Archief voor de ‘persoonlijkheidsonderzoek’ Categorie

coach

verzoening

Naardens familiedrama blijft maar voortwoekeren

stront

IK MAAK JULLIE ALLEMAAL KAPOT
waren de woorden van de crimineel met een gediagnosticeerde, ernstige persoonlijkheidsstoornis (in mijn geanonimiseerde bijdragen over deze affaire consequent BINK genoemd).
Plaats van handeling: de uitspraak inzake de scheiding van de Naardense ANNA.
Hij voegde weldra de daad bij het woord.
In mei 2015, tijdens de korte huwelijksreis van zijn ex Anna met haar nieuwe partner ontvoerde Bink met medeweten van Veilig Thuis en de plaatselijke politie de jongste van haar drie kinderen.
Motief? Mishandeling van de kinderen door Anna.
Een flagrante leugen
Drie jaar later en 16 door hem aangespannen (en allemaal verloren) rechtszaken verder stellen we vast dat
-De Officier van Justitie heeft geoordeeld dat Bink de vermeende mishandeling door Anna (de aanklacht van Bink) ‘niet heeft kunnen bewijzen’. Ook in hoger beroep (artikel 12) werd deze aanklacht afgewezen.
Een understatement voor: Bink liegt.
Kortom, Bink maakte zich schuldig aan laster, reputatieschade en een flinke portie emotionele schade bij het gezin van Anna, haar familie en vrienden.
Laster kreeg een wel een buitengewoon ernstig tintje omdat hij, voordat de rechter zich over dit geval had kunnen buigen, ook een brief naar de werkgever van Anna stuurde waarin hij haar beschuldigde van mishandeling.
Wat je aanvankelijk nog ‘onttrekken aan het ouderlijk gezag’ kon noemen, werd daarmee een ordinaire ontvoering. Een delict. En dus strafbaar.
Afijn, je kunt het allemaal nalezen in mijn eerdere publicaties.
(zie de literatuuropgave onderaan)
Binnen ons rechtssysteem kun je ongelimiteerd doorprocederen. Zeker als je je je zoals Bink geheel kunt bedienen van een advocaat op toevoeging. Waar hij trouwens geen recht op heeft. Maar dat is één van de vele andere losse eindjes in deze affaire.
De rechtbank is, terecht, verplicht iedere aanklacht in behandeling te nemen. Helaas lijkt daardoor in dit geval het zicht op het grote verband waarbinnen deze procedures plaatsvinden, zoek te raken.
Mijn publicaties plaatsen alles in het enig juiste perspectief.
En de impact daarvan is ten hemel schreiend.
Over de misdadige handel en wandel van Bink heb ik langzamerhand voldoende gepubliceerd. Ik ben wel zo ongeveer klaar met hem. Bovendien heb ik niet de expertise in huis om iemand met een persoonlijkheidsstoornis aan te spreken op z’n al of niet aanwezige geweten.
Alles wijst er op dat ie van plan is door te gaan met kansloos procederen.
DAT MOET STOPPEN. MAAR WIE GAAT DAT DOEN?
Ik heb besloten er alles voor in het werk te stellen. Tot het gaatje.
Het recht zal zegevieren.

Reden om de focus definitief te verleggen naar zijn (pro deo) advocaat, mr. Anke de Wijn uit Rijsenhout die zich vol enthousiasme voor zijn strontkarretje laat spannen.
In een vorige bijdrage ‘Hoe integer is mr. Anke de Wijn?’ formuleerde ik mijn vermoedens nog min of meer in vraagvorm. Met de kennis van nu zet ik er een dik uitroepteken achter.
Mevrouw De Wijn is volledig de kluts kwijt. Heeft puur maling aan de uitspraken van de rechter en persisteert op basis van de opeenstapeling van leugens van haar cliënt in de ene misser na de andere. En ik houd haar als zodanig hoofdverantwoordelijk voor de ellende die zich in drie jaar torenhoog heeft opgestapeld.
Mijn publicaties spreken boekdelen.

Deze week werd er een nieuw hoofdstuk toegevoegd, waarmee ze ook mij binnenzoog in de door haar veroorzaakte ellende. De Wijn gelastte me in een meer dan treurig briefje (dat ik om begrijpelijke reden hier helaas niet kan publiceren), m’n artikelen van m’n weblog te halen.
Dat ga ik uiteraard niet doen.
Sterker nog, ik heb een officiële klacht tegen haar ingediend bij deken van de Orde van Advocaten.
Mevrouw de Wijn maakt zich in haar missive schuldig aan reputatieschade richting mijn persoon, intimidatie en driedubbele bedreiging
Mevrouw De Wijn wil oorlog.
Ik ben er klaar voor.
Want we laten onze rechtsstaat niet naar de gallemiezen helpen door een van het padje geraakte advocaat die alle elementaire justitiële en fatsoensnormen aan haar laars lapt.

Hieronder mijn antwoord aan mevrouw De Wijn, waaruit een attente lezer tussen de regels door wel zo ongeveer kan opmaken wat de denigrerende en buitengewoon onprofessionele strekking van haar brief was en aan welke bedreigingen en intimidatie ze zich schuldig maakte. Redenen waarom ik de klacht bij de Orde van Advocaten deponeerde.
Franz Kafka draait zich al drie jaar om in z’n graf.
Wordt vervolgd.

Mijn publicaties:
https://fransmuthert.wordpress.com/2018/04/15/met-je-water-naar-de-dokter/
https://fransmuthert.wordpress.com/2018/04/15/bestaat-er-nog-recht/
https://fransmuthert.wordpress.com/2018/04/29/hoe-betrouwbaar-is-mr-anke-de-wijn/

Naarden, 17 augustus 2018

Mevrouw A. de Wijn,

Ik weet niet of u zich tot mij richt en of ik eigenlijk wel moet reageren. Want anders dan de aanhef van uw brief doet vermoeden is mijn werkelijke naam Frans Muthert. En niet Murther. Zorgvuldigheid staat bepaald niet hoog in uw vaandel.
Zullen we het voor u maar houden op dhr Muthert? Wel zo professioneel.
Maar een kniesoor die daar op let.

Het valt niet mee om als niet-jurist in een paar woorden te reageren op uw missive met significante Donald Trump trekjes. Mijn waarheidsvinding (iets waar ik u in drie jaar niet op heb kunnen betrappen) simpeltjes afdoen met termen als ‘fake’ en ‘leugens’ geschreven door een ondeskundige ‘boze teenager’ riekt naar de perverse strategie waarvan die Amerikaanse president zich keer op keer bedient als hij de persvrijheid om zeep probeert te helpen.
U moet een fan zijn.
Een uiterst bedenkelijk briefje, mag ik wel zeggen. Niet in de laatste plaats vanwege de badinerende, zo niet beledigende toon die u regelmatig aanslaat.

Voor de duidelijkheid: Mijn artikelen zijn louter een privé-initiatief. Geboren uit diepe verontwaardiging over de wijze waarop u op basis van leugens en bedrog van uw cliënt morrelt aan de wortels van onze rechtsstaat. Niemand heeft me er om gevraagd. De Anna uit mijn bijdragen is niet mijn vriendin. Ze is de dochter van mijn cabaretpartner/vriendin. Omdat laatstgenoemde aan een ernstige vorm van kanker lijdt, treden we al enige tijd niet meer op. Dus van de ‘kleine onkostenvergoedingen’ waarvan u op zo’n subtiele wijze rept, is geen sprake . Wel houd ik u medeverantwoordelijk voor de desastreuze impact die uw beschamende handelwijze heeft op de mentale gesteldheid van mijn vriendin.

Voor de factchecks met betrekking tot de juridische gang van zaken heb ik inzage gevraagd in de stukken van betrokkene. Mijn artikelen die een samenvatting zijn van een 100 pagina’s tellend dagboek dat ik bijhield, zijn een getrouwe weergave van de feiten die ik geconstateerd heb. Wellicht heb ik me ergens vergist in het aantal rechtszaken dat u namens uw cliënt verloren hebt (waren het er 14, 15,16?). Maar verder moet u maar eens aantonen waar ik me niet aan de feiten houd. Ik heb daarnaast de onthullende en nogal onthutsende eindverslagen van Veilig Thuis, de Raad voor de Kinderbescherming en Jeugdzorg gelezen. Daar zou ik als ik uw cliënt was niet vrolijk van worden. In feite blijft er geen spaan van hem heel. Moeder Anna heeft met een rapport met negens en tienen niet voor niets eenhoofdig gezag toegewezen gekregen. Het verweer van uw cliënt: ‘Alle instanties tot en met de politie spelen onder één hoedje’ is natuurlijk ronduit een lachertje. Hij is het enige echte slachtoffer. Ik heb het fenomeen ‘ziekelijk narcisme’ nog maar eens bestudeerd en zie frappante gelijkenissen.
Om de rechtsgang niet te verstoren heb ik mijn bijdragen pas onlangs gepubliceerd. Want hoewel alle beschuldigingen en eisen die u namens uw cliënt aanvoerde door de rechter afgewezen zijn, bent u kennelijk van zins (tegen beter weten) gewoon door te procederen. De schoorsteen in huize De Wijn moet ook roken, zullen we maar zeggen. En dat is een zeer ernstige zaak. DIT MOET STOPPEN. ZO SNEL MOGELIJK!
U heeft zich voor het karretje laten spannen van een cliënt met een inmiddels gediagnosticeerde ernstige persoonlijkheidsstoornis die leugen op leugen stapelt. Resultaat: Drie jaar ellende, een door de ontvoering zwaar getraumatiseerd kind etc., waar ik u mede verantwoordelijk voor stel.
Vindt u het gek dat ik ernstige twijfels heb over uw integriteit?

De namen in mijn bijdragen zijn gefingeerd. Het liefst had ik de ware namen opgevoerd. Maar ik heb begrepen dat ik me in dat geval juridisch op glad ijs begeven zou hebben.
Uw cliënt zou met z’n criminele cv’tje normaliter in onze rechtsstaat, los van een paar fikse schadeloosstellingen, zomaar een stuk of zes aanklachten aan z’n broek moeten krijgen.

U wilt dat ik m’n verhalen die dus volledig geanonimiseerd zijn, verwijder van m’n blog?
Geen haar op m’n hoofd die daar aan denkt.
Het wordt de hoogste tijd dat het recht, dat mede door uw toedoen zwaar onder druk staat, zegeviert.

Afgezien van de beledigende toonzetting van uw brief wil ik u nog even wijzen op het toebrengen van reputatieschade (één van uw favoriete hobby’s) richting mijn persoon waar u zich en passant aan schuldig maakt.
Uw treurige verhaaltje is, zo ontdekte ik tot mijn niet geringe verbazing, immers (ook) gericht aan NaarderNieuws, een plaatselijk huis-aan-huis-blad.
Schandalig. Geen idee wat u daarmee beoogt.
reputatieschade
Tot slot
Op grond van de door u veroorzaakte onverteerbare reputatieschade én de laatste alinea van uw brief, waarin sprake is van een amper verhulde, driedubbele bedreiging, heb ik inmiddels een klacht tegen u ingediend bij de Deken van de Orde van Advocaten.

En doe me een lol. Mocht u van plan zijn me ooit nog eens lastig te vallen met dit soort ongein, gooi dan een volgende keer uw briefje even door de spelling- en grammaticacontrole.
Deze ‘boze teenager’ krijgt als oud-docent Nederlands pijn in z’n ogen van uw broddelwerkjes.

Frans Muthert

10835509246_40bb2d6257_b

Crimineel blijft z’n Naardense ex en haar gezin terroriseren en ……. krijgt daar van de rechters alle ruimte voor

Na bijna drie jaar lijkt er maar geen eind te kunnen komen aan het familiedrama, veroorzaakt door een tot op z’n bot gefrustreerde ex-echtgenoot, dat ik beschreef in het titelverhaal van mijn columnbundel ‘Met je water naar de dokter’.
Het is een feitelijke samenvatting van een tachtig pagina’s tellend dagboek dat ik lange tijd bij hield.
Maar liefst veertien rechtszaken (die hij allemaal verloor) en een vuistdik dossier van een Securitybureau waarin de onomstotelijke bewijzen geleverd worden voor de criminele handel en wandel van deze drugshandelaar met een zware persoonlijkheidsstoornis zijn voor Vrouwe Justitia niet voldoende om de man te stoppen.
Zijn uit pure wraak voortkomende treurigheid, gedekt door een dubieuze advocaat (op toevoeging) mag ongelimiteerd voortwoekeren.
Op een listige manier tovert hij telkens weer nieuwe leugens, verdachtmakingen en verzinsels uit z’n hoge hoed waartegen de beklagenswaardige moeder van z’n kinderen zich iedere keer maar weer heeft te verdedigen.
Inderdaad listig, omdat Justitie bij iedere nieuwe rechtszaak (met telkens een andere rechter van wie je je terecht mag afvragen of die het hele dossier kent) gedwongen wordt deze geïsoleerde aanklacht te behandelen. Zonder de grote, en voor hem zwaar belastende, context te kennen waarbinnen die geplaatst moet worden.
Sterker nog: deze als irrelevant af te doen.
Hoezo familierecht?
Afgelopen week had de geperverteerde ziekelijke narcist de euvele moed om de moeder van z’n kinderen weer ’s voor te laten komen. Hij eiste brutaalweg de foto’s op van het huwelijksfeest van haar en haar nieuwe partner.
Zelf had ie voor de rechtbank met een knullig gefotoshopt portret van hun jongste zoon geprobeerd te bewijzen dat die twee dagen voor dat huwelijksfeestje ernstig door moeder mishandeld was.
Door rechter nummertje zoveel van tafel geveegd.
En terecht.
Laat ik nou toevallig zelf de fotograaf geweest zijn die de huwelijksreportage maakte. Met o.a. uiteraard ook foto’s van het zogenaamd ‘zwaar mishandelde’ knaapje.
Geen blauw oog, kapotte lip, zelfs geen schrammetje te ontdekken.
De tachtig bruiloftsgasten zijn overigens stuk voor stuk bereid dit onder ede te bevestigen.
Hoe dom kun je zijn?
Met z’n door hem zelf gefotoshopte plaatjes maakte hij zich voor de rechtbank tot een lachertje. Hij kon er mee inrukken.
In mijn foto-archief, zo werkt de moderne techniek, kun je tot op de seconde nauwkeurig achterhalen op welk tijdstip ik op de betreffende dag mijn 120 foto’s schoot.
Maar die zijn (volgens hem) geshopt………
Hoe treurig wil je het hebben?
Waar wil de man in godsnaam heen?
Terreur.
En in onze rechtsstaat kun je daar kennelijk tot in lengte van dagen mee doorgaan zonder dat je teruggefloten wordt.
Als eigenaar van een eigen huis (..), samenwonend met een vriendin (aan wie overigens ook een buitengewoon onsmakelijk verhaal kleeft) in haar koophuis, blijkt hij niet in staat z’n achterstallige alimentatie- en andere schulden (15.000 euro) te betalen. Maar maakt wel ongelimiteerd gebruik van een pro deo advocaat waar hij absoluut geen recht op heeft die bereid is eindeloos voor hem te procederen.
De hoogste tijd om het doopceel van die advocaat die zich zonder scrupules voor deze karretjes laat spannen, eens te lichten, lijkt me.
De proceskosten die de familie heeft gemaakt bedragen inmiddels 80.000 euro. Die zullen wel nooit op hem te verhalen zijn. Zelfs wanneer Justitie wakker wordt en een rechter hem volkomen terecht zou veroordelen wegens ontvoering, gijzeling, smaad, reputatieschade, valsheid in geschrifte. Om maar eens een paar zijstraten te noemen.
We moeten helaas vaststellen: recht bestaat (in dit geval) niet.
En dat is een ontluisterende constatering.

Het complete verhaal MET JE WATER NAAR DE DOKTER? Click onderstaande link aan.
Met je water naar de dokter

haring_3.pngIs de veelbesproken inburgering van onze nieuwkomers een succesnummer? Daarover lopen de meningen nogal uiteen. Van rechts tot links.
Onze blonde Mozart bijvoorbeeld vindt ’t in het kader van z’n uiterst bedenkelijke vreemdelingenhaat allemaal maar onzin. Om de doodeenvoudige reden dat hij de grenzen eigenlijk alleen maar potdicht wil.
En dan is inburgeren geen issue.
Maar ook de rechtgeaarde vaderlander die over een wat socialer hart beschikt, slaat soms steil achterover van de scheefgroei op dit terrein. Vaak het gevolg van soms onbegrijpelijke regelgeving en ambtelijk geknutsel.
Een schoondochter van vrienden, een import Française, woont al een jaar of tien in Nederland. Beheerste onze taal na drie jaar op een niveau waar menige autochtone landgenoot een puntje aan kan zuigen. Voorlees- en huiswerkmoeder op de basisschool van haar kinderen. Moet voor haar internationale bedrijf regelmatig tolken en geeft in haar schaarse vrije tijd lessen Nederlands aan vluchtelingen. Kan helemaal uit haar dak gaan van Nederlandstalig cabaret. De haarscherpe nuances van onze satire, die soms een pittig referentiekader veronderstellen, haalt ze er naadloos uit.
Maar diende zich, om het benodigde papiertje binnen te slepen, wel te onderwerpen aan een Noord-Koreaans inburgeringsregime waar haar de tranen spontaan van uit de ogen spatten.
Ze gaf die pijp aan Maarten. En terecht.

Voor de gein op internet ’s een paar inburgering oefenexamens schrijfvaardigheid gemaakt.
Uit nieuwsgierigheid.
Fact checks dus.
Daar wordt een mens niet vrolijk van.
Meestal een paar prima praktische openingsitempjes over het elementair invullen van formulieren etc, waarna er een waar inferno losbarst van een treurigheid waarmee je werkelijke alle kanten uit kunt.
Ook qua vooroordelen. Want daar weten we als Nederlanders wel raad mee
Lees en huiver:

Achmed is op school. De lessen zijn afgelopen. Daarom……
Wat willen ze horen bij het Ministerie van OCW? Het aardigste zou natuurlijk zijn dat onze troetelmarokkaan voortvarend aan z’n huiswerk gaat. Maar wat als ie in z’n vrije tijd een lucratief wiethandeltje drijft? Of als populaire treitervlogger voor de Zaanse Plus het verzamelde koopvolk graag tot diep in de Nederlandse botten schoffeert?
Gaat ie natuurlijk nooit aan zo’n suf Ministerie verklappen, dat misschien wel warme banden onderhoudt met de AIVD.

Mesut moet een opdracht maken. Hij wil de laptop aanzetten. Maar …..
Hij zal ‘m na ampele overwegingen wel in z’n rugzakje laten glijden. Zo’n kans krijgt ie nooit meer. Die tweehonderd euri zijn op de zwarte markt gauw verdiend.

-De fiets van Aziza is kapot. Ze wil graag een nieuwe. Dus…..
Jatten natuurlijk!

Nee, veel liever tillen we die inburgering vandaag voor de gelegenheid maar eens naar het micro-niveau van de plaatselijke aanpassing aan de woonomgeving.
Er blijkt wat normen en waarden betreft in Naarden nog een wereld te winnen.
Een aimabele en uiterst bescheiden Naardense uit de Cattenhagestraat parkeerde onlangs haar auto (een twintig jaar oud erfstuk van haar moeder met emotionele waarde) aan de Nieuwe Haven.
Dat doet ze al jaren.
Hemelsbreed vijftig meter van haar huis.
Moet kunnen zou je zeggen.
Wij doen daar in onze vesting niet lullig over.
Wie schetst haar verbazing toen er, op het moment dat ze ’s morgens om kwart voor negen wilde instappen, uit een nabijgelegen (tijdelijke? huur)woning een zwaar schuimbekkende nieuwkomer stormde die een ongekend repertoire aan verbaal geweld los liet op de totaal verbouwereerde vrouw. Wekte de indruk haar het liefst met auto en al de plomp in te willen duwen.
-Beloof me dat je dat rotautootje van je hier NOOIT meer neerzet!!
En toen ze geen aanstalten maakte dit ter plekke te beloven:
-Als ik dat kreng hier weer zie staan, ram ik ‘m helemaal in elkaar. Om te beginnen gaan je ramen er uit. En denk er om, ik ben een schooier die zich aan z’n woord houdt!!
Om die woorden kracht bij te zetten trapte hij bij wijze van introductie van de aanstaande vijandelijkheden al vast achteloos een spiegel van haar voertuig.

Op het politiebureau werd het proces-verbaal nauwgezet ingetypt door de dienstdoende functionarissen. En nu maar hopen dat het schandalige episteltje niet al te lang op de stapel blijft liggen.

Hebben we dit jaar voor het laatst kunnen genieten van de nostalgische vlootschouw in de haven? Is het straks gedaan met de met afstand mooiste intocht van Sinterklaas ? Met zo’n snuiter aan de Nieuwe Haven moeten we het ergste vrezen.
Een inburgeringcursusje ‘Naardense Normen en Waarden’ om hem op onze rails te krijgen, lijkt geen overbodige luxe.
Bij wijze van Intake om te beginnen drie vragen die z’n elementaire kennis van het lokale wel en wee testen. Meerkeuzevragen. We trekken hem het vel niet over de oren.
Haalt hij hierbij geen 100% dan kan ie meteen opsodemieteren.
Alle drie goed? Dan mag ie aanschuiven voor een vervolgonderzoekje. Haalt hij daarbij een coulante score van 51% dan is een zorgvuldig samengestelde commissie, geselecteerd uit de plaatselijke fine fleur aan kraaien bereid hem verder te begeleiden op weg naar een succesvol burgerschap Naarden.
We volgen hem met argusogen.

De INTAKE:

1.De directeur van de Grote Kerk is:
a. Han ter Heegde
b. Erik Klein Woolthuis
c. Liesbeth Ament
d. Marlo Reeders

2.Voor een krokant patatje kun je je vervoegen bij
a. de toko van Van Baal
b. de toko van Gerda
c. de toko van Julia
d. de toko van Juffertje in ’t Groen

3.deMess is
a. de bovenverdieping van Jelle
b. het afvalcontainercomplex op het Ruijsdaelplein
c. het nieuwe theater op datzelfde plein
d. het politieke gekrakeel rond die vermaledijde fusie met Weesp

NB: En als m’n ramen er komende week uit gaan dan weet ik waar ik de dader moet zoeken.

highfive

Ik lust er wel pap van.
Die zogenaamde wetenschappelijke persoonlijkheidsonderzoekjes.
Niet dat ik de illusie heb dat ze me in de herfst van mijn bestaan nog onvermoede eyeopeners verschaffen. Maar toch.
Een echte persoonlijkheid is moeilijk te herkennen omdat hij op niemand lijkt.
Als je met droge ogen kunt verklaren dat gedurende zesendertig jaar je werk je hobby is geweest, en je vervolgens ook nog een aantal jaren van een andere hobby je werk kon maken, mag je je gelukkig prijzen.
Niets geestiger dan de barre optocht trainings- en bijscholingscursusjes die ik in m’n werkzame leven voorbij zag komen. Energieverslindende  sessies van een week in een trainingscentrum (altijd in een bosrijke omgeving) waar we aan de hand van hooggecertificeerde, poep pratende  gogen eindeloos aan het spitten sloegen in onze persoonlijkheid.
Ken jezelf en je haalt als gelukkig mens meer uit je potenties.
Treurig  sensitivitygedoe dat er toe leidde dat op zaterdagavond een deel van de cursisten ten prooi aan de meest gruwelijke indentiteitscrises zich snikkend een stuk in z’n kraag zoop aan de bar.
Freek de Jonge noteerde ooit treffend: Niemand is gelukkig. Wees niemand.
Of onze baas daar uiteindelijk beter van werd? Ik waag het te betwijfelen.

Deze week zag ik op internet de Big 5 Persoonlijkheidstest voorbij racen.
‘De meest gebruikte en best onderzochte’, ronkt de zelfvoldane site.
Mét afbeeldingen. En weinig tekst.
Serious gaming dus.
Kan het eigentijdser?
Als me de gelegenheid wordt geboden  (en ook nog gratis) te ontdekken hoe ik scoor op de vijf hoofddimensies van persoonlijkheid (emotionele stabiliteit, extraversie,vriendelijkheid, ordelijkheid en openheid) wie ben ik dan om dat te laten lopen? En ik stierf werkelijk van nieuwsgierigheid over de afsluitende tintelende tips die me in het vooruitzicht werden gesteld.
Aan de slag dus.

Aan de hand van 21 vragen, telkens 2 keuzeopties (??) met bijbehorende stimulerende plaatjes, nam Big 5 mij kordaat aan de hand voor een Odyssee  door de wondere wereld van het persoonlijkheidsonderzoek.
Vraag 1 was het probleem niet:
0 Ik ben een man       0 Ik ben een vrouw

En ook nummertje 2 verhulde amper een onbesproken drang naar wetenschappelijkheid  die niets aan duidelijkheid te wensen over liet.
0 Blijft rustig              0 Is ongeduldig

Bij 3 tot en met 8 eveneens nagenoeg geen vuiltje aan de lucht. Hoewel? Als ik aangeef (5) liever thuis muziek te luisteren, vrees ik toch rücksichtslos in het hokje introvert ingedeeld te worden. En daar heb ik zo de nodige twijfels over.
3. 0 Heeft een gelijkmatig humeur    0 Heeft een wisselend humeur
4. 0 Lacht veel en vaak            0  Is meestal serieus
5. 0 Live muziek luisteren      0 Thuis muziek luisteren
6. 0 Is geordend                         0 Is rommelig
7. 0 Gaat gestructureerd te werk        0 Gaat spontaan tewerk
8. 0 Houdt niet van meningsverschillen        0 Houdt van een stevige discussie

Ik begon zowaar lol te krijgen in de ontwapenende simpelheid van m’n Big 5 vrienden.
Maar bij nummertje 9 raakte ik toch enigszins in de problemen:
0 Is bescheiden over zichzelf             0 Is heel trots op zichzelf
Er zijn ongetwijfeld lieden die er anders over denken maar ik vind mezelf best wel redelijk bescheiden. Sluit dat dan iedere vorm van gerechtvaardigde trots uit? Het zal ‘m wel zitten in het verraderlijke woordje heel.
In al m’n trots besloot ik veiligheidshalve maar voor bescheiden.
Maar het wringt wel.

10. 0 Houdt van abstracte kunst        0 Houdt van realistische kunst
Ik ben van het realisme. Heeft dat straks bij de eindafrekening consequenties voor m’n emotionele stabiliteit?

11. 0 Leert graag mensen kennen die heel anders zijn       
     0 Leert graag mensen kennen die hetzelfde zijn
Mengvormen zijn kennelijk uit den boze bij de strenge Big 5 meester. Dus, hoewel ik diep in m’n hart een onbestemd zwak heb voor mafkezen, dan maar op safe.

Te vroeg gejuicht want vanaf itempje 12 kwam er fors de klad in. Als dualisme zo veel betekent als dat ik moet  uitgaan van het bestaan van twee tegenover elkaar bestaande, tot niets anders meer te herleiden grondbeginselen, dan raak ik tot en met nummertje 21 in een peilloze crisis.

12. 0 Is stressbestendig           0 Houdt van een feestje
Wat is dit voor rabiate onzin? Mijn feestjes houden doorgaans de stress , zo die al aanwezig is, buiten de deur.

13. 0 Blijft rustig         0 Laat anderen voorgaan
Geen idee. En ook de illustratie van een rij wachtenden voor de kassa hielp me niet uit de zorgen.

14. 0 Heeft zelfvertrouwen     0 Is altijd op tijd
De schizofrenie tikte weer aan het venster.

15. 0 Is ontspannen    0 Is filosofisch
Waarmee gesuggereerd wordt dat filosofen per definitie noeste nagelbijters zijn. Filosofie is in wezen niets anders dan beroepsmatig twijfelen aan waarheden als koeien.

16. 0 Presentatie geven           0 Bemiddelen bij een ruzie
Met 36 jaar onderwijservaring zou je zeggen: presenteren. Maar het aantal brandjes dat ik heb moeten blussen is ontelbaar.

17. 0 Is avontuurlijk   0 Is een harde werker
Avonturen zoekt men niet. Die heeft men. Ook als harde werker

18. 0 Is bijna altijd vrolijk       0 Leest graag ingewikkelde teksten
Als neerlandicus word ik regelmatig door vrolijkheid overmand bij ingewikkelde teksten. Al moet  ik toegeven dat ik tijdens m’n studie bij die verrekte hermetische poëzie regelmatig een wanhopig traantje wegpinkte.

19. 0 Is heel behulpzaam                   0 Is ambitieus
Als een man geen ambitie heeft is hij een loser. Een vrouw met ambitie is een berekenende teef.

20. 0 Helpt graag anderen     0 Heeft veel originele ideeën
Originaliteit is doorgaans het zorgvuldig verbergen van je bron.

21. 0 Is heel geordend                        0 Geniet van de natuur
Als er in Gods schepping verdorie toch íets geordend is, dan toch wel de natuur.

De Totaalscore  kan ik nauwelijks een tegenvaller noemen. Ik ben emotioneel behoorlijk stabiel. Zal wel komen omdat ik uiteindelijk  graag thuis met een boek op schoot muziek beluister.
Met m’n extraversie, ordelijkheid en openheid zit het ook wel snor.
Een bittere tegenvaller is m’n vriendelijkheid. Scoort niet geweldig op hun schaal van Richter.
Waar is het mis gegaan?
Had ik dan toch bij 1 moeten invullen dat ik een vrouw ben?