Archief voor de ‘financiën’ Categorie

sjoemelen

luitenjpg

Alexander Luiten, onze Gooise Meren wethouder die o.m. economie, sport, cultuur, toerisme en subsidiebeleid in z’n portefeuille heeft, mocht onlangs bij wijze van kennismaking uitgebreid los gaan in het Naarder en Bussums Nieuws.
Hij is een nieuwe ster aan het Gooise firmament. Althans, als wethouder. Jarenlang de meer dan duidelijk aanwezige fractievoorzitter van de plaatselijke liberalen. De hoogste tijd voor een paginavullend ‘diepte-interview’ dus. Zodat we we wat beter snappen wat voor vlees we in de kuip hebben.
Pikant detail: de plaatselijke media fotograferen onze politieke kopstukken immer op het bruggetje achter het gemeentehuis. Dat zal wel een beetje met gemakzucht te maken hebben. Vlak naast de deur. En zo’n rustiek overspanninkje doet het altijd prima op een plaatje .
We nemen tenminste maar even aan dat we het niet direct moeten zoeken in de symboliek. Want met het bouwen van bruggen door onze vroede Gooise Meren vaderen is het traditioneel een nogal moeizame affaire.
Over de diepte in het interview kun je twisten. Echte stevige oneliners die de opmaat voor een krachtig beleid betekenen, zijn er amper te ontdekken.
Maar we schuiven toch meteen naar de punt van onze stoel bij het nogal zinnenprikkelende citaat waarmee het artikel opent.
‘ We moeten initiatieven van inwoners niet in de weg staan’.
Hoe positief wil je het hebben?
In dit verband is de passage waarin Alexander z’n superieure licht laat schijnen over cultuur en subsidiebeleid wél zo interessant.
NN: De gemeente heeft een behoorlijke post, zo’n 2,6 miljoen euro, aan subsidies voor verenigen e.d. te verdelen, los van de subsidies voor sportclubs.
Bij wie komt dat geld terecht?
A.L. : ‘Allereerst vind ik dat mensen zelf initiatief moeten nemen, waarbij de gemeente dan de rol heeft om zaken, waar mogelijk, te faciliteren. Een mooi voorbeeld is theater deMess in Naarden. Dat is een initiatief van vrijwilligers die daar veel tijd, energie en enthousiasme in hebben gestoken. Het belangrijkste in ons subsidiebeleid is dat de subsidie altijd een sluitpost moet zijn. De vereniging, of het initiatief, moet zelf de broek kunnen ophouden. Als het nodig is draagt de gemeente een steentje bij, maar dat moet niet de basis zijn. En de club moet aannemelijk kunnen maken dat ze ook voor verbinding met andere organisaties zorgt.’

Dat eigen initiatief is natuurlijk iets wat diep in de genen van de ware liberaal verankerd zit. Luiten sleept ons Podium deMess in Naarden er bij als briljant exempel bij z’n betoog. Inderdaad in Naarden is in een jaar tijd een unieke toko uit de grond gestampt. Een indrukwekkende, zeer ambitieuze programmering van meer dan honderd, zeer gevarieerde voorstellingen in een geweldige locatie die bij wijze van spreken ‘steen voor steen’ is opgebouwd door een contingent vrijwilligers. Dankzij de tomeloze inzet van die zestig vrijwilligers, en niet te vergeten de steun van een aantal gulle sponsoren, kan deMess net uit de rode cijfers blijven. Dus met die broek zit het wel snor. Daar hoor je ze in Naarden ook niet over klagen. Als er trouwens één plaatselijke organisatie is die van wanten weet als we het hebben over het maken van die broodnodige verbinding met de omgeving (nota bene één van de kernpunten van de missie), dan deMess wel.
Luiten heeft helemaal gelijk als hij stelt dat subsidie niet de basis moet zijn. Daar zit deMess misschien ook helemaal niet op te wachten. Want dan zou het wel eens gedaan kunnen zijn met de onafhankelijkheid. Maar als je weet welke duizelingwekkende bedragen er gemoeid zijn met de financiële steun (die aanzienlijk verder gaat dan facilitering) aan plaatselijke culturele instellingen (Spant!!, dat natuurlijk moet blijven) dan kun je achter het vooralsnog achterwege blijven van steun aan deMess wel wat vraagtekens zetten.
Maar wie weet wat de nabije toekomst nog in petto heeft voor het Naardense initiatief.
Bescheiden zijn de Messambities, ondanks de beperkte middelen, tot op heden bepaald niet. Maar aan de horizon liggen nog wel wat plannetjes die men er graag zou willen verwezenlijken.

De minister uit hetzelfde clubje die over onze nationale cultuur waakt, is in z’n corebusiness bepaald geen hardloper. Die beweerde onlangs nog met droge ogen dat ie voor het eerst van z’n leven in het Amsterdamse Concertgebouw was bij de uitvaart van de populaire burgemeester Eberhard van der Laan……..
Laten we hopen dat Luiten wat meer met cultuur heeft.
Liberalen en de cultuur.
Het blijft een dingetje.

foto: Naarder Nieuws

 

gast
G&E 16 maart
Vorige week het eerste, uitermate geslaagde Politiek Café in Podium deMess in Naarden.
Zeg maar een themamiddag over Naarden en het toerisme.
Een bomvolle zaal (de toeschouwers tikten pro forma een zeer bescheiden entreeprijsje neer).
De GASTEN: een goed gevuld podium met op de eerste rij een indrukwekkende optocht co-referenten. Vertegenwoordigers van bijna alle politieke partijen (waar was 50PLUS?). Ondernemers. Prominente Naarders.
En een uitstekende, professionele gespreksleider in de persoon van Frenk van der Linden.
VRIJWILLIGERSORGANISATIE DeMess was zeer ingenomen met de massale opkomst én het feit dat zoveel GASTsprekers gehoor hadden gegeven aan de uitnodiging.

Gisteravond het POLITIEK DEBAT in Muiderberg. In de Rijver, dat plaats biedt aan 50 personen. Georganiseerd door de Dorpsraad Muiderberg.
Na het nodige gehannes, om onduidelijke redenen waren aanvankelijk niet alle partijen uitgenodigd, kon het festijn los gaan.
Om mee te mogen doen moesten de politieke partijen wel even de knip trekken. Wilden ze hun verhaal kwijt dan moest er per partij maar liefst 42 euri opgehoest worden.
Merkwaardig.
En dan te bedenken dat die Dorpsraad jaarlijks gesubsidieerd wordt met ruim 4209 euro…….

Je moet dat soort zaken ook gewoon over laten aan ongesubsidieerde vrijwilligersorganisaties.

gastvrij-ja-nee

En je krijgt er nog gratis amusement bij ook………

oprekken

In het eerste tv-debatje van ‘In Derde Termijn‘, het politieke babbelprogramma van Gooi-TV mocht Naardenees Jelmer Kruyt het opnemen tegen Bussumer Jos de Lange van de plaatselijke Christendemocraten, de supersub van ‘onze’ Marleen . Echt chocola viel er nog niet van te maken. Maar dat was misschien ook niet de bedoeling. Het echte vuurwerk zal wel losbarsten als de gemeenteraadsverkiezingen wat dichterbij komen.

De soepeltjes formulerende  ondernemer Jelmer hield z’n kruit nog opmerkelijk droog tegenover het wat risicoloze gekeutel van De Lange die z’n naam volledig waarmaakte door zich te buiten te gaan aan een aantal ellenlange taalkundige hoogstandjes met een hoog mist-gehalte. Zodat we ons volledig konden focussen op de misschien onbewuste tip die Kruyt van Gooi-TV mee kreeg:

Hij moet, gezien de aftiteling,  wat Ruud Bochardt en z’n maten betreft,  als de sodemieter de lijst van het GDP wat OP-REKKEN.

 

csm_eigen-risico-zorg-toch-niet-omhoog_780_ad70a72f18

Ons verrekte koloniale verleden speelt weer lekker op. De bordjes worden verhangen. De slavendrijvers Jan Pietersz Coen, Witte de With, Michiel de Ruijter en consorten liggen hevig onder vuur. Een tunnel (ondergronds weliswaar) die geassocieerd wordt met een VOC gouverneur-generaal die ooit verantwoordelijk  was voor het uitmoorden van de Indonesische Banda-eilanden kunnen we nog wel behappen. Maar als je elke dag door de poort van een gelijknamige basisschool moet, wordt het kennelijk onverdraaglijk.
Vanaf nu gaan we de puntjes op de i zetten.
Nieuwe afbeelding (10)Wellicht moet Ridder Marco, aan wie al jaren een dubieus luchtje hangt, z’n militaire Willemsorde inleveren omdat ie niet al te fris aan de gang is geweest in Afghanistan.
Het zijn peanuts vergeleken bij de manier waarop we ooit overzee huisgehouden hebben.
Een kwestie van appels en peren.

 

 

Intussen zitten we ook in Naarden met de handen in het haar.
Kan Marktstraat eigenlijk nog wel als naam voor onze belangrijkste vestingstedelijke verkeersader?
Het wordt tijd om een punt te zetten achter die vermaledijde marktwerking in de zorg.
We moeten ophouden te doen alsof concurrentie leidt tot betere zorg. Het is een liberaal dogma dat alleen maar leidt tot onnodig hoge reserves bij zorgverzekeraars en zorgaanbieders. Geld waarvoor burgers geen zorg krijgen. Het systeem prikkelt zorgaanbieders tot meer behandelingen en diagnoses dan strikt noodzakelijk is.
Een failliet systeem.
En daar willen we niet dagelijks aan herinnerd worden.

Franx

De immer goedlachse baas die over onze gemeentelijke centjes waakt, blijkt een interessante truc uitgehaald te hebben, zo analyseert Alexander Poort in de G&E.
Apetrots meldt Jan Franx dat hij de al jaren sukkelende begroting helemaal op orde heeft waardoor het Provinciaal Toezicht (we staan al jaren onder curatele) eindelijk in de prullenbak kan.
In zijn huishoudboekje blijkt een uiterst dubieuze post opgenomen te zijn: de VERMAKELIJKHEIDSRETRIBUTIE. Een bestemmingsheffing die grote attracties verplicht om per bezoeker een extra bedrag af te dragen. Daarbij gaat hij er van uit dat ie denkt hiermee 210.000 euri te kunnen ophalen bij onder meer speelpark Oud Valkeveen, theater Spant! en het Muiderslot.

Moet het kersverse theater deMess in Naarden dat zonder een cent subsidie geheel door vrijwilligers uit de grond gestampt werd, ook bloeden? Of valt dit met z’n 75 stoelen (nog) niet onder de ‘grote attracties’?

Als de gemeenteraad het verdomt om deze theatertax in te voeren, moeten de jongens en meisjes aan de Brinklaan maar even aangeven waar zij die centjes dan wél vandaan willen halen.
Ja, zo lusten we er nog wel een paar.
Franx moet z’n zakjapannertje er trouwens maar even bij halen. Want z’n voorstel lekt als een mandje.
Hij verwacht even verderop in z’n broze verhaaltje met deze heffing € 125.000 binnen te halen. Een eenvoudig rekensommetje leert ons dat ie dan op de voorhand wel meteen al met een gezellig gat van € 85.000 blijft zitten.

Poort: ‘Nogal makkelijk om zo je begroting rond te breien. Zet er een nieuwe post in en roep vervolgens dat de Raad jouw probleem maar moet oplossen als ze je voorstel afwijst’.

Logeer partij IJsselstein met veel vrouwelijke aandacht

Om de aimabele, wat mysterieuze verschijning van A.A.D. kun je eigenlijk niet heen.
Hij zit er, bij mij om de hoek,  al jaren uitermate relaxed te zijn.
In zijn intrigerende volumineusheid.
Alle publicaties  vermelden weliswaar dat je je op Turfpoortstraat 36A moet vervoegen om de wondere wereld die achter Aad  schuil gaat ingezogen te worden, de deur gaat echt voor je open aan de Peperstraat.
Op de hoek dus.
De plek waar ooit dampende kroketten en patatjes oorlog moeiteloos hun weg naar de hongerige vestingmagen vonden.

De eigenwijze Galerie Pouloeuff .
Van heinde en verre weten sinds 2010 vele kunstminnaars dit pandje opperbest te vinden.
De Naardenees die niet zo bar veel met kunst heeft loopt er vermoedelijk haastig langs, zich niet bewust van het verrassende universum dat achter de gevel huist. Een unieke non profit broedplaats en springplank voor in Nederland studerend artistiek talent.
Dat lijkt niet alleen een mond vol. Het is het ook.
Pouloeuff  is een initiatief van  de Keep an Eye Foundation (Cattenhagestraat 16) die jonge getalenteerde in Nederland studerende (beeldend) kunstenaars, filmmakers, (mode)designers, muzikanten en andere artistiekelingen bij het realiseren van hun droom ondersteunt.
De nadruk bij Pouloeuff  ligt op kunstenaarstalenten onder de dertig jaar. Voor deze talenten is het vaak de eerste mogelijkheid om na hun afstuderen werk aan de buitenwereld te tonen. En omdat de  galerie geen commercieel doel heeft, kunnen de jonge kunstenaars er kosteloos exposeren. Het kan haast niet anders of het moet ook een razend interessante plek zijn voor kunstkopers. Immers, de  prijs die ze nu aftikken voor het werk van deze kunstenaars en designers  kan over een paar jaar stukken hoger liggen.
Ine van  der Horn, de curator van Pouloeuff , wil je er in de slagschaduw van A.A.D. bijzonder graag alles over vertellen. Altijd op zoek naar nieuw talent. Bezoekt veel eindexamententoonstellingen van academies. Coacht ook kunstenaars bij het opstarten van hun carrière. Verzorgt in ‘haar’ galerie tevens workshops voor kunstenaars over ondernemerschap. Want ook een kunstenaar moet leren op z’n centjes te letten.
Elke maand wordt de Pouloeuff  Publieks Award uitgereikt. Een online verkiezing waarmee de exposanten een prijs van  € 500 kunnen winnen. Onder de publiekstemmers wordt een dinercheque verloot.
Pouloeuff is een warm ondersteuner van ons spiksplinternieuwe Podium deMess. En wie weet, komt het in de toekomst nog eens tot een samenwerking. Want raakvakken zijn er.
Alle informatie over de interessante partners van dit project, de komende exposities en nog veel meer is te vinden op https://www.galeriepouloeuff.nl/
Maar met de gepassioneerde Ine zélf praten is minstens zo aardig.
Eigenlijk verdient Pouloeuff  met alles wat zo’n galerie te bieden heeft, een wat prominentere plek in Naarden dan een achterafstraatje. Maar wie weet …….
A.A.D. wil, om maar eens wat te noemen, best wel eens een tijdje over de Marktstraat uitkijken.

Nieuwe afbeelding (7)

Over die mysterieuze A.A.D. nog even het volgende.
A.A.D. , sinds januari 2014 in Pouloeuff,  is geboren uit Bart Eysink Smeet’s fascinatie voor het kunstmatige.
Hij onderzoekt de botsing in producten die worden gebruikt om warmte en karakter aan ons leven toe te voegen, maar juist gemaakt zijn van levenloos en koud materiaal.
Kunstbloemen, verweerd-hout-print, nep open haarden.
En nu dus de plastic man A.A.D.
Dit zijn allemaal goede voorbeelden van Artificial Atmosphere Design.
A.A.D. is  de perfecte vriend. Hij lacht altijd, hij is een goede luisteraar en (heel praktisch) hij is gemakkelijk schoon te houden. Net als de kunstmatige wereld om ons heen, is A.A.D een fenomeen, overgeleverd aan de toeschouwer om hem leven in te blazen.
A.A.D. gaat regelmatig uit logeren. De foto is gemaakt tijdens een uitstapje naar Pouloeuff’s partner Museum IJsselstein.