Archief voor de ‘financiën’ Categorie

Franx

De immer goedlachse baas die over onze gemeentelijke centjes waakt, blijkt een interessante truc uitgehaald te hebben, zo analyseert Alexander Poort in de G&E.
Apetrots meldt Jan Franx dat hij de al jaren sukkelende begroting helemaal op orde heeft waardoor het Provinciaal Toezicht (we staan al jaren onder curatele) eindelijk in de prullenbak kan.
In zijn huishoudboekje blijkt een uiterst dubieuze post opgenomen te zijn: de VERMAKELIJKHEIDSRETRIBUTIE. Een bestemmingsheffing die grote attracties verplicht om per bezoeker een extra bedrag af te dragen. Daarbij gaat hij er van uit dat ie denkt hiermee 210.000 euri te kunnen ophalen bij onder meer speelpark Oud Valkeveen, theater Spant! en het Muiderslot.

Moet het kersverse theater deMess in Naarden dat zonder een cent subsidie geheel door vrijwilligers uit de grond gestampt werd, ook bloeden? Of valt dit met z’n 75 stoelen (nog) niet onder de ‘grote attracties’?

Als de gemeenteraad het verdomt om deze theatertax in te voeren, moeten de jongens en meisjes aan de Brinklaan maar even aangeven waar zij die centjes dan wél vandaan willen halen.
Ja, zo lusten we er nog wel een paar.
Franx moet z’n zakjapannertje er trouwens maar even bij halen. Want z’n voorstel lekt als een mandje.
Hij verwacht even verderop in z’n broze verhaaltje met deze heffing € 125.000 binnen te halen. Een eenvoudig rekensommetje leert ons dat ie dan op de voorhand wel meteen al met een gezellig gat van € 85.000 blijft zitten.

Poort: ‘Nogal makkelijk om zo je begroting rond te breien. Zet er een nieuwe post in en roep vervolgens dat de Raad jouw probleem maar moet oplossen als ze je voorstel afwijst’.

Advertenties

Logeer partij IJsselstein met veel vrouwelijke aandacht

Om de aimabele, wat mysterieuze verschijning van A.A.D. kun je eigenlijk niet heen.
Hij zit er, bij mij om de hoek,  al jaren uitermate relaxed te zijn.
In zijn intrigerende volumineusheid.
Alle publicaties  vermelden weliswaar dat je je op Turfpoortstraat 36A moet vervoegen om de wondere wereld die achter Aad  schuil gaat ingezogen te worden, de deur gaat echt voor je open aan de Peperstraat.
Op de hoek dus.
De plek waar ooit dampende kroketten en patatjes oorlog moeiteloos hun weg naar de hongerige vestingmagen vonden.

De eigenwijze Galerie Pouloeuff .
Van heinde en verre weten sinds 2010 vele kunstminnaars dit pandje opperbest te vinden.
De Naardenees die niet zo bar veel met kunst heeft loopt er vermoedelijk haastig langs, zich niet bewust van het verrassende universum dat achter de gevel huist. Een unieke non profit broedplaats en springplank voor in Nederland studerend artistiek talent.
Dat lijkt niet alleen een mond vol. Het is het ook.
Pouloeuff  is een initiatief van  de Keep an Eye Foundation (Cattenhagestraat 16) die jonge getalenteerde in Nederland studerende (beeldend) kunstenaars, filmmakers, (mode)designers, muzikanten en andere artistiekelingen bij het realiseren van hun droom ondersteunt.
De nadruk bij Pouloeuff  ligt op kunstenaarstalenten onder de dertig jaar. Voor deze talenten is het vaak de eerste mogelijkheid om na hun afstuderen werk aan de buitenwereld te tonen. En omdat de  galerie geen commercieel doel heeft, kunnen de jonge kunstenaars er kosteloos exposeren. Het kan haast niet anders of het moet ook een razend interessante plek zijn voor kunstkopers. Immers, de  prijs die ze nu aftikken voor het werk van deze kunstenaars en designers  kan over een paar jaar stukken hoger liggen.
Ine van  der Horn, de curator van Pouloeuff , wil je er in de slagschaduw van A.A.D. bijzonder graag alles over vertellen. Altijd op zoek naar nieuw talent. Bezoekt veel eindexamententoonstellingen van academies. Coacht ook kunstenaars bij het opstarten van hun carrière. Verzorgt in ‘haar’ galerie tevens workshops voor kunstenaars over ondernemerschap. Want ook een kunstenaar moet leren op z’n centjes te letten.
Elke maand wordt de Pouloeuff  Publieks Award uitgereikt. Een online verkiezing waarmee de exposanten een prijs van  € 500 kunnen winnen. Onder de publiekstemmers wordt een dinercheque verloot.
Pouloeuff is een warm ondersteuner van ons spiksplinternieuwe Podium deMess. En wie weet, komt het in de toekomst nog eens tot een samenwerking. Want raakvakken zijn er.
Alle informatie over de interessante partners van dit project, de komende exposities en nog veel meer is te vinden op https://www.galeriepouloeuff.nl/
Maar met de gepassioneerde Ine zélf praten is minstens zo aardig.
Eigenlijk verdient Pouloeuff  met alles wat zo’n galerie te bieden heeft, een wat prominentere plek in Naarden dan een achterafstraatje. Maar wie weet …….
A.A.D. wil, om maar eens wat te noemen, best wel eens een tijdje over de Marktstraat uitkijken.

Nieuwe afbeelding (7)

Over die mysterieuze A.A.D. nog even het volgende.
A.A.D. , sinds januari 2014 in Pouloeuff,  is geboren uit Bart Eysink Smeet’s fascinatie voor het kunstmatige.
Hij onderzoekt de botsing in producten die worden gebruikt om warmte en karakter aan ons leven toe te voegen, maar juist gemaakt zijn van levenloos en koud materiaal.
Kunstbloemen, verweerd-hout-print, nep open haarden.
En nu dus de plastic man A.A.D.
Dit zijn allemaal goede voorbeelden van Artificial Atmosphere Design.
A.A.D. is  de perfecte vriend. Hij lacht altijd, hij is een goede luisteraar en (heel praktisch) hij is gemakkelijk schoon te houden. Net als de kunstmatige wereld om ons heen, is A.A.D een fenomeen, overgeleverd aan de toeschouwer om hem leven in te blazen.
A.A.D. gaat regelmatig uit logeren. De foto is gemaakt tijdens een uitstapje naar Pouloeuff’s partner Museum IJsselstein.

https-blueprint-api-production.s3.amazonaws.comuploadscardimage62770d68c034f88bf450ea03a5701f6fa97f4

Toen de laatste Amerikaanse volksleider met presidentiële allure ooit overwoog voor z’n kids zo’n Australische ras-strontmachine naar het Witte Huis te halen, stond de telefoon bij de officiële fokkers meteen roodgloeiend.
Uiteindelijk zag Barack er van af. Het werd een Spaanse waterhond.
Maar de toon was gezet.
Iedereen wilde opeens zo’n kruising tussen een koningspoedel en een labrador.

In ons land werd die doodle op slag een dingetje toen Yvon Jaspers, het kakelende Boer-Zoekt-Vrouw-orakel, haar heuse exemplaar Tommy in beeld schoof.
Een compleet gekkenhuis.

Via Marktplaats kun je zo’n scheefgefokt beestje  tegen een soepel tariefje scoren. Maar wil je een officieel gecertificeerde huisvriend met stamboom in die sector dan tik je toch al gauw een eurootje of 2000 neer. Vooral populair ook vanwege het feit dat ie hypoallergeen zou zijn.
Gelul.
Nooit bewezen.
Als je je chronisch tranende ogen, gesnif en huiduitslag een beetje onder controle wilt hebben kun je in feite veel beter gaan voor een onvervalste labrador.

In het Naardense Rembrandtkwartier waar men door de bank niet op een eurootje meer of minder kijkt, breek je je poten over dit statussymbool. Na de in die contreien mateloos populaire SUV zo ongeveer hét bewijs dat je het maatschappelijk helemaal gemaakt hebt.
Als bijvangst doet zich een ander opmerkelijk verschijnsel voor.
De hele wijk een labradoodle?
Maar dan ook meteen maar door de dames allemaal een bijpassend uitlaatuniform aangemeten.
Spijkerbroekje. Een achteloos gefabriceerde scheur ter kniehoogte strekt tot aanbeveling. Daar boven een wit overhemd waarover bij voorkeur een zwart jasje gedragen wordt.
En gympies natuurlijk.
Het liefst de good old Stan Smith.
Adidas met het blauwe of groene lipje op de hiel.
Gewapend met het fecaliënzakje loopt dat zo lekker weg.

IMG_9898-HDRohh.jpg

Met intensieve veehouderij heeft De Boerderij in Huizen geen ruk van doen.
Met Cultuur des te meer.
Er is veel gedoe om het sympathieke theatertje bij de buren, volbloed dochter van SPANT!
Om z’n broek op te houden moet het Cultureel Centrum zelfstandig geld zien te verdienen. Want van de inkomsten uit het theater en het kunstcafé kon de schoorsteen na het gedeeltelijk dichtdraaien van de subsidiekraan niet roken. Die centjes werden de laatste jaren opgehoest door er naast de bestaande culturele activiteiten een evenementenlocatie van te maken. Bedrijfsborrels, bruiloften en partijen.
Over de ‘overlast’ die dat oplevert klagen sommige omwonenden.
Het Huizer college van B&W gaat die feestjes schrappen.
De Boerderij dient alleen in gebruik blijven als theater en locatie voor sociaal-culturele activiteiten.
DIE FINANCIËLE TEGENVALLER GAAT DE GEMEENTE HUIZEN COMPENSEREN MET EEN JAARLIJKSE SUBSIDIE VAN 72.000 EURO.
De komende drie jaar komt er nog eens een riante fooi bovenop van respectievelijk 22.000, 14.000 en 7.000 euro.
Daar moet toch een knappe broek van op te houden zijn, zou je zeggen.
Als tegenprestatie dient de Boerderij veertig theatervoorstellingen en andere sociaal-culturele evenementen te organiseren.
EEN GEMEENTELIJKE SUBSIDIE VOOR HET NIET ORGANISEREN VAN EVENEMENTEN…. dus.

Ons spiksplinternieuwe, met geen rooie cent gesubsidieerde en volledig op vrijwilligers draaiende Naardense Podium DeMess (niet voor bruiloften en partijen) kan er alleen maar van dromen.
Het opknappen van het gebouw kostte de privé-initiatiefnemers een knappe smak geld. Tel daarbij op de huur en een flinke partij vaste lasten en we komen dit jaar tot een bedrag dat aardig in de buurt komt te liggen van wat onze Huizer cultuurbroeders ELK JAAR toucheren.
Over  speeltuin gesproken.
NB: sinds de opening op 6 september heeft de Mess tot alleen al het eind van 2017 maar liefst 33 (..) zwaar culturele evenementen in de aanbieding.
Ons hoor je niet zeuren.
En over het ophouden van broeken gesproken: Wij gaan voor riemen en bretels waarin we zwaar hebben geïnvesteerd.
Zuur is het wel
Of hadden we onze toko toch een kilometer of acht verderop uit de grond moeten stampen?

20170919_141000.jpg

Negentig euri moet de hevig verontruste Geerte Piening van de rechter neertikken. Dat waren er oorspronkelijk 140. Dus ze mag d’r handjes nóg dichtknijpen.
Gelijk kreeg ze trouwens wel met haar proefballonnetje.
Een duur plasje.
Openbare urinoirs zijn mondjesmaat weggelegd voor onze stiefmoederlijk bedeelde vrouwen.
Een geldkwestie.
In de vesting Naarden komt iedereen met een volle blaas desgewenst uitstekend aan z’n trekken. De plaatselijke horeca heeft kamer 100 behoorlijk op orde. En bij grote evenementen (de Matthaeus) springen we empathisch bij met een batterij mobiele dozen.
Maar ook de low budget toerist voor wie een bezoekje aan de horeca wat aan de begrotelijke kant is, kan prima aan z’n gerief komen. Zo ongeveer in de nog immer gestaag uitdijende achtertuin van de notoire Naardense querulant Erik M (nog even en het bescheiden parkeerplaatsje annexeert ie ook) staat immers een redelijk comfortabel openbaar gebouwtje, waarin je ongelimiteerd los kunt gaan.
Het aantal kommervol hunkerende Chinezen, Jappen en Tsjechen dat in hoge nood per abuis aanklopt bij het pal ernaast gelegen spiksplinternieuwe Cultuurcentrum deMess is intussen niet meer op de vingers van twee handen te tellen.
Na de recente ingrijpende verbouwingen beschikt deMess voor haar theatergasten over een uiterst riante toiletsectie met genderneutrale uitstraling.
De creatie Messieurs/Messdames mag er zijn.
Maar ook aan de gehandicapte medemens is uiteraard gedacht.
Het invalidentoilet (Plas des Invalides) is een regelrecht pronkstukje.
Misschien moet dat commercieel maar ’s uitgebuit worden.
Stichting deMess heeft zich flink in de schulden gestoken om dit unieke project van de grond te tillen. Het succesvolle Benefietconcert betekende aanzienlijk meer dan een doekje voor het bloeden.
Een gepeperd plastariefje voor passanten met hoge nood en de Stichting moet in een jaar tijd toch behoorlijk uit de brand zijn, zou je zeggen.
Ik wil als vrijwilliger wel een paar uurtjes per week achter dat schoteltje zitten.

zitten

 

IMG-20170909-WA0001

Als het Benefietconcert in SPANT! een voorbode was van de kwaliteit die ons te wachten staat in het piepjonge Podium deMess in Naarden, dan hebben de Naardense initiatiefnemers goud in handen.
Het is niet gebruikelijk dat een slager z’n eigen vlees keurt. Maar bij wijze van uitzondering die de regel bevestigt, schrijven we hier ongegeneerd onze eigen ronkende recensie.
Wie z’n buik een beetje vol heeft van het proces van aftakeling van het gemeenschapsgevoel en de opgepookte boosheid van oververhitte twitterati in de sociale media, had vrijdagavond z’n neus eens om de hoek van de Bussumse schouwburg moeten steken. Wat een positieve energie straalde er tot in iedere uithoek van de tot de nok gevulde theaterzaal.
Een keur van artiesten stond zich in de coulissen te verdringen om in deze wervelende en uitstekend geregisseerde show pro deo het beste uit zichzelf te halen. En dat bleek heel wat. Wat een talent. Wat een variatie. Wat een ongekende muzikaliteit.
Allemaal bij elkaar geharkt door de artistiek leider van deMess, Johan Hoogeboom die zelf aan de piano regelmatig op virtuoze wijze het geheel in goede banen leidde. Met zo’n netwerk kunnen we de programmering voor de toekomst met het allergrootste vertrouwen tegemoet zien. De meeste optredende kleinkunstenaars en musici vallen overigens de komende tijd al te bewonderen in deMess, waar ze alles nog eens dunnetjes over gaan doen.
Bekijk de speellijst en huiver!

En dat allemaal voor het goede doel.
DeMess heeft zich in het afgelopen jaar fors in de schulden gestoken om in Naarden, vooralsnog ongesubsidieerd en volledig gedragen door louter vrijwilligers, een professionele ambiance neer te zetten. De opbrengst van deze Benefiet (SPANT! stelde de zaal, faciliteiten en personeel gratis beschikbaar) moest een eerste aanzet betekenen tot het reduceren van die schuld. Tel daarbij op de oogst van de lotenverkoop en een heuse veiling en we zouden waarachtig een eind op de goede weg zijn naar het Cultureel Kapitaal.
Aan het begin van de avond kwam een prognose voorbij: Is 15.000 euro haalbaar?
Als je nog nooit een veiling bezocht had, dan moet dat halve uurtje een interessante beleving zijn geweest. Professioneel en geroutineerd geleid door de soms ook geestige veilingmeester Bernadette de Bruijn vlogen de vijftien aantrekkelijke items, variërend van kunstwerken tot uiterst lucratieve (vesting)arrangementen vlotjes de deur uit.
Onder oorverdovend gejuich van alle aanwezigen presenteerde de uitvoerend producent van deze Benefiet Janine Dechesne (ook een Mess-vrijwilliger) tijdens de slotmanifestatie het slotbedrag:
34.365 euro, een ruime verdubbeling van de oorspronkelijke prognose!!!!!!
En natuurlijk ook het moment om de grote initiator van Podium deMess Aya de Lange uitgebreid in de bloemetjes te zetten.
Het mag duidelijk zijn dat de stemming in de foyer na afloop helemaal niet meer kapot te krijgen was. Louter breed lachende en superenthousiaste aanwezigen die verzeild bleken te zijn in een happening zonder weerga.
Het vleesgeworden motto van deMess: VERBINDEN DOOR TE VERRASSEN.
Eén ding is zeker: DeMess gaat het helemaal maken!

Lees ook http://www.demess.nl

_DSC7943.JPG

 

Dirk3Als de Kluivertjes met hun  9-jarige ‘Nike-Shane’ zo lucratief aan de digitale snelweg timmeren, ligt die wondere wereld dus ook wagenwijd open voor Keverdijkse kleinzoon Dirk (3 maanden) stelde ik handenwrijvend vast.
Een virtuoze balbehandeling zit er vooralsnog niet in. Maar Dirkie, een meer dan schattige versie van z’n opa, beschikt over andere, zeer specifieke eigen kwaliteiten. Wat te denken van z’n amper te evenaren kringspier? Om je vingers bij af te likken.
Drollen-Dirk voor intimi. De volstrekt authentieke wijze waarop mijn stamhouder per dag, pak ‘m beet, zo’n keer of vijf ongegeneerd z’n luier vol jast, moet een beetje luiergigant als Kruidvat toch klaarwakker schudden? Een contract met op z’n minst zes nullen, belooft onze marketeer.  200.000 volgers op de foto- en viodeosite Instagram liggen voor het oprapen . Opa duwt ‘m wel in z’n maxi cosi door het land voor de nietsontziende optocht aan openingen van evenementen en andere contractuele ongein.
En een eigen videokanaal natuurlijk. Met een dagelijkse kooktip. Vooralsnog voornamelijk voedsel uit het Olvarit-assortiment (apart contract?). Persoonlijk ingesproken door de kleine.
Mét ondertiteling uiteraard. Want van z’n gebrabbel zal de niet ingewijde buitenstaander amper chocola  kunnen maken.
Eva en Bo staan late night al in de startblokken.
We gaan er voor.