteraad Gooise Meren. Wethouder Van Meerten ‘wil het parkeren integraal bekijken als onderdeel van een parkeervisie voor de hele vesting en niet als los onderdeel. Als we nu een verbod instellen, krijg je met name een verplaatsing van het probleem. ‘
Hoe mistig wil je het overbekende ambtenarengereutel hebben waarmee we weer eens het bos ingestuurd worden?
Als 1 van de 150 deelnemers aan de Facebook-poll van Kruyt (waarvan de uitslag niets aan duidelijkheid te wensen overliet) mocht ik nog even de illusie koesteren dat zoiets best wel even democratisch geregeld kon worden.
Nee dus.
Het zal ze in Muiden en Bussum weliswaar aan hun reet roesten dat wij ons druk maken over zoiets als een historisch Naardens plein. Maar een fluïde regent die wegdrijft uit haar eigen bloedgroep is natuurlijk andere soep.
Dat er tijdens de zaterdagmarkt bij de Uut en de Gele Loods geparkeerd wordt, is het ergste niet. Maar ligt er doordeweeks  op Nieuw Molen niet een zee van ruimte op 5 minuten loopafstand?
Gemeenteambtenaren en werknemers van de LINDA metselen dagelijks het Promersplein dicht. Wat die ambtenaren betreft zal dat zo’n vaart niet lopen. Die drie man en een paardenkop die op het Stadskantoor, zo lang als het duurt, hun beleidsstukken zitten weg te tikken zijn het grootste probleem niet. Onze nieuwe burgemeester geeft trouwens het goede voorbeeld. Ik kom hem regelmatig tegen als hij op de fiets naar de Raadhuisstraat peddelt.
En volgens geruchten heeft de LINDA, die inderdaad uit haar voegen barst, plannen om haar heil elders te zoeken. Ik hoor Bensdorp Bussum rondzoemen.
Nou hebben we zo’n aardig Ruijsdaelplein gekregen.
De ellende was helemaal niet te overzien geweest als die onzalige verplaatsing van het Vestingmuseum niet afgeblazen was.
Autovrij graag!

En ook bij dat verrekte ‘harmoniseren van het parkeerbeleid in alle drie de kernen van Gooise Meren’ (ieder met een eigen historie) grijp ik vertwijfeld naar de maagzuurremmers.

20170317_161921.jpg

Vuurrood stond de telefoon bij de bestuurders van het Bussumse Denksportcentrum. Het voormalige kerkgebouw aan de Nieuwe Englaan staat dagelijks op twee verdiepingen stijf van de zinderende activiteiten. Go, schaak, bridge.
Ja, vooral dat laatste.
Zeven dagen in de week stroomt het  voormalige godshuis tegenwoordig vol met lieden die staan te trappelen om in georganiseerd verband hun kaartje te leggen.
In deze verkiezingsweek liep er echter zand in de machine. De afzeggingen voor beginners- en gevorderdencursussen druppelden binnen. Zelfs het mateloos populaire BOBBEN (bridge onder begeleiding)  zag  donderdag jl. met lede ogen het aantal deelnemers met 10% teruglopen.

Nee, het Centrum heeft NIETS van doen met het overdadig met gel gepimpte hoofd van gladjanus Kuzu die in alle standen weigert afstand te nemen van de uiterst dubieuze uitspraken van die treurige Turkse president. Waarmee hij op zijn eigen manier de PVV naar de kroon steekt.
Niks mis natuurlijk met  integere volksvertegenwoordigers die een onvoldoende gehoorde groep Nederlanders een stem willen geven. Die vanuit een sterk ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel sociale uitsluiting willen tegengaan en achterstelling bestrijden.
DENK verbindt niet maar zet bevolkingsgroepen tegen elkaar op.

Het Denksportcentrum Bussum is er dan ook van overtuigd dat de wegblijvers komende week de route naar deze unieke sociëteit weer weten te vinden.
En een naamsverandering? No way!

header

M’n sociaal-democratische wonden zijn gelikt. Als er één politieke groepering is die geen vijanden nodig heeft om zichzelf om zeep te helpen, dan de PvdA wel. We zullen het in ons neo-fascistische landje de komende vier jaar moeten doen met het Nieuwe (fatsoenlijke?) Populisme van de VVD en (zeker) het CDA die in verkiezingstijd aardig tegen Gekke Geert begonnen aan te schurken. PVV Light dus.
Het zij zo.
Vanmorgen, staande voor m’n bed, in ieder geval de dag maar eens begonnen met het Wilhelmus. Is er vroeger in het gristulluk basisonderwijs met bloed zweet en tranen ingestampt. Inclusief het zesde couplet. Voor iemand die het statistisch gezien langzamerhand wat meer van z’n langetermijngeheugen moet hebben, in ieder geval een eitje.
Bumor’s  wil is wet. In een paar jaar tijd van een wat saaie stofjas getransformeerd tot een ongemeen zwaar opgefokte oppositieleider. Maar die wél in 90% van de gevallen meestemde met het crisisbeleid van een opmerkelijke regeringscombinatie waar geen ene fuck van deugde. Het imagoverlies als gevolg van de  kortstondige vrijage met de PVV die ooit bijna de ondergang van z’n clubje betekende, heeft ie nu wel definitief van zich afgeschud. Wat snoof ie de laatste maanden eigenlijk  zo door de bank? Hetzelfde als die hyperventilerende valse nicht/rollatorpopulist/AOW-WAO-rommelaar  Helicopter Henkie?
Terwijl de nieuwbakken vrijgezel Alexander, die in de zeeën van vrijgekomen tijd met z’n vriendjes van die christelijke splinter al aan het bakkeleien is over een eigentijds levenseinde, warm loopt voor z’n laatste kunstje legt het doortrapte geteisem van DENK het ene rookgordijn na het andere rond de Armeense genocide en het contemporaine rabiate gereutel van vriendje Erdogan.
Verder bij de plaatselijke pianowinkel langs geweest voor een vleugel. Het gaat wat mij betreft klassiek worden. Goed voor m’n imago. Gisteravond tussen de potten en pannen iets gedaan met uien en courgettes. En achter m’n laptop snuif ik als zelfbenoemde intellectueel sinds vanmorgen regelmatig hartstochtelijk aan een zakje geestverruimende  lavendel.
Je weet maar nooit.
Vrouwen vallen voor  de publiekelijk tongende Jessias met z’n geplagieerde toespraken. Mannen gaan voor Big Smile Mark.
Dat wordt in de retirade in  de krochten van het politieke bedrijf nog een heel gedoe om een genderneutrale pisbak te vinden.

Ch1xF7HWMAA4mA_

De Internationale Dag van het Naakt Tuinieren op de eerste zaterdag van mei is één van de ca. 500 speciale dagen (weken, maanden, jaren) waarop we met z’n allen geacht worden stil te staan bij een bij een heikel themaatje.
Ik heb geen tuin. En zal het op een zomerse dag op mijn bescheiden binnenplaatsje wel uit m’n hersens laten m’n buren te shockeren met mijn rimpelige scrotum. Maar toch. Als je één dag per jaar met alle geweld in je blote kont de ligusterhaag wilt snoeien, ga vooral je gang. Vrijheid blijheid.
Er zitten veel overheidsorganisaties zoals de Verenigde Naties achter dit soort dagen. De VN heeft er nogal wat bedacht: een stuk of 80. Er zijn ook een hoop medische dagen. Bijna elke ziekte die wat voorstelt heeft z’n eigen feestdag. Van Wereld Kanker tot de Wereld Hemofilie.
Op 8 Maart jl. hadden we dan weer de traditionele Internationale Vrouwendag die in het teken staat van strijdbaarheid en het gevoel van solidariteit van vrouwen overal ter wereld. Na ruim een eeuw niet aflatende strijd valt er helaas nog heel wat terrein te winnen voor de dames.

Wat onze media betreft ben ik qua vrouwen al enige tijd helemaal om. Beatrice de Graaf, Mariëlle Tweebeeke, Barbara Baarsma, Marcia Luyten e.v.a., ik heb ze in m’n hart gesloten. Ze degraderen met hun scherpe analyses en presentaties menige manlijke collega tot een fletse exegeet. En ook het heldere betoog van de sporadisch optredende politica die deze week binnen het mannengeweld mag opdraven (Sharon Dijksma in Pauw en Jinek, afgelopen woensdag) doet weldadig aan. Heeft aanzienlijk meer van doen met verbinden dan de zich eindeloos herhalende afgezaagde verkiezingsretoriek van de ‘grote jongens’ en de narcistische splinterdemagogie van treurige typjes als Henk Krol, Thierry Baudet, Jan Roos, Jan Dijkgraaf  en consorten.
Enige smet op onze Vrouwendag waren de holle vaten van het themagroepje Gooise Vrouwen die de publieke tribune bij P&J bevolkte. Alles wat er die dag zorgvuldig aan erkenning van de vrouw opgebouwd was, werd weer net zo makkelijk onderuit geschoffeld met onbegrijpelijke lulkoek.

17202679_810288589126781_3264016120468652133_n

Tot slot in dit kader het optreden van de enige vrouwelijke fractievoorzitter in de Gooise Meren. Dat die kleine opdonder van Hart voor BNM de keuken in gedoken was om de Raad te voorzien van (zelfgebakken?) petit fours met roze muisjes deed weliswaar nogal rolbevestigend aan. Maar de symboliek ervan (de geboorte van veel vrouwelijke raadsleden in de toekomst) sprak boekdelen. Momenteel slechts 5 vrouwen op 26 mannen.
De straatvechter Munneke Smeets, of je het nou met haar eens bent of niet, handhaaft zich middels haar immer zwaar doortimmerde principiële nota’s en vragen met verve als DE luis in de pels van een Raad waarin de oppositie bij voortduring (en regelmatig ten onrechte) tegen een dichtgetimmerde coalitiemuur aan loopt. Als zij de interruptiemicrofoon grijpt die ze als een klisteerspuit hanteert, loopt het menig volksvertegenwoordiger dun door de broek.
Die Raad kan daar helemaal geen tweede exemplaar van aan…….