Archief voor de ‘zorg’ Categorie

502015242_univ_lsr_xl (2)

Toeval of niet, met het einde der tijden van Ruinerwold in het achterhoofd klingelde mijn deurbel op zondagochtend onder kerktijd op verdachte wijze. Veldwerkers van de ‘Wachttorengroep’, een naam die sluipenderwijs het aloude en besmette ‘Jehova’s Getuigen’ aan het verdringen is. Een verdacht clubje, leerde ik al vroeg van m’n godvruchtige ouwelui die gans andere wijsheden predikten, waar ook wel wat aan schortte.
De gesloten sneue sekte van betreurenswaardige lieden die staan te trappelen om je te hersenspoelen met een tsunami van verbodsartikelen en morele principes maar intussen (om maar ’s wat te noemen) qua kindermisbruik moeiteloos wedijveren met de kindervrienden van de rooms-katholieke moederkerk.
De tijd dat er meteen een brutale poot tussen de deur gestoken werd, ligt weliswaar zo’n beetje achter ons.
Maar een hardnekkige familie blijft het.
Met ‘Heeft u iets met de bijbel?’ vielen ze op ogenschijnlijk milde wijze met de deur in huis.
Daar was ik snel klaar mee. Nee dus, tenminste….. En al helemaal niet met wat de WTG van ‘Het Woord Gods’ bakt.
Een paar jaar geleden vertelde een getraumatiseerd oud-lid van deze sekte me uitgebreid wat hem overkwam toen hij er uit stapte. Dat was geen feest. Zeg maar, de aloude Boekenclub die je na een roerend afscheid nog jarenlang achtervolgde met een ware terreur.
Ik ben sinds kort trouwens weer lid van de bibliotheek.
Stukken leuker.

sbr032318dapr

Miljoenen hongerige social media freaks krijgen de gelegenheid om hun persoonlijke Facebookpagina dagelijks vol te plempen met hun dikwijls tranentrekkende privé besognes. Maar ook als je het speeltje van Mark Zuckerberg wat serieuzer gebruikt, bijvoorbeeld voor culturele doeleinden, kun je bij onze royale multimiljardair volop aan je trekken komen.
Tenminste, als je je aan zijn regeltjes houdt.
Als beheerder van de Facebooksite van Podium deMess, het piepjonge maar hyperactieve theater in Naarden dat volledig gerund wordt door vrijwilligers, postte ik in het tweejarige bestaan jaar zo’n 2300 bijdragen die regelmatig 1000 kijkers per dag trekken. Info, recensies, interviews, foto’s filmpjes, het kan niet op. Alles voor de promo.

Twee weken geleden plaatste ik een satirisch getinte bijdrage, moet toch kunnen?  die niet door de Victoriaanse ballotage van de Facebook zedenpolitie kwam.
Om wat extra aandacht te genereren voor  cabaretduo ‘Bovenste Knoopje Open’, plaatste ik een artikeltje dat ik verluchtigde met een enigszins bewerkte foto die ik bij een Facebookkennis ‘leende’ (staat nog steeds in volle glorie op z’n persoonlijke pagina) en die, zo vertelde men mij, ook in de kwaliteitskrant NRC heeft gestaan.

wie weetZaterdag aanstaande het cabaretduo ‘Bovenste Knoopje Open’.
Leuke jongens. Dus alle reden om zaterdag massaal aan te leggen in deMess.
Gegarandeerd een lekker avondje.

Wij kijken naarstig om ons heen voor een uitgekiende programmering en schromen niet de focus ook naar het buitenland te verleggen. We zijn in onderhandeling met dit illustere duo dat aanzienlijk verder gaat dan het bovenste knoopje.
Tot zaterdag.

Een uur na plaatsing was de site geblokkeerd. En dat is ie na twee weken dus nog steeds.

De publicatie van je pagina is ongedaan gemaakt
Het lijkt erop dat recente activiteit op je pagina in strijd is met het paginabeleid van Facebook. Als je van mening bent dat de publicatie van je pagina ten onrechte ongedaan is gemaakt, kun je een bezwaar indienen. We kijken dan opnieuw naar deze kwestie.

Nu valt het niet mee om in deze barre tijden je social media speeltje te vrijwaren van allerhande bagger die onverlaten proberen te plaatsen.
Dat daar een beleid op gezet wordt, onderschrijf ik ten volle.

Wie kijkt er eigenlijk opnieuw naar deze kwestie?
Ik heb het natte vermoeden dat Facebook hier volautomatisch een algoritme op los laat waar geen mens van vlees en bloed aan te pas komt.
Het lijkt er op, suggereerde dat de facebookpolitie niet helemaal zeker van z’n zaak was. Dat gaf in ieder geval nog enige hoop. En als ik vond dat die blokkade onterecht was, mocht ik bezwaar indienen.
Dat laatste kun je dus wel shaken.
Op geen enkele manier kom je in contact met Facebook.
En daar sta je dan met je bezwaar. Een barre zoektocht op internet naar lotgenoten, en daar zijn er heel wat van, wees al snel uit dat iedereen belandt in een hopeloze vicieuze cirkel die alleen maar leidt naar info-pagina’s. De enige kans dat je daar mogelijk iemand wakker schudt is de social media voor je karretje te spannen.
Nou daar gaan we dan.
Als Podium deMess zijn we zwaar gedupeerd.
Onze zorgvuldig opgezette publiciteitsmachine hapert.
Dankjewel Mark!

Knuffelen

Geplaatst: 19 augustus 2019 in actualiteit, cultuur, gezondheid, zorg

De in deMess geplande KNUFFELWORKSHOP (‘Kroelen voor gevorderden’) is wegens overweldigende belangstelling verplaatst naar Sporthal De Lunet. Op vertoon van je Kroeldiploma A en B (voor beginners wordt nog gezocht naar een passende locatie) kun je aanschuiven voor een geïnspireerd nostalgisch ‘lepeltje-lepeltje’.
Het Ivoren Kruis verzorgt een Halitose-kraampje.
Zaal open om 20.00 uur.

CR7v8d6WUAAE5it

Levensloopstress

Geplaatst: 12 augustus 2019 in actualiteit, zorg

2019-08-11 (4)

Gedachten op vrijdagmorgen
be56d56191c5ab813241bc5aa5cec0b8-1377515656-780x448

Leuk, dat Fotofestival Naarden.
Dagelijks dwalen de fotofreaks, al of niet gewapend met hun Canon, Nikon, Sony, Leica of hoe hun geavanceerde speeltjes ook mogen heten, door onze Vestingstad, hongerig op zoek naar hun favoriete Dutch Masters & Marvelous Misfits.
Wij hebben er ook in deMess een paar wandjes mee gevuld.
Fraaie plaatjes, dat moet gezegd worden
Een beetje weinig, vinden sommige bezoekers.
Gelijk hebben ze.
We hebben een warm bad voor ze laten vollopen.
Onze vrijwilligers die ze in ploegendiensten bij wijze van service een maand lang desgewenst volgieten met koffie, thee of andere versnaperingen staan van 10.00 tot 18.00 op scherp. Het fotovolk kan daarnaast de afgepeigerde slenterbenen voor een welverdiende time out tot rust laten komen op ons comfortabele, zonnige terras.
Het levert soms stof tot boeiende gesprekken op die, zeker op de stille ochtenden waarop je achter onze wallen een kanon kunt afschieten, het wat saaie corveewerk van onze vrijwilligers in ieder geval nog enige fleur geven.

Vanmorgen schoof een groepje Chinezen naar binnen.
Chinezen?
En dan ben je tegenwoordig op je hoede.
Niks tegen de Chinees als mens natuurlijk.
Maar met alle opgeklopte verhalen in het achterhoofd over de vanuit Peking verordonneerde tactiek om diep in de haarvaten van de westelijke wereld te penetreren met hun karrenvrachten Yuan-flappen (CNY) bekijk je ze toch onwillekeurig met andere ogen. Complete havensteden (het Griekse Piraeus) hebben ze al in bezit. De Russische maffia die de Spaanse oostkust al jaren domineert, wordt er stap voor stap verdreven. Antwerpen en Rotterdam mogen voor het ergste vrezen.
En als we niet uitkijken zetten ze binnenkort de kroon op hun werk met de introductie van het 5G-netwerk van hun nieuwste kindje Huawei, waarmee ze op geraffineerde wijze de ultieme grip krijgen op ons sociale verkeer.

Wat moet je als eenvoudige medewerker van deMess denken van de opmerkelijke en hardnekkige belangstelling voor het reilen en zeilen van ons unieke Podium, die één van de zonen van Xi Jinping die zich van het groepje losmaakte, in meer dan perfect Engels aan de dag legde?
In Peking weten ze alles van culturele revoluties.
Is nu de beurt aan ons culturele leven?
Onze Stichting met ANBI-status die onlangs nog door een plaatselijke wethouder als summum van vrijwilligerswerk de hemel in geprezen werd maar waarvoor met de beste wil van de wereld geen substantiële gemeentepecunia’s opgehoest kunnen worden, houdt maar ternauwernood z’n eigen broek op.
Met Chinese Yuans zou je de broodnodige lucht krijgen.

Gaat niet gebeuren.
DeMess blijft gewoon deMess
Let op uw saeck.

Van de regen in de drup

Geplaatst: 28 mei 2019 in actualiteit, zorg

20190415_135546.jpg

Dat listige lantaarntje lag al enige jaren werkloos ergens onderin de kast. Gebruikte ik ooit bij presentaties om op grote schermen m’n induttende gehoor bij de les te houden door met een rood pijltje aan te geven waar we ook al weer gebleven waren met m’n boeiende exposé.
Die tijd van presentaties hebben we langzamerhand wel gehad. Het apparaatje heeft echter sinds kort een nieuwe functie gekregen.
Een overijverig vrijwilligersgroepje werkte zich afgelopen zaterdag uit de naad om fase III van de voltooiing van ons terras een boost te geven. Na de rustieke lantaarnpaal en het plaatsen van een paar fraaie boompjes met uitgekiende grondverlichting was het de beurt aan het planten van een piepjonge rode beukenhaag rond ons terrein. Zeg maar: een natuurlijke markering van ons erf dat zich langzamerhand ontwikkelt tot een waar plaatje.
Want de jeu de boules baan (die nog wat aangestampt moet worden) hoort er ook bij.
De sociale functie van onze Buurtmess, weet je wel?
In afwachting van de ingebruikname heeft een enkele hondenbezitter er helaas al een bestemming aan menen te moeten geven die niet helemaal strookt met onze diepdoordachte plannetjes.
Bello deponeert er namelijk naar hartenlust en uiterst comfortabel z’n dampende bruine jongens.
Het verplichte schijtzakje is in geen velden of wegen te bekennen
Wonen op een steenworp afstand van Podium deMess heeft z’n voor- en nadelen.
Vanuit m’n slaapkamerraam aanschouw ik dagelijks met gerechtvaardigde trots en genoegen ons megaproject. Betrapte ik toch gaandeweg een duistere lenteavond het baasje van zo’n Bello die z’n trouwe viervoeter er schaamteloos z’n ding liet doen.
Overdag loopt het zo’n vaart niet vanwege de sociale controle maar in het donker gaan de remmen kennelijk zonder scrupules los.
Toen herinnerde ik me dat lantaarntje waarvan de priemende rode lichtstraal, zo blijkt nu, de honderd meter tot deMess moeiteloos overbrugt. Geschrokken sleurde de betrapte eigenaar van het hondje z’n heftig tegenstribbelende huisdier de wallen op.
Hij zal het voortaan wel uit z’n hersens laten, vermoed ik.
Zo niet, dan zou het zomaar kunnen dat hij de fecaliën een volgende keer in z’n brievenbus terug vindt.
Een oud, niet bijster sympathiek, maar beproefd middel.
RAISE THE RED LANTERN.
Dat was trouwens ooit een mooie film.

Ook hier te lezen: http://demess.nl/vanuit-mn-slaapkamerraam/