Archief voor de ‘cultuur’ Categorie

lintjeLatijn is een behoorlijk dooie taal.
Morsdood eigenlijk.
Je kunt er, koketterend op feestjes en partijen, goeie sier mee maken, ten bewijze dat jouw boeiende persoonlijkheid tot het exclusieve clubje behoort dat die hooggewaardeerde gymnasiumopleiding van weleer, met grieks en latijn, achter de kiezen heeft. Toen het gymnasium nog het gymnasium was. Want als we ons niet vergissen zou in het kader van het opleuken van de middelbareschool-opleidingen in de nabije toekomst ook wel eens een forse streep door die oude talen kunnen gaan. De relevantie (heb je er bijvoorbeeld écht wat aan bij het aanleren van andere talen?) is al jaren behoorlijk zoek. Eén oude taal in je profiel (waar je een paar luizige uurtjes in de week mee mag stoeien) is tegenwoordig al voldoende voor zo’n papiertje.
Want vergis je niet, het is behoorlijk stampen geblazen om die van de pot gerukte ablativus absolutus of de naamvallen van de derde declinatie een beetje ordentelijk in je kop te krijgen.
En dat allemaal op een leeftijd dat de hormonen door je lichaam gieren en de zesjescultuur voor velen die standaard toch al een niveautje te hoog ingeschaald lijken te zijn in ons onderwijscircus, de reddingsboei is waar ze zich wanhopig aan vastklampen. En een taal als, pak ‘m beet, Spaans, stukken voor de hand liggender zou zijn.
Het zal wel een vorm van opgeleukt cultuuronderwijs worden.
De klassieke cultuur, wel te verstaan.
Kennis van de wortels van onze beschaving.
De zin daarvan staat in ieder geval niet ter discussie.

Deze week viel een missive van onze burgemeester Han op de mat.
Althans, de naam van drs. H.M.W. ter Heegde staat er onder.
Z’n secretaris D.J. van Huizen heeft zich kennelijk over het klusje ontfermd.
Of die Dick zich ooit in het zweet zijns aanschijns zes uur in de week te pletter heeft zitten te vertalen in Livius, is nog maar de vraag.
Als je dan koketteert met de klassieken, doe het dan goed.
De aanhef.
Geachte decorandus,
Hoezo decorandus?
Ik heb het, omdat ik er niet mee op m’n bek wil gaan, voor de zekerheid nog maar even dubbel gecheckt bij professor Wikipedia.
decorandus zelfst.naamw. (m.) Afbreekpatroon: de – co – ‘ran – dus Herkomst: «Latijn Verbuigingen: decorandi of -sen (meerv.) hij die gedecoreerd gaat worden
En als ik het goed begrepen heb is het toch de bedoeling dat op het feestje van Han alleen diegenen door de ballotage komen die al lang een breed zo’n lintje in de pocket hebben..
De decorati dus. (Nee, niet die straalvinnige vissensoort uit de familie van stekelruggen).

Het gaat daar op Koningsdag in het Naardense stadhuis (met koffie en koek)  trouwens een dolle boel worden.
Maar liefst twee coupletten van het Wilhelmus moeten de decorati er tot eer en meerdere glorie van onze jarige vorst door jassen.
Die verrekte Buma heeft behoorlijk z’n zin gekregen.
Mijn schild ende betrouwen dus?
Ik lepel hem als product van een oerdegelijke opvoeding nog naadloos op.

Zal helaas schitteren door afwezigheid.

IMG-20180408-WA0000

Advertenties

2018-03-26 12.46.30.jpg

Ze hadden een druk weekje achter de rug.
Joop en Mies
Smeets dus.
Gewapend met een forse jetlag, net terug uit de States.
Te laat om op tijd aan te schuiven voor ‘Wedstrijdje’, de maandelijkse satirische kraker in deMess op de zondagmiddag.
Jan J Pieterse, Johan Hoogeboom met ditmaal als topgast good old Ivo de Wijs.
Wedstrijdje was al een half uur in al z’n vrijmoedige vrolijkheid op streek toen ons voormalige liberale gemeenteraadslid en gelouterd nautisch specialist Joop (hij wil niets liever dan de Naardense grachten in directe verbinding stellen met de wereldzeeën) met eega arriveerde.
Alleen op de wat minder courante eerste rij was nog plaats.
Na een indrukwekkende Spaziergang door de volle zaal waarvoor de voorstelling gewoon gedurende een paar minuten plat gelegd werd, belandden ze in volle glorie in de Koninklijke loge.
Het kón allemaal binnen de ongedwongen huiskamersfeer die Wedstrijdje zo kenmerkt.
Reden voor de optredende artiesten, die toch al niet vies zijn van het nodige improvisatiewerk, om uitgebreid met het Naardense echtpaar aan de haal te gaan.
Joop was niet alleen te laat maar bleek ook de nodige poëzie voor ons in petto te hebben.
Z’n finest moment greep hij na de pauze, het interactieve deel van het programma, toen hij uit de losse pols enkele hoogstandjes uit onze literaire geschiedenis ten beste gaf. En het is dat z’n immer bescheiden Mies op een gegeven moment op de rem trapte (‘Nou is het wel mooi geweest Joop’) anders had ie het goedlachse publiek ongetwijfeld getrakteerd op het volledige oeuvre van Vondel, Staring, Bloem en Paul van Ostaijen.
Voor puntdichter Jan J Pieterse die met dit soort intermezzo’s opperbest raad weet, reden om te wapperen met een lucratief meerjarencontract voor het Wedstrijdje-team:
‘Heb je volgende week vrijdag wat te doen Joop?’

Zorgen

Geplaatst: 2 maart 2018 in actualiteit, afscheid, BN-er, cultuur, DWDD, folklore, media, tradities, zorg

3977.w270.r270-151.722f4c4Als een prominente Nederlander of iemand die daar zielsgraag voor doorgaat het loodje legt, moet de betreffende coryfee op passende wijze uitgeluid worden. Daar zijn we goed in.
De plek bij uitstek daarvoor is DWDD. Het dagelijkse babbelprogramma dat ons in de uitloop van de warme prak weer even op alle gevoelige thema’s bijpraat. Je kunt er je nieuwste muziekalbum of theatervoorstelling promoten. En komt je kakelverse literaire oprisping door de ballotage van de redactie en schopt het ’t bij de doordraaiers tot boek van de maand dan ben je spekkoper.
Bij het verscheiden van ‘onze’ Mies was er afgelopen week een illuster gezelschapje opgetrommeld om deze icoon, op wie ook ik in mijn jonge jaren heimelijk verliefd was, op passende wijze uit te zwaaien.
Dat verdiende Mies.
Vaste verschijning te midden van de necrologiespecialisten was onze nationale uitluider Jeroen Krabbé. Ten prooi aan de grootste innerlijke twijfels die hij minutenlang met ons deelde (wie was hij eigenlijk wel om zo maar aan te schuiven bij de Freken en de Marc-Marie’s?) had hij de knoop uiteindelijk door gehakt.
Hoezo twijfels?
Hoewel hij ergens tussendoor weliswaar quasi bescheiden lispelde ‘Maar het gaat niet over mij’, grijpt deze ijdeltuiterige adonis al sinds mensenheugenis nagenoeg iedere gelegenheid aan om te benadrukken dat ie, gezien z’n diepe vriendschappen met jan en alleman, eigenlijk onmisbaar is in dit soort situaties.
Helder op m’n netvlies staat onder andere nog immer het schaamteloze en genante gekoketteer met z’n unieke relatie met onze prinselijke prijsneuker. Een vriendschap waar je met de kennis van nu misschien maar beter niet zo trots op kunt zijn.
Maar als de camera’s snorren is geen zee Jeroen te hoog.
Intussen maak ik me ernstig zorgen.
Wat als Jeroen uiteindelijk zélf de pijp uit gaat?
Wie komt er dan publiekelijk met een batterij anekdotes een traantje wegpinken bij Matthijs?

Ik bied me aan.
Heb hem een paar keer ontmoet. Althans we verkeerden in dezelfde ruimte.
Een gezonde basis lijkt me, voor een diep doorleefde empathische bijdrage waarmee ik de talkshow van de man die niet te porren was om de kwijnende Late Night van Umberto over te nemen, net dat tandje meer meegeef
En dan natuurlijk meteen maar, we pakken even goed door, als Tafelheer.
Ik ben er klaar voor.
Hoe oud is Jeroen eigenlijk?

20180228_181058.jpg

Als er toch één lokale partij is die niet zit te wachten op een gemeentelijke uitbreiding met Weesp is het wel die van lijst 6. Ze zijn er wel klaar mee.
Wéér een naamsverandering, dát trekt het ambitieuze, groene clubje niet.
Daar zijn de posters niet voor aan te slepen.
Op het oprijpad naast de woning van de lijsttrekker is het een drukte van belang. En wat daar zoal geparkeerd staat of ligt aan rijdend materieel, benadrukt nog maar eens ten overvloede dat het bij lijst 6 menens is met het oog voor het milieu.
En dan ontbreekt er zelfs nog een zesde (..) vehikel dat momenteel in Amsterdam rond knort.
Maar je moet je natuurlijk wél indekken voor de toekomst.
Je weet maar nooit.
Deze poster gaat het in ieder geval niet worden.
HART VOOR BMWN

28166490_10212843298951791_656232949547659277_nUiteraard heeft het dynamische Naardense Podium deMess ook het groenbeheer duidelijk hoog in het vaandel staan. Neem maar van ons aan dat we met leuke plannetjes enorm druk in de weer zijn om grip te krijgen op het groen rondom ons theater.
In dit kader  storen we ons we ons evenwel aan het duivelse dilemma dat hier gepresenteerd wordt.
De goddeloosheid van het theater tegenover het milieu?
Van de mannenbroeders moeten we het duidelijk niet hebben…….

Bar

Geplaatst: 18 januari 2018 in actualiteit, consument, cultuur, deMess, Naarden, theater, zorg

26220066_1172986829500252_1194560588575451451_nHet BARGEBEUREN in het Naardense theater deMess maakt een steeds geolieder indruk. Een ware batterij aan meer dan attente vrijwilligers schenkt moeiteloos de drankjes uit. De spitstijden (pauzes bij drukbezochte voorstellingen) worden opgelost door de consumpties in de nevenruimte vast klaar te zetten. Iedereen is inmiddels gewend aan het (cashless) betaalsysteem dat steeds vlotter werkt. En ook de variëteit aan consumpties is voor een betrekkelijk klein theater behoorlijk o.k.
In het plaatselijke periodiekje Naardenezen heeft men inmiddels het geheim ontdekt achter de unieke wijze waarop wij onze koffie voortdurend op temperatuur weten te houden.
Warmhoudplaatje in historisch perspectief.
Dat weer wel.

linksaf