Archief voor de ‘Podium deMess Naarden’ Categorie

hoeren

sbr032318dapr

Miljoenen hongerige social media freaks krijgen de gelegenheid om hun persoonlijke Facebookpagina dagelijks vol te plempen met hun dikwijls tranentrekkende privé besognes. Maar ook als je het speeltje van Mark Zuckerberg wat serieuzer gebruikt, bijvoorbeeld voor culturele doeleinden, kun je bij onze royale multimiljardair volop aan je trekken komen.
Tenminste, als je je aan zijn regeltjes houdt.
Als beheerder van de Facebooksite van Podium deMess, het piepjonge maar hyperactieve theater in Naarden dat volledig gerund wordt door vrijwilligers, postte ik in het tweejarige bestaan jaar zo’n 2300 bijdragen die regelmatig 1000 kijkers per dag trekken. Info, recensies, interviews, foto’s filmpjes, het kan niet op. Alles voor de promo.

Op 30 september plaatste ik een satirisch getinte bijdrage, moet toch kunnen?  die niet door de Victoriaanse ballotage van de Facebook zedenpolitie kwam.
Om wat extra aandacht te genereren voor  cabaretduo ‘Bovenste Knoopje Open’, plaatste ik een artikeltje dat ik verluchtigde met een enigszins bewerkte foto die ik bij een Facebookkennis ‘leende’ (staat nog steeds in volle glorie op z’n persoonlijke pagina) en die, zo vertelde men mij, ook in de kwaliteitskrant NRC heeft gestaan.

wie weetZaterdag aanstaande het cabaretduo ‘Bovenste Knoopje Open’.
Leuke jongens. Dus alle reden om zaterdag massaal aan te leggen in deMess.
Gegarandeerd een lekker avondje.

Wij kijken naarstig om ons heen voor een uitgekiende programmering en schromen niet de focus ook naar het buitenland te verleggen. We zijn in onderhandeling met dit illustere duo dat aanzienlijk verder gaat dan het bovenste knoopje.
Tot zaterdag.

Een uur na plaatsing was de site geblokkeerd. En dat is ie dus nog steeds.

De publicatie van je pagina is ongedaan gemaakt
Het lijkt erop dat recente activiteit op je pagina in strijd is met het paginabeleid van Facebook. Als je van mening bent dat de publicatie van je pagina ten onrechte ongedaan is gemaakt, kun je een bezwaar indienen. We kijken dan opnieuw naar deze kwestie.

Nu valt het niet mee om in deze barre tijden je social media speeltje te vrijwaren van allerhande bagger die onverlaten proberen te plaatsen.
Dat daar een beleid op gezet wordt, onderschrijf ik ten volle.

Wie kijkt er eigenlijk opnieuw naar deze kwestie?
Ik heb het natte vermoeden dat Facebook hier volautomatisch een algoritme op los laat waar geen mens van vlees en bloed aan te pas komt.
Het lijkt er op, suggereerde dat de facebookpolitie niet helemaal zeker van z’n zaak was. Dat gaf in ieder geval nog enige hoop. En als ik vond dat die blokkade onterecht was, mocht ik bezwaar indienen.
Dat laatste kun je dus wel shaken.
Op geen enkele manier kom je in contact met Facebook.
En daar sta je dan met je bezwaar. Een barre zoektocht op internet naar lotgenoten, en daar zijn er heel wat van, wees al snel uit dat iedereen belandt in een hopeloze vicieuze cirkel die alleen maar leidt naar info-pagina’s. De enige kans dat je daar mogelijk iemand wakker schudt is de social media voor je karretje te spannen.
Nou daar gaan we dan.
Als Podium deMess zijn we zwaar gedupeerd.
Onze zorgvuldig opgezette publiciteitsmachine hapert.
Dankjewel Mark!

Gedachten op vrijdagmorgen
be56d56191c5ab813241bc5aa5cec0b8-1377515656-780x448

Leuk, dat Fotofestival Naarden.
Dagelijks dwalen de fotofreaks, al of niet gewapend met hun Canon, Nikon, Sony, Leica of hoe hun geavanceerde speeltjes ook mogen heten, door onze Vestingstad, hongerig op zoek naar hun favoriete Dutch Masters & Marvelous Misfits.
Wij hebben er ook in deMess een paar wandjes mee gevuld.
Fraaie plaatjes, dat moet gezegd worden
Een beetje weinig, vinden sommige bezoekers.
Gelijk hebben ze.
We hebben een warm bad voor ze laten vollopen.
Onze vrijwilligers die ze in ploegendiensten bij wijze van service een maand lang desgewenst volgieten met koffie, thee of andere versnaperingen staan van 10.00 tot 18.00 op scherp. Het fotovolk kan daarnaast de afgepeigerde slenterbenen voor een welverdiende time out tot rust laten komen op ons comfortabele, zonnige terras.
Het levert soms stof tot boeiende gesprekken op die, zeker op de stille ochtenden waarop je achter onze wallen een kanon kunt afschieten, het wat saaie corveewerk van onze vrijwilligers in ieder geval nog enige fleur geven.

Vanmorgen schoof een groepje Chinezen naar binnen.
Chinezen?
En dan ben je tegenwoordig op je hoede.
Niks tegen de Chinees als mens natuurlijk.
Maar met alle opgeklopte verhalen in het achterhoofd over de vanuit Peking verordonneerde tactiek om diep in de haarvaten van de westelijke wereld te penetreren met hun karrenvrachten Yuan-flappen (CNY) bekijk je ze toch onwillekeurig met andere ogen. Complete havensteden (het Griekse Piraeus) hebben ze al in bezit. De Russische maffia die de Spaanse oostkust al jaren domineert, wordt er stap voor stap verdreven. Antwerpen en Rotterdam mogen voor het ergste vrezen.
En als we niet uitkijken zetten ze binnenkort de kroon op hun werk met de introductie van het 5G-netwerk van hun nieuwste kindje Huawei, waarmee ze op geraffineerde wijze de ultieme grip krijgen op ons sociale verkeer.

Wat moet je als eenvoudige medewerker van deMess denken van de opmerkelijke en hardnekkige belangstelling voor het reilen en zeilen van ons unieke Podium, die één van de zonen van Xi Jinping die zich van het groepje losmaakte, in meer dan perfect Engels aan de dag legde?
In Peking weten ze alles van culturele revoluties.
Is nu de beurt aan ons culturele leven?
Onze Stichting met ANBI-status die onlangs nog door een plaatselijke wethouder als summum van vrijwilligerswerk de hemel in geprezen werd maar waarvoor met de beste wil van de wereld geen substantiële gemeentepecunia’s opgehoest kunnen worden, houdt maar ternauwernood z’n eigen broek op.
Met Chinese Yuans zou je de broodnodige lucht krijgen.

Gaat niet gebeuren.
DeMess blijft gewoon deMess
Let op uw saeck.

luitenjpg

Alexander Luiten, onze Gooise Meren wethouder die o.m. economie, sport, cultuur, toerisme en subsidiebeleid in z’n portefeuille heeft, mocht onlangs bij wijze van kennismaking uitgebreid los gaan in het Naarder en Bussums Nieuws.
Hij is een nieuwe ster aan het Gooise firmament. Althans, als wethouder. Jarenlang de meer dan duidelijk aanwezige fractievoorzitter van de plaatselijke liberalen. De hoogste tijd voor een paginavullend ‘diepte-interview’ dus. Zodat we we wat beter snappen wat voor vlees we in de kuip hebben.
Pikant detail: de plaatselijke media fotograferen onze politieke kopstukken immer op het bruggetje achter het gemeentehuis. Dat zal wel een beetje met gemakzucht te maken hebben. Vlak naast de deur. En zo’n rustiek overspanninkje doet het altijd prima op een plaatje .
We nemen tenminste maar even aan dat we het niet direct moeten zoeken in de symboliek. Want met het bouwen van bruggen door onze vroede Gooise Meren vaderen is het traditioneel een nogal moeizame affaire.
Over de diepte in het interview kun je twisten. Echte stevige oneliners die de opmaat voor een krachtig beleid betekenen, zijn er amper te ontdekken.
Maar we schuiven toch meteen naar de punt van onze stoel bij het nogal zinnenprikkelende citaat waarmee het artikel opent.
‘ We moeten initiatieven van inwoners niet in de weg staan’.
Hoe positief wil je het hebben?
In dit verband is de passage waarin Alexander z’n superieure licht laat schijnen over cultuur en subsidiebeleid wél zo interessant.
NN: De gemeente heeft een behoorlijke post, zo’n 2,6 miljoen euro, aan subsidies voor verenigen e.d. te verdelen, los van de subsidies voor sportclubs.
Bij wie komt dat geld terecht?
A.L. : ‘Allereerst vind ik dat mensen zelf initiatief moeten nemen, waarbij de gemeente dan de rol heeft om zaken, waar mogelijk, te faciliteren. Een mooi voorbeeld is theater deMess in Naarden. Dat is een initiatief van vrijwilligers die daar veel tijd, energie en enthousiasme in hebben gestoken. Het belangrijkste in ons subsidiebeleid is dat de subsidie altijd een sluitpost moet zijn. De vereniging, of het initiatief, moet zelf de broek kunnen ophouden. Als het nodig is draagt de gemeente een steentje bij, maar dat moet niet de basis zijn. En de club moet aannemelijk kunnen maken dat ze ook voor verbinding met andere organisaties zorgt.’

Dat eigen initiatief is natuurlijk iets wat diep in de genen van de ware liberaal verankerd zit. Luiten sleept ons Podium deMess in Naarden er bij als briljant exempel bij z’n betoog. Inderdaad in Naarden is in een jaar tijd een unieke toko uit de grond gestampt. Een indrukwekkende, zeer ambitieuze programmering van meer dan honderd, zeer gevarieerde voorstellingen in een geweldige locatie die bij wijze van spreken ‘steen voor steen’ is opgebouwd door een contingent vrijwilligers. Dankzij de tomeloze inzet van die zestig vrijwilligers, en niet te vergeten de steun van een aantal gulle sponsoren, kan deMess net uit de rode cijfers blijven. Dus met die broek zit het wel snor. Daar hoor je ze in Naarden ook niet over klagen. Als er trouwens één plaatselijke organisatie is die van wanten weet als we het hebben over het maken van die broodnodige verbinding met de omgeving (nota bene één van de kernpunten van de missie), dan deMess wel.
Luiten heeft helemaal gelijk als hij stelt dat subsidie niet de basis moet zijn. Daar zit deMess misschien ook helemaal niet op te wachten. Want dan zou het wel eens gedaan kunnen zijn met de onafhankelijkheid. Maar als je weet welke duizelingwekkende bedragen er gemoeid zijn met de financiële steun (die aanzienlijk verder gaat dan facilitering) aan plaatselijke culturele instellingen (Spant!!, dat natuurlijk moet blijven) dan kun je achter het vooralsnog achterwege blijven van steun aan deMess wel wat vraagtekens zetten.
Maar wie weet wat de nabije toekomst nog in petto heeft voor het Naardense initiatief.
Bescheiden zijn de Messambities, ondanks de beperkte middelen, tot op heden bepaald niet. Maar aan de horizon liggen nog wel wat plannetjes die men er graag zou willen verwezenlijken.

De minister uit hetzelfde clubje die over onze nationale cultuur waakt, is in z’n corebusiness bepaald geen hardloper. Die beweerde onlangs nog met droge ogen dat ie voor het eerst van z’n leven in het Amsterdamse Concertgebouw was bij de uitvaart van de populaire burgemeester Eberhard van der Laan……..
Laten we hopen dat Luiten wat meer met cultuur heeft.
Liberalen en de cultuur.
Het blijft een dingetje.

foto: Naarder Nieuws

 

64786465-fc95-4c60-a950-83243c078bf7

Met 75 stoelen kun je in wezen natuurlijk amper van een ordentelijke huiskamer spreken. Toch dook, sprekend over deMess, afgelopen theaterseizoen die karakterisering zeer regelmatig op.
Bij onze bezoekers en ….. de artiesten.
Het kan natuurlijk zomaar zijn dat we in Naarden in korte tijd het leukste publiek van Nederland naar ons theater hebben weten te lokken. Feit is in ieder geval dat, met de toeschouwers kort op het podium, zich in deMess meer dan eens een unieke wisselwerking tussen de entertainers en de zaal blijkt te ontwikkelen.
Noem het intimiteit. Laagdrempeligheid.
Een interactie die zich lang niet alleen beperkte tot voorstellingen als het populaire WEDSTRIJDJE op zondagmiddag dat zich uitstekend leent voor zo’n ‘huiskamersfeertje’. Ook bij de radio-opnamen voor ZOMERVEREN werd het ronduit gezellig in bomvolle zalen. Vermoedelijk een van de redenen om volgende jaar in de herhaling te gaan. Tijdens de zeer recente IERSE AVOND, had Dolf Jansen de zaal aan een touwtje. We zagen daarnaast diverse solovoorstellingen van aankomende kleinkunstenaars voorbij komen waarin wederzijds een boeiend spel ontstond. In een grote theaterzaal met een ‘tankgracht’ tussen podium en publiek beperkt een cabaretier zich doorgaans tot grappen en grollen met de eerste rij. In deMess kan het zomaar zijn dat ook de achterste rij aan de beurt komt.
Zonder dat het meteen een huiskamer van Jan Steen wordt.
Vind je het gek dat men staat te trappelen voor een try-out in deMess?
Dat moeten we koesteren.

 

wandelen winkelen wokken

Dat was bij het openslaan van NaarderNieuws wel even slikken vandaag.
ONDER ONS is een bloedstollende rubriek die ons wekelijks  via een serie uitgekiende, vrijmoedige  vragen een  superieur inkijkje geeft in  het brisante privéleven van aan de weg timmerende plaatsgenoten. Bij de eerste vraag sloeg de teleurstelling meteen al  genadeloos toe:  WAAR IN NAARDEN KOM JE GRAAG?
Catherine verzorgt al enige tijd samen met haar compaan Patrick MacKaaij maandelijks een succesvolle TALK&MUSIC show in deMess waarmee ze haar carrière weer een enorme boost heeft gegeven.
Maar nee. Eigenlijk banjert Kaatje liever over de wallen, neust wat in één van de vele leuke (kleding)winkeltjes en prikt een vorkje weg in onze plaatselijke restaurantjes.
En deMess dan?
Op donderdag 20 september, wanneer ze onze burgervader HAN TER HEEGDE en makelaar (en sponsor van deMess) LIESBETH AMENT in haar show ontvangt, willen we er haring of kuit van hebben.

IMG-20180505-WA0004Heb je een speciale ergernis? Frustratie? Kijk je er, na vijf werkdagen die je noodgedwongen moest doorbrengen met afdelingscollega’s waar je geen fuck mee hebt, naar uit om eindelijk eens een dagje onder gelijk gestemde geesten door te brengen? Of verveel je je gewoon de kolere?
Organiseer er een landelijke, Europese of Werelddag over en het is bingo.
Nog eenendertig nachtjes slapen en ik mag op 7 juni weer aanschuiven op mijn favoriete Europese (Gilles de la) Tourettedag. En hoewel met het klimmen der jaren m’n echte ergernissen aardig verbleken (wat word ik toch mild), blijft het elk jaar weer een feest der herkenning.
Ik snap het zo goed.
Twee weken daarvoor (24 mei) is het De Dag Van De Brievenbusreclame.
Door omstandigheden (een plaatselijk politiek clubje waar ik sympathie voor heb, een ontzettend aardig Naardens theatertje dat aan z’n naamsbekendheid werkt) heb ik in m’n tomeloze enthousiasme de afgelopen maanden heel wat van die gleuven aan me voorbij zien trekken.

Dat flyeren langs  die Ja/Nee-brievenbussen deed ik uit lijfsbehoud bij voorkeur ’s nachts.
Ik heb m’n lesjes geleerd.
Het is dat ik rechtshandig ben. Maar rete-nieuwsgierig ben ik naar de ongetwijfeld wat onbestemde ervaringen van de deelnemers van de Linkshandigendag (13 augustus). Of die van de Komuitdekastdag (11 oktober).
De Wereldstotterdag (22 oktober) lijkt me er ook wel eentje Opgehitst door een straffe opvoeding leed ik er in m’n jeugd ook tijdelijk aan. Ik herken de stotteraars nog steeds op een kilometer afstand.
Wat ik me van de Wereldtoiletdag moet voorstellen? Geen idee.
Van de Wereldorgasmedag des te meer.
5 Mei: De Dag van het Naakttuinieren. Een toeval dat die samenvalt met de Nationale Bevrijdingsdag?
Een hobby van nostalgische lieden die nog steeds geen afscheid kunnen nemen van die bevrijdende zestiger jaren van de vorige eeuw?
Vandaag een aantal schuttingen in m’n directe omgeving beklommen om te checken hoe de vlag er in m’n Naardense habitat voor staat.
De viooltjes lijken voortreffelijk te gedijen bij een blote snikkel.
Maar de verdere oogst was ronduit magertjes.