Nieuwe afbeelding

Afbeelding  —  Geplaatst: 1 juli 2014 in actualiteit, crisis, humor, zorg

dirkLouis is een man van de details.
Het zou me niks verbazen als de geestelijke vader van het polder-catenaccio zich ook ontfermd heeft over de vocale presentatie vooraf. Op Nigel de Jong na zingen onze jongens enthousiast mee. Nou snap ik dat van Nigel wel. Op een paar risicoloze zinnetjes na staat onze treurige hymne stijf van de baarlijke nonsens die een weldenkend mens toch amper uit z’n strot kan krijgen. Maar als het om ons nationale gevoel bij foeballuh gaat, doen we die concessie graag.
Koorknaapje Dirk is het meest gemotiveerd. Maar die komt dan ook uit Katwijk, een zwartekousengemeente uit de rafelranden van de bible belt, waar God, Nederland en Oranje nog altijd onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Voor Björn beginnen de ontwikkelingen in Brasil toch wat zorgelijke vormen aan te nemen. De sneue Oldenzaalse grootgrutter, door jan en alleman lyrisch op het schild gehesen (en eerlijk is eerlijk: hij fluit de sterren van de hemel) mag langzamerhand gaan vrezen dat de finale waarvoor hij voorbestemd leek, wel eens aan z’n fijne neus voorbij zou kunnen gaan. En hij mag dan wel royaal verkondigen dat ie het succes van het Nederlands elftal belangrijker vindt dan z’n eigen carrière, wij weten natuurlijk beter.
Z’n ultieme hoop is gevestigd op die Mexicanen.
Weinig kans want die komen doorgaans niet verder dan de achtste finales.

naarder-koerier

Initiatiefnemers Aya de Lange en Floris Siemer (maar inmiddels is de werkgroep behoorlijk uitgebreid) zijn aardig op streek met de organisatie van een nieuwe aflevering van NAARDEN UIT DE KUNST. En alles wijst er op dat het een zeer aansprekend event gaat worden.
Het duurt nog ruim twee maanden voordat het zo ver is, maar zoiets kun je niet vroeg genoeg aankondigen. Dan kan het vast in je agenda.
Op zaterdag 6 september 2014 speelt het zich van 11.00 – 23.00 uur af op binnen- en buitenlocaties in de Vesting.
Thema:de dichter/schilder LUCEBERT.
Schilders aan het werk, geïnspireerd door Lucebert
Expositie Kunst van Kids
Schilderen op een groot doek voor publiek
Wijn, poëzie, muziek, galeries, winkels in stijl
Onthulling muurgedicht Lucebert
Opening tentoonstelling Lucebert in Vestingmuseum
In de avond: ‘Diner Chantant Lucebert’ in de restaurants.
Je hoort er ongetwijfeld binnenkort meer over.
Noteren dus.
Kom en geniet!

udk

Straatnamen

Geplaatst: 25 juni 2014 in actualiteit, crisis, cultuur, persoonlijk, zorg
Tags:

naarder-koerier
vestingballen2Staande met je rug naar het zonneterrasje van de uitbater van boekhandel Comenius, strekt onze onvolprezen JDB-baan zich in serene schoonheid voor je uit. De regelmatige gebruiker kent de listen en lagen die er verborgen zitten onder een ogenschijnlijk onschuldige toplaag. Ga je de amper te verwaarlozen oneffenheden te lijf met zwaar contra-effect? Laat je je bal met een pisboog ploffen in de mêlee van vijandelijke projectielen in de hoop er het beste van te maken? Of ga je voor de ordinaire roller, recht op het doel af?
Iedere bouleur heeft z’n eigen, karakteristieke stijl. Al moet vastgesteld worden dat langzamerhand de aanhangers van de roller die van de ploffer in aantal significant domineren.
Wat wel duidelijk is: het kuthellinkje aan de rechterkant is vanwege z’n onvoorspelbaarheid velen een doorn in het oog. Je parkeert er het butje met enige weerzin en laat het verdere verloop met het zweet tussen de billen over aan de grilligheid van het court.
Maar dan dat hoek je links achterin.
Met alle respect: het is MIJN hoekje.
Niets lekkerder dan m’n bal er, met optimaal gebruik van dat vervloekte hellinkje listig naar toe te navigeren.
Incidenteel wil bij m’n overmoedige opponenten om onbegrijpelijke redenen nog wel ‘s het idee postvatten dat het een eitje is.
Niets is minder waar.
Gisteren nog. Demmers Bier, die vorige week nog met uiterst consciëntieus spel het zeer getalenteerde Schildermeisje van de baan tikte, zocht in z’n jeugdige onbezonnenheid keer op keer godbetert MIJN plekje op om telkens van een steenkoude kermis thuis te komen.
Een strijdplan van Jan Lul.
Het is de goden verzoeken.
Tegen de uitdager(s) die ongetwijfeld komende week in de rij staan, zou ik willen zeggen:
Poten af van de ‘Erogene zone van Mut’.
Het bordje wordt komende week geplaatst.

straatnaam2

 

naarder-koerier

Nieuwe afbeelding (20)

Met enige verbazing moest ik zaterdagavond aan de Vestingtafel vaststellen dat naarmate de tijd verstreek het vioolspel van onze Ronald steeds zuiverder en virtuozer leek door te komen.
Dat kan natuurlijk heel goed aan mij gelegen hebben.
Veel eerder kreeg ik het idee dat het hier een gevalletje betrof van de ‘magische krachten in de sport’.
Wielrenners willen in een ronde waarin keihard gepresteerd moet worden tussen de bedrijven door, om de schade te beperken en het zaakje te pimpen, nogal eens aan het infuus liggen. Als er al niet hongerig naar nog stevigere, verboden middeltjes uit de snoepjespot gegrepen wordt.
‘Colours to Connect’ was het thema op het afgeladen dakterras van de onbaatzuchtige Eric.
Rood, wit en rosé, om precies te zijn.
En wel van een aanzienlijk prominenter chateau dan het slappe gruttersaftreksel dat er op de centrale meeting in het stadhuis doorheen gejaagd werd.
Hij deed z’n achternaam alle eer aan. En bovenal: listig opgezweept door echtvriendin, z’n grootste fan, die er ook bepaald niet in spuugt.
Intonatie en vibratie wonnen gaandeweg aan diepte en zeggingskracht.
En niet te vergeten:die gepijnigde gelaatsuitdrukking, die er bij schijnt te horen.
Vioolspelen is topsport.
Wat kunnen we hier van leren?
Qua Jeu de Boules wil z’n ster tot op heden amper schitteren. We zien hem maar sporadisch op de baan.
Vooraf even stevig aftanken, zou ik zeggen.
En met groupie Lonie op de bank, moet die eerste plaats op de ladder in no time een fluitje van een cent zijn.

tafel4

Geboren in 1945 werden de aanvankelijk behoorlijk begrijpelijke anti-Duitse gevoelens me door m’n verwekkers met de paplepel ingegoten.
Daar kan anno nu uiteraard op geen enkele manier sprake meer van zijn. De generatie die de grootste moeite met het vergeven en vergeten heeft, raakt langzaam uitgestorven. Alleen op 4 mei komt die geschiedenis nog een beetje bovendrijven.
Des te merkwaardiger  is het – ik kan er niks aan doen – dat ik onwillekeurig hele rare associaties krijg bij de nieuwste reclame-slogan van de Duitse autofabrikant .
Overigens, ik rijd zelf als een jaar of zes Opel.
Tot grote tevredenheid, mag ik wel zeggen.

Duits rijden

Outsider (1)

Geplaatst: 20 juni 2014 in actualiteit, persoonlijk, wk voetbal
Tags:

brasil_2014
Als niet voetbal-expert heb je toch de neiging om je in de dagelijkse euforie wat meer te ontfermen over de randzaken. 4-3-3, 5-3-2? Druk op de bal? De punt naar voren of naar achteren? Het zal je een worst zijn. Zo lang ‘onze jongens’ die ballen er maar in rossen. Het liefst eentje meer dan de tegenstander graag.
Randzaken dus.
Vanavond Zwitserland-Frankrijk.
Hoezo Zwitserland?
Sinds jaar en dag de koebellen-natie die de contreien van Wilhelm Tell met het meest repressieve vreemdelingenbeleid dat je maar bedenken kunt angstvallig van vreemde smetten probeert vrij te houden.
Via een lullig groepje in de voorronden waarin IJsland de grootste sta-in-de-weg was, moeiteloos geplaatst voor Brasil 2014.
Een indrukwekkende selectie, dat weer wel:
Diego Benaglio
Philippe Senderos
Tranquilo Bernetta
Gokhan Inler
Haris Seferovic
Granit Xhaka
Valon Behrami
Ricardo Rodriguez
Blerim Dzemaili
Gelson Fernandes
Mario Gavranovic
Admir Mehmedi
JosipDrmic
Johan Djourou
Roman Bürki
Xherdan Shaqiri
Voor de vorm mag ook de edelgermaan Stephan Lichtsteiner een balletje meetrappen.
Terecht weggetikt door de indrukwekkende Fransozen.