Archief voor de ‘Gooise Meren’ Categorie

The bridge 2

Nu ook de krant van Wakker Nederland de moeite neemt om de beerput van onze onverkwikkelijke soap rond ‘de brug’  leeg te scheppen, wordt het bij wijze van tegenwicht de hoogste tijd om ons fusieclubje maar eens wat lichtvoetiger  in de markt te zetten.
De machteloosheid lijkt een beetje in het dna van de Gooise Meren geslopen te zijn.
Zelfs de uit een Enkhuizer hoed getoverde succeswethouder Jan Franx begint zich te realiseren in wat voor een wespennest hij z’n immer chocoladekleurige schedel gestoken heeft. De alom zeer gewaardeerde crisismanager is met z’n luizige 0,6 fte dag en nacht bezig om de lijken die hier met de regelmaat van de klok uit de kast rollen op passende wijze ritueel te verbranden.
Het is dweilen met de kraan open.
Had zich als liberale excuustruus bij z’n entree vermoedelijk wat anders voorgesteld van dat Gooise klusje. Je moet er dan ook niet raar van opkijken als hij de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 amper kan afwachten om z’n heil elders te zoeken.
We snakken naar wat luchtig vertier. Zo’n docudrama is natuurlijk leuk. Maar eerlijk gezegd geven we de voorkeur aan een heuse musical. Een pakkend  scriptje ligt voor het grijpen. De acteurs staan te trappelen. Bovendien een prachtige gelegenheid om theater Spant door de zomerse komkommertijd heen te slepen.

96126_l

Dat er ’s avonds gedurende een uurtje of wat een paar uitgekiende spotjes op de Naardense Utrechtse Poort, het stadhuis en de Grote Kerk staan, is alleszins begrijpelijk. Monumenten waar we trots op zijn verdienen een feeërieke verlichting. Over de functionaliteit daarvan zal de grootste milieufreak amper twisten. Een onverbiddelijke tijdklok waakt over verspilling.
De betonnen stalinistische gemeentebunker aan de Brinklaan waarvan de peperdure verbouwing al aardig begint te vlotten is nou niet bepaald een sieraad waar ons fusiehart sneller van gaat kloppen. Waarom de lampjes daar ’s nachts nog steeds blijven branden, is velen een raadsel. De  lokalen van Hart voor BNM stelden er met een wakker oog voor duurzaamheid herhaaldelijk vragen over aan het College.
Tot nu toe zonder effect.
Of worden er in de nachtelijke uurtjes samen met de grootgrutter snode plannen gesmeed om dwars tegen alle volksraadplegingen en collegebesluiten in de verhuizing naar het Scapinoterrein er alsnog door te jassen?
Appie let toch zo op de kleintjes?

licht uit

De Naarling 2
We kunnen er dan wel massaal door inwoners gesteunde petities tegen aan gooien, als de fusiegeile provincie Noord-Holland z’n zin doordrijft, hebben we op commando maar door hun perverse hoepels te springen.
Nog maar koud zijn onze nog immer irritant jeukende fusiewonden gelikt of we worden al weer een nieuw masterplan in gerommeld.
Vette schijt aan de gemeenteraadsverkiezingen van 2018.
Toch een prima moment om ons als bewoners uit te spreken over dit soort ongein, zou je zeggen.
De Haarlemse kraamkamer van ellende heeft in z’n schier onuitputtelijke schaamteloosheid aangekondigd nota bene vlak voor die verkiezingen z’n macabere plannetjes over al weer een nieuwe herindeling er door te gaan jassen.
En dan valt er gewoon niks meer te kiezen.
Wat die grotere  bestuurskracht betreft beschikken we natuurlijk over een lichtend Haags voorbeeld. Een kissebissend clubje krijgt dat knarsende motorblokje maar niet aan de praat.

tom

graasmaaier.jpg

Voor de katholieken is het de dag van de heilige St. Joseph. Maar of het bij die papen nou wemelt van de socialisten, communisten en anarchisten waag ik te betwijfelen. Hier in Naarden moet je ‘dat linkse tuig’ vermoedelijk al helemaal met een lantaarntje zoeken.
Dag van de Arbeid dus. In Amsterdam, ooit een rood bolwerk, betekent 1 mei voor wie bij de gemeente werkt een vrije dag.
Maar wij buffelen in Gooise Meren gewoon door.
En als er dan toch in het zweet des aanschijns geploeterd wordt dan leg je dat als een van de laatst overgebleven sociaal-democraten in onze vestingstad natuurlijk voor het nageslacht maar even vast op de gevoelige plaat.
De diep-rooie AJC is weliswaar van voor mijn tijd maar wat let ons om de vestingwallen achter m’n woning bij wijze van eerbetoon aan de arbeidersnostalgie voor een dag om te dopen tot Paasheuvel?
Vuile handen zijn er trouwens al lang niet meer bij.
Het gele gevaarte, de grasmaaier Spirit, trekt aangestuurd door de afstandsbediening van Jan geheel ARBO-verantwoord z’n baantjes op en neer tegen de flanken van mijn Paasheuvel.
De Internationale denk ik er wel bij.

20170423_124914.jpg

Ik schat nog een stief dagje en we kunnen  ons weer naar hartenlust ontdoen van ons volledig verantwoord gescheiden glas, plastic, chemie, gft, papier en restafval. De jongens van de  bestrating hebben de afronding van hun klusje nog net over het weekend weten heen te tillen. Maar dan heb je er straks ook wat voor.
De locatie is historisch volledig verantwoord. Maar liefst ZES megacontainers liet de royale GAD op de restanten van een Middeleeuwse gracht zakken. Deze week zag ik de fine fleur van onze archeologie koortsachtig in de bouwput graaien en fotograferen. Op zoek naar de laatste potscherven, schedelresten en andere ongein. Zo’n gracht fungeerde in oude tijden als afvalcontainer avant la lettre. Werkelijk alles waar men van af wilde werd er in geflikkerd. De penetrante odeur (vermengd met veengrond) had  na een paar eeuwen nog niets aan verwoestende kracht ingeboet.
Inderdaad, zes containers. Geen plaats voor fecaliën. Want nummertje zeven, de Dixi, uw partner voor toiletcabines, is slechts tijdelijk. Laten we ons wat dat betreft dus maar concentreren op de diarree aan Shanty koren die we op Koningsdag over ons heen krijgen.

De Naarling 2

Het lovenswaardige voorstel van Naarder Jelmer Kruyt mbt het parkeerverbod bij de Uut heeft het niet gehaald in de gemeenteraad Gooise Meren. Wethouder Van Meerten ‘wil het parkeren integraal bekijken als onderdeel van een parkeervisie voor de hele vesting en niet als los onderdeel. Als we nu een verbod instellen, krijg je met name een verplaatsing van het probleem. ‘
Hoe mistig wil je het overbekende ambtenarengereutel hebben waarmee we weer eens het bos ingestuurd worden?
Als 1 van de 150 deelnemers aan de Facebook-poll van Kruyt (waarvan de uitslag niets aan duidelijkheid te wensen overliet) mocht ik nog even de illusie koesteren dat zoiets best wel even democratisch geregeld kon worden.
Nee dus.
Het zal ze in Muiden en Bussum weliswaar aan hun reet roesten dat wij ons druk maken over zoiets als een historisch Naardens plein. Maar een fluïde regent die wegdrijft uit haar eigen bloedgroep is natuurlijk andere soep.
Dat er tijdens de zaterdagmarkt bij de Uut en de Gele Loods geparkeerd wordt, is het ergste niet. Maar ligt er doordeweeks  op Nieuw Molen niet een zee van ruimte op 5 minuten loopafstand?
Gemeenteambtenaren en werknemers van de LINDA metselen dagelijks het Promersplein dicht. Wat die ambtenaren betreft zal dat zo’n vaart niet lopen. Die drie man en een paardenkop die op het Stadskantoor, zo lang als het duurt, hun beleidsstukken zitten weg te tikken zijn het grootste probleem niet. Onze nieuwe burgemeester geeft trouwens het goede voorbeeld. Ik kom hem regelmatig tegen als hij op de fiets naar de Raadhuisstraat peddelt.
En volgens geruchten heeft de LINDA, die inderdaad uit haar voegen barst, plannen om haar heil elders te zoeken. Ik hoor Bensdorp Bussum rondzoemen.
Nou hebben we zo’n aardig Ruijsdaelplein gekregen.
De ellende was helemaal niet te overzien geweest als die onzalige verplaatsing van het Vestingmuseum niet afgeblazen was.
Autovrij graag!

En ook bij dat verrekte ‘harmoniseren van het parkeerbeleid in alle drie de kernen van Gooise Meren’ (ieder met een eigen historie) grijp ik vertwijfeld naar de maagzuurremmers.

Ch1xF7HWMAA4mA_

De Internationale Dag van het Naakt Tuinieren op de eerste zaterdag van mei is één van de ca. 500 speciale dagen (weken, maanden, jaren) waarop we met z’n allen geacht worden stil te staan bij een bij een heikel themaatje.
Ik heb geen tuin. En zal het op een zomerse dag op mijn bescheiden binnenplaatsje wel uit m’n hersens laten m’n buren te shockeren met mijn rimpelige scrotum. Maar toch. Als je één dag per jaar met alle geweld in je blote kont de ligusterhaag wilt snoeien, ga vooral je gang. Vrijheid blijheid.
Er zitten veel overheidsorganisaties zoals de Verenigde Naties achter dit soort dagen. De VN heeft er nogal wat bedacht: een stuk of 80. Er zijn ook een hoop medische dagen. Bijna elke ziekte die wat voorstelt heeft z’n eigen feestdag. Van Wereld Kanker tot de Wereld Hemofilie.
Op 8 Maart jl. hadden we dan weer de traditionele Internationale Vrouwendag die in het teken staat van strijdbaarheid en het gevoel van solidariteit van vrouwen overal ter wereld. Na ruim een eeuw niet aflatende strijd valt er helaas nog heel wat terrein te winnen voor de dames.

Wat onze media betreft ben ik qua vrouwen al enige tijd helemaal om. Beatrice de Graaf, Mariëlle Tweebeeke, Barbara Baarsma, Marcia Luyten e.v.a., ik heb ze in m’n hart gesloten. Ze degraderen met hun scherpe analyses en presentaties menige manlijke collega tot een fletse exegeet. En ook het heldere betoog van de sporadisch optredende politica die deze week binnen het mannengeweld mag opdraven (Sharon Dijksma in Pauw en Jinek, afgelopen woensdag) doet weldadig aan. Heeft aanzienlijk meer van doen met verbinden dan de zich eindeloos herhalende afgezaagde verkiezingsretoriek van de ‘grote jongens’ en de narcistische splinterdemagogie van treurige typjes als Henk Krol, Thierry Baudet, Jan Roos, Jan Dijkgraaf  en consorten.
Enige smet op onze Vrouwendag waren de holle vaten van het themagroepje Gooise Vrouwen die de publieke tribune bij P&J bevolkte. Alles wat er die dag zorgvuldig aan erkenning van de vrouw opgebouwd was, werd weer net zo makkelijk onderuit geschoffeld met onbegrijpelijke lulkoek.

17202679_810288589126781_3264016120468652133_n

Tot slot in dit kader het optreden van de enige vrouwelijke fractievoorzitter in de Gooise Meren. Dat die kleine opdonder van Hart voor BNM de keuken in gedoken was om de Raad te voorzien van (zelfgebakken?) petit fours met roze muisjes deed weliswaar nogal rolbevestigend aan. Maar de symboliek ervan (de geboorte van veel vrouwelijke raadsleden in de toekomst) sprak boekdelen. Momenteel slechts 5 vrouwen op 26 mannen.
De straatvechter Munneke Smeets, of je het nou met haar eens bent of niet, handhaaft zich middels haar immer zwaar doortimmerde principiële nota’s en vragen met verve als DE luis in de pels van een Raad waarin de oppositie bij voortduring (en regelmatig ten onrechte) tegen een dichtgetimmerde coalitiemuur aan loopt. Als zij de interruptiemicrofoon grijpt die ze als een klisteerspuit hanteert, loopt het menig volksvertegenwoordiger dun door de broek.
Die Raad kan daar helemaal geen tweede exemplaar van aan…….