Archief voor de ‘persoonlijk’ Categorie

Nadat ik me in een donkergrijs verleden na een forse inspanning mijnerzijds ontworsteld had aan de ijzeren wetten van de zondagsheiliging die m’n ouwe heer zaliger z’n kroost oplegde, werd die Dag des Heeren op slag een alleszins te pruimen opening van de week.
De Nieuwe Somberheid slaat inmiddels snoeihard toe.
M’n dagelijkse ritueel, ’s morgens om 7.00 bij de eerste koffie, bestaat uit het verslinden van twee ochtendkranten. Een landelijke (al sinds 1968..) en een regionale. Al een jaar of vier een digitaal genoegen. Papier komt er bij mij niet meer in. En het hanteren van zo’n tablet is tussen de klamme lappen een meer dan comfortabele bezigheid, kan ik je verzekeren.
Op zon- en feestdagen val ik in een bodemloos gat. De zaterdagkrant mag dan WEEKEND-krant heten, na anderhalf uur leesgenoegen blijft er voor de zondag maar bar weinig over.
En dan is het op zondagmorgen op slag weer behelpen geblazen.
Nieuwe afbeeldingTrouwens, maar goed dat ik ga voor de tabletversie. Toen ik m’n Azijnbode zojuist voor het maken van een paar screenshots op m’n laptop probeerde te openen, werd ik voor de verandering eens niet blij van Sigmund.
Groei ik mee met dat kwaliteitsochtendblad of past die krant zich aan mij aan? Ik kan er de vinger niet achter krijgen.
Was die 50 jaar trouwens geen aanleiding voor een lintje?
In dit verband schoot een quote van good old Wim Kan me te binnen: (sprekend over de traditionele lintjesregen)
-Wat heeft u daar nou voor gedaan?
-Niets, maar wel heeeeel lang.
De meeste energie gaat op aan ‘Ten eerste’, ‘Opinie en debat’, m’n favoriete columnisten Bert Wagendorp, Sheila Sitalsing, de briljante Sylvia Witteman en de Betrouwbare Mannetjes.
Nieuwe afbeelding (2)En om de Voetnoot van Arnon Grunberg kan, al zou hij het willen, uiteraard geen mens heen. Die stopt trouwens binnenkort. Iedereen die zich geroepen voelt mag de komende weken z’n persoonlijke lief en leed in 149 woorden opsturen naar de krant. Wat er mee gedaan wordt is niet helemaal duidelijk.
Grunberg die graag koketteert met z’n erudietie, z’n joodse identiteit, z’n liefde voor New York en een onduidelijk zoontje zat vanmorgen wat mij betreft met zijn RECHTERBEEN weer midden in de roos.
Nieuwe afbeelding (1)

Hoofdredacteur Philippe Remarque mocht STEKEL vullen.
Met VOORKOM DE DIRK KUYTBRUG zette hij weer ’s een treurige hype tussen aanhalingstekens.

Over die roos gesproken: ook Bert Wagendorp zat er in, met MEI 1968.
Het wemelt deze week van de stukken over die ‘onvergetelijke’ meimaand van weleer.
Er hangt een hoop valse romantiek rond dit historische fenomeen.
Wat was mei ’68?
Wagendorp: ‘….Het is vermoedelijk de laatste keer dat we er zo uitgebreid op terugkijken, dus het wordt tijd voor een definitief antwoord. Om het even dicht bij huis te houden: in NRC Handelsblad schreef Hubert Smeets dat zonder de ‘geest van ’68’ Nederland zowel cultureel als economisch zou zijn versteend tot een onbeweeglijke natie. Dat is een soort stelligheid waar ik gek op ben en dat je, mits je er mee akkoord gaat, van een hoop getob verlost. Net als de zekerheid van T.Baudet en zijn alt-rightvrienden, die vinden dat in 1968 de teloorgang van alle waarden begon en de wortel aan de bijl (..) van de westerse samenleving werd gelegd’…….
De nachtmerrie van een columnist. Tien keer check je je stukkie op mogelijke taalfouten. Zelden of nooit is neerlandicus Bert er op te betrappen. Hij zal vanmorgen dan ook wel handenwringend de krant opgeslagen hebben.
Tenzij hij top-intellectueel Thierry letterlijk geciteerd heeft natuurlijk.

Advertenties

Proost !

Geplaatst: 14 april 2018 in actualiteit, afscheid, gezondheid, persoonlijk, zorg

Red wine

gast
G&E 16 maart
Vorige week het eerste, uitermate geslaagde Politiek Café in Podium deMess in Naarden.
Zeg maar een themamiddag over Naarden en het toerisme.
Een bomvolle zaal (de toeschouwers tikten pro forma een zeer bescheiden entreeprijsje neer).
De GASTEN: een goed gevuld podium met op de eerste rij een indrukwekkende optocht co-referenten. Vertegenwoordigers van bijna alle politieke partijen (waar was 50PLUS?). Ondernemers. Prominente Naarders.
En een uitstekende, professionele gespreksleider in de persoon van Frenk van der Linden.
VRIJWILLIGERSORGANISATIE DeMess was zeer ingenomen met de massale opkomst én het feit dat zoveel GASTsprekers gehoor hadden gegeven aan de uitnodiging.

Gisteravond het POLITIEK DEBAT in Muiderberg. In de Rijver, dat plaats biedt aan 50 personen. Georganiseerd door de Dorpsraad Muiderberg.
Na het nodige gehannes, om onduidelijke redenen waren aanvankelijk niet alle partijen uitgenodigd, kon het festijn los gaan.
Om mee te mogen doen moesten de politieke partijen wel even de knip trekken. Wilden ze hun verhaal kwijt dan moest er per partij maar liefst 42 euri opgehoest worden.
Merkwaardig.
En dan te bedenken dat die Dorpsraad jaarlijks gesubsidieerd wordt met ruim 4209 euro…….

Je moet dat soort zaken ook gewoon over laten aan ongesubsidieerde vrijwilligersorganisaties.

gastvrij-ja-nee

En je krijgt er nog gratis amusement bij ook………

StemWijzer-voor-Twitter

Tijdens het Politiek Café op zondag 5 maart in de Naardense Mess over de (toeristische) toekomst van onze vestingstad, passeerde er waarachtig wel het een en ander. Heldere meningen, rookgordijnen, uitglijders. Het hoort er allemaal bij. En dat alles maakte het debat wel zo aardig. Al kreeg je het idee dat het de in groten getale opgedraafde D66-fans redelijk dun door de broek moet hebben gelopen bij sommige uitspraken van hun eigen (wijk)wethouder.
Een van de interessantste punten die kwamen boven drijven was of we sommige beleidszaken moeten overlaten aan de regio, de provincie of dat we ons daar, uitgaande van onze eigen kracht, zélf sterk voor moeten maken.
Hij ligt weliswaar al jaren ergens in een la maar we hebben ‘m wel degelijk: een ‘Vestingvisie Naarden’
En hoe sterk zijn we eigenlijk na de bestuurlijke samenvoeging van twee jaar geleden?

downloadIn dit verband is het aardig om eens het boekje ‘Gemeenten in de genen’ van Wim Voermans (hoogleraar staats- en bestuursrecht) en Geerten Waling (post doc onderzoeker) door te bladeren.
Ze verdiepten zich in de lokale democratie.
Kim Putters
, directeur van het Sociaal Cultureel Planbureau zegt daar het volgende over:
‘Tegenwoordig staat de lokale democratie onder druk. We zien een doorgeslagen schaalvergroting, ongekende decentralisering, schurende verhoudingen tussen gemeenteraadsleden en bestuurders, die hun gemeente besturen als bedrijfsmanagers. Maar een gemeente is geen koekjesfabriek. Die is het eigendom van burgers.
Gemeente in de genen levert een originele, leesbare kijk op de wortels van de lokale democratie, haar huidige (dis)functioneren en haar toekomst.
‘Wie dit boek leest kan geen andere conclusie trekken dan dat we het rationele managementdenken achter ons moeten laten en verdere technocratisering van de lokale democratie moeten voorkomen. […] We zijn schatplichtig aan de lokale oorsprong van onze democratie: de gemeente is van burgers.’

Een paar citaten
Pag 211: HERINDELINGEN ZIJN SCHADELIJK VOOR DE DEMOCRATIE: “Vanuit het oogpunt van de positie van de gemeenteraad bestaat het risico dat door gemeentelijke fusie de nieuwe raad inboet aan daadkracht, cohesie en overzicht – en ook aan gezag en herkenbaarheid onder burgers.”
En ook op pag 215: “Grote gemeenten scoren altijd minder goed als het gaat om burgerparticipatie (vooral gemeten aan de opkomst bij gemeenteraadsverkiezingen) en dat is een tendens die wereldwijd zichtbaar is.” “Juist herindeling kan burgers extra vervreemden van de gemeentepolitiek.”
Pag 217: GEMEENTEFUSIES WORDEN VAN BOVENAF DOORGEDRUKT: “En dan is er nog een, het allergrootste, democratische probleem met herindeling van gemeenten. De burgers willen het vaak niet. Omdat herindelingsplannen ingrijpend en omstreden zijn, organiseren fuserende gemeenten vaak referenda. Daarin spreken bewoners zich meestal in ruime meerderheid uit tegen fusie.” “De provinciebesturen zijn de drijvende kracht achter herindelingsplannen. Zij oefenen grote druk uit om fusies door te drukken.”

Interessante kost voor de Naarder/ Gooise Meerder die in deze verwarrende tijden z’n plaats probeert te vinden.
We zetten na de nodige fact checks even wat zaken op een rijtje.
Daarna kun je, afhankelijk van je standpunt, naar lieve lust gaan wegstrepen
Stem je op 21 MAART voor GOOISTAD, stem dan D66 of PvdA,
Stem je op 21 MAART voor een fusie met WEESP, dan ga je voor VVD, CDA of GROENLINKS.
Verrassend?

Op de Facebooksite Naardenezen ontspint zich onder de bijdrage van Dick Vos (een groot fan van ‘onze’ Marleen Sanderse), die zich verbaast over het povere kandidatenlijstje van de VVD, de langzamerhand vertrouwde spraakverwarring.
Wordt het een lokale of landelijke partij?
Cor Wiersma, van onze onvolprezen enige echte boekhandel Los, stort zich maar eens in het gewoel. En probeert in ieder geval nog tot een onderbouwing te komen, nou ja….
Ik citeer:
…..Lijkt me toch het beste om op een landelijke partij te stemmen, is er nog iets van controle
…..stem op een grote landelijke partij!, maakt mij niet uit welke, maar een stem daarop is een stem voor echte democratie.
…..In landelijke partijen, worden de mensen ook goed opgeleid

Filmpje, een populistisch inkoppertje natuurlijk, om nog maar eens te benadrukken hoe het zit met die goed opgeleide, integere bestuurders in een landelijke partij die overigens geen enkele schade lijkt te ondervinden van dit soort affaires.
En dat is eigenlijk verbazingwekkend.
https://www.facebook.com/pauwonline/videos/10155715511653037/

Ik stem op 21 maart maar op mezelf.
Ach, doe nummer 1 maar.
Een toppertje.
Lokaal, Betrokken en Betrouwbaar

28166490_10212843298951791_656232949547659277_nUiteraard heeft het dynamische Naardense Podium deMess ook het groenbeheer duidelijk hoog in het vaandel staan. Neem maar van ons aan dat we met leuke plannetjes enorm druk in de weer zijn om grip te krijgen op het groen rondom ons theater.
In dit kader  storen we ons we ons evenwel aan het duivelse dilemma dat hier gepresenteerd wordt.
De goddeloosheid van het theater tegenover het milieu?
Van de mannenbroeders moeten we het duidelijk niet hebben…….

DSCN5523
13 februari 2018
Een afspraak met PIM WESTERWEEL maken is niet het grootste probleem. Maar vind z’n huis maar eens. Na een keer of zes de Naardense Bollelaan op en neer gereden te hebben, constateer je dat de telling van de huisnummers onverbiddelijk ergens stokt bij 8. Het obscure zandpaadje off road moest dus uiteindelijk voeren naar nummer 4. Pim is niet van de rijtjeshuizen. En inderdaad: een uit onvervalst hout opgetrokken wooncomplex annex galerie met riant landelijk uitzicht. Niks obscuur. Een kruip-door- sluip-door doolhof met telkens weer nieuwe verrassende ruimtes die één en al fotografie ademen. Een pand waarin hij Youp van ’t Hek ooit in de gelegenheid stelde z’n eerste wankele schreden op het cabaretpad te zetten.
En je begrijpt ogenblikkelijk dat als Pim, die er al sinds 1974 woont, zo’n geweldige stek ooit verlaat, ‘dit slechts in horizontale toestand zal gebeuren’. Dat moment zal nog wel eventjes op zich laten wachten want Pim, die je inschat als een krasse zeventiger, is in al z’n vitaliteit (echtgenote Erna met de pretoogjes doet het niet voor minder) al aardig op streek in de tachtig. Waarvan zestig jaar fotografie. En niets wijst er op dat ie van zins is de spreekwoordelijke pijp aan Maarten te geven.
Het tijdstip voor ons gesprek leek bij nader inzien voor een schaatsliefhebber wat aan de ongelukkige kant. De Olympische 1500 meter voor mannen was onderweg. Geen nood. Even later zit je met Pim, ooit zelf een verdienstelijk sporter (o.a. Rugbyclub ’t Gooi en atletiek) voor het scherm waarop Kjeld en Patrick op overtuigende wijze goud en zilver binnen slepen.
Praten met Pim Westerweel is een genoegen. Of je elkaar al jaren kent. Een fotograaf met passie die je trakteert op een schier oneindige optocht anekdotes, die nauw verbonden zijn met z’n oeuvre. Sportfotografie (waarmee hij in z’n begintijd z’n apparatuur bij elkaar scharrelde) diende voornamelijk als opstapje naar het grote werk met een bonte verscheidenheid. Uiteraard veel meer dan de vele prachtige portretten waarmee hij bekendheid geniet.
Grondlegger van het vermaarde tweejaarlijkse FotoFestival Naarden, waarvan het nog maar de vraag is of er, gezien de steeds maar stijgende kosten, voldoende sponsoren en subsidiegevers bereid zijn om het festival in het 30e jaar!! te laten slagen.

Voor de expositie in deMess is gekozen voor portretten van bekende Nederlanders die allemaal op één of andere manier gerelateerd zijn aan theater. En daar wil Pim voor de gelegenheid wel even een imposante verzamelmap voor opentrekken. Met bijbehorende anekdotes uiteraard.
Niets erger voor een fotograaf dan het moment suprême missen. Maar als je bij hem op bezoek gaat om z’n verhalen op beeld vast te leggen en, onder de indruk van z’n exposés, eenvoudigweg vergeet om de camera te laten lopen, gaat er al gauw heel wat interessante vertelkunst verloren. En je wilt het de man niet aandoen om het allemaal nog eens dunnetjes over te doen. Het bijgaande videootje is een schamele pleister op de wond.

Theater gerelateerde portretten dus. En daar mogen Freddy Heineken en Johan Cruijff best tussen hangen. Want die zorgden op hun manier immers ook voor het nodige theater?
Op 21 februari gaan we zien of ze door de ballotage kwamen.
Van 21 februari tot 21 maart dus.
Een aanrader! Zonder meer!

Als we na anderhalf uur afscheid nemen, staan we nog even stil bij de plaats des onheils waar hij recent het topje van de wijsvinger van z’n linkerhand verspeelde bij het kloven van z’n open haard hout.
Nog mazzel dat ie de sluiter van z’n camera met rechts afdrukt……..

wout2

Vorig jaar wijdde ik er al een column aan.
Maar Wout is een heel hardnekkige jongen.
https://fransmuthert.wordpress.com/2015/10/29/door-wout-weet-ik-alles-van-ze/