GOEDKOOP VLIEGEN

Geplaatst: 14 oktober 2014 in consument, cultuur, persoonlijk
Tags:, ,

transavia-logoDe zegeningen van de toko van meneer Google zijn amper te filmen. Mocht je, op zoek naar een kek stedenreisje, in een lichtzinnige bui ooit de site van Transavia aangeclickt hebben, dan ben je van meet af aan behoorlijk aan de beurt. Zo blijkt maar weer.
Je wordt met huid en haar hun systeem in gezogen. En eenmaal in hun klauwen, is er geen ontsnappen meer aan.

Ik heb het stellige voornemen mijn enigszins verbleekte herinneringen aan steden als Rome en Barcelona maar weer ‘s wat op te poetsen. En doe me Berlijn, waar ik nog nooit een poot zette, er ook meteen maar even bij. Van vrijdag tot maandag, een dag of vier uit en thuis, zoiets lacht me al jaren toe. Zeker weten dat het er komend jaar van komt.
En een uitgenaschte Hollander gaat uiteraard voor de bodemprijzen.
Instinkerjes te over.
Transavia heeft volgens haar mailing een enkeltje naar Rome voor me in petto.
39 luizige euri, en de groene jongelui staan knipmessend voor me klaar.
Moet kunnen.
Maar, met Schiphol op schootsafstand, moet ik daar wel voor naar Rotterdam.
En dan blijkt het vluchtje opeens 72€ te kosten.
Over de onzalige vluchttijden en de peperdure terugreis hebben we het dan niet eens.
En dat schiet dus niet op.
Maar ik kom er wel uit.

Nieuwe afbeelding (5)

Afbeelding  —  Geplaatst: 13 oktober 2014 in actualiteit, crisis, cultuur, folklore, persoonlijk, politiek, zorg
Tags:

Limes Live

Afbeelding  —  Geplaatst: 11 oktober 2014 in actualiteit, cabaret dubbelfout, humor, theater
Tags:

Eigenlijk de enige, nog acceptabele optie maar om onverklaarbare redenen komt ie niet voor in de shortlist van de commissie.

gemeente Naardermeer

Nieuwe afbeelding (3)

Afbeelding  —  Geplaatst: 8 oktober 2014 in actualiteit, humor, zorg

Onlangs waagde ik maar eens een stevig kritisch artikel aan de ondergeschoven positie van onze gemeente in de lokale/ regionale pers. Dit naar aanleiding van de flagrante onderbelichting van onze culturele activiteit ‘Naarden uit de kunst’. De uitgever had niet genoeg ballen om dit opiniestuk te plaatsen. Sindsdien lijkt het aantal bijdragen waar de naam Naarden boven prijkt wel opvallend toegenomen. Maar het missen van unieke kansen, zeker daar waar het gaat om onze culturele hoogtepunten, blijft een hardnekkig fenomeen. Twee pagina’s aankondiging van de inderdaad prima Bussumse atelierroute (van wie was dat initiatief trouwens ooit?) zijn volkomen terecht. Maar daar tegenover staat toch weer de stiefmoederlijke bedeling weer zo’n  culturele Naardense topactiviteit, ‘Theater binnen de wallen’. En die verdient toch meer dan een simpel (griezelig overbelicht) fotootje met een wat armetierige bijgaande tekst.

Nieuwe afbeelding (2)

2014-Website-Flyer-Theater-binnen-de-wallen-02De organisatoren van dit Naardense evenement kunnen met recht trots zijn. In de eerste plaats omdat hun initiatief geen eendagsvlieg is. Daarnaast zijn ze er in geslaagd hun kunstje van vorig jaar ruimschoots te overtreffen. Drie puike voorstellingen in drie Vesting-Naardense huiskamers (op zich al een bijzonder aardige ervaring), met alle drie een eigen karakter.
Een top-avond!
Ben je van de liederen van o.a. Bertold Brecht en Kurt Weil? Dan zal de uitstekende Dorine Niezing, met voortreffelijk pianowerk van vestingbewoner Henk de Jonge (Willem Breuker Collectief), je in het pandje van Renate en Hans Soet in de Cattenhagestraat ongetwijfeld bekoord hebben.
De actrices Jacqueline Reems en Ciska Smeink namen in een andere huiskamer, die van Mieke en Huib Schilder in de St.Vitusstraat, het opgetogen publiek mee in een eenakter  (waarvan de naam helaas niet in het programma terug te vinden was) van Robbert Jan Proos . Laten we het maar Obsessie noemen. Want dat was het. Lisa zit vast op verdenking van moord en therapeute Emma is op zoek naar antwoorden. In een uitdagende dialoog dansten de vrouwen een verbale tango om de vragen heen. Is Lisa dader of slachtoffer? Wie wint het spel om de waarheid? Is de waarheid iets wat wij kunnen omvatten? Of blijft het een obsessie?
Boeiend van de eerste tot de laatste minuut.
Vanuit m’n eigen speciale interesse was ik vooral benieuwd naar het optreden van singer/songwriter
Elke Vierveijzer, bij Diederik en Rosalie Bonnerman in de Cattengahestraat . Vroeger noemde je zo iemand gewoon cabaretier, maar dat schijnt tegenwoordig anders te heten.
Elke-Vierveijzer-21Hoe dan ook : Elke Vierveijzer. (01-09-1988, Son, Brabant) had al vroeg iets te vertellen. Wat precies? Dat wist ze niet. Waarom precies? Dat wist ze ook niet. Hoe? Zingend. Dat was zo klaar als een klontje. Daarom ging ze, met haar gitaar onder de ene arm en haar ukelele onder de andere, naar de Koningstheateracademie in ’s-Hertogenbosch, waar ze zang-, spel- en improvisatielessen volgde. Waar ze leerde spelen voor publiek. Waar ze haar verhaal leerde vormgeven in zeer authentieke liedjes. Ontroerende liedjes. Of schrijnende liedjes. Grappige, pijnlijke, kritische, vragende liedjes. Liedjes waarin ze met haar prachtige stem het leven en de wereld in al hun grootsheid bezingt en recht in de ogen kijkt. Waarbij ook de broodnodige zelfspot niet ontbreekt.
Drie kwartier (?), die werkelijk voorbij vlogen, zat ik op de punt van m’n stoel.
Wat een talent! Uitstekend op de piano begeleid door Thijs Reckers.

De subgroep van de Vereniging Vestingstad heeft zichzelf met deze activiteit definitief op de kaart gezet. En het is voor de theaterliefhebber zaak om er volgend jaar als de kippen bij te zijn. De organisatoren gaan voor intieme, kleinschalige huiskamervoorstellingen waardoor er helaas maar een beperkt aantal kaarten beschikbaar is. Als dit hoge niveau doorgezet wordt, staat ons volgend jaar weer een culturele klapper te wachten.
Ik kijk er nu al naar uit.
Naarden Vesting begint, langzaamaan zowaar een culturele verwen-stad te worden.
En daar waren we wel aan toe.