Archief voor de ‘beledigen’ Categorie

bijbel

trump2

Druppelaars

Geplaatst: 2 mei 2020 in actualiteit, beledigen, crisis, zelfdestructie

druppelaars

Dl7dydAXcAAT8JVBij de Deken van de Orde van Advocaten deponeerde ik in september 2018 een klacht tegen de advocaat uit Rijsenhout. Over haar kwalijke rol in het Naardense familiedrama.
Na een uitvoerige correspondentie hierover heeft de Orde besloten deze niet schriftelijk af te handelen en hem doorgespeeld naar de Raad van Discipline.
Op dinsdag 19 maart vond er in de rechtbank te Amsterdam een openbare zitting van de Raad plaats waarin mijn klacht behandeld werd.
De uitvoerige correspondentie vooraf kreeg van de Raad telkens het kopje VERTROUWELIJK mee. Reden voor mij om hieruit dan ook uiteraard niet te citeren.
Ik besloot tot een radiostilte tot de zitting.

Hieronder mijn requisitoir van 19 maart met daaronder m’n commentaar op de zitting. Omdat deze openbaar was, voel ik me nu gerechtigd publiekelijk te reageren.

In de Volkskrant van 13 februari een belangwekkend artikel van Elsbeth Stoker en Wil Thijssen over de stand van de advocatuur in Nederland. Dit naar aanleiding van de tape van het gesprek tussen Peter R. de Vries en Willem Holleeder.
Op een wat lager crimineel niveau heb ik besloten de strijd aan te binden tegen mr. Anke de Wijn.
Haar cliënt voegde z’n ex-schoonfamilie na de scheiding toe: Ik maak jullie allemaal kapot!
Waar zijn we in vredesnaam mee bezig?
Na het een paar jaar aangezien te hebben en constaterend dat mr. De Wijn ondanks dat de rechter haar klacht mbt mishandeling door de moeder op 26 augustus 2016 van tafel heeft geveegd en vervolgens ook het hoger beroep (artikel 12) op 28 november 2017, unverfroren doorgaat met haar procedures op basis van de beschadigende aperte leugens van haar cliënt, besloot ik vanaf april 2018 tot publicatie van een vijftal artikelen op mijn weblog op basis van een dagboek van 100 pagina’s. Daarin verlegde ik gaandeweg de focus van haar cliënt naar deze advocaat.
Ik neem aan dat u ze gelezen hebt. Ik kan het hier daarom kort houden.
In de zich al vier jaar voortslepende dieptreurige affaire waarin mr. De Wijn een onverteerbare sleutelrol speelt, heb ik op 17 augustus 2018 een klacht ingediend bij de deken van de Orde van Advocaten. Dit naar aanleiding van de brief die zij me stuurde als reactie op mijn artikelenserie, waarin ze eiste dat ik ze van m’n weblog verwijderde.
Daarin is sprake van een nauwelijks verholen dubbele bedreiging. De buitengewoon slordige strafpleiter die niet eens in staat is om mijn naam op ordentelijke wijze te schrijven maakt zich bovendien schuldig aan het aanbrengen van reputatieschade door om onverklaarbare redenen een kopie van haar brief te sturen naar de redactie van Naarder Nieuws.
Aan de lopende band beschuldigt ze me op Trumpiaanse wijze van het hanteren van leugens. Maar nergens in haar correspondentie adstrueert zij die beschuldigingen. Mijn publicaties tonen de ware, onderbouwde feiten die een aaneenschakeling zijn van leugens van haar criminele cliënt.
Ook over zijn criminele handel en wandel beschik ik over een beerput van overtuigende bewijzen die helaas binnen het familierecht waar het hier om gaat, kennelijk niet belangrijk zijn.
Die bedreiging en het aanbrengen van reputatieschade zijn slechts de aanleiding en het toplaagje van mijn onderliggende, zwaardere klacht die aanzienlijk verder gaat.
In deze tragedie die inmiddels Kafkaiaanse proporties heeft aangenomen en waarin de rechter dus al een aantal niets aan duidelijkheid te wensen overlatende uitspraken heeft gedaan, speelt De Wijn als spin in het web op uiterst bedenkelijke, ja beschamende wijze de rol van inquisiteur. Zonder de nodige distantie te houden tot haar cliënt, heeft zij willens en wetens de door hem gepresenteerde, perfide leugens klakkeloos overgenomen die de basis vormen van inmiddels 16 treurige rechtszaken die ze, pikant detail, allemaal verloor.
Moeder heeft inmiddels door de rechter eenhoofdig gezag toegewezen gekregen. Geen kinderachtige beslissing die boekdelen spreekt, dacht ik zo.
Mr. De Wijn adviseerde haar cliënt op basis van een geheel door hem verzonnen klacht wegens mishandeling door de moeder, z’n jongste zoontje aan het ouderlijk gezag van de moeder te onttrekken. Met de kennis van nu heeft De Wijn haar cliënt dus aangezet tot het spelen van eigen rechter en blijkt het een ordinaire ontvoering en gijzeling van vier weken. Het leverde een zwaar getraumatiseerd kind op. Om over de buitengewoon ernstige emotionele en andere schade die toegebracht is aan het gezin maar niet te spreken.
De Wijn brengt door haar laakbare en buitengewoon onprofessionele handelwijze waarmee de ethische grenzen van de advocatuur ver overschreden zijn, haar beroepsgroep ernstig in diskrediet. En toont zich daarmee bepaald geen hoeder van de rechtsstaat.
Ik citeer in dit verband, uit het artikel van Stoker en Thijssen, de hoogleraar advocatuur aan de UVA Diana de Wolff:
Een van de kernwaarden van ons vak is dat het belang van de cliënt bovenaan staat. Maar een andere kernwaarde is dat je onafhankelijk bent. Onafhankelijk van de overheid, van het Openbaar Ministerie, van de rechter ………maar ook van je cliënt. We zijn geen roeptoeters van de cliënt.’
De afgelopen jaren is de aandacht voor ethiek en integriteit in onze maatschappij toegenomen. Verschillende beroepsgroepen van professionals hebben hierop ingespeeld door beroepsattitude en beroepsethiek hoog op de agenda te zetten. Zo ook in de advocatuur.
De Nederlandse Orde van Advocaten promoot intervisie als vorm van collegiaal overleg ter bevordering van de vakbekwaamheid en beroepsattitude voor de hele advocatuur.
Peer reviews als vorm van collegiale toetsing.
Mr. De Wijn is een zgn éénpitter. Collegiaal overleg en intervisie komen in haar woordenboek niet voor, waardoor ze op geen enkele manier door collega’s gecorrigeerd kan worden in de onverteerbare tunnelvisie waaraan ze zich in deze zaak schuldig maakt. Zonder feed back draait ze rond in de mallemolen van haar eigen ongelijk.
En zelfs als ze door de rechtbank op de essentie van haar aanklacht (de vermeende mishandeling) tot twee keer aan toe teruggefloten wordt, stort ze zich met haar cliënt vervolgens in allerlei schijnprocedures. De ene nog absurder dan de andere.
Haar laatste wapenfeit is de lachwekkende strijd om de foto’s van de bruiloft.
Twee vertegenwoordigers van de kinderopvang en 80 bruiloftsgasten staan te trappelen om onder ede te verklaren dat op het zogenaamd ernstig mishandelde zoontje GEEN SCHRAMMETJE te vinden was.

En dan te bedenken dat De Wijn zich op haar website ronkend profileert als degene die zich beijvert voor het RECHT OP EEN ONBEDREIGDE OPVOEDING VAN HET KIND.
Dat staat haaks op de geraffineerde wijze waarop ze vier jaar lang samen met haar frauderende, criminele cliënt bij wie officieel de persoonlijkheidsstoornis AS II gediagnosticeerd is, alles in het werk stelt om het goed functionerende gezin van zijn ex te gronde te richten.
Nee, het eigenlijke slachtoffer in deze affaire is haar cliënt die het met droge ogen waagt te beweren dat er sprake is van een groot complot waarin de politie, Veilig Thuis, Jeugdzorg, de Raad voor de Kinderbescherming, betaald door de familie, allemaal onder één hoedje spelen.
Het gegeven dat je binnen het familierecht kennelijk tot in lengte van dagen ongelimiteerd kunt blijven procederen, het is allemaal werkelijk te grijs voor woorden.

En om het allemaal nog ingewikkelder te maken heeft De Wijn hangende twee klachtenprocedures binnen een maand tegen haar bij de Raad van Discipline, onlangs haar ambt neergelegd…….
Naar de reden daarvoor kunnen we slechts gissen.
Ik heb mr. De Wijn en u op de hoogte gesteld van de buitengewoon smerige brief die ik op 26 januari jl. van haar verwarde cliënt ontving.
Merkwaardig dat ze, hoewel ze de zaak overgedaan schijnt te hebben aan een collega, haar gewezen cliënt in haar correspondentie van vorige week op mijn commentaar heeft laten reageren……
Dit moet stoppen. We gaan zien of het recht uiteindelijk zegeviert.

Commentaar

Het weerwoord van mr. De Wijn was al even verwarrend als pover.
Met betrekking tot de door mij aangevoerde klacht mbt reputatieschade (ze had haar reacties op mijn artikelenserie om onbegrijpelijke redenen gestuurd naar de redactie van Naarder Nieuws) verweerde ze zich bijvoorbeeld door te melden dat ze dat gedaan heeft omdat Naarder Nieuws de uitgever is van mijn publicaties. (????)
Het zoveelste slordigheidje van de strafpleiter.
Dat ze not amused was met mijn artikelenserie kan ik me uiteraard voorstellen.
Maar die geeft wel een nauwkeurig beeld van haar buitengewoon kwalijke rol in deze hele affaire.
De rechter merkte op dat het De Wijn vrij staat om te reageren op mijn inderdaad pittige stuff.
Daar was ik het uiteraard mee eens. Maar, zo merkte ik op, wat moet ik met een zogenaamd voorstel van haar kant om mijn publicaties binnen drie dagen van m’n blog te halen met de argumenten waarin toch echt wel sprake is van een bedreiging:
Ik meld u dat u met uw blog bereikt dat zowel uw vriendin(?) als haar advocaat extra in de problemen komen.
-Naast de kleine onkostenvergoedingen van uw cabaretvoorstellingen met Madelon Kroes ga ik er voor het gemak van uit dat u een AOW inkomen hebt. Ik zou het betreuren dat ik degene ben die u komende maanden op kosten ga jagen door laster, valsheid in geschrifte en impertinente beledigingen.

Mijn vraag aan de rechter van de Raad: Hoe zit het eigenlijk? Kan De Wijn mij gelasten die artikelen weg te halen?
Antwoord: Nee, dat kan alleen de rechter.

Ik heb mijn publicaties uiteraard laten staan, sterker nog, ik voeg deze er aan toe.
De Wijn heeft haar beschuldigingen (schade door laster, valsheid in geschrifte en impertinente beledigingen van mijn kant), ondanks dat ik daar bij herhaling op aangedrongen heb, nooit onderbouwd.
Dat kan ze ook niet. Want ik heb me, in tegenstelling tot de leugens die zij al vier jaar namens haar cliënt debiteert, aan de feiten gehouden.
Dat weet ze. Daarnaast beschik over enkele lijvige dossiers (o.a. van een Securitybureau) en geluidsopnames waar zij en haar cliënt bepaald niet vrolijk van zullen worden. Reden ook waarom zij haar dreigement (vrij vertaald: als je die artikelen niet verwijdert, sleep ik je voor de rechter) natuurlijk nooit hard heeft gemaakt.
Laat ze dat maar doen.
Wellicht is zo’n rechtszaak het podium waarop eindelijk eens definitief afgerekend kan worden met dit al vier jaar durende drama.
Een schandvlek op de advocatuur.
Ik kijk er vol vertrouwen naar uit.

Uitspraak 13 mei

Voor de volledigheid, nogmaals mijn publicaties in chronologische volgorde:
https://fransmuthert.wordpress.com/2018/04/15/met-je-water-naar-de-dokter/
https://fransmuthert.wordpress.com/2018/04/15/bestaat-er-nog-recht/
https://fransmuthert.wordpress.com/2018/04/29/hoe-betrouwbaar-is-mr-anke-de-wijn/
https://fransmuthert.wordpress.com/2018/08/18/mr-anke-de-wijn-is-echt-van-het-padje-af/
https://fransmuthert.wordpress.com/2018/09/12/mr-anke-de-wijn-heeft-geen-antwoorden/

download

Voor wie mijn publicaties over het Naardense familiedrama gevolgd heeft, heb ik hier de laatste update.
In mijn vorige bijdrage viel te lezen dat ik een klacht ingediend heb over mr. Anke de Wijn bij de deken van de Orde van Advocaten n.a.v. haar dreigbrief die ik onlangs ontving.
De Wijn heeft hierop mogen reageren.
Een pover verhaaltje. Inhoudelijk commentaar geeft ze niet.
De kras in haar van leugens doorspekte grammofoonplaat is opmerkelijk.
Vandaag mijn commentaar opgestuurd naar de Deken van de Orde van Advocaten.
Op de te verwachten uitspraak van de Deken kan ik uiteraard niet vooruitlopen. Maar wat mij betreft wordt het een gevalletje voor het Tuchtcollege.
Daar ligt trouwens nog een andere klacht tegen deze advocaat.
We wachten af.
Voor de belangstellenden volgt hieronder de tekst van mijn tweede brief aan de deken: 

Naarden, 12 september 2018
Betreft: klacht tegen mr. A. de Wijn, advocaat te Rijsenhout

Weledelgestrenge mevrouw,

Het weerwoord van mr. De Wijn ontvangen.
Een merkwaardige openingszin, mag ik wel zeggen, waarvan de betekenis mij als niet-jurist ten enen male ontgaat.
Wat ik wél begrijp is dat zij de ontvankelijkheid van mijn klacht  betwist.
Wel biedt ze in haar slotregels genereus haar excuses aan voor het onjuiste gebruik van mijn naam.  Een detail in mijn betoog dat geen deel uitmaakt van mijn klacht.
Het accentueert slechts haar slordigheid.
Maar leidt daarmee op subtiele wijze de aandacht af van mijn werkelijke klacht waar ze inhoudelijk niet op in gaat (..) en die ik hier dus nogmaals herhaal.

1.Mr. De Wijn heeft haar brief in eerste instantie gestuurd naar de redactie van NaarderNieuws.
De strekking ervan is dermate grievend voor mij dat ik dit niet anders kan uitleggen dan dat zij zich, omdat haar epistel in handen van derden  – nota bene de plaatselijke pers- is gevallen, hiermee schuldig maakt aan het toebrengen van  reputatieschade. En dat terwijl mijn publicaties volledig gebaseerd zijn op feiten. Iets waar ik mr. De Wijn in de afgelopen drie jaar niet op heb kunnen betrappen.
Zij heeft zich inmiddels geëxcuseerd bij die krant.
Maar het kwaad is geschied.

2.Mr. De Wijn maakt nergens waar welke nou precies de leugens zijn waar ik me van zou bedienen. Vervolgens mag ze in haar verweer dan wel opmerken dat het slechts een voorstel (onderstreept) van haar was om mijn publicaties van m’n blog te halen, in werkelijkheid hebben we hier te maken met een regelrechte bedreiging.

Immers, hoe moet ik de volgende passages interpreteren?

-ik meld u dat u met uw Blog bereikt dat zowel uw vriendin (??) als haar advocaat extra in de problemen komen.

Maar vooral: (ik citeer)
-Naast de kleine onkostenvergoedingen van uw cabaretvoorstellingen met Madelon Kroes ga ik er voor het gemak van uit dat u een AOW inkomen hebt. Ik zou het betreuren dat ik degene ben die u in de komende maanden op kosten ga jagen wegens schade door laster, uw valsheid in geschrift en impertinente beledigingen.
 

Dit kan ik niet anders uitleggen dan als: Haal die publicaties van uw blog, anders sleep ik u voor de rechter.

Wat me naast haar voortdurende ‘Trumpiaanse’ verdraaiing van de feiten verder buitengewoon stoort is de suggestieve wijze waarop mr. De Wijn  keer op keer een onjuist beeld probeert op te roepen van mijn  relatie met Famke Kroes. Maar liefst drie keer spreekt ze over ‘mijn vriendin’.
In mijn eerste reactie heb ik deze relatie en de achtergrond van mijn publicaties, die gebaseerd zijn op meer dan uitvoerig gecheckt feitenmateriaal, afdoende uitgelegd.

In haar verweer tegen mijn klacht legt De Wijn er nog een schepje bovenop. Onomwonden meldt zij dat ik mijn nogal onthullende onderzoeksresultaten gepubliceerd heb ‘op verzoek van F.L.Kroes uit Naarden’.
Haar zoveelste aperte leugen.

Overigens, mocht mr. De Wijn haar dreigement hard willen maken dan kijk ik er naar uit om voor de rechter op basis van mijn harde bewijsvoering eindelijk duidelijk te mogen maken wie zich gedurende de afgelopen drie jaar  in werkelijkheid schuldig heeft gemaakt aan leugens, laster, valsheid in geschrifte, impertinente beledigingen en (jazeker) poging tot aanzetten van meineed.

Ik vraag me trouwens af wat de rechtbank er van vindt dat De Wijn,  ondanks dat de basis voor deze treurige gang van zaken (de aanklacht wegens mishandeling), tot twee aan keer toe (inclusief hoger beroep, artikel 12) door de rechter verworpen is, persisteert in haar beschuldiging en het eindeloos voeren van volslagen onbegrijpelijke, kansloze rechtszaken

Mevrouw De Wijn heeft, nog even los van de hier gemelde bedreiging en het veroorzaken van reputatieschade,  haar beroepsgroep op flagrante wijze in diskrediet gebracht.
Ik heb er de onomstotelijke bewijzen voor in handen.

Hoogachtend,

Frans Muthert

Eerdere publicaties in chronologische volgorde:
https://fransmuthert.wordpress.com/2018/04/15/met-je-water-naar-de-dokter/
https://fransmuthert.wordpress.com/2018/04/15/bestaat-er-nog-recht/
https://fransmuthert.wordpress.com/2018/04/29/hoe-betrouwbaar-is-mr-anke-de-wijn/
https://fransmuthert.wordpress.com/2018/08/18/mr-anke-de-wijn-is-echt-van-het-padje-af/

Naardens familiedrama blijft maar voortwoekeren

stront

IK MAAK JULLIE ALLEMAAL KAPOT
waren de woorden van de crimineel met een gediagnosticeerde, ernstige persoonlijkheidsstoornis (in mijn geanonimiseerde bijdragen over deze affaire consequent BINK genoemd).
Plaats van handeling: de uitspraak inzake de scheiding van de Naardense ANNA.
Hij voegde weldra de daad bij het woord.
In mei 2015, tijdens de korte huwelijksreis van zijn ex Anna met haar nieuwe partner ontvoerde Bink met medeweten van Veilig Thuis en de plaatselijke politie de jongste van haar drie kinderen.
Motief? Mishandeling van de kinderen door Anna.
Een flagrante leugen
Drie jaar later en 16 door hem aangespannen (en allemaal verloren) rechtszaken verder stellen we vast dat
-De Officier van Justitie heeft geoordeeld dat Bink de vermeende mishandeling door Anna (de aanklacht van Bink) ‘niet heeft kunnen bewijzen’. Ook in hoger beroep (artikel 12) werd deze aanklacht afgewezen.
Een understatement voor: Bink liegt.
Kortom, Bink maakte zich schuldig aan laster, reputatieschade en een flinke portie emotionele schade bij het gezin van Anna, haar familie en vrienden.
Laster kreeg een wel een buitengewoon ernstig tintje omdat hij, voordat de rechter zich over dit geval had kunnen buigen, ook een brief naar de werkgever van Anna stuurde waarin hij haar beschuldigde van mishandeling.
Wat je aanvankelijk nog ‘onttrekken aan het ouderlijk gezag’ kon noemen, werd daarmee een ordinaire ontvoering. Een delict. En dus strafbaar.
Afijn, je kunt het allemaal nalezen in mijn eerdere publicaties.
(zie de literatuuropgave onderaan)
Binnen ons rechtssysteem kun je ongelimiteerd doorprocederen. Zeker als je je je zoals Bink geheel kunt bedienen van een advocaat op toevoeging. Waar hij trouwens geen recht op heeft. Maar dat is één van de vele andere losse eindjes in deze affaire.
De rechtbank is, terecht, verplicht iedere aanklacht in behandeling te nemen. Helaas lijkt daardoor in dit geval het zicht op het grote verband waarbinnen deze procedures plaatsvinden, zoek te raken.
Mijn publicaties plaatsen alles in het enig juiste perspectief.
En de impact daarvan is ten hemel schreiend.
Over de misdadige handel en wandel van Bink heb ik langzamerhand voldoende gepubliceerd. Ik ben wel zo ongeveer klaar met hem. Bovendien heb ik niet de expertise in huis om iemand met een persoonlijkheidsstoornis aan te spreken op z’n al of niet aanwezige geweten.
Alles wijst er op dat ie van plan is door te gaan met kansloos procederen.
DAT MOET STOPPEN. MAAR WIE GAAT DAT DOEN?
Ik heb besloten er alles voor in het werk te stellen. Tot het gaatje.
Het recht zal zegevieren.

Reden om de focus definitief te verleggen naar zijn (pro deo) advocaat, mr. Anke de Wijn uit Rijsenhout die zich vol enthousiasme voor zijn strontkarretje laat spannen.
In een vorige bijdrage ‘Hoe integer is mr. Anke de Wijn?’ formuleerde ik mijn vermoedens nog min of meer in vraagvorm. Met de kennis van nu zet ik er een dik uitroepteken achter.
Mevrouw De Wijn is volledig de kluts kwijt. Heeft puur maling aan de uitspraken van de rechter en persisteert op basis van de opeenstapeling van leugens van haar cliënt in de ene misser na de andere. En ik houd haar als zodanig hoofdverantwoordelijk voor de ellende die zich in drie jaar torenhoog heeft opgestapeld.
Mijn publicaties spreken boekdelen.

Deze week werd er een nieuw hoofdstuk toegevoegd, waarmee ze ook mij binnenzoog in de door haar veroorzaakte ellende. De Wijn gelastte me in een meer dan treurig briefje (dat ik om begrijpelijke reden hier helaas niet kan publiceren), m’n artikelen van m’n weblog te halen.
Dat ga ik uiteraard niet doen.
Sterker nog, ik heb een officiële klacht tegen haar ingediend bij deken van de Orde van Advocaten.
Mevrouw de Wijn maakt zich in haar missive schuldig aan reputatieschade richting mijn persoon, intimidatie en driedubbele bedreiging
Mevrouw De Wijn wil oorlog.
Ik ben er klaar voor.
Want we laten onze rechtsstaat niet naar de gallemiezen helpen door een van het padje geraakte advocaat die alle elementaire justitiële en fatsoensnormen aan haar laars lapt.

Hieronder mijn antwoord aan mevrouw De Wijn, waaruit een attente lezer tussen de regels door wel zo ongeveer kan opmaken wat de denigrerende en buitengewoon onprofessionele strekking van haar brief was en aan welke bedreigingen en intimidatie ze zich schuldig maakte. Redenen waarom ik de klacht bij de Orde van Advocaten deponeerde.
Franz Kafka draait zich al drie jaar om in z’n graf.
Wordt vervolgd.

Mijn publicaties:
https://fransmuthert.wordpress.com/2018/04/15/met-je-water-naar-de-dokter/
https://fransmuthert.wordpress.com/2018/04/15/bestaat-er-nog-recht/
https://fransmuthert.wordpress.com/2018/04/29/hoe-betrouwbaar-is-mr-anke-de-wijn/

Naarden, 17 augustus 2018

Mevrouw A. de Wijn,

Ik weet niet of u zich tot mij richt en of ik eigenlijk wel moet reageren. Want anders dan de aanhef van uw brief doet vermoeden is mijn werkelijke naam Frans Muthert. En niet Murther. Zorgvuldigheid staat bepaald niet hoog in uw vaandel.
Zullen we het voor u maar houden op dhr Muthert? Wel zo professioneel.
Maar een kniesoor die daar op let.

Het valt niet mee om als niet-jurist in een paar woorden te reageren op uw missive met significante Donald Trump trekjes. Mijn waarheidsvinding (iets waar ik u in drie jaar niet op heb kunnen betrappen) simpeltjes afdoen met termen als ‘fake’ en ‘leugens’ geschreven door een ondeskundige ‘boze teenager’ riekt naar de perverse strategie waarvan die Amerikaanse president zich keer op keer bedient als hij de persvrijheid om zeep probeert te helpen.
U moet een fan zijn.
Een uiterst bedenkelijk briefje, mag ik wel zeggen. Niet in de laatste plaats vanwege de badinerende, zo niet beledigende toon die u regelmatig aanslaat.

Voor de duidelijkheid: Mijn artikelen zijn louter een privé-initiatief. Geboren uit diepe verontwaardiging over de wijze waarop u op basis van leugens en bedrog van uw cliënt morrelt aan de wortels van onze rechtsstaat. Niemand heeft me er om gevraagd. De Anna uit mijn bijdragen is niet mijn vriendin. Ze is de dochter van mijn cabaretpartner/vriendin. Omdat laatstgenoemde aan een ernstige vorm van kanker lijdt, treden we al enige tijd niet meer op. Dus van de ‘kleine onkostenvergoedingen’ waarvan u op zo’n subtiele wijze rept, is geen sprake . Wel houd ik u medeverantwoordelijk voor de desastreuze impact die uw beschamende handelwijze heeft op de mentale gesteldheid van mijn vriendin.

Voor de factchecks met betrekking tot de juridische gang van zaken heb ik inzage gevraagd in de stukken van betrokkene. Mijn artikelen die een samenvatting zijn van een 100 pagina’s tellend dagboek dat ik bijhield, zijn een getrouwe weergave van de feiten die ik geconstateerd heb. Wellicht heb ik me ergens vergist in het aantal rechtszaken dat u namens uw cliënt verloren hebt (waren het er 14, 15,16?). Maar verder moet u maar eens aantonen waar ik me niet aan de feiten houd. Ik heb daarnaast de onthullende en nogal onthutsende eindverslagen van Veilig Thuis, de Raad voor de Kinderbescherming en Jeugdzorg gelezen. Daar zou ik als ik uw cliënt was niet vrolijk van worden. In feite blijft er geen spaan van hem heel. Moeder Anna heeft met een rapport met negens en tienen niet voor niets eenhoofdig gezag toegewezen gekregen. Het verweer van uw cliënt: ‘Alle instanties tot en met de politie spelen onder één hoedje’ is natuurlijk ronduit een lachertje. Hij is het enige echte slachtoffer. Ik heb het fenomeen ‘ziekelijk narcisme’ nog maar eens bestudeerd en zie frappante gelijkenissen.
Om de rechtsgang niet te verstoren heb ik mijn bijdragen pas onlangs gepubliceerd. Want hoewel alle beschuldigingen en eisen die u namens uw cliënt aanvoerde door de rechter afgewezen zijn, bent u kennelijk van zins (tegen beter weten) gewoon door te procederen. De schoorsteen in huize De Wijn moet ook roken, zullen we maar zeggen. En dat is een zeer ernstige zaak. DIT MOET STOPPEN. ZO SNEL MOGELIJK!
U heeft zich voor het karretje laten spannen van een cliënt met een inmiddels gediagnosticeerde ernstige persoonlijkheidsstoornis die leugen op leugen stapelt. Resultaat: Drie jaar ellende, een door de ontvoering zwaar getraumatiseerd kind etc., waar ik u mede verantwoordelijk voor stel.
Vindt u het gek dat ik ernstige twijfels heb over uw integriteit?

De namen in mijn bijdragen zijn gefingeerd. Het liefst had ik de ware namen opgevoerd. Maar ik heb begrepen dat ik me in dat geval juridisch op glad ijs begeven zou hebben.
Uw cliënt zou met z’n criminele cv’tje normaliter in onze rechtsstaat, los van een paar fikse schadeloosstellingen, zomaar een stuk of zes aanklachten aan z’n broek moeten krijgen.

U wilt dat ik m’n verhalen die dus volledig geanonimiseerd zijn, verwijder van m’n blog?
Geen haar op m’n hoofd die daar aan denkt.
Het wordt de hoogste tijd dat het recht, dat mede door uw toedoen zwaar onder druk staat, zegeviert.

Afgezien van de beledigende toonzetting van uw brief wil ik u nog even wijzen op het toebrengen van reputatieschade (één van uw favoriete hobby’s) richting mijn persoon waar u zich en passant aan schuldig maakt.
Uw treurige verhaaltje is, zo ontdekte ik tot mijn niet geringe verbazing, immers (ook) gericht aan NaarderNieuws, een plaatselijk huis-aan-huis-blad.
Schandalig. Geen idee wat u daarmee beoogt.
reputatieschade
Tot slot
Op grond van de door u veroorzaakte onverteerbare reputatieschade én de laatste alinea van uw brief, waarin sprake is van een amper verhulde, driedubbele bedreiging, heb ik inmiddels een klacht tegen u ingediend bij de Deken van de Orde van Advocaten.

En doe me een lol. Mocht u van plan zijn me ooit nog eens lastig te vallen met dit soort ongein, gooi dan een volgende keer uw briefje even door de spelling- en grammaticacontrole.
Deze ‘boze teenager’ krijgt als oud-docent Nederlands pijn in z’n ogen van uw broddelwerkjes.

Frans Muthert

Jelmer 1

Dat het Amerikaanse volk zich een narcistische mafkees als president heeft laten aannaaien, is een zaak van de yanken zelf. Dat die druistige Donald zich bediende van o.m. het netwerkje van Mark Zuckerberg (Facebook) was evenwel een uitermate slimme zet. Dat moet je hem nageven.
Onze Naardense Jelmer heeft in ieder geval niet zitten pitten.
Wat Donald kan kan ik ook, moet ie gedacht hebben.
Maar het gaat me toch een paar bruggen te ver als Jelmer via datzelfde Facebook me keer op keer persoonlijk komt lastig vallen met z’n zogenaamde democratische campagnebabbeltjes.
Agressieve campagnetechnieken waar ik niet om heen kan.
En niet van gediend ben.
Ik wil eigenlijk niet reageren op dit soort ongein. Te meer daar ik me voor deze gelegenheid heb laten strikken (ik ga voor het eerst van m’n leven vreemd) om bij de lokale concurrentie als lijstduwer een steentje bij te dragen. En dan loop je al gauw het risico van dubieuze motieven en belangenverstrengeling verdacht te worden.
Maar nu hij het zelfs flikt om niet alleen mijn Facebookpagina maar ook mijn persoonlijke activiteitenagenda op agressieve wijze te bevuilen, is de maat vol.
In m’n Oudejaarsconference, eind december in de Mess, maakte ik als cabaretier op satirische wijze gehakt van de lokale politiek. Iedereen kreeg een beurt. Ook over Jelmers sneue manier van democratie bedrijven had ik een aardig itempje. Ik zal je, om niet al te veel populistische olie op het vuur te gooien, de inhoud besparen.
De GDP-waarheid die simpel door te prikken is heeft er voor gezorgd dat mijn satirische woorden inmiddels vlees geworden zijn. Ik zat er goed beschouwd niet zo ver naast.
Bij het lijsttrekkersdebat, vorige week in het Bussumse gemeentehuis, stelde ik tot m’n verrassing vast dat z’n collegae ‘Polletje Kruyt’ kennelijk niet al te serieus nemen. Daar vielen woorden (ze zijn niet van mezelf) als ‘ prostituee van de Gooise Meren, je kunt met hem alle kanten op, waait met alle winden mee’.
Maar op Facebook is hij in ieder geval de ongekroonde koning.
En dat telt tegenwoordig.
Hij gaat z’n gang maar
Maar wel opzouten van mijn pagina!

Mocht je echt met de handen in het haar zitten, welk vakje er woensdag a.s. rood gekleurd moet worden, dan heb ik, als je dan tóch voor lokaal gaat,  misschien wel een tip. Niet meer dan dat.
Geheel vrijblijvend natuurlijk.
Lijst 6. Persoonlijk vind ik die nummer 1 een hele goeie.

27655154_1006015579554080_7549620708905510886_n