Archief voor de ‘inspraak’ Categorie

20170919_141000.jpg

Negentig euri moet de hevig verontruste Geerte Piening van de rechter neertikken. Dat waren er oorspronkelijk 140. Dus ze mag d’r handjes nóg dichtknijpen.
Gelijk kreeg ze trouwens wel met haar proefballonnetje.
Een duur plasje.
Openbare urinoirs zijn mondjesmaat weggelegd voor onze stiefmoederlijk bedeelde vrouwen.
Een geldkwestie.
In de vesting Naarden komt iedereen met een volle blaas desgewenst uitstekend aan z’n trekken. De plaatselijke horeca heeft kamer 100 behoorlijk op orde. En bij grote evenementen (de Matthaeus) springen we empathisch bij met een batterij mobiele dozen.
Maar ook de low budget toerist voor wie een bezoekje aan de horeca wat aan de begrotelijke kant is, kan prima aan z’n gerief komen. Zo ongeveer in de nog immer gestaag uitdijende achtertuin van de notoire Naardense querulant Erik M (nog even en het bescheiden parkeerplaatsje annexeert ie ook) staat immers een redelijk comfortabel openbaar gebouwtje, waarin je ongelimiteerd los kunt gaan.
Het aantal kommervol hunkerende Chinezen, Jappen en Tsjechen dat in hoge nood per abuis aanklopt bij het pal ernaast gelegen spiksplinternieuwe Cultuurcentrum deMess is intussen niet meer op de vingers van twee handen te tellen.
Na de recente ingrijpende verbouwingen beschikt deMess voor haar theatergasten over een uiterst riante toiletsectie met genderneutrale uitstraling.
De creatie Messieurs/Messdames mag er zijn.
Maar ook aan de gehandicapte medemens is uiteraard gedacht.
Het invalidentoilet (Plas des Invalides) is een regelrecht pronkstukje.
Misschien moet dat commercieel maar ’s uitgebuit worden.
Stichting deMess heeft zich flink in de schulden gestoken om dit unieke project van de grond te tillen. Het succesvolle Benefietconcert betekende aanzienlijk meer dan een doekje voor het bloeden.
Een gepeperd plastariefje voor passanten met hoge nood en de Stichting moet in een jaar tijd toch behoorlijk uit de brand zijn, zou je zeggen.
Ik wil als vrijwilliger wel een paar uurtjes per week achter dat schoteltje zitten.

zitten

 

Advertenties

De Naarling 2
We kunnen er dan wel massaal door inwoners gesteunde petities tegen aan gooien, als de fusiegeile provincie Noord-Holland z’n zin doordrijft, hebben we op commando maar door hun perverse hoepels te springen.
Nog maar koud zijn onze nog immer irritant jeukende fusiewonden gelikt of we worden al weer een nieuw masterplan in gerommeld.
Vette schijt aan de gemeenteraadsverkiezingen van 2018.
Toch een prima moment om ons als bewoners uit te spreken over dit soort ongein, zou je zeggen.
De Haarlemse kraamkamer van ellende heeft in z’n schier onuitputtelijke schaamteloosheid aangekondigd nota bene vlak voor die verkiezingen z’n macabere plannetjes over al weer een nieuwe herindeling er door te gaan jassen.
En dan valt er gewoon niks meer te kiezen.
Wat die grotere  bestuurskracht betreft beschikken we natuurlijk over een lichtend Haags voorbeeld. Een kissebissend clubje krijgt dat knarsende motorblokje maar niet aan de praat.

tom

De Naarling 2

Het lovenswaardige voorstel van Naarder Jelmer Kruyt mbt het parkeerverbod bij de Uut heeft het niet gehaald in de gemeenteraad Gooise Meren. Wethouder Van Meerten ‘wil het parkeren integraal bekijken als onderdeel van een parkeervisie voor de hele vesting en niet als los onderdeel. Als we nu een verbod instellen, krijg je met name een verplaatsing van het probleem. ‘
Hoe mistig wil je het overbekende ambtenarengereutel hebben waarmee we weer eens het bos ingestuurd worden?
Als 1 van de 150 deelnemers aan de Facebook-poll van Kruyt (waarvan de uitslag niets aan duidelijkheid te wensen overliet) mocht ik nog even de illusie koesteren dat zoiets best wel even democratisch geregeld kon worden.
Nee dus.
Het zal ze in Muiden en Bussum weliswaar aan hun reet roesten dat wij ons druk maken over zoiets als een historisch Naardens plein. Maar een fluïde regent die wegdrijft uit haar eigen bloedgroep is natuurlijk andere soep.
Dat er tijdens de zaterdagmarkt bij de Uut en de Gele Loods geparkeerd wordt, is het ergste niet. Maar ligt er doordeweeks  op Nieuw Molen niet een zee van ruimte op 5 minuten loopafstand?
Gemeenteambtenaren en werknemers van de LINDA metselen dagelijks het Promersplein dicht. Wat die ambtenaren betreft zal dat zo’n vaart niet lopen. Die drie man en een paardenkop die op het Stadskantoor, zo lang als het duurt, hun beleidsstukken zitten weg te tikken zijn het grootste probleem niet. Onze nieuwe burgemeester geeft trouwens het goede voorbeeld. Ik kom hem regelmatig tegen als hij op de fiets naar de Raadhuisstraat peddelt.
En volgens geruchten heeft de LINDA, die inderdaad uit haar voegen barst, plannen om haar heil elders te zoeken. Ik hoor Bensdorp Bussum rondzoemen.
Nou hebben we zo’n aardig Ruijsdaelplein gekregen.
De ellende was helemaal niet te overzien geweest als die onzalige verplaatsing van het Vestingmuseum niet afgeblazen was.
Autovrij graag!

En ook bij dat verrekte ‘harmoniseren van het parkeerbeleid in alle drie de kernen van Gooise Meren’ (ieder met een eigen historie) grijp ik vertwijfeld naar de maagzuurremmers.

Ch1xF7HWMAA4mA_

De Internationale Dag van het Naakt Tuinieren op de eerste zaterdag van mei is één van de ca. 500 speciale dagen (weken, maanden, jaren) waarop we met z’n allen geacht worden stil te staan bij een bij een heikel themaatje.
Ik heb geen tuin. En zal het op een zomerse dag op mijn bescheiden binnenplaatsje wel uit m’n hersens laten m’n buren te shockeren met mijn rimpelige scrotum. Maar toch. Als je één dag per jaar met alle geweld in je blote kont de ligusterhaag wilt snoeien, ga vooral je gang. Vrijheid blijheid.
Er zitten veel overheidsorganisaties zoals de Verenigde Naties achter dit soort dagen. De VN heeft er nogal wat bedacht: een stuk of 80. Er zijn ook een hoop medische dagen. Bijna elke ziekte die wat voorstelt heeft z’n eigen feestdag. Van Wereld Kanker tot de Wereld Hemofilie.
Op 8 Maart jl. hadden we dan weer de traditionele Internationale Vrouwendag die in het teken staat van strijdbaarheid en het gevoel van solidariteit van vrouwen overal ter wereld. Na ruim een eeuw niet aflatende strijd valt er helaas nog heel wat terrein te winnen voor de dames.

Wat onze media betreft ben ik qua vrouwen al enige tijd helemaal om. Beatrice de Graaf, Mariëlle Tweebeeke, Barbara Baarsma, Marcia Luyten e.v.a., ik heb ze in m’n hart gesloten. Ze degraderen met hun scherpe analyses en presentaties menige manlijke collega tot een fletse exegeet. En ook het heldere betoog van de sporadisch optredende politica die deze week binnen het mannengeweld mag opdraven (Sharon Dijksma in Pauw en Jinek, afgelopen woensdag) doet weldadig aan. Heeft aanzienlijk meer van doen met verbinden dan de zich eindeloos herhalende afgezaagde verkiezingsretoriek van de ‘grote jongens’ en de narcistische splinterdemagogie van treurige typjes als Henk Krol, Thierry Baudet, Jan Roos, Jan Dijkgraaf  en consorten.
Enige smet op onze Vrouwendag waren de holle vaten van het themagroepje Gooise Vrouwen die de publieke tribune bij P&J bevolkte. Alles wat er die dag zorgvuldig aan erkenning van de vrouw opgebouwd was, werd weer net zo makkelijk onderuit geschoffeld met onbegrijpelijke lulkoek.

17202679_810288589126781_3264016120468652133_n

Tot slot in dit kader het optreden van de enige vrouwelijke fractievoorzitter in de Gooise Meren. Dat die kleine opdonder van Hart voor BNM de keuken in gedoken was om de Raad te voorzien van (zelfgebakken?) petit fours met roze muisjes deed weliswaar nogal rolbevestigend aan. Maar de symboliek ervan (de geboorte van veel vrouwelijke raadsleden in de toekomst) sprak boekdelen. Momenteel slechts 5 vrouwen op 26 mannen.
De straatvechter Munneke Smeets, of je het nou met haar eens bent of niet, handhaaft zich middels haar immer zwaar doortimmerde principiële nota’s en vragen met verve als DE luis in de pels van een Raad waarin de oppositie bij voortduring (en regelmatig ten onrechte) tegen een dichtgetimmerde coalitiemuur aan loopt. Als zij de interruptiemicrofoon grijpt die ze als een klisteerspuit hanteert, loopt het menig volksvertegenwoordiger dun door de broek.
Die Raad kan daar helemaal geen tweede exemplaar van aan…….

27d9cc24-8812-437b-95f2-a9d0a59dec94_thumb840

In de plaatselijke pers en in de social media deze week de nodige ophef over een nieuw gemeentewapen voor de Gooise Meren.
Gemeentewapen?
Godzalmebewaren. Wat een treurnis toch weer.
Het zal me toch werkelijk aan m’n reet roesten.
Altijd gedacht dat er voor een stad een heraldisch verleden nodig was om  zo’n dingetje te mogen voeren.
Iets met bulderende kanonnen en een hoop dooien.
Uit m’n onderwijstijd herinner ik me nog haarscherp dat ik van een pukkelig knaapje het pistool  confisqueerde  dat wel verdomd veel gelijkenis vertoonde met het courante Russische schiettuig waarmee een beetje moslimterrorist tegenwoordig goeie sier maakt. Waarop ik als reactie kreeg: ‘Twee uur geschiedenisles en je weet dat je niet zonder kunt.’
Ik bedoel maar.
Geweld is van alle tijden.
Maar er moet potverdorie toch wel op z’n minst een flinke partij plaatselijk bloed gevloeid hebben, wil het überhaupt tot zo’n wapen komen.
Als in ons grijze verleden de wonden gelikt waren, en wij weten in Naarden wel zo ongeveer waar we het over hebben, knutselde men tot ieders tevredenheid zo’n symbolisch en meestal foeilelijk gedrochtje in elkaar.
Qua lelijkheid lijken de beide keuzemogelijkheden voor de Gooise Meren ruimschoots aan de strenge eisen te voldoen. Moet pijn doen aan de ogen van een beetje eigentijdse vormgever die z’n vak serieus neemt.
Het enige wat er nog aan schort bij zo’n 1-jarig fusiegedrochtje is dat roemruchte verleden.
We mogen, als je een blozende Jelmer Kruyt mag geloven,  pro forma in de periferie van de besluitvorming nog wat meekeutelen over de details. Wil je er nog een kroon van bladeren en twee parels bij? Iets meer geel?  Laat het vooral weten.  En als doekje voor het bloeden valt er voor de ‘bloedgroep’ Muiden ook nog best wat binnen te slepen.
Alle moeite kunnen we ons trouwens besparen want over een jaar of wat worden we geheid weer ingelijfd in een nog groter gemeentelijk knip- en plakwerkje en dan begint de hele ellende weer van voren af aan.
Regeren blijft toch een beetje vooruitzien.
Onze Naardense vlag schijnen we van onze geoliede gladiatoren voorlopig nog te mogen laten wapperen.
Een genereus gebaar. Blij toe.
Onlangs huldigden we hier nog een Olympische kampioen met plaatselijke roots.  De gemeentelijke legpenning ging aan z’n wilskrachtige neus voorbij. Want ook die schijnt nog in de maak te zijn.
Hadden we er daar op het Stadskantoor nog niet een paar van liggen?
De macht van de verzamelde onbenulligheid kent amper grenzen.

 

Hoed

Een grote ontmoetingsplek, dat is  wel zo ongeveer het doel dat een initiatiefgroep vanuit de Stichting Kunstkring Naarden voor ogen heeft met de beoogde nieuwe bestemming van gebouw De Hoed. En hoewel de Stichting helemaal niets heeft tegen multicultureel, in tegendeel zelfs, zou het  door de krant gehanteerde containerbegrip ‘multicultureel centrum’ wellicht tot misverstanden kunnen leiden. Laten we het voorlopig maar houden op ‘Sociaal-Cultureel Centrum’. Maar er wordt nog gezocht naar een wat minder beladen noemer. Ook over de naam ‘De Hoed’ waarmee nogal wat mensen niet zo gelukkig zijn, valt uiteraard te praten.

De initiatieven van de Stichting dateren al van een paar jaar terug. Met een geïnteresseerde geldschieter in de gelederen stond aanvankelijk de koop van het gebouw voor ogen. Een onmogelijkheid, zo bleek al gauw. Het maakt deel uit van de Naardense Vestingwerken, waarover de NMO sinds enige tijd de scepter zwaait. Het enthousiasme van de initiatiefnemers werd er niet minder om. Onderzoek in Naarden Vesting leerde immers dat er binnen de wallen een zeer duidelijke behoefte is aan een dynamische ontmoetingsplek waar sociaal-culturele activiteiten kunnen plaatsvinden. Waarna contact werd gezocht met de NMO. Of SMB (Stichting Monumentenbeheer), zo je wilt.

Afgelopen half jaar is er in een uitstekende sfeer een aantal gesprekken gevoerd. De SMB koos uiteindelijk NIET voor een commerciële gegadigde (waar meer aan te verdienen zou zijn) maar omarmde vanuit een zeer welkome filosofie uitdrukkelijk de plannen van de Naardense initiatiefnemers. En hoewel er organisatorisch nog heel wat te verhapstukken valt, komt het geheel nadrukkelijk in een stroomversnelling.

De SMB geeft het gebouw aan de buitenkant een fikse opknapbeurt. En ook neemt ze in goed overleg met de initiatiefnemers een ingrijpende interne verbouwing voor haar rekening die tegemoet komt aan een aantal wensen met betrekking tot het multifunctionele karakter. Daarbij dient uiteraard terdege rekening gehouden te worden met de omstandigheid dat we hier te maken hebben met een monument. De finishing touch ligt bij de Stichting zelf. Een flinke klus die met vrijwilligers geklaard moet worden. Het hele project wordt sowieso een omvangrijke  VRIJWILLIGERSAANGELEGENHEID  want de exploitatie van het Centrum wordt er eentje zonder winstoogmerk.

De SMB heeft de huidige gebruikers de huur opgezegd. Voor de toneelvereniging  ToVeNaar, begrijpelijk, een fors probleem.  Het gebouw moet met het oog op de verbouwing volledig ontruimd worden.  Wellicht voor ToVeNaar het moment om het mes te zetten in een enorme hoeveelheid bezittingen in opslag die vermoedelijk al jaren niet meer gebruikt worden. Daarnaast moet er in overleg met de SMB een plaatsvervangende ruimte gezocht worden voor een aantal voor hen vitale attributen.
Misschien het moment om nog eens zeer nadrukkelijk te beklemtonen dat het geenszins de bedoeling is om ToVeNaar uit het gebouw te werken. Integendeel, de toneelvereniging staat uiteraard bovenaan het lijstje van gegadigden die de Stichting in de nabije toekomst  buitengewoon graag verwelkomt.
De Stichting was zelf niet in de positie om te ‘onderhandelen’ met de huidige gebruikers. Dit lag geheel op de weg van de SMB. Er is daarnaast wel degelijk contact geweest met ToVeNaar waarbij de initiatiefnemers duidelijk hebben aangegeven dat de ‘ontruiming’ wat hen betreft van tijdelijke aard is.
Als de tijd rijp is, heeft de Stichting trouwens het voornemen in contact te treden met ALLE mogelijke gegadigden die in de toekomst gebruik willen maken van het Centrum.
Zo breed mogelijk dus.

Daarnaast zijn er eerste verkennende en uitermate positieve  besprekingen gevoerd met de exploitant van het Andreashuis dat voor een deel in dezelfde vijver gaat vissen als de Stichting. De constructieve opstelling van het Andreashuis met haar know how is hartverwarmend. Daarnaast zal ook gepraat worden met de eigenaar van het fonkelnieuwe Vestinghotel die aangegeven heeft ook een culturele poot aan zijn onderneming te willen verbinden. Kortom, een mogelijke bundeling van krachten om in de toekomst Naarden een vibrerend cultureel hart te bezorgen.

Voor de beeldvorming is zo’n ontruiming natuurlijk niet zo geweldig. Er viel enig gemor te lezen in de plaatselijke social media. Paul Vuijst heeft gelukkig voor z’n inzameling inmiddels een nieuw home gevonden in de Schakel. Het is heel goed mogelijk dat deze locatie wel eens veel geschikter zou kunnen blijken dan de Hoed.
En met de toneelvereniging komt het dik voor elkaar.
Rest een ongekende hoeveelheid positivisme en dadendrang die er gegroeid is voor het Hoed-project.
Er melden zich regelmatig nieuwe belangstellenden die staan te trappelen om deze onderneming tot een succes te maken. Iedereen die denkt met zijn/haar specifieke expertise een bijdrage te kunnen leveren, is van harte welkom. En  straks kunnen we voor die finishing touch uiteraard niet genoeg Naarders gebruiken die hun handen uit de mouwen willen steken.
We gaan er een toplocatie van maken!

 

bewonerspanel

Het wordt nog een hele toer om de centjes van de gemeente een beetje op orde te krijgen. Dat geldverslindende, onbegrijpelijke opknapbeurtje van het Naardense stadskantoor vlak voor het sluiten van de markt ligt nog vers in ons geheugen. Als het zaakje verkocht wordt, zal de slopershamer er ongetwijfeld fors door heen gaan. Je reinste kapitaalvernietiging dus. En om iedereen aan de Brinklaan een beetje comfortabel achter z’n laptopje te krijgen, gooien we er daar ook nog ’s de nodige miljoenen tegenaan. Vorig jaar om deze tijd kopten de lokale media nog: ‘Geen harde financiële tegenvallers Gooise Meren’. De ware feiten liggen intussen een tikkie anders. De broekriem moet aangetrokken.
Er dient een miljoen extra opgehoest worden.
Waar we het in ieder geval over eens zijn: de gemeente blijft met z’n tengels van de zorg af. Maar de briljante alternatieve ‘leuke ideeën’ zijn niet meer dan ‘klein bier’. Trouwlustigen gaan voor een huwelijksvoltrekking 140 euri meer neertikken. Dat zal de trek er wel uit halen. En de invoering van de ‘kattenbelasting’ (..) zal ook weinig zoden aan de dijk zetten.
Van het poenige Bussumse villawijkje Het Spiegel valt intussen weinig heil te verwachten. Daar zijn ze mordicus tegen iedere verhoging van de belastingen.