Archief voor de ‘deMess’ Categorie

luitenjpg

Alexander Luiten, onze Gooise Meren wethouder die o.m. economie, sport, cultuur, toerisme en subsidiebeleid in z’n portefeuille heeft, mocht onlangs bij wijze van kennismaking uitgebreid los gaan in het Naarder en Bussums Nieuws.
Hij is een nieuwe ster aan het Gooise firmament. Althans, als wethouder. Jarenlang de meer dan duidelijk aanwezige fractievoorzitter van de plaatselijke liberalen. De hoogste tijd voor een paginavullend ‘diepte-interview’ dus. Zodat we we wat beter snappen wat voor vlees we in de kuip hebben.
Pikant detail: de plaatselijke media fotograferen onze politieke kopstukken immer op het bruggetje achter het gemeentehuis. Dat zal wel een beetje met gemakzucht te maken hebben. Vlak naast de deur. En zo’n rustiek overspanninkje doet het altijd prima op een plaatje .
We nemen tenminste maar even aan dat we het niet direct moeten zoeken in de symboliek. Want met het bouwen van bruggen door onze vroede Gooise Meren vaderen is het traditioneel een nogal moeizame affaire.
Over de diepte in het interview kun je twisten. Echte stevige oneliners die de opmaat voor een krachtig beleid betekenen, zijn er amper te ontdekken.
Maar we schuiven toch meteen naar de punt van onze stoel bij het nogal zinnenprikkelende citaat waarmee het artikel opent.
‘ We moeten initiatieven van inwoners niet in de weg staan’.
Hoe positief wil je het hebben?
In dit verband is de passage waarin Alexander z’n superieure licht laat schijnen over cultuur en subsidiebeleid wél zo interessant.
NN: De gemeente heeft een behoorlijke post, zo’n 2,6 miljoen euro, aan subsidies voor verenigen e.d. te verdelen, los van de subsidies voor sportclubs.
Bij wie komt dat geld terecht?
A.L. : ‘Allereerst vind ik dat mensen zelf initiatief moeten nemen, waarbij de gemeente dan de rol heeft om zaken, waar mogelijk, te faciliteren. Een mooi voorbeeld is theater deMess in Naarden. Dat is een initiatief van vrijwilligers die daar veel tijd, energie en enthousiasme in hebben gestoken. Het belangrijkste in ons subsidiebeleid is dat de subsidie altijd een sluitpost moet zijn. De vereniging, of het initiatief, moet zelf de broek kunnen ophouden. Als het nodig is draagt de gemeente een steentje bij, maar dat moet niet de basis zijn. En de club moet aannemelijk kunnen maken dat ze ook voor verbinding met andere organisaties zorgt.’

Dat eigen initiatief is natuurlijk iets wat diep in de genen van de ware liberaal verankerd zit. Luiten sleept ons Podium deMess in Naarden er bij als briljant exempel bij z’n betoog. Inderdaad in Naarden is in een jaar tijd een unieke toko uit de grond gestampt. Een indrukwekkende, zeer ambitieuze programmering van meer dan honderd, zeer gevarieerde voorstellingen in een geweldige locatie die bij wijze van spreken ‘steen voor steen’ is opgebouwd door een contingent vrijwilligers. Dankzij de tomeloze inzet van die zestig vrijwilligers, en niet te vergeten de steun van een aantal gulle sponsoren, kan deMess net uit de rode cijfers blijven. Dus met die broek zit het wel snor. Daar hoor je ze in Naarden ook niet over klagen. Als er trouwens één plaatselijke organisatie is die van wanten weet als we het hebben over het maken van die broodnodige verbinding met de omgeving (nota bene één van de kernpunten van de missie), dan deMess wel.
Luiten heeft helemaal gelijk als hij stelt dat subsidie niet de basis moet zijn. Daar zit deMess misschien ook helemaal niet op te wachten. Want dan zou het wel eens gedaan kunnen zijn met de onafhankelijkheid. Maar als je weet welke duizelingwekkende bedragen er gemoeid zijn met de financiële steun (die aanzienlijk verder gaat dan facilitering) aan plaatselijke culturele instellingen (Spant!!, dat natuurlijk moet blijven) dan kun je achter het vooralsnog achterwege blijven van steun aan deMess wel wat vraagtekens zetten.
Maar wie weet wat de nabije toekomst nog in petto heeft voor het Naardense initiatief.
Bescheiden zijn de Messambities, ondanks de beperkte middelen, tot op heden bepaald niet. Maar aan de horizon liggen nog wel wat plannetjes die men er graag zou willen verwezenlijken.

De minister uit hetzelfde clubje die over onze nationale cultuur waakt, is in z’n corebusiness bepaald geen hardloper. Die beweerde onlangs nog met droge ogen dat ie voor het eerst van z’n leven in het Amsterdamse Concertgebouw was bij de uitvaart van de populaire burgemeester Eberhard van der Laan……..
Laten we hopen dat Luiten wat meer met cultuur heeft.
Liberalen en de cultuur.
Het blijft een dingetje.

foto: Naarder Nieuws

 

Advertenties

64786465-fc95-4c60-a950-83243c078bf7

Met 75 stoelen kun je in wezen natuurlijk amper van een ordentelijke huiskamer spreken. Toch dook, sprekend over deMess, afgelopen theaterseizoen die karakterisering zeer regelmatig op.
Bij onze bezoekers en ….. de artiesten.
Het kan natuurlijk zomaar zijn dat we in Naarden in korte tijd het leukste publiek van Nederland naar ons theater hebben weten te lokken. Feit is in ieder geval dat, met de toeschouwers kort op het podium, zich in deMess meer dan eens een unieke wisselwerking tussen de entertainers en de zaal blijkt te ontwikkelen.
Noem het intimiteit. Laagdrempeligheid.
Een interactie die zich lang niet alleen beperkte tot voorstellingen als het populaire WEDSTRIJDJE op zondagmiddag dat zich uitstekend leent voor zo’n ‘huiskamersfeertje’. Ook bij de radio-opnamen voor ZOMERVEREN werd het ronduit gezellig in bomvolle zalen. Vermoedelijk een van de redenen om volgende jaar in de herhaling te gaan. Tijdens de zeer recente IERSE AVOND, had Dolf Jansen de zaal aan een touwtje. We zagen daarnaast diverse solovoorstellingen van aankomende kleinkunstenaars voorbij komen waarin wederzijds een boeiend spel ontstond. In een grote theaterzaal met een ‘tankgracht’ tussen podium en publiek beperkt een cabaretier zich doorgaans tot grappen en grollen met de eerste rij. In deMess kan het zomaar zijn dat ook de achterste rij aan de beurt komt.
Zonder dat het meteen een huiskamer van Jan Steen wordt.
Vind je het gek dat men staat te trappelen voor een try-out in deMess?
Dat moeten we koesteren.

 

wandelen winkelen wokken

Dat was bij het openslaan van NaarderNieuws wel even slikken vandaag.
ONDER ONS is een bloedstollende rubriek die ons wekelijks  via een serie uitgekiende, vrijmoedige  vragen een  superieur inkijkje geeft in  het brisante privéleven van aan de weg timmerende plaatsgenoten. Bij de eerste vraag sloeg de teleurstelling meteen al  genadeloos toe:  WAAR IN NAARDEN KOM JE GRAAG?
Catherine verzorgt al enige tijd samen met haar compaan Patrick MacKaaij maandelijks een succesvolle TALK&MUSIC show in deMess waarmee ze haar carrière weer een enorme boost heeft gegeven.
Maar nee. Eigenlijk banjert Kaatje liever over de wallen, neust wat in één van de vele leuke (kleding)winkeltjes en prikt een vorkje weg in onze plaatselijke restaurantjes.
En deMess dan?
Op donderdag 20 september, wanneer ze onze burgervader HAN TER HEEGDE en makelaar (en sponsor van deMess) LIESBETH AMENT in haar show ontvangt, willen we er haring of kuit van hebben.

IMG-20180505-WA0004Heb je een speciale ergernis? Frustratie? Kijk je er, na vijf werkdagen die je noodgedwongen moest doorbrengen met afdelingscollega’s waar je geen fuck mee hebt, naar uit om eindelijk eens een dagje onder gelijk gestemde geesten door te brengen? Of verveel je je gewoon de kolere?
Organiseer er een landelijke, Europese of Werelddag over en het is bingo.
Nog eenendertig nachtjes slapen en ik mag op 7 juni weer aanschuiven op mijn favoriete Europese (Gilles de la) Tourettedag. En hoewel met het klimmen der jaren m’n echte ergernissen aardig verbleken (wat word ik toch mild), blijft het elk jaar weer een feest der herkenning.
Ik snap het zo goed.
Twee weken daarvoor (24 mei) is het De Dag Van De Brievenbusreclame.
Door omstandigheden (een plaatselijk politiek clubje waar ik sympathie voor heb, een ontzettend aardig Naardens theatertje dat aan z’n naamsbekendheid werkt) heb ik in m’n tomeloze enthousiasme de afgelopen maanden heel wat van die gleuven aan me voorbij zien trekken.

Dat flyeren langs  die Ja/Nee-brievenbussen deed ik uit lijfsbehoud bij voorkeur ’s nachts.
Ik heb m’n lesjes geleerd.
Het is dat ik rechtshandig ben. Maar rete-nieuwsgierig ben ik naar de ongetwijfeld wat onbestemde ervaringen van de deelnemers van de Linkshandigendag (13 augustus). Of die van de Komuitdekastdag (11 oktober).
De Wereldstotterdag (22 oktober) lijkt me er ook wel eentje Opgehitst door een straffe opvoeding leed ik er in m’n jeugd ook tijdelijk aan. Ik herken de stotteraars nog steeds op een kilometer afstand.
Wat ik me van de Wereldtoiletdag moet voorstellen? Geen idee.
Van de Wereldorgasmedag des te meer.
5 Mei: De Dag van het Naakttuinieren. Een toeval dat die samenvalt met de Nationale Bevrijdingsdag?
Een hobby van nostalgische lieden die nog steeds geen afscheid kunnen nemen van die bevrijdende zestiger jaren van de vorige eeuw?
Vandaag een aantal schuttingen in m’n directe omgeving beklommen om te checken hoe de vlag er in m’n Naardense habitat voor staat.
De viooltjes lijken voortreffelijk te gedijen bij een blote snikkel.
Maar de verdere oogst was ronduit magertjes.

2018-03-26 12.46.30.jpg

Ze hadden een druk weekje achter de rug.
Joop en Mies
Smeets dus.
Gewapend met een forse jetlag, net terug uit de States.
Te laat om op tijd aan te schuiven voor ‘Wedstrijdje’, de maandelijkse satirische kraker in deMess op de zondagmiddag.
Jan J Pieterse, Johan Hoogeboom met ditmaal als topgast good old Ivo de Wijs.
Wedstrijdje was al een half uur in al z’n vrijmoedige vrolijkheid op streek toen ons voormalige liberale gemeenteraadslid en gelouterd nautisch specialist Joop (hij wil niets liever dan de Naardense grachten in directe verbinding stellen met de wereldzeeën) met eega arriveerde.
Alleen op de wat minder courante eerste rij was nog plaats.
Na een indrukwekkende Spaziergang door de volle zaal waarvoor de voorstelling gewoon gedurende een paar minuten plat gelegd werd, belandden ze in volle glorie in de Koninklijke loge.
Het kón allemaal binnen de ongedwongen huiskamersfeer die Wedstrijdje zo kenmerkt.
Reden voor de optredende artiesten, die toch al niet vies zijn van het nodige improvisatiewerk, om uitgebreid met het Naardense echtpaar aan de haal te gaan.
Joop was niet alleen te laat maar bleek ook de nodige poëzie voor ons in petto te hebben.
Z’n finest moment greep hij na de pauze, het interactieve deel van het programma, toen hij uit de losse pols enkele hoogstandjes uit onze literaire geschiedenis ten beste gaf. En het is dat z’n immer bescheiden Mies op een gegeven moment op de rem trapte (‘Nou is het wel mooi geweest Joop’) anders had ie het goedlachse publiek ongetwijfeld getrakteerd op het volledige oeuvre van Vondel, Staring, Bloem en Paul van Ostaijen.
Voor puntdichter Jan J Pieterse die met dit soort intermezzo’s opperbest raad weet, reden om te wapperen met een lucratief meerjarencontract voor het Wedstrijdje-team:
‘Heb je volgende week vrijdag wat te doen Joop?’

gast
G&E 16 maart
Vorige week het eerste, uitermate geslaagde Politiek Café in Podium deMess in Naarden.
Zeg maar een themamiddag over Naarden en het toerisme.
Een bomvolle zaal (de toeschouwers tikten pro forma een zeer bescheiden entreeprijsje neer).
De GASTEN: een goed gevuld podium met op de eerste rij een indrukwekkende optocht co-referenten. Vertegenwoordigers van bijna alle politieke partijen (waar was 50PLUS?). Ondernemers. Prominente Naarders.
En een uitstekende, professionele gespreksleider in de persoon van Frenk van der Linden.
VRIJWILLIGERSORGANISATIE DeMess was zeer ingenomen met de massale opkomst én het feit dat zoveel GASTsprekers gehoor hadden gegeven aan de uitnodiging.

Gisteravond het POLITIEK DEBAT in Muiderberg. In de Rijver, dat plaats biedt aan 50 personen. Georganiseerd door de Dorpsraad Muiderberg.
Na het nodige gehannes, om onduidelijke redenen waren aanvankelijk niet alle partijen uitgenodigd, kon het festijn los gaan.
Om mee te mogen doen moesten de politieke partijen wel even de knip trekken. Wilden ze hun verhaal kwijt dan moest er per partij maar liefst 42 euri opgehoest worden.
Merkwaardig.
En dan te bedenken dat die Dorpsraad jaarlijks gesubsidieerd wordt met ruim 4209 euro…….

Je moet dat soort zaken ook gewoon over laten aan ongesubsidieerde vrijwilligersorganisaties.

gastvrij-ja-nee

En je krijgt er nog gratis amusement bij ook………

2018-03-08 20.40.56.jpg

Als je eigenlijk niet zo bar veel, zo niet niks, te melden hebt, zoek je het maar in populistisch geneuzel, moet de immer goedgemutste lijsttrekker van 50Plus in de Gooise Meren, Andreas van der Schaaf, gedacht hebben.
Zijn povere quasi-cabareske bijdragen aan het lijsttrekkersdebat van woensdagavond in het gemeentehuis waarover hijzelf in ieder geval een immens gevoel van tevredenheid etaleerde, maakten een wat armetierige indruk.
Eén ding moet je hem na geven: het systeem van werken had ie goed bestudeerd. Waardoor hij zich telkens op slimme wijze in de spotlights wist te manoeuvreren.
De door de wol geverfde presentator Gijs Wenink, directeur van de Debatacademie, was ingehuurd om het feestje in de Bussumse raadszaal te leiden.
Hij had gekozen voor het Lagerhuismodel.
Maar liefst tien stellingen, stuk voor stuk (hier en daar subtiel gewijzigde) items uit de plaatselijke Stemwijzer werden aan onze negen volksvertegenwoordigers ( drie vrouwen op Vrouwendag) voorgelegd. Die zich vervolgens, al naar gelang hun standpunt, links of rechts op het podium dienden op te stellen om dit toe te lichten.
De opgewonden standjes van de Valkeveense schommels en draaimolens schitterden trouwens door afwezigheid. Hadden het vermoedelijk te druk met het annuleren van hun wereldvreemde kortgedingetjes.

Wat Andreas nou precies van al die moeilijke stellingen vond werd gaandeweg de avond steeds onduidelijker. Maar hij zorgde er wel voor elke keer een minderheidsstandpunt in te nemen zodat ie soms moederziel alleen op de flanken een relatief ongehoorde hoeveelheid spreektijd opeiste.
De achilleshiel van het model, zo werd al snel duidelijk.
Die verdeling van de spreektijd was sowieso al een groot probleem voor de gelouterde Gijs. Sommige referenten die waarachtig wel wat inhoudelijks te melden hadden en daarmee meerdere malen de handen van de toeschouwers op elkaar kregen, stonden van tijd tot tijd wat te verpieteren langs de zijlijn.
Die subtiele wijzigingen in de oorspronkelijke stellingen van de Stemwijzer (woorden als moeten, regelmatig etc. schelen een flinke slok op een borrel) zorgden trouwens ook wel voor de nodige verwarring. Waardoor sommige sprekers af en toe (terecht) verkasten van de Ja- naar de Nee-kant of omgekeerd.
Zonder meer interessant was de woordenbrij die Maarten Balzar (D66) nodig had om de opmerking van zijn wethouder tijdens het Politiek Café in de Naardense Mess van zondagmiddag (minder sprekers die daardoor uitgebreid aan de bak konden en mét betrokkenheid van het aanwezige publiek) te nuanceren.
Deze kreeg immers de afgeladen Mess over zich heen toen ie zich in een zwak moment liet ontvallen dat Gooistad er wat hem betreft zonder meer aan zit te komen. Een discussie, zo die er al komt, die volgens Balzar pas op z’n vroegst over een jaar of tien gaat spelen.
Waarmee dat bandje ook geplakt was.
Bij het zoveelste tragi-komische intermezzootje van Andreas hield ik het na vijf kwartier voor gezien.
Mijn kopje thee was het duidelijk niet.
Ik was wel toe aan een sigaartje en een bakkie.
Thuis bij de livestream, ons technologische wonderkind, dan maar.
Maar dat kreeg ik helaas (wederom) niet aan de praat.
Doe ik iets verkeerd?
Zo’n digibeet ben ik nou ook weer niet…….