Archief voor de ‘psychologie van de lach’ Categorie

highfive

Ik lust er wel pap van.
Die zogenaamde wetenschappelijke persoonlijkheidsonderzoekjes.
Niet dat ik de illusie heb dat ze me in de herfst van mijn bestaan nog onvermoede eyeopeners verschaffen. Maar toch.
Een echte persoonlijkheid is moeilijk te herkennen omdat hij op niemand lijkt.
Als je met droge ogen kunt verklaren dat gedurende zesendertig jaar je werk je hobby is geweest, en je vervolgens ook nog een aantal jaren van een andere hobby je werk kon maken, mag je je gelukkig prijzen.
Niets geestiger dan de barre optocht trainings- en bijscholingscursusjes die ik in m’n werkzame leven voorbij zag komen. Energieverslindende  sessies van een week in een trainingscentrum (altijd in een bosrijke omgeving) waar we aan de hand van hooggecertificeerde, poep pratende  gogen eindeloos aan het spitten sloegen in onze persoonlijkheid.
Ken jezelf en je haalt als gelukkig mens meer uit je potenties.
Treurig  sensitivitygedoe dat er toe leidde dat op zaterdagavond een deel van de cursisten ten prooi aan de meest gruwelijke indentiteitscrises zich snikkend een stuk in z’n kraag zoop aan de bar.
Freek de Jonge noteerde ooit treffend: Niemand is gelukkig. Wees niemand.
Of onze baas daar uiteindelijk beter van werd? Ik waag het te betwijfelen.

Deze week zag ik op internet de Big 5 Persoonlijkheidstest voorbij racen.
‘De meest gebruikte en best onderzochte’, ronkt de zelfvoldane site.
Mét afbeeldingen. En weinig tekst.
Serious gaming dus.
Kan het eigentijdser?
Als me de gelegenheid wordt geboden  (en ook nog gratis) te ontdekken hoe ik scoor op de vijf hoofddimensies van persoonlijkheid (emotionele stabiliteit, extraversie,vriendelijkheid, ordelijkheid en openheid) wie ben ik dan om dat te laten lopen? En ik stierf werkelijk van nieuwsgierigheid over de afsluitende tintelende tips die me in het vooruitzicht werden gesteld.
Aan de slag dus.

Aan de hand van 21 vragen, telkens 2 keuzeopties (??) met bijbehorende stimulerende plaatjes, nam Big 5 mij kordaat aan de hand voor een Odyssee  door de wondere wereld van het persoonlijkheidsonderzoek.
Vraag 1 was het probleem niet:
0 Ik ben een man       0 Ik ben een vrouw

En ook nummertje 2 verhulde amper een onbesproken drang naar wetenschappelijkheid  die niets aan duidelijkheid te wensen over liet.
0 Blijft rustig              0 Is ongeduldig

Bij 3 tot en met 8 eveneens nagenoeg geen vuiltje aan de lucht. Hoewel? Als ik aangeef (5) liever thuis muziek te luisteren, vrees ik toch rücksichtslos in het hokje introvert ingedeeld te worden. En daar heb ik zo de nodige twijfels over.
3. 0 Heeft een gelijkmatig humeur    0 Heeft een wisselend humeur
4. 0 Lacht veel en vaak            0  Is meestal serieus
5. 0 Live muziek luisteren      0 Thuis muziek luisteren
6. 0 Is geordend                         0 Is rommelig
7. 0 Gaat gestructureerd te werk        0 Gaat spontaan tewerk
8. 0 Houdt niet van meningsverschillen        0 Houdt van een stevige discussie

Ik begon zowaar lol te krijgen in de ontwapenende simpelheid van m’n Big 5 vrienden.
Maar bij nummertje 9 raakte ik toch enigszins in de problemen:
0 Is bescheiden over zichzelf             0 Is heel trots op zichzelf
Er zijn ongetwijfeld lieden die er anders over denken maar ik vind mezelf best wel redelijk bescheiden. Sluit dat dan iedere vorm van gerechtvaardigde trots uit? Het zal ‘m wel zitten in het verraderlijke woordje heel.
In al m’n trots besloot ik veiligheidshalve maar voor bescheiden.
Maar het wringt wel.

10. 0 Houdt van abstracte kunst        0 Houdt van realistische kunst
Ik ben van het realisme. Heeft dat straks bij de eindafrekening consequenties voor m’n emotionele stabiliteit?

11. 0 Leert graag mensen kennen die heel anders zijn       
     0 Leert graag mensen kennen die hetzelfde zijn
Mengvormen zijn kennelijk uit den boze bij de strenge Big 5 meester. Dus, hoewel ik diep in m’n hart een onbestemd zwak heb voor mafkezen, dan maar op safe.

Te vroeg gejuicht want vanaf itempje 12 kwam er fors de klad in. Als dualisme zo veel betekent als dat ik moet  uitgaan van het bestaan van twee tegenover elkaar bestaande, tot niets anders meer te herleiden grondbeginselen, dan raak ik tot en met nummertje 21 in een peilloze crisis.

12. 0 Is stressbestendig           0 Houdt van een feestje
Wat is dit voor rabiate onzin? Mijn feestjes houden doorgaans de stress , zo die al aanwezig is, buiten de deur.

13. 0 Blijft rustig         0 Laat anderen voorgaan
Geen idee. En ook de illustratie van een rij wachtenden voor de kassa hielp me niet uit de zorgen.

14. 0 Heeft zelfvertrouwen     0 Is altijd op tijd
De schizofrenie tikte weer aan het venster.

15. 0 Is ontspannen    0 Is filosofisch
Waarmee gesuggereerd wordt dat filosofen per definitie noeste nagelbijters zijn. Filosofie is in wezen niets anders dan beroepsmatig twijfelen aan waarheden als koeien.

16. 0 Presentatie geven           0 Bemiddelen bij een ruzie
Met 36 jaar onderwijservaring zou je zeggen: presenteren. Maar het aantal brandjes dat ik heb moeten blussen is ontelbaar.

17. 0 Is avontuurlijk   0 Is een harde werker
Avonturen zoekt men niet. Die heeft men. Ook als harde werker

18. 0 Is bijna altijd vrolijk       0 Leest graag ingewikkelde teksten
Als neerlandicus word ik regelmatig door vrolijkheid overmand bij ingewikkelde teksten. Al moet  ik toegeven dat ik tijdens m’n studie bij die verrekte hermetische poëzie regelmatig een wanhopig traantje wegpinkte.

19. 0 Is heel behulpzaam                   0 Is ambitieus
Als een man geen ambitie heeft is hij een loser. Een vrouw met ambitie is een berekenende teef.

20. 0 Helpt graag anderen     0 Heeft veel originele ideeën
Originaliteit is doorgaans het zorgvuldig verbergen van je bron.

21. 0 Is heel geordend                        0 Geniet van de natuur
Als er in Gods schepping verdorie toch íets geordend is, dan toch wel de natuur.

De Totaalscore  kan ik nauwelijks een tegenvaller noemen. Ik ben emotioneel behoorlijk stabiel. Zal wel komen omdat ik uiteindelijk  graag thuis met een boek op schoot muziek beluister.
Met m’n extraversie, ordelijkheid en openheid zit het ook wel snor.
Een bittere tegenvaller is m’n vriendelijkheid. Scoort niet geweldig op hun schaal van Richter.
Waar is het mis gegaan?
Had ik dan toch bij 1 moeten invullen dat ik een vrouw ben?

De Naarling 2

img_3202We mogen ernstig vrezen dat veel van onze vrolijke carnavalsvierders afgelopen woensdag hun bijbehorende askruisje niet gescoord hebben. En een ordentelijke vastentijd zullen we in Naarden ook wel kunnen schudden. De relatie tussen het ware katholicisme en onze onvermoeibare plaatselijke Raad van Elf blijft daardoor een weinig transparante.
Boven de grote rivieren gelden kennelijk andere regels.
Wel de lusten maar niet de lasten dus.
Wat de lusten betreft schijnen onze jongens en meisjes, met name in ‘de Sprong’, meer dan volledig aan hun trekken te zijn gekomen. Er was daarnaast zo waar nog enige ruimte voor een portie onvervalste humor waarmee ze met name de getergde plaatselijke VVD en het volledige ambtenarenappa-raat van de Gooise Meren tot pure wanhoop brachten.
Het carnavalweekeinde viel, o ironie, samen met de eerste aarzelende plakacties van de posters voor de naderende verkiezingen.
De kwaliteit van de lijm laat dit jaar echter wat te wensen over.
Zouden ze die aloude ‘jodenlijm’ van stal gehaald hebben?
Reeds na een paar uur fladderde het reclamewerk op de golven van de wind al troosteloos van de borden af. Vrijwel het enige konterfeitsel dat stand hield was dat van Zijne Koninklijke Hoogheid onze carnavalsprins.
Lijst 51, die er voor de gelegenheid bij wijze van practical joke naast geplakt was.

img_3204

Crisisvergadering bij de zwaar verontruste plaatselijke liberalen.
Onder het motto ‘Fatsoen. Doen.’ stond dus op zondagmorgen, net voor het uitgaan van de plaatselijke godshuizen, hun in allerijl gevormde werkgroep zich met het zweet tussen de billen wezenloos te krabben om ‘onze’ 51ste Ravel van alle borden te peuteren.

img_3204

En op maandagmorgen wisten die sneuneuzen aan de Brinklaan niet hoe snel ze een ijlings gealarmeerde tikpoes van de gemeente een buitengewoon vilein ambtelijk dreigbriefje in elkaar moesten laten flansen. Er lonkte een dwangbevel: Weghalen op straffe van een boete van 150 euro voor iedere dag na 7 maart 2017 dat onze Narren in gebreke zouden blijven. Over het precieze tijdstip op die 7e ontstond al snel enige verwarring. Die carnavallers kijken weliswaar niet op een paar kleine uurtjes.
Maar wat te denken van 23.99 uur? Lijkt  me als de nood aan de man komt een aardig gevalletje ‘vormfouten’.
We weten het natuurlijk allemaal: echt bij de tijd wil Gooise Meren nog maar steeds niet zijn.

nieuwe-afbeelding-3

Dat filmpje waarin die strak gespoten overjarige botoxsnol zich voor het oog van de schaterende natie liederlijk laat bepissen heb ik vanwege m’n verblijf aan de Rode Zee gemist. Moet goed geweest zijn voor een aardig internetstormpje. Een regelrechte verrijking van het mateloos populaire nepnieuws waar, zo begreep ik, de troltwitterende frustraatjes van het splintertje DENK  inmiddels ook hun eigen lachwekkende treurigheid aan toegevoegd schijnen te hebben.
Beter had ik m’n vakantie niet kunnen plannen.
Hoewel, bij thuiskomst valt een mens op zondagmorgen meteen met z’n neus in de boter: dat ridicule nepinterview met die megalomane Gekke Geert bij WNL.
Om nog maar eens te accentueren dat we leven in een tijdsgewricht van alternatieve waarheden.
Ik ben weer helemaal bij de les.

Terwijl ik langs de vloedlijn het ene na het andere literaire meesterwerkje verslond ( ‘Het smelt’ van de mij onbekende Lize Spit bijvoorbeeld kan ik iedereen aanbevelen) deed ik de nodige stof tot contemplatie op die me rimpelloos door m’n weekje sleepte. Snorkelend langs de exotische vissen van het adembenemende  huisrif viel er  waarachtig wel het een en ander verder uit te werken.
In de eerste plaats natuurlijk vanwege die boeken. Maar minstens zo onder de indruk was ik van  de zeer bijzondere aspecten van het fenomeen ‘lachen’ die rondom mij als paddenstoelen uit het woestijnzand rezen.  Je legt er je boek voor weg.

Over de psychologie van dat lachen zijn boeken vol geschreven. In den vreemde heb je je noodgedwongen te bedienen van een andere dan je moerstaal. En dat gaat niet zonder slag of stoot. Met ware doodsverachting stort menigeen zich met z’n beperkte repertoire in koetjes en kalfjes met de tijdelijke buren.
Je hebt vertellers en luisteraars.
Toeval of niet. Uitgerekend op dat moment lees ik bij Lize Spit dat mensen er van uitgaan dat zolang je ergens niet zelf over begint, er ook niets te vertellen valt.
Forget it.
Op vakantie althans.
Ademloos hoorde ik  de internationale huis-, tuin- en keukenontboezemingen aan. Iedere volbrachte volzin steevast afgerond door een vette schaterlach die op geen enkele wijze gerelateerd leek aan de inhoud. Er viel met de beste wil van de wereld niks leuks aan te ontdekken.

Professor Google helpt me uit de droom: Als je zenuwachtig bent kun je gespannen raken. Je lichaam weet eigenlijk niet zo goed wat het er mee moet. Je weet je geen houding te geven. Zonder dat je het wilt, ga je kennelijk lachen. Je jaagt de opgebouwde spanning uit je lijf weg.
Lachen lucht dus op. Dat moet het zijn.
Even voor de duidelijkheid: ik heb uiteraard mijn eigen bepaald niet kinderachtige aandeel geleverd aan deze pretentieloze middenstandsgesprekjes. Nergens voelde ik echter de aandrang tot die gulle lach. Zo geestig vond ik mezelf nou ook weer niet.
Een representatieve wetenschappelijke steekproef zou ik het niet willen noemen. Maar wat me wel opviel was dat het bijna zonder uitzondering vrouwen waren bij wie het verschijnsel zich voor deed.
En daar snap ik eerlijk gezegd niets van.
Cultuurbepaald?
Voor de duur van een paar uur streek bij wijze van uitzondering een vriendelijke Egyptische familie neer op het strand. Zwemmen, zelfs snorkelen, mag van Allah. Mits de dames uiteraard het voorgeschreven badkostuum dragen. In serene stilte  vond de tewaterlating plaats.
De mannen tapten uit een geheel ander vaatje.
Vrijwel iedere kreet werd afgerond met een donderende lach.
Mijn Arabisch was helaas ontoereikend om de relatie tussen vorm en inhoud te kunnen checken.
Bescheiden glimlachend zagen de dames het aan.
Dat weer wel.

20170208_104053.jpg