Archief voor de ‘cultuursubsidies’ Categorie

Gedachten op vrijdagmorgen
be56d56191c5ab813241bc5aa5cec0b8-1377515656-780x448

Leuk, dat Fotofestival Naarden.
Dagelijks dwalen de fotofreaks, al of niet gewapend met hun Canon, Nikon, Sony, Leica of hoe hun geavanceerde speeltjes ook mogen heten, door onze Vestingstad, hongerig op zoek naar hun favoriete Dutch Masters & Marvelous Misfits.
Wij hebben er ook in deMess een paar wandjes mee gevuld.
Fraaie plaatjes, dat moet gezegd worden
Een beetje weinig, vinden sommige bezoekers.
Gelijk hebben ze.
We hebben een warm bad voor ze laten vollopen.
Onze vrijwilligers die ze in ploegendiensten bij wijze van service een maand lang desgewenst volgieten met koffie, thee of andere versnaperingen staan van 10.00 tot 18.00 op scherp. Het fotovolk kan daarnaast de afgepeigerde slenterbenen voor een welverdiende time out tot rust laten komen op ons comfortabele, zonnige terras.
Het levert soms stof tot boeiende gesprekken op die, zeker op de stille ochtenden waarop je achter onze wallen een kanon kunt afschieten, het wat saaie corveewerk van onze vrijwilligers in ieder geval nog enige fleur geven.

Vanmorgen schoof een groepje Chinezen naar binnen.
Chinezen?
En dan ben je tegenwoordig op je hoede.
Niks tegen de Chinees als mens natuurlijk.
Maar met alle opgeklopte verhalen in het achterhoofd over de vanuit Peking verordonneerde tactiek om diep in de haarvaten van de westelijke wereld te penetreren met hun karrenvrachten Yuan-flappen (CNY) bekijk je ze toch onwillekeurig met andere ogen. Complete havensteden (het Griekse Piraeus) hebben ze al in bezit. De Russische maffia die de Spaanse oostkust al jaren domineert, wordt er stap voor stap verdreven. Antwerpen en Rotterdam mogen voor het ergste vrezen.
En als we niet uitkijken zetten ze binnenkort de kroon op hun werk met de introductie van het 5G-netwerk van hun nieuwste kindje Huawei, waarmee ze op geraffineerde wijze de ultieme grip krijgen op ons sociale verkeer.

Wat moet je als eenvoudige medewerker van deMess denken van de opmerkelijke en hardnekkige belangstelling voor het reilen en zeilen van ons unieke Podium, die één van de zonen van Xi Jinping die zich van het groepje losmaakte, in meer dan perfect Engels aan de dag legde?
In Peking weten ze alles van culturele revoluties.
Is nu de beurt aan ons culturele leven?
Onze Stichting met ANBI-status die onlangs nog door een plaatselijke wethouder als summum van vrijwilligerswerk de hemel in geprezen werd maar waarvoor met de beste wil van de wereld geen substantiële gemeentepecunia’s opgehoest kunnen worden, houdt maar ternauwernood z’n eigen broek op.
Met Chinese Yuans zou je de broodnodige lucht krijgen.

Gaat niet gebeuren.
DeMess blijft gewoon deMess
Let op uw saeck.

luitenjpg

Alexander Luiten, onze Gooise Meren wethouder die o.m. economie, sport, cultuur, toerisme en subsidiebeleid in z’n portefeuille heeft, mocht onlangs bij wijze van kennismaking uitgebreid los gaan in het Naarder en Bussums Nieuws.
Hij is een nieuwe ster aan het Gooise firmament. Althans, als wethouder. Jarenlang de meer dan duidelijk aanwezige fractievoorzitter van de plaatselijke liberalen. De hoogste tijd voor een paginavullend ‘diepte-interview’ dus. Zodat we we wat beter snappen wat voor vlees we in de kuip hebben.
Pikant detail: de plaatselijke media fotograferen onze politieke kopstukken immer op het bruggetje achter het gemeentehuis. Dat zal wel een beetje met gemakzucht te maken hebben. Vlak naast de deur. En zo’n rustiek overspanninkje doet het altijd prima op een plaatje .
We nemen tenminste maar even aan dat we het niet direct moeten zoeken in de symboliek. Want met het bouwen van bruggen door onze vroede Gooise Meren vaderen is het traditioneel een nogal moeizame affaire.
Over de diepte in het interview kun je twisten. Echte stevige oneliners die de opmaat voor een krachtig beleid betekenen, zijn er amper te ontdekken.
Maar we schuiven toch meteen naar de punt van onze stoel bij het nogal zinnenprikkelende citaat waarmee het artikel opent.
‘ We moeten initiatieven van inwoners niet in de weg staan’.
Hoe positief wil je het hebben?
In dit verband is de passage waarin Alexander z’n superieure licht laat schijnen over cultuur en subsidiebeleid wél zo interessant.
NN: De gemeente heeft een behoorlijke post, zo’n 2,6 miljoen euro, aan subsidies voor verenigen e.d. te verdelen, los van de subsidies voor sportclubs.
Bij wie komt dat geld terecht?
A.L. : ‘Allereerst vind ik dat mensen zelf initiatief moeten nemen, waarbij de gemeente dan de rol heeft om zaken, waar mogelijk, te faciliteren. Een mooi voorbeeld is theater deMess in Naarden. Dat is een initiatief van vrijwilligers die daar veel tijd, energie en enthousiasme in hebben gestoken. Het belangrijkste in ons subsidiebeleid is dat de subsidie altijd een sluitpost moet zijn. De vereniging, of het initiatief, moet zelf de broek kunnen ophouden. Als het nodig is draagt de gemeente een steentje bij, maar dat moet niet de basis zijn. En de club moet aannemelijk kunnen maken dat ze ook voor verbinding met andere organisaties zorgt.’

Dat eigen initiatief is natuurlijk iets wat diep in de genen van de ware liberaal verankerd zit. Luiten sleept ons Podium deMess in Naarden er bij als briljant exempel bij z’n betoog. Inderdaad in Naarden is in een jaar tijd een unieke toko uit de grond gestampt. Een indrukwekkende, zeer ambitieuze programmering van meer dan honderd, zeer gevarieerde voorstellingen in een geweldige locatie die bij wijze van spreken ‘steen voor steen’ is opgebouwd door een contingent vrijwilligers. Dankzij de tomeloze inzet van die zestig vrijwilligers, en niet te vergeten de steun van een aantal gulle sponsoren, kan deMess net uit de rode cijfers blijven. Dus met die broek zit het wel snor. Daar hoor je ze in Naarden ook niet over klagen. Als er trouwens één plaatselijke organisatie is die van wanten weet als we het hebben over het maken van die broodnodige verbinding met de omgeving (nota bene één van de kernpunten van de missie), dan deMess wel.
Luiten heeft helemaal gelijk als hij stelt dat subsidie niet de basis moet zijn. Daar zit deMess misschien ook helemaal niet op te wachten. Want dan zou het wel eens gedaan kunnen zijn met de onafhankelijkheid. Maar als je weet welke duizelingwekkende bedragen er gemoeid zijn met de financiële steun (die aanzienlijk verder gaat dan facilitering) aan plaatselijke culturele instellingen (Spant!!, dat natuurlijk moet blijven) dan kun je achter het vooralsnog achterwege blijven van steun aan deMess wel wat vraagtekens zetten.
Maar wie weet wat de nabije toekomst nog in petto heeft voor het Naardense initiatief.
Bescheiden zijn de Messambities, ondanks de beperkte middelen, tot op heden bepaald niet. Maar aan de horizon liggen nog wel wat plannetjes die men er graag zou willen verwezenlijken.

De minister uit hetzelfde clubje die over onze nationale cultuur waakt, is in z’n corebusiness bepaald geen hardloper. Die beweerde onlangs nog met droge ogen dat ie voor het eerst van z’n leven in het Amsterdamse Concertgebouw was bij de uitvaart van de populaire burgemeester Eberhard van der Laan……..
Laten we hopen dat Luiten wat meer met cultuur heeft.
Liberalen en de cultuur.
Het blijft een dingetje.

foto: Naarder Nieuws