Archief voor de ‘humor’ Categorie

mjwnddcover

Satirisch Jaaroverzicht 2017

Advertenties

Franx

De immer goedlachse baas die over onze gemeentelijke centjes waakt, blijkt een interessante truc uitgehaald te hebben, zo analyseert Alexander Poort in de G&E.
Apetrots meldt Jan Franx dat hij de al jaren sukkelende begroting helemaal op orde heeft waardoor het Provinciaal Toezicht (we staan al jaren onder curatele) eindelijk in de prullenbak kan.
In zijn huishoudboekje blijkt een uiterst dubieuze post opgenomen te zijn: de VERMAKELIJKHEIDSRETRIBUTIE. Een bestemmingsheffing die grote attracties verplicht om per bezoeker een extra bedrag af te dragen. Daarbij gaat hij er van uit dat ie denkt hiermee 210.000 euri te kunnen ophalen bij onder meer speelpark Oud Valkeveen, theater Spant! en het Muiderslot.

Moet het kersverse theater deMess in Naarden dat zonder een cent subsidie geheel door vrijwilligers uit de grond gestampt werd, ook bloeden? Of valt dit met z’n 75 stoelen (nog) niet onder de ‘grote attracties’?

Als de gemeenteraad het verdomt om deze theatertax in te voeren, moeten de jongens en meisjes aan de Brinklaan maar even aangeven waar zij die centjes dan wél vandaan willen halen.
Ja, zo lusten we er nog wel een paar.
Franx moet z’n zakjapannertje er trouwens maar even bij halen. Want z’n voorstel lekt als een mandje.
Hij verwacht even verderop in z’n broze verhaaltje met deze heffing € 125.000 binnen te halen. Een eenvoudig rekensommetje leert ons dat ie dan op de voorhand wel meteen al met een gezellig gat van € 85.000 blijft zitten.

Poort: ‘Nogal makkelijk om zo je begroting rond te breien. Zet er een nieuwe post in en roep vervolgens dat de Raad jouw probleem maar moet oplossen als ze je voorstel afwijst’.

Naardens sprookje, niet eens zo ver bezijden de waarheid

788669aaa4154cc52a05bc6f81e22365-1460664912 (2)

Klokslag zes uur schoven ze hun gemaksautootjes over de ruime oprit naar de garage van het fraaie pand aan een van de toonaangevende lanen van het Naardense Componistenkwartier. De Corsa van Annelies, het Twingootje van Margreet en het Pandaatje (met hoge instap) waarmee Jetty zich door het leven worstelt.
Bumper aan bumper, strak achter de al even bescheiden Suzuki van Sofie.
Als het ware om hun jarenlange verbondenheid nog eens extra te benadrukken.
De dag van het jaarlijkse sacrament van solidariteit.
Vrouwen met een synoniem verleden als raakvlak.
Een reinigingsritueel.
Gastvrouw Sofie stond al handenwrijvend en breed grijnzend in de deuropening. Ze had er duidelijk zin an. De door haar trawanten aangeleverde royale voorraad hapjes en drankjes, iedereen had z’n stinkende best weer gedaan, werd vlotjes afgevoerd naar de keuken. Waarna in de riante living weldra de eerste kurken al van de fles gingen.
Geen inleidende formaliteiten. Gewoon regelrecht back to business as usual.

Vriendinnen zou je ze amper kunnen noemen. Geen gezamenlijke bakvis- of dispuutsherinneringen. Nooit samen langs de lijn gestaan bij hun naar eeuwige roem dorstende kroost op een Goois hockeyveld.
Door een toeval bijeengebracht dat ooit had geleid tot deze jaarlijkse ritus.
Hoewel, toeval?
Alle vier ex van Erik.
Een ogenschijnlijk onopvallende employé op een accountantskantoor  wiens vaardigheden zich niet beperkten tot prozaïsche cijfertjes.  Bij nader inzien een vrouwenverslinder van het zuiverste water.
Natuurlijk veel te jong getrouwd met Margreet, z’n openingsscalp. Ze was nog maar koud zwanger van haar eerste toen hij z’n relationele horizon al brutaal meende te kunnen verleggen.
Een jong ding van kantoor  viel als een blok voor z’n onschuldige bruine kijkers en zwoele, empathische babbels.
Stelde niks voor, verzekerde hij Margreet toen ze het ontdekte.
Er was heel wat masseerwerk voor nodig om het huwelijksbootje weer enigszins op koers te krijgen. Maar toen ze een aardig eind op streek was in een tweede zwangerschap kwam ze er bij toeval achter dat ie het al maanden hield met Annelies. Van de Corsa. Die er geen idee van had dat ze haar ziel en zaligheid  vermorst had aan een scharrelende huisvader in spé wiens penopauze zich rijkelijk vroeg aandiende.
Voor Margreet was de maat vol. Drie keer mag dan pas scheepsrecht zijn, met z’n tweede escapade had Erik haar tolerantiegrens ruimschoots overschreden.
Scheiden dus.
Een beetje sterven.
Maar blijven is vaak voorgoed insluimeren
Met het bijbehorende gelazer ook.
Onder andere over de onontkoombare  alimentatie waar de onverbeterlijke prijsneuker niet zo voor te porren was. En ook de zwaar teleurgestelde Annelies die veel te laat in de gaten had gekregen wat voor onbetrouwbaar vlees ze in de kuip had, gaf hem de bons.

Om een lang verhaal kort te maken: Zonder scrupules stortte Erik zich in een volgend avontuur waarin Jetty de gelukkige was. Die er na drie jaar de brui aan gaf nadat ze ontdekte dat hij er nog drie simultane liefdesnestje op na hield.
Erik, een schaker op vier borden.
Logistiek gezien trouwens een nogal gecompliceerde klus. Pure topsport. Binnen een straal van tien kilometer vier affaires uit elkaar houden vereist een zorgvuldige planning. Het kon dan ook niet anders dan dat ie tegen de lamp liep.
Z’n constructie viel op een gegeven moment niet meer bij elkaar te liegen.
Exit Jetty dus.
En Sofie, één van de drie andere slachtoffers.

De jaarlijkse happening van de exen van Erik waarbij de dames beurtelings de organisatie voor hun rekening nemen, kwam er natuurlijk niet zonder slag of stoot. Daarvoor hadden ze stuk voor stuk te veel in elkaars vaarwater gezeten.
Alle aanvankelijke wederzijdse onlustgevoelens, soms vijandigheid,  hebben inmiddels plaatsgemaakt voor tevredenheid over  hun leven na de dood.
Vast programmapunt in hun catharsis vormde lange tijd de dartwedstrijd.
Duizenden pijltjes hebben ze gierend van het lachen en met toewijding in die uitvergrote kop van ‘m gejast. Vooral z’n ogen mochten zich verheugen in een mateloze populariteit bij de dames.
En ook het ganzenbord, vervaardigd door de creatieve Annelies,  zorgde vaak tot ver  in de kleine uurtjes voor pure opwinding. Gewapend met de dobbelsteen (kan het symbolischer?)  werden de hordes van vijfentwintig bizarre hoogtepunten uit het leven van Erik  met rode, blauwe, gele en groene pionnetjes weggetikt.
Een put was er niet bij.
Elk lustrum, en daar hebben ze er toch al gauw een stuk of drie van achter de kiezen, wordt volgens traditie uitbundig gevierd in de sprookjesambiance van de Efteling.
De allegorische smeltkroes van magie, illusie en fantasie.
Waar vooral lang een gelukkig geleefd wordt.
De bezweringsformules waarmee ze hem de vreselijkste ziektes toewensten hebben helaas hun uitwerking gemist.
Ach laat ook maar.
En het idee om hem ritueel in z’n BMW naar de bodem van de vijver langs de Beethovenlaan te duwen ligt ook al ver  achter ze.
Een mens wordt milder.

Een doodenkele keer wordt ie nog wel eens gesignaleerd op de vrijdagse koopavond in de Bussumse Nassaulaan, schichtig wegduikend achter z’n laatste verovering.
Ene Debbie.
Duidelijk van een onbestemde , grauwe derde garnituur.
Zeker niet van het niveau Annelies, Margreet, Jetty of Sofie.
En ook dat stemt tot tevredenheid.
De unanieme opluchting dat ze van hem af zijn is het onverwoestbare bindmiddel.
Het zijn dolle avonden.
Proost!

IMG-20170909-WA0001

Als het Benefietconcert in SPANT! een voorbode was van de kwaliteit die ons te wachten staat in het piepjonge Podium deMess in Naarden, dan hebben de Naardense initiatiefnemers goud in handen.
Het is niet gebruikelijk dat een slager z’n eigen vlees keurt. Maar bij wijze van uitzondering die de regel bevestigt, schrijven we hier ongegeneerd onze eigen ronkende recensie.
Wie z’n buik een beetje vol heeft van het proces van aftakeling van het gemeenschapsgevoel en de opgepookte boosheid van oververhitte twitterati in de sociale media, had vrijdagavond z’n neus eens om de hoek van de Bussumse schouwburg moeten steken. Wat een positieve energie straalde er tot in iedere uithoek van de tot de nok gevulde theaterzaal.
Een keur van artiesten stond zich in de coulissen te verdringen om in deze wervelende en uitstekend geregisseerde show pro deo het beste uit zichzelf te halen. En dat bleek heel wat. Wat een talent. Wat een variatie. Wat een ongekende muzikaliteit.
Allemaal bij elkaar geharkt door de artistiek leider van deMess, Johan Hoogeboom die zelf aan de piano regelmatig op virtuoze wijze het geheel in goede banen leidde. Met zo’n netwerk kunnen we de programmering voor de toekomst met het allergrootste vertrouwen tegemoet zien. De meeste optredende kleinkunstenaars en musici vallen overigens de komende tijd al te bewonderen in deMess, waar ze alles nog eens dunnetjes over gaan doen.
Bekijk de speellijst en huiver!

En dat allemaal voor het goede doel.
DeMess heeft zich in het afgelopen jaar fors in de schulden gestoken om in Naarden, vooralsnog ongesubsidieerd en volledig gedragen door louter vrijwilligers, een professionele ambiance neer te zetten. De opbrengst van deze Benefiet (SPANT! stelde de zaal, faciliteiten en personeel gratis beschikbaar) moest een eerste aanzet betekenen tot het reduceren van die schuld. Tel daarbij op de oogst van de lotenverkoop en een heuse veiling en we zouden waarachtig een eind op de goede weg zijn naar het Cultureel Kapitaal.
Aan het begin van de avond kwam een prognose voorbij: Is 15.000 euro haalbaar?
Als je nog nooit een veiling bezocht had, dan moet dat halve uurtje een interessante beleving zijn geweest. Professioneel en geroutineerd geleid door de soms ook geestige veilingmeester Bernadette de Bruijn vlogen de vijftien aantrekkelijke items, variërend van kunstwerken tot uiterst lucratieve (vesting)arrangementen vlotjes de deur uit.
Onder oorverdovend gejuich van alle aanwezigen presenteerde de uitvoerend producent van deze Benefiet Janine Dechesne (ook een Mess-vrijwilliger) tijdens de slotmanifestatie het slotbedrag:
34.365 euro, een ruime verdubbeling van de oorspronkelijke prognose!!!!!!
En natuurlijk ook het moment om de grote initiator van Podium deMess Aya de Lange uitgebreid in de bloemetjes te zetten.
Het mag duidelijk zijn dat de stemming in de foyer na afloop helemaal niet meer kapot te krijgen was. Louter breed lachende en superenthousiaste aanwezigen die verzeild bleken te zijn in een happening zonder weerga.
Het vleesgeworden motto van deMess: VERBINDEN DOOR TE VERRASSEN.
Eén ding is zeker: DeMess gaat het helemaal maken!

Lees ook http://www.demess.nl

_DSC7943.JPG

 

highfive

Ik lust er wel pap van.
Die zogenaamde wetenschappelijke persoonlijkheidsonderzoekjes.
Niet dat ik de illusie heb dat ze me in de herfst van mijn bestaan nog onvermoede eyeopeners verschaffen. Maar toch.
Een echte persoonlijkheid is moeilijk te herkennen omdat hij op niemand lijkt.
Als je met droge ogen kunt verklaren dat gedurende zesendertig jaar je werk je hobby is geweest, en je vervolgens ook nog een aantal jaren van een andere hobby je werk kon maken, mag je je gelukkig prijzen.
Niets geestiger dan de barre optocht trainings- en bijscholingscursusjes die ik in m’n werkzame leven voorbij zag komen. Energieverslindende  sessies van een week in een trainingscentrum (altijd in een bosrijke omgeving) waar we aan de hand van hooggecertificeerde, poep pratende  gogen eindeloos aan het spitten sloegen in onze persoonlijkheid.
Ken jezelf en je haalt als gelukkig mens meer uit je potenties.
Treurig  sensitivitygedoe dat er toe leidde dat op zaterdagavond een deel van de cursisten ten prooi aan de meest gruwelijke indentiteitscrises zich snikkend een stuk in z’n kraag zoop aan de bar.
Freek de Jonge noteerde ooit treffend: Niemand is gelukkig. Wees niemand.
Of onze baas daar uiteindelijk beter van werd? Ik waag het te betwijfelen.

Deze week zag ik op internet de Big 5 Persoonlijkheidstest voorbij racen.
‘De meest gebruikte en best onderzochte’, ronkt de zelfvoldane site.
Mét afbeeldingen. En weinig tekst.
Serious gaming dus.
Kan het eigentijdser?
Als me de gelegenheid wordt geboden  (en ook nog gratis) te ontdekken hoe ik scoor op de vijf hoofddimensies van persoonlijkheid (emotionele stabiliteit, extraversie,vriendelijkheid, ordelijkheid en openheid) wie ben ik dan om dat te laten lopen? En ik stierf werkelijk van nieuwsgierigheid over de afsluitende tintelende tips die me in het vooruitzicht werden gesteld.
Aan de slag dus.

Aan de hand van 21 vragen, telkens 2 keuzeopties (??) met bijbehorende stimulerende plaatjes, nam Big 5 mij kordaat aan de hand voor een Odyssee  door de wondere wereld van het persoonlijkheidsonderzoek.
Vraag 1 was het probleem niet:
0 Ik ben een man       0 Ik ben een vrouw

En ook nummertje 2 verhulde amper een onbesproken drang naar wetenschappelijkheid  die niets aan duidelijkheid te wensen over liet.
0 Blijft rustig              0 Is ongeduldig

Bij 3 tot en met 8 eveneens nagenoeg geen vuiltje aan de lucht. Hoewel? Als ik aangeef (5) liever thuis muziek te luisteren, vrees ik toch rücksichtslos in het hokje introvert ingedeeld te worden. En daar heb ik zo de nodige twijfels over.
3. 0 Heeft een gelijkmatig humeur    0 Heeft een wisselend humeur
4. 0 Lacht veel en vaak            0  Is meestal serieus
5. 0 Live muziek luisteren      0 Thuis muziek luisteren
6. 0 Is geordend                         0 Is rommelig
7. 0 Gaat gestructureerd te werk        0 Gaat spontaan tewerk
8. 0 Houdt niet van meningsverschillen        0 Houdt van een stevige discussie

Ik begon zowaar lol te krijgen in de ontwapenende simpelheid van m’n Big 5 vrienden.
Maar bij nummertje 9 raakte ik toch enigszins in de problemen:
0 Is bescheiden over zichzelf             0 Is heel trots op zichzelf
Er zijn ongetwijfeld lieden die er anders over denken maar ik vind mezelf best wel redelijk bescheiden. Sluit dat dan iedere vorm van gerechtvaardigde trots uit? Het zal ‘m wel zitten in het verraderlijke woordje heel.
In al m’n trots besloot ik veiligheidshalve maar voor bescheiden.
Maar het wringt wel.

10. 0 Houdt van abstracte kunst        0 Houdt van realistische kunst
Ik ben van het realisme. Heeft dat straks bij de eindafrekening consequenties voor m’n emotionele stabiliteit?

11. 0 Leert graag mensen kennen die heel anders zijn       
     0 Leert graag mensen kennen die hetzelfde zijn
Mengvormen zijn kennelijk uit den boze bij de strenge Big 5 meester. Dus, hoewel ik diep in m’n hart een onbestemd zwak heb voor mafkezen, dan maar op safe.

Te vroeg gejuicht want vanaf itempje 12 kwam er fors de klad in. Als dualisme zo veel betekent als dat ik moet  uitgaan van het bestaan van twee tegenover elkaar bestaande, tot niets anders meer te herleiden grondbeginselen, dan raak ik tot en met nummertje 21 in een peilloze crisis.

12. 0 Is stressbestendig           0 Houdt van een feestje
Wat is dit voor rabiate onzin? Mijn feestjes houden doorgaans de stress , zo die al aanwezig is, buiten de deur.

13. 0 Blijft rustig         0 Laat anderen voorgaan
Geen idee. En ook de illustratie van een rij wachtenden voor de kassa hielp me niet uit de zorgen.

14. 0 Heeft zelfvertrouwen     0 Is altijd op tijd
De schizofrenie tikte weer aan het venster.

15. 0 Is ontspannen    0 Is filosofisch
Waarmee gesuggereerd wordt dat filosofen per definitie noeste nagelbijters zijn. Filosofie is in wezen niets anders dan beroepsmatig twijfelen aan waarheden als koeien.

16. 0 Presentatie geven           0 Bemiddelen bij een ruzie
Met 36 jaar onderwijservaring zou je zeggen: presenteren. Maar het aantal brandjes dat ik heb moeten blussen is ontelbaar.

17. 0 Is avontuurlijk   0 Is een harde werker
Avonturen zoekt men niet. Die heeft men. Ook als harde werker

18. 0 Is bijna altijd vrolijk       0 Leest graag ingewikkelde teksten
Als neerlandicus word ik regelmatig door vrolijkheid overmand bij ingewikkelde teksten. Al moet  ik toegeven dat ik tijdens m’n studie bij die verrekte hermetische poëzie regelmatig een wanhopig traantje wegpinkte.

19. 0 Is heel behulpzaam                   0 Is ambitieus
Als een man geen ambitie heeft is hij een loser. Een vrouw met ambitie is een berekenende teef.

20. 0 Helpt graag anderen     0 Heeft veel originele ideeën
Originaliteit is doorgaans het zorgvuldig verbergen van je bron.

21. 0 Is heel geordend                        0 Geniet van de natuur
Als er in Gods schepping verdorie toch íets geordend is, dan toch wel de natuur.

De Totaalscore  kan ik nauwelijks een tegenvaller noemen. Ik ben emotioneel behoorlijk stabiel. Zal wel komen omdat ik uiteindelijk  graag thuis met een boek op schoot muziek beluister.
Met m’n extraversie, ordelijkheid en openheid zit het ook wel snor.
Een bittere tegenvaller is m’n vriendelijkheid. Scoort niet geweldig op hun schaal van Richter.
Waar is het mis gegaan?
Had ik dan toch bij 1 moeten invullen dat ik een vrouw ben?

Fact check

Geplaatst: 6 maart 2017 in actualiteit, beledigen, humor, politiek, PVV

vervolgd

De Naarling 2

img_3202We mogen ernstig vrezen dat veel van onze vrolijke carnavalsvierders afgelopen woensdag hun bijbehorende askruisje niet gescoord hebben. En een ordentelijke vastentijd zullen we in Naarden ook wel kunnen schudden. De relatie tussen het ware katholicisme en onze onvermoeibare plaatselijke Raad van Elf blijft daardoor een weinig transparante.
Boven de grote rivieren gelden kennelijk andere regels.
Wel de lusten maar niet de lasten dus.
Wat de lusten betreft schijnen onze jongens en meisjes, met name in ‘de Sprong’, meer dan volledig aan hun trekken te zijn gekomen. Er was daarnaast zo waar nog enige ruimte voor een portie onvervalste humor waarmee ze met name de getergde plaatselijke VVD en het volledige ambtenarenappa-raat van de Gooise Meren tot pure wanhoop brachten.
Het carnavalweekeinde viel, o ironie, samen met de eerste aarzelende plakacties van de posters voor de naderende verkiezingen.
De kwaliteit van de lijm laat dit jaar echter wat te wensen over.
Zouden ze die aloude ‘jodenlijm’ van stal gehaald hebben?
Reeds na een paar uur fladderde het reclamewerk op de golven van de wind al troosteloos van de borden af. Vrijwel het enige konterfeitsel dat stand hield was dat van Zijne Koninklijke Hoogheid onze carnavalsprins.
Lijst 51, die er voor de gelegenheid bij wijze van practical joke naast geplakt was.

img_3204

Crisisvergadering bij de zwaar verontruste plaatselijke liberalen.
Onder het motto ‘Fatsoen. Doen.’ stond dus op zondagmorgen, net voor het uitgaan van de plaatselijke godshuizen, hun in allerijl gevormde werkgroep zich met het zweet tussen de billen wezenloos te krabben om ‘onze’ 51ste Ravel van alle borden te peuteren.

img_3204

En op maandagmorgen wisten die sneuneuzen aan de Brinklaan niet hoe snel ze een ijlings gealarmeerde tikpoes van de gemeente een buitengewoon vilein ambtelijk dreigbriefje in elkaar moesten laten flansen. Er lonkte een dwangbevel: Weghalen op straffe van een boete van 150 euro voor iedere dag na 7 maart 2017 dat onze Narren in gebreke zouden blijven. Over het precieze tijdstip op die 7e ontstond al snel enige verwarring. Die carnavallers kijken weliswaar niet op een paar kleine uurtjes.
Maar wat te denken van 23.99 uur? Lijkt  me als de nood aan de man komt een aardig gevalletje ‘vormfouten’.
We weten het natuurlijk allemaal: echt bij de tijd wil Gooise Meren nog maar steeds niet zijn.

nieuwe-afbeelding-3