Post Tagged ‘Margreet Vermeulen’

Het blijft tobben met die ombudsmannen/-vrouwen bij de Volkskrant. Nog maar koud is de betreurenswaardige Thom Meens afgeserveerd, die o.m. vrijwel uit het niets het Volkskrantbloggersvolk een dolk in de rug stak, of z’n opvolgster, ene Margreet Vermeulen, begint zowaar met verve aan haar eigen stoelpoten te zagen. Heerlijk, zo’n onpartijdige instantie die zich buigt over de klachten van de lezers. Klachten? Jazeker. Dat suggereert ze tenminste. De macht bij de vrouwonvriendelijke VK ligt namelijk bij de mannen. Vrouwen zijn, zo meldde ze in haar bijdrage van zaterdag jl., ondervertegenwoordigd in chefsfuncties en andere prestigieuze posities. Hoofdredacteur Philippe Remarque mag dan, m.i. volkomen terecht, wel roepen dat ie alleen maar naar talent, energie en ambitie kijkt en niet naar geslacht, de emancipatorisch zwaar onderlegde mevrouw Vermeulen die bij hem op de loonlijst staat, zal het een worst zijn. Ze richt daarbij, om haar woorden kracht bij te zetten, haar pijlen op de trivialiteiten van de vrouwelijke kruimeldieven van columnisten die niet verder komen dan hun ouder wordende lichaam, de kinderen en de bakker om de hoek. ‘De lichte toets’, zeg maar. Nu wil het verhaal dat één van die beklagenswaardige sufkutten toevallig de huisgenote van Philippe is. Een, zo wijst onderzoek uit, nogal populaire stukjesschrijfster.
Nu is het met columnisten een eeuwig gesodemieter. De ene lezer loopt weg met een scribent die door een ander net zo makkelijk aan het kruis gespijkerd wordt. Sylvia bijvoorbeeld, vind ik 1 à 2x per week doorgaans best te pruimen, tenminste zo lang ze niet aan het twitteren slaat. Want daar krijg je compleet bosbrand van in je liezen. Het steunkousenproza van het andere slachtoffer Aaf (Brandt Corstius, voor een smak geld bij de concurrentie weggehaald) is anderzijds voor mij amper te verteren. Hoeveel oubolligheid kan een mens hebben? denk ik wel eens. Maar voor haar is er ongetwijfeld ook wel weer een markt. En wat dacht mevrouw Vermeulen eigenlijk van het zaterdagse Magazine?
We dienen naar het totaalplaatje te kijken.

Sylivia slaat vandaag gezellig terug:
Misschien is het ook een goed idee om in elke restaurantkeuken iemand neer te zetten die goed oppast dat het eten niet te lekker wordt? Of, om even terug te komen op mijn triviale stokpaardje ‘de bakker om de hoek’: Geen bakker neemt iemand in dienst om zijn klanten toe te roepen ‘Het brood is hier eigenlijk niet zo best hoor!”
Toch vreemd eigenlijk dat een krant zoiets dan wél doet.
Gesprekstof genoeg de komende dagen aan de ontbijttafel van de Remarquejes.
Mag uiteraard ook ‘Wittemannetjes’ zijn.