Archief voor de ‘gezondheid’ Categorie

Kaasfondue (2)

Geplaatst: 26 december 2020 in gezondheid, persoonlijk, zorg

Mijn bijdrage Kaasfondue (1) had ik nog maar koud de digitale snelweg opgeslingerd of Meneer What’s App tikte aan m’n schermpje. ‘Kom je eten met de kerst?’
Ik mocht kiezen: de eerste of de tweede extra Dag des Heeren.
‘Lees eerst de column van opa van vanmorgen even’, appte ik terug. In de stellige overtuiging dat m’n veelbetekenende verzuchting (wie neemt opa met de kerst?) die toch werkelijk niets aan duidelijkheid te wensen overliet ongetwijfeld een schier onneembare barrière zou opwerpen voor de oprisping van gulle medemenselijke gastvrijheid van Arie en Cecilia.
Arie is een taai volhoudertje. En een column blijft een column.
Dus op Eerste Kerstdag schoof opa om vier uur des namiddags aan voor een vreetseance, in gang gezet met een twee uren durend introspectief kaasplankje met wijn, die pas rond het middernachtelijk uur afgerond werd met een hartkleppenbakkie oprotkoffie.
Arie is een kersverse tachtiger die zo’n vijftien jaar geleden tot niet geringe verbazing van vriend en vijand de stoute schoenen aantrok en korte metten maakte met een ramphuwelijk waarmee hij een niet onaanzienlijk deel van z’n leven naar de sodemieterij geholpen had. Net voor het scheiden van de markt liep hij in de Wereldwinkel tegen Cecilia aan met wie hij zich in het avondland van een tweede-kans-huwelijk stortte dat inmiddels al een jaar of vijftien in alle bescheidenheid het predicaat gelukkig heeft verworven.
Het enige probleem is dat Arie een binnenvetter is. Een man van weinig woorden. Veel te weinig, volgens de van assertiviteit overlopende Cecilia die de verbale armoe (woorden zat, maar ze blijven onbenut) van manlief op haar beurt ruimschoots compenseert met een batterij pittige, provocerende meninkjes die immer goed zijn voor uiterst boeiende gespreksstof. Ze sleurt al jaren aan de kar. Die zwijgzaamheid is een karakterologische kwestie waar ze één op één met de beste wil van de wereld maar geen vat op krijgt. De sporadische bezoekjes van opa grijpt ze gretig aan om via hem haar sluimerende ongenoegen over Arie alsnog op de agenda te krijgen. Een herkenbaar patroon. De uiterst welkome nummertje drie in de rol van katalysator.
De gast krijgt als doorgeefluik de nauwelijks bedekte kritiek voor z’n kiezen die in wezen zijn bedoeld voor de partner die zich schaapachtig glimlachend hardnekkig blijft hullen in pure zwijgzaamheid.
Intussen tikten we een copieuze, overvloedig in rooie wijn gesopte viergangenmaaltijd weg waarbij ik er aanging voor een partij vlees (‘wij eten steeds minder vlees’) ter grootte van mijn weekrantsoen.
Vandaag maar even pas op de plaats. We prikken een vorkje in gesmolten kaas.
Ik kijk nu al weer reikhalzend uit naar Pasen.
Benieuwd of deze notulen dan meegenomen worden.

Finito

Geplaatst: 17 december 2020 in afscheid, biologie, crisis, depressie, gezondheid, persoonlijk, zorg

Kappen

Geplaatst: 16 december 2020 in afvalscheiding, gezien, gezondheid, milieu, topsport, zorg

Taboe

Geplaatst: 9 december 2020 in afscheid, dood, gelezen, gezondheid, humor, persoonlijk

1000

Geplaatst: 22 november 2020 in afscheid, energie, gezondheid, persoonlijk, zorg

Droog

Geplaatst: 21 november 2020 in actualiteit, gehoord, gezondheid, medisch, reclame, seks, televisie, zorg

Herfst

Geplaatst: 29 oktober 2020 in actualiteit, crisis, gezondheid, internet, lockdown, media, zorg

Afstand

Geplaatst: 26 oktober 2020 in actualiteit, crisis, feest, gezondheid, handhaving, lockdown, zorg