Hoed

Een grote ontmoetingsplek, dat is  wel zo ongeveer het doel dat een initiatiefgroep vanuit de Stichting Kunstkring Naarden voor ogen heeft met de beoogde nieuwe bestemming van gebouw De Hoed. En hoewel de Stichting helemaal niets heeft tegen multicultureel, in tegendeel zelfs, zou het  door de krant gehanteerde containerbegrip ‘multicultureel centrum’ wellicht tot misverstanden kunnen leiden. Laten we het voorlopig maar houden op ‘Sociaal-Cultureel Centrum’. Maar er wordt nog gezocht naar een wat minder beladen noemer. Ook over de naam ‘De Hoed’ waarmee nogal wat mensen niet zo gelukkig zijn, valt uiteraard te praten.

De initiatieven van de Stichting dateren al van een paar jaar terug. Met een geïnteresseerde geldschieter in de gelederen stond aanvankelijk de koop van het gebouw voor ogen. Een onmogelijkheid, zo bleek al gauw. Het maakt deel uit van de Naardense Vestingwerken, waarover de NMO sinds enige tijd de scepter zwaait. Het enthousiasme van de initiatiefnemers werd er niet minder om. Onderzoek in Naarden Vesting leerde immers dat er binnen de wallen een zeer duidelijke behoefte is aan een dynamische ontmoetingsplek waar sociaal-culturele activiteiten kunnen plaatsvinden. Waarna contact werd gezocht met de NMO. Of SMB (Stichting Monumentenbeheer), zo je wilt.

Afgelopen half jaar is er in een uitstekende sfeer een aantal gesprekken gevoerd. De SMB koos uiteindelijk NIET voor een commerciële gegadigde (waar meer aan te verdienen zou zijn) maar omarmde vanuit een zeer welkome filosofie uitdrukkelijk de plannen van de Naardense initiatiefnemers. En hoewel er organisatorisch nog heel wat te verhapstukken valt, komt het geheel nadrukkelijk in een stroomversnelling.

De SMB geeft het gebouw aan de buitenkant een fikse opknapbeurt. En ook neemt ze in goed overleg met de initiatiefnemers een ingrijpende interne verbouwing voor haar rekening die tegemoet komt aan een aantal wensen met betrekking tot het multifunctionele karakter. Daarbij dient uiteraard terdege rekening gehouden te worden met de omstandigheid dat we hier te maken hebben met een monument. De finishing touch ligt bij de Stichting zelf. Een flinke klus die met vrijwilligers geklaard moet worden. Het hele project wordt sowieso een omvangrijke  VRIJWILLIGERSAANGELEGENHEID  want de exploitatie van het Centrum wordt er eentje zonder winstoogmerk.

De SMB heeft de huidige gebruikers de huur opgezegd. Voor de toneelvereniging  ToVeNaar, begrijpelijk, een fors probleem.  Het gebouw moet met het oog op de verbouwing volledig ontruimd worden.  Wellicht voor ToVeNaar het moment om het mes te zetten in een enorme hoeveelheid bezittingen in opslag die vermoedelijk al jaren niet meer gebruikt worden. Daarnaast moet er in overleg met de SMB een plaatsvervangende ruimte gezocht worden voor een aantal voor hen vitale attributen.
Misschien het moment om nog eens zeer nadrukkelijk te beklemtonen dat het geenszins de bedoeling is om ToVeNaar uit het gebouw te werken. Integendeel, de toneelvereniging staat uiteraard bovenaan het lijstje van gegadigden die de Stichting in de nabije toekomst  buitengewoon graag verwelkomt.
De Stichting was zelf niet in de positie om te ‘onderhandelen’ met de huidige gebruikers. Dit lag geheel op de weg van de SMB. Er is daarnaast wel degelijk contact geweest met ToVeNaar waarbij de initiatiefnemers duidelijk hebben aangegeven dat de ‘ontruiming’ wat hen betreft van tijdelijke aard is.
Als de tijd rijp is, heeft de Stichting trouwens het voornemen in contact te treden met ALLE mogelijke gegadigden die in de toekomst gebruik willen maken van het Centrum.
Zo breed mogelijk dus.

Daarnaast zijn er eerste verkennende en uitermate positieve  besprekingen gevoerd met de exploitant van het Andreashuis dat voor een deel in dezelfde vijver gaat vissen als de Stichting. De constructieve opstelling van het Andreashuis met haar know how is hartverwarmend. Daarnaast zal ook gepraat worden met de eigenaar van het fonkelnieuwe Vestinghotel die aangegeven heeft ook een culturele poot aan zijn onderneming te willen verbinden. Kortom, een mogelijke bundeling van krachten om in de toekomst Naarden een vibrerend cultureel hart te bezorgen.

Voor de beeldvorming is zo’n ontruiming natuurlijk niet zo geweldig. Er viel enig gemor te lezen in de plaatselijke social media. Paul Vuijst heeft gelukkig voor z’n inzameling inmiddels een nieuw home gevonden in de Schakel. Het is heel goed mogelijk dat deze locatie wel eens veel geschikter zou kunnen blijken dan de Hoed.
En met de toneelvereniging komt het dik voor elkaar.
Rest een ongekende hoeveelheid positivisme en dadendrang die er gegroeid is voor het Hoed-project.
Er melden zich regelmatig nieuwe belangstellenden die staan te trappelen om deze onderneming tot een succes te maken. Iedereen die denkt met zijn/haar specifieke expertise een bijdrage te kunnen leveren, is van harte welkom. En  straks kunnen we voor die finishing touch uiteraard niet genoeg Naarders gebruiken die hun handen uit de mouwen willen steken.
We gaan er een toplocatie van maken!

 

Ferry
Heel even dreigde er onlangs een treurige tweespalt in Naarden. Op de social media werden er vanuit de Keverdijk vraagtekens geplaatst bij de kwaliteit van onze Vestingzondag. Een braderie van niks. Als je het komisch aandoende, oplaaiende chauvinisme mag geloven, schijn je voor het ware kraampjesfetisjisme toch echt op de Schapenmeent  te moeten zijn.
Het zal wel.

Ik kan makkelijk lullen. Heb niks met braderieën. Maar omdat ik ieder initiatief om een beetje leven in onze brouwerij te brengen van harte toejuich, doe ik op zo’n dag natuurlijk wel even een plichtmatig rondje langs het geesteskindje van Gerda cum suis. Waarbij ik me keer op keer afvraag wat nou precies de doelgroep mag zijn.

De plaatselijke verdeeldheid verdween als sneeuw voor de zon bij de samengebalde trots over de gouden medaille van ‘onze’ Ferry. Een topprestatie die de eensgezindheid bij de  koffieautomaatautoriteiten onder de Naardense Facebookers en twitterati op slag weer vlot trok. Alsof iedere Naarder daar z’n eigenste persoonlijke bijdrage aan had geleverd. Maar een nieuwe splijtzwam lonkt al weer aan de horizon. Gaat onze krachtpatser die het, pikant detail, in z’n spaarzame vrije momentjes met Ranomi schijnt te doen, straks in Naarden gehuldigd worden of moeten we er met z’n allen voor naar die verrekte Brinklaan? En wordt dat klusje geklaard door die anonieme wijkwethouder of halen we daar onze enige  ex-Olympiër Marleen voor van stal?
De laatste, mag ik toch hopen?
En voor zoiets is uiteraard slechts één locatie denkbaar.

advocaat van de duivel

Afbeelding  —  Geplaatst: 15 augustus 2016 in actualiteit, politiek, voetbal, zorg

liesblessure

Afbeelding  —  Geplaatst: 14 augustus 2016 in actualiteit, de dood of de gladiolen, Rio, Sportzomer, zorg

strandje2

Enquêtes zijn het gedroomde medium voor de lafaard. Mensen die ze naar waarheid  invullen, zijn doorgaans niet representatief. Sta er bijvoorbeeld niet raar van te kijken als straks uit een enquête blijkt dat er evenveel getrouwde mannen als vrouwen zijn.
Naar de betrouwbaarheid van het recente onderzoekje van reisboer Zoover kunnen we slechts gissen. Als Jan de Toerist Naarden echter het cijfer 8 geeft, dan toucheert de rechtgeaarde chauvinist dat natuurlijk soeverein. We moeten het in deze Olympische weken met zilver doen. Weesp (8,4) greep het goud. Enthousiasme ontstaat niet door wat er is maar door wat men verlangt.
Op naar de verbeterpuntjes dus.
Ons uitgaansleven is gewoon kut met peren.
Het jeu de boules genootschap De Vestingballen gaf ongewild  al een eerste voorzetje. De uit eigen middelen betaalde renovatie van de baan leverde een bij nader inzien nogal gênant neveneffect op. Badgasten hebben ongegeneerd bezit genomen van het wat soft uitgevallen Court Central en het zal de bouleurs de nodige overredingskracht kosten om dat geteisem te verdrijven.

De toon was gezet

Geplaatst: 11 augustus 2016 in actualiteit, fotografie, kunst, Naarden

worldpress

Fotografie is kunst. En ik heb natuurlijk al tientallen jaren geleden het idee afgezworen dat het in die sector alleen om ‘mooi’ gaat. Het verhaal dat er achter zit, daar draait het om. Het idee. Beter misschien nog: De Idee.

De World Press/Zilveren Camera tentoonstelling in onze Grote Kerk is een uiterst bescheiden expositie. Voor de prijs van een biertje maakte ik vanuit m’n interesse voor de fotojournalistiek maar weer eens m’n periodieke slentertochtje.  Als de persvrijheid daarnaast grensoverschrijdend bevorderd moet worden, wie ben ik dan om zoiets te laten lopen? Het regende buiten. En echt vrolijk is fotojournalistiek  natuurlijk ook niet bepaald.

Met de ontwikkeling van de digitale techniek kan iedereen zich tegenwoordig technisch gezien meten met de beroepsjongens. En met wat geavanceerd shopwerk kun je je toevalstreffers ook nog ‘s prachtig pimpen. Maar wij, amateurs, storten ons niet in de levensbedreigende brandhaarden in de wereld. Dat laten we graag over aan de  door de wol geverfde specialisten.
De algehele somberheid kreeg nog een extra dimensie vanwege het feit dat tijdens m’n zoektocht het kerkorgel gestemd werd.
Pijn.

ondernemende-burgerWachter Muller heeft wel wat te weeg gebracht met het crowdfundingproject voor z’n stadshotel waar we als Naarders in ieder geval reikhalzend naar uitkijken. De sloop en verbouwing hadden een zodanige bres geslagen in z’n spaarcentjes dat er zo goed als niets meer over was voor de bedjes, de tafeltjes en de stoeltjes. En dan schiet het natuurlijk niet echt op met zo’n hotel.
Geen nood. Binnen twee dagen had ie de benodigde twee ton (..) bij elkaar, zodat de eerste gasten naar verwachting in oktober kunnen inchecken.
Crowdfunding is in. En grijpt meteen als een olievlek om zich heen.
Ook in de niet-commerciële sector.
Het nogal vrijgevochten, hyperactieve jeu de boules genootschap De Vestingballen is al tijden maar bar matig tevreden over de toplaag van de baan achter de Grote Kerk. De administratie op de Brinklaan is kennelijk nog niet helemaal op orde. Maar liefst twee keer werd de aandacht op het probleem gevestigd. Tot op heden is het daar echter lou loene. Vroeger waren de lijntjes wat korter. Op de zaterdagmarkt kon je nog wel ‘s een empathische Naardense wethouder of een verantwoordelijke ambtenaar aanschieten die meteen vaart achter zo’n verzoekje zette. Maar die tijd is voorbij. Of zou het liggen aan het feit dat er fors gesnoeid is in het budget voor de promotie van de Gooise Meren?
Na een paar maanden wachten zijn de bouleurs het zat.
De hoogste tijd voor een burgerinitiatiefje.
Een grondbedrijf gaat de baan voor ca 400 euri pico bello in orde maken. De benodigde centjes waren in 24 uur bij elkaar. Sterker nog: het liep zo storm met de inschrijvingen dat er van het restbedrag net zo makkelijk nog een overkapping gerealiseerd kan worden.
De Vestingballen weten wel hoe ze de Gooise Meren door hun financiële problemen heen moeten slepen…..

En maak je geen zorgen: de aanpak wordt een stuk simpeler

Nieuwe-kraan-volvo-160-WELD