Archief voor de ‘Naarden’ Categorie

Hoog bezoek

Geplaatst: 14 februari 2018 in actualiteit, afscheid, Naarden, Podium deMess Naarden, zorg

halbe2

Advertenties

DSCN5523
13 februari 2018
Een afspraak met PIM WESTERWEEL maken is niet het grootste probleem. Maar vind z’n huis maar eens. Na een keer of zes de Naardense Bollelaan op en neer gereden te hebben, constateer je dat de telling van de huisnummers onverbiddelijk ergens stokt bij 8. Het obscure zandpaadje off road moest dus uiteindelijk voeren naar nummer 4. Pim is niet van de rijtjeshuizen. En inderdaad: een uit onvervalst hout opgetrokken wooncomplex annex galerie met riant landelijk uitzicht. Niks obscuur. Een kruip-door- sluip-door doolhof met telkens weer nieuwe verrassende ruimtes die één en al fotografie ademen. Een pand waarin hij Youp van ’t Hek ooit in de gelegenheid stelde z’n eerste wankele schreden op het cabaretpad te zetten.
En je begrijpt ogenblikkelijk dat als Pim, die er al sinds 1974 woont, zo’n geweldige stek ooit verlaat, ‘dit slechts in horizontale toestand zal gebeuren’. Dat moment zal nog wel eventjes op zich laten wachten want Pim, die je inschat als een krasse zeventiger, is in al z’n vitaliteit (echtgenote Erna met de pretoogjes doet het niet voor minder) al aardig op streek in de tachtig. Waarvan zestig jaar fotografie. En niets wijst er op dat ie van zins is de spreekwoordelijke pijp aan Maarten te geven.
Het tijdstip voor ons gesprek leek bij nader inzien voor een schaatsliefhebber wat aan de ongelukkige kant. De Olympische 1500 meter voor mannen was onderweg. Geen nood. Even later zit je met Pim, ooit zelf een verdienstelijk sporter (o.a. Rugbyclub ’t Gooi en atletiek) voor het scherm waarop Kjeld en Patrick op overtuigende wijze goud en zilver binnen slepen.
Praten met Pim Westerweel is een genoegen. Of je elkaar al jaren kent. Een fotograaf met passie die je trakteert op een schier oneindige optocht anekdotes, die nauw verbonden zijn met z’n oeuvre. Sportfotografie (waarmee hij in z’n begintijd z’n apparatuur bij elkaar scharrelde) diende voornamelijk als opstapje naar het grote werk met een bonte verscheidenheid. Uiteraard veel meer dan de vele prachtige portretten waarmee hij bekendheid geniet.
Grondlegger van het vermaarde tweejaarlijkse FotoFestival Naarden, waarvan het nog maar de vraag is of er, gezien de steeds maar stijgende kosten, voldoende sponsoren en subsidiegevers bereid zijn om het festival in het 30e jaar!! te laten slagen.

Voor de expositie in deMess is gekozen voor portretten van bekende Nederlanders die allemaal op één of andere manier gerelateerd zijn aan theater. En daar wil Pim voor de gelegenheid wel even een imposante verzamelmap voor opentrekken. Met bijbehorende anekdotes uiteraard.
Niets erger voor een fotograaf dan het moment suprême missen. Maar als je bij hem op bezoek gaat om z’n verhalen op beeld vast te leggen en, onder de indruk van z’n exposés, eenvoudigweg vergeet om de camera te laten lopen, gaat er al gauw heel wat interessante vertelkunst verloren. En je wilt het de man niet aandoen om het allemaal nog eens dunnetjes over te doen. Het bijgaande videootje is een schamele pleister op de wond.

Theater gerelateerde portretten dus. En daar mogen Freddy Heineken en Johan Cruijff best tussen hangen. Want die zorgden op hun manier immers ook voor het nodige theater?
Op 21 februari gaan we zien of ze door de ballotage kwamen.
Van 21 februari tot 21 maart dus.
Een aanrader! Zonder meer!

Als we na anderhalf uur afscheid nemen, staan we nog even stil bij de plaats des onheils waar hij recent het topje van de wijsvinger van z’n linkerhand verspeelde bij het kloven van z’n open haard hout.
Nog mazzel dat ie de sluiter van z’n camera met rechts afdrukt……..

oprekken

In het eerste tv-debatje van ‘In Derde Termijn‘, het politieke babbelprogramma van Gooi-TV mocht Naardenees Jelmer Kruyt het opnemen tegen Bussumer Jos de Lange van de plaatselijke Christendemocraten, de supersub van ‘onze’ Marleen . Echt chocola viel er nog niet van te maken. Maar dat was misschien ook niet de bedoeling. Het echte vuurwerk zal wel losbarsten als de gemeenteraadsverkiezingen wat dichterbij komen.

De soepeltjes formulerende  ondernemer Jelmer hield z’n kruit nog opmerkelijk droog tegenover het wat risicoloze gekeutel van De Lange die z’n naam volledig waarmaakte door zich te buiten te gaan aan een aantal ellenlange taalkundige hoogstandjes met een hoog mist-gehalte. Zodat we ons volledig konden focussen op de misschien onbewuste tip die Kruyt van Gooi-TV mee kreeg:

Hij moet, gezien de aftiteling,  wat Ruud Bochardt en z’n maten betreft,  als de sodemieter de lijst van het GDP wat OP-REKKEN.

 

De contracten zijn getekend.
Het is alleen nog een kwestie van het prikken van een datum.
binnenkort in demess

Bar

Geplaatst: 18 januari 2018 in actualiteit, consument, cultuur, deMess, Naarden, theater, zorg

26220066_1172986829500252_1194560588575451451_nHet BARGEBEUREN in het Naardense theater deMess maakt een steeds geolieder indruk. Een ware batterij aan meer dan attente vrijwilligers schenkt moeiteloos de drankjes uit. De spitstijden (pauzes bij drukbezochte voorstellingen) worden opgelost door de consumpties in de nevenruimte vast klaar te zetten. Iedereen is inmiddels gewend aan het (cashless) betaalsysteem dat steeds vlotter werkt. En ook de variëteit aan consumpties is voor een betrekkelijk klein theater behoorlijk o.k.
In het plaatselijke periodiekje Naardenezen heeft men inmiddels het geheim ontdekt achter de unieke wijze waarop wij onze koffie voortdurend op temperatuur weten te houden.
Warmhoudplaatje in historisch perspectief.
Dat weer wel.

csm_eigen-risico-zorg-toch-niet-omhoog_780_ad70a72f18

Ons verrekte koloniale verleden speelt weer lekker op. De bordjes worden verhangen. De slavendrijvers Jan Pietersz Coen, Witte de With, Michiel de Ruijter en consorten liggen hevig onder vuur. Een tunnel (ondergronds weliswaar) die geassocieerd wordt met een VOC gouverneur-generaal die ooit verantwoordelijk  was voor het uitmoorden van de Indonesische Banda-eilanden kunnen we nog wel behappen. Maar als je elke dag door de poort van een gelijknamige basisschool moet, wordt het kennelijk onverdraaglijk.
Vanaf nu gaan we de puntjes op de i zetten.
Nieuwe afbeelding (10)Wellicht moet Ridder Marco, aan wie al jaren een dubieus luchtje hangt, z’n militaire Willemsorde inleveren omdat ie niet al te fris aan de gang is geweest in Afghanistan.
Het zijn peanuts vergeleken bij de manier waarop we ooit overzee huisgehouden hebben.
Een kwestie van appels en peren.

 

 

Intussen zitten we ook in Naarden met de handen in het haar.
Kan Marktstraat eigenlijk nog wel als naam voor onze belangrijkste vestingstedelijke verkeersader?
Het wordt tijd om een punt te zetten achter die vermaledijde marktwerking in de zorg.
We moeten ophouden te doen alsof concurrentie leidt tot betere zorg. Het is een liberaal dogma dat alleen maar leidt tot onnodig hoge reserves bij zorgverzekeraars en zorgaanbieders. Geld waarvoor burgers geen zorg krijgen. Het systeem prikkelt zorgaanbieders tot meer behandelingen en diagnoses dan strikt noodzakelijk is.
Een failliet systeem.
En daar willen we niet dagelijks aan herinnerd worden.

Bordjes

Geplaatst: 7 januari 2018 in actualiteit, afscheid, feest, Gooise Meren, Naarden, nostalgie, zorg

20180107_105743.jpg

Het dient gezegd te worden: over het algemeen kom ik er op m’n therapeutische kuiertochtjes in onze vestingstad heel bevredigend uit.
Sterker nog: tot genoegen zelfs.
Maar als ik via de Jan Massenstraat op de Oude Haven stuit, slaat de verwarring onverbiddelijk toe.
Kan ik me met goed fatsoen  nog wel wagen aan die oversteek?
Of probeert Gooise Meren me, al weer,  op het verkeerde been te zetten?
2018 is nog maar koud begonnen of daar begint het gedonder al weer.
Mij hoor je (zoals ik op m’n Oudejaarsconference in deMess riep) niet zeggen dat het vroeger beter was.
Maar wel stukken leuker.
En duidelijker.