Archief voor de ‘fusie’ Categorie

2018-03-08 20.40.56.jpg

Als je eigenlijk niet zo bar veel, zo niet niks, te melden hebt, zoek je het maar in populistisch geneuzel, moet de immer goedgemutste lijsttrekker van 50Plus in de Gooise Meren, Andreas van der Schaaf, gedacht hebben.
Zijn povere quasi-cabareske bijdragen aan het lijsttrekkersdebat van woensdagavond in het gemeentehuis waarover hijzelf in ieder geval een immens gevoel van tevredenheid etaleerde, maakten een wat armetierige indruk.
Eén ding moet je hem na geven: het systeem van werken had ie goed bestudeerd. Waardoor hij zich telkens op slimme wijze in de spotlights wist te manoeuvreren.
De door de wol geverfde presentator Gijs Wenink, directeur van de Debatacademie, was ingehuurd om het feestje in de Bussumse raadszaal te leiden.
Hij had gekozen voor het Lagerhuismodel.
Maar liefst tien stellingen, stuk voor stuk (hier en daar subtiel gewijzigde) items uit de plaatselijke Stemwijzer werden aan onze negen volksvertegenwoordigers ( drie vrouwen op Vrouwendag) voorgelegd. Die zich vervolgens, al naar gelang hun standpunt, links of rechts op het podium dienden op te stellen om dit toe te lichten.
De opgewonden standjes van de Valkeveense schommels en draaimolens schitterden trouwens door afwezigheid. Hadden het vermoedelijk te druk met het annuleren van hun wereldvreemde kortgedingetjes.

Wat Andreas nou precies van al die moeilijke stellingen vond werd gaandeweg de avond steeds onduidelijker. Maar hij zorgde er wel voor elke keer een minderheidsstandpunt in te nemen zodat ie soms moederziel alleen op de flanken een relatief ongehoorde hoeveelheid spreektijd opeiste.
De achilleshiel van het model, zo werd al snel duidelijk.
Die verdeling van de spreektijd was sowieso al een groot probleem voor de gelouterde Gijs. Sommige referenten die waarachtig wel wat inhoudelijks te melden hadden en daarmee meerdere malen de handen van de toeschouwers op elkaar kregen, stonden van tijd tot tijd wat te verpieteren langs de zijlijn.
Die subtiele wijzigingen in de oorspronkelijke stellingen van de Stemwijzer (woorden als moeten, regelmatig etc. schelen een flinke slok op een borrel) zorgden trouwens ook wel voor de nodige verwarring. Waardoor sommige sprekers af en toe (terecht) verkasten van de Ja- naar de Nee-kant of omgekeerd.
Zonder meer interessant was de woordenbrij die Maarten Balzar (D66) nodig had om de opmerking van zijn wethouder tijdens het Politiek Café in de Naardense Mess van zondagmiddag (minder sprekers die daardoor uitgebreid aan de bak konden en mét betrokkenheid van het aanwezige publiek) te nuanceren.
Deze kreeg immers de afgeladen Mess over zich heen toen ie zich in een zwak moment liet ontvallen dat Gooistad er wat hem betreft zonder meer aan zit te komen. Een discussie, zo die er al komt, die volgens Balzar pas op z’n vroegst over een jaar of tien gaat spelen.
Waarmee dat bandje ook geplakt was.
Bij het zoveelste tragi-komische intermezzootje van Andreas hield ik het na vijf kwartier voor gezien.
Mijn kopje thee was het duidelijk niet.
Ik was wel toe aan een sigaartje en een bakkie.
Thuis bij de livestream, ons technologische wonderkind, dan maar.
Maar dat kreeg ik helaas (wederom) niet aan de praat.
Doe ik iets verkeerd?
Zo’n digibeet ben ik nou ook weer niet…….

 

Advertenties

StemWijzer-voor-Twitter

Tijdens het Politiek Café op zondag 5 maart in de Naardense Mess over de (toeristische) toekomst van onze vestingstad, passeerde er waarachtig wel het een en ander. Heldere meningen, rookgordijnen, uitglijders. Het hoort er allemaal bij. En dat alles maakte het debat wel zo aardig. Al kreeg je het idee dat het de in groten getale opgedraafde D66-fans redelijk dun door de broek moet hebben gelopen bij sommige uitspraken van hun eigen (wijk)wethouder.
Een van de interessantste punten die kwamen boven drijven was of we sommige beleidszaken moeten overlaten aan de regio, de provincie of dat we ons daar, uitgaande van onze eigen kracht, zélf sterk voor moeten maken.
Hij ligt weliswaar al jaren ergens in een la maar we hebben ‘m wel degelijk: een ‘Vestingvisie Naarden’
En hoe sterk zijn we eigenlijk na de bestuurlijke samenvoeging van twee jaar geleden?

downloadIn dit verband is het aardig om eens het boekje ‘Gemeenten in de genen’ van Wim Voermans (hoogleraar staats- en bestuursrecht) en Geerten Waling (post doc onderzoeker) door te bladeren.
Ze verdiepten zich in de lokale democratie.
Kim Putters
, directeur van het Sociaal Cultureel Planbureau zegt daar het volgende over:
‘Tegenwoordig staat de lokale democratie onder druk. We zien een doorgeslagen schaalvergroting, ongekende decentralisering, schurende verhoudingen tussen gemeenteraadsleden en bestuurders, die hun gemeente besturen als bedrijfsmanagers. Maar een gemeente is geen koekjesfabriek. Die is het eigendom van burgers.
Gemeente in de genen levert een originele, leesbare kijk op de wortels van de lokale democratie, haar huidige (dis)functioneren en haar toekomst.
‘Wie dit boek leest kan geen andere conclusie trekken dan dat we het rationele managementdenken achter ons moeten laten en verdere technocratisering van de lokale democratie moeten voorkomen. […] We zijn schatplichtig aan de lokale oorsprong van onze democratie: de gemeente is van burgers.’

Een paar citaten
Pag 211: HERINDELINGEN ZIJN SCHADELIJK VOOR DE DEMOCRATIE: “Vanuit het oogpunt van de positie van de gemeenteraad bestaat het risico dat door gemeentelijke fusie de nieuwe raad inboet aan daadkracht, cohesie en overzicht – en ook aan gezag en herkenbaarheid onder burgers.”
En ook op pag 215: “Grote gemeenten scoren altijd minder goed als het gaat om burgerparticipatie (vooral gemeten aan de opkomst bij gemeenteraadsverkiezingen) en dat is een tendens die wereldwijd zichtbaar is.” “Juist herindeling kan burgers extra vervreemden van de gemeentepolitiek.”
Pag 217: GEMEENTEFUSIES WORDEN VAN BOVENAF DOORGEDRUKT: “En dan is er nog een, het allergrootste, democratische probleem met herindeling van gemeenten. De burgers willen het vaak niet. Omdat herindelingsplannen ingrijpend en omstreden zijn, organiseren fuserende gemeenten vaak referenda. Daarin spreken bewoners zich meestal in ruime meerderheid uit tegen fusie.” “De provinciebesturen zijn de drijvende kracht achter herindelingsplannen. Zij oefenen grote druk uit om fusies door te drukken.”

Interessante kost voor de Naarder/ Gooise Meerder die in deze verwarrende tijden z’n plaats probeert te vinden.
We zetten na de nodige fact checks even wat zaken op een rijtje.
Daarna kun je, afhankelijk van je standpunt, naar lieve lust gaan wegstrepen
Stem je op 21 MAART voor GOOISTAD, stem dan D66 of PvdA,
Stem je op 21 MAART voor een fusie met WEESP, dan ga je voor VVD, CDA of GROENLINKS.
Verrassend?

Op de Facebooksite Naardenezen ontspint zich onder de bijdrage van Dick Vos (een groot fan van ‘onze’ Marleen Sanderse), die zich verbaast over het povere kandidatenlijstje van de VVD, de langzamerhand vertrouwde spraakverwarring.
Wordt het een lokale of landelijke partij?
Cor Wiersma, van onze onvolprezen enige echte boekhandel Los, stort zich maar eens in het gewoel. En probeert in ieder geval nog tot een onderbouwing te komen, nou ja….
Ik citeer:
…..Lijkt me toch het beste om op een landelijke partij te stemmen, is er nog iets van controle
…..stem op een grote landelijke partij!, maakt mij niet uit welke, maar een stem daarop is een stem voor echte democratie.
…..In landelijke partijen, worden de mensen ook goed opgeleid

Filmpje, een populistisch inkoppertje natuurlijk, om nog maar eens te benadrukken hoe het zit met die goed opgeleide, integere bestuurders in een landelijke partij die overigens geen enkele schade lijkt te ondervinden van dit soort affaires.
En dat is eigenlijk verbazingwekkend.
https://www.facebook.com/pauwonline/videos/10155715511653037/

Ik stem op 21 maart maar op mezelf.
Ach, doe nummer 1 maar.
Een toppertje.
Lokaal, Betrokken en Betrouwbaar

20180228_181058.jpg

Als er toch één lokale partij is die niet zit te wachten op een gemeentelijke uitbreiding met Weesp is het wel die van lijst 6. Ze zijn er wel klaar mee.
Wéér een naamsverandering, dát trekt het ambitieuze, groene clubje niet.
Daar zijn de posters niet voor aan te slepen.
Op het oprijpad naast de woning van de lijsttrekker is het een drukte van belang. En wat daar zoal geparkeerd staat of ligt aan rijdend materieel, benadrukt nog maar eens ten overvloede dat het bij lijst 6 menens is met het oog voor het milieu.
En dan ontbreekt er zelfs nog een zesde (..) vehikel dat momenteel in Amsterdam rond knort.
Maar je moet je natuurlijk wél indekken voor de toekomst.
Je weet maar nooit.
Deze poster gaat het in ieder geval niet worden.
HART VOOR BMWN

oprekken

In het eerste tv-debatje van ‘In Derde Termijn‘, het politieke babbelprogramma van Gooi-TV mocht Naardenees Jelmer Kruyt het opnemen tegen Bussumer Jos de Lange van de plaatselijke Christendemocraten, de supersub van ‘onze’ Marleen . Echt chocola viel er nog niet van te maken. Maar dat was misschien ook niet de bedoeling. Het echte vuurwerk zal wel losbarsten als de gemeenteraadsverkiezingen wat dichterbij komen.

De soepeltjes formulerende  ondernemer Jelmer hield z’n kruit nog opmerkelijk droog tegenover het wat risicoloze gekeutel van De Lange die z’n naam volledig waarmaakte door zich te buiten te gaan aan een aantal ellenlange taalkundige hoogstandjes met een hoog mist-gehalte. Zodat we ons volledig konden focussen op de misschien onbewuste tip die Kruyt van Gooi-TV mee kreeg:

Hij moet, gezien de aftiteling,  wat Ruud Bochardt en z’n maten betreft,  als de sodemieter de lijst van het GDP wat OP-REKKEN.

 

De Naarling 2

Het lijkt allemaal zo mooi, dat plannetje van ‘onze’ Jelmer en z’n Gooise splintermaten.
Gelikte website. Fraaie plaatjes. Pakkend verhaaltje. Niks mis mee.
Aan moed ontbreekt het hem in ieder geval niet.
Een ‘Beter Horen’-spotje op lokaal niveau.
Afgelopen tijd bood hij ons via de sociale media regelmatig de kans om onze mening te geven over verschillende heikele thema’s.
Dat was een peiling.
Leuk.
Meer ook niet.
Want  de terechte vraag is of zo’n volstrek a-representatieve  steekproef wel écht  een bijdrage kan leveren aan de ‘democratische’ besluitvorming.
Van digitale platforms krijgt een mens langzamerhand z’n buik trouwens meer dan vol. Interessant zo lang daar serieus op gediscussieerd wordt. Maar die betreurenswaardige Jan Roos en companen hebben dit op zich aardige initiatief  landelijk al lang en breed om zeep geholpen.
Het systeem kan simpel gemanipuleerd worden. Je ronselt een stuk of 40 lieden (meer heb je lokaal niet nodig) die bereid zijn een dubieus onderbuikmeninkje vet te ondersteunen en je duwt het GDP iedere gewenste kant uit.
Een fluitje van een cent om, zonder morele autoriteit, Jelmer binnen een jaar te laten ijveren voor bijvoorbeeld oranje stoeptegels of om de 10 meter een condoomautomaat in de Marktstraat.
Gratuit stemmen zonder achtergrond- of benodigde dossierkennis?
Dan kun je net zo goed een (verzwaarde) dobbelsteen opgooien.
Waar Kruyt wel een punt heeft, is dat het huidige partij-establishment  over het algemeen enige moeite heeft om goed naar z’n achterban te luisteren.
Kijk naar het gedonder over het Scapino-terrein in Bussum, waar in de toenmalige Bussumse gemeenteraad volstrekte duidelijkheid over bestond. En dat van de pot gerukte enthousiasme van onze B&W over het inlijven van muurbloempje Weesp in de Gooise Meren, leeft vermoedelijk ook slechts in die bunker aan de Brinklaan.

new-logo-grr2

20170803_103216

Om m’n door de fusie te grabbel gegooide Naardense identiteit te bevestigen scroll ik dagelijks door de Facebooksite Naardenezen. Veel historisch materiaal. Om je vingers bij af te likken. Al moet ik er meteen bij zeggen: als sommige plaatjes voor de honderdste keer langswapperen, komt de sleet er wel enigszins op.
Een schaamteloos chauvinistisch bolwerkje ook. De prachtig opgekalefaterde vesting is sommigen die hardnekkig zweren bij de ouwe meuk van weleer een doorn in het oog. Voor veel mensen heeft nostalgie de functie grip te krijgen op het huidige leven. Op Naardenezen lijkt de onstilbare hang naar tijden dat het hier een ouwe maar wél overzichtelijke troep was, te overheersen. Onze kerktoren is daarbij een anker in barre tijden. Iedere landschappelijke vereeuwiging  van de Minaret van Marlo, hoe dramatisch soms ook scherp gesteld,  mag rekenen op massale bijval. Dondert niet of de horizon scheef staat. Complete familiealbums worden apetrots binnenstebuiten gekeerd. Spruitjesgeur.

2016 was het jaar van Cas de Bruijn. Een hype. Hij zal het vanaf z’n roze wolk allemaal tevreden gadeslaan. Net als Pouwtje van de snoep. Dit jaar steelt de Kraai de show. Niet het live and kicking exemplaar dat nog steeds een kolerezooi maakt van de laatste vuilniszakken langs de stoeprand. Nee de Naardenees anno 2017 komt geheel aan z’n gerief met de uit plastic opgetrokken artificiële versie. Kan het kitscheriger?

Voor buurman Herman wil ik een uitzondering maken. Een nijver stukje huisvlijt, die windwijzer met de hier alom geadoreerde gevederde vriend. Zojuist bevestigd aan het eind van z’n waslijn. Geeft een extra dimensie aan de schier eindeloze optocht onderbroeken op maandag.

The bridge 2

Nu ook de krant van Wakker Nederland de moeite neemt om de beerput van onze onverkwikkelijke soap rond ‘de brug’  leeg te scheppen, wordt het bij wijze van tegenwicht de hoogste tijd om ons fusieclubje maar eens wat lichtvoetiger  in de markt te zetten.
De machteloosheid lijkt een beetje in het dna van de Gooise Meren geslopen te zijn.
Zelfs de uit een Enkhuizer hoed getoverde succeswethouder Jan Franx begint zich te realiseren in wat voor een wespennest hij z’n immer chocoladekleurige schedel gestoken heeft. De alom zeer gewaardeerde crisismanager is met z’n luizige 0,6 fte dag en nacht bezig om de lijken die hier met de regelmaat van de klok uit de kast rollen op passende wijze ritueel te verbranden.
Het is dweilen met de kraan open.
Had zich als liberale excuustruus bij z’n entree vermoedelijk wat anders voorgesteld van dat Gooise klusje. Je moet er dan ook niet raar van opkijken als hij de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 amper kan afwachten om z’n heil elders te zoeken.
We snakken naar wat luchtig vertier. Zo’n docudrama is natuurlijk leuk. Maar eerlijk gezegd geven we de voorkeur aan een heuse musical. Een pakkend  scriptje ligt voor het grijpen. De acteurs staan te trappelen. Bovendien een prachtige gelegenheid om theater Spant door de zomerse komkommertijd heen te slepen.