Archief voor de ‘christelijke feestdagen’ Categorie

la-passion-du-christ-cruxifixion-1951-bernard-buffet-1951-vatican-museum-bernard-buffet

Naarden is een maand lang in de ban van het Fotofestival.
Aan aansprekende evenementen in onze vestingstad geen gebrek.
In feite scheelde het maar een haartje  of we hadden die andere fraaie plaatselijke traditie van vorige maand op onze buik kunnen schrijven.
Niet zo leuk voor  al die hotemetoten die zich jaarlijks likkebaardend op Goede Vrijdag in de tempel van Marlo Reeders laten ophokken.
Ze hadden naar ander vertier moeten uitkijken.
Erbarme dich.
De Matthäuspassion dus.
Een reconstructie.

Met de kruisiging, de (als je je  het probeert voor te stellen nogal onsmakelijke) wederopstanding en Hemelvaartsdag achter de kiezen en de zo mogelijk nog onbegrijpelijkere uitstorting van de Heilige Geest voor de deur, de hoogste tijd om eens wat spitwerk te doen bij de eigentijdse experts.

Afijn, om een lang verhaal kort te maken, beperken we ons tot de hoofdzaken:
De evangelisten in het Nieuwe Testament, Matthäus Marcus Lucas en Johannes, hebben er (in tegenstelling tot de veel betrouwbaardere Paulus) een potje van gemaakt.
Zeventig jaar na Chr. opgeschreven.
In het Grieks, terwijl Aramees de voertaal was.
Had er iemand genotuleerd?
De discipelen?
Maar die waren beslist geen toonbeeld van geletterdheid.
Vooral Johannes maakte het bont. Voor zijn pennenvruchten zouden roddelperiodiekjes anno 2017 als Story en Privé hun neus ophalen. Historisch gezien zijn de evangelisten volslagen onbetrouwbaar. Met een hele dikke duim. Het adagium ‘beter goed gejat dan slecht geschreven’ kan in de prullenbak. Stilistisch broddelwerk. En er is onderling heel wat afgejat.
De kruisiging van de rebel Jezus zal dan wel kloppen.
Maar verder: een verzonnen, smakelijk verhaal op basis van wat in het Oude testament bij de Psalmen en de Profeten voorspeld was.
Gehistoriseerde profetie.

Barabbas of Jezus?
Een willekeurig groepje voorbijgangers wordt door Pilatus voor  de keuze gesteld om Jezus dan wel Barabbas los te laten? Hedendaagse historici hebben de grootste twijfels over de geloofwaardigheid van dit verhaal. Het meest ongeloofwaardige is dat een Romeinse landvoogd, onaantastbaar zetelend in de onneembare burcht Antonia en omringd door karrenvrachten soldaten niet gewoon op eigen gezag een aangeklaagde  zou durven veroordelen of vrijlaten.
Het beeld van  milde, toegeeflijke Pilatus voor een schreeuwende menigte staat haaks op wat we over hem weten: een specialist in het hardhandig bestrijden van onlusten.
En die mag z’n handen in onschuld wassen?

Stel je voor dat dat samengeraapte zooitje voor de vrijlating van Jezus had gekozen?
Dan was de kruisiging niet doorgegaan.
En was van dat grote Zoenoffer (en dus onze verlossing) al helemaal niks terechtgekomen.
Dan had de mensheid vierkant achter het heil gegrepen.
En Naarden achter z’n Matthäus.

Bronnen:
S.G.F. Brandon: The trial of Jesus of Nazareth
John Dominic Crossan: Jesus. A revolutionary Biography
John Dominis Crossan: Who killed Jesus?
Charles Vergeer: Een nameloze. Jezus de Nazarener
Maarten ’t Hart: De bril van God

De Naarling 2

img_3202We mogen ernstig vrezen dat veel van onze vrolijke carnavalsvierders afgelopen woensdag hun bijbehorende askruisje niet gescoord hebben. En een ordentelijke vastentijd zullen we in Naarden ook wel kunnen schudden. De relatie tussen het ware katholicisme en onze onvermoeibare plaatselijke Raad van Elf blijft daardoor een weinig transparante.
Boven de grote rivieren gelden kennelijk andere regels.
Wel de lusten maar niet de lasten dus.
Wat de lusten betreft schijnen onze jongens en meisjes, met name in ‘de Sprong’, meer dan volledig aan hun trekken te zijn gekomen. Er was daarnaast zo waar nog enige ruimte voor een portie onvervalste humor waarmee ze met name de getergde plaatselijke VVD en het volledige ambtenarenappa-raat van de Gooise Meren tot pure wanhoop brachten.
Het carnavalweekeinde viel, o ironie, samen met de eerste aarzelende plakacties van de posters voor de naderende verkiezingen.
De kwaliteit van de lijm laat dit jaar echter wat te wensen over.
Zouden ze die aloude ‘jodenlijm’ van stal gehaald hebben?
Reeds na een paar uur fladderde het reclamewerk op de golven van de wind al troosteloos van de borden af. Vrijwel het enige konterfeitsel dat stand hield was dat van Zijne Koninklijke Hoogheid onze carnavalsprins.
Lijst 51, die er voor de gelegenheid bij wijze van practical joke naast geplakt was.

img_3204

Crisisvergadering bij de zwaar verontruste plaatselijke liberalen.
Onder het motto ‘Fatsoen. Doen.’ stond dus op zondagmorgen, net voor het uitgaan van de plaatselijke godshuizen, hun in allerijl gevormde werkgroep zich met het zweet tussen de billen wezenloos te krabben om ‘onze’ 51ste Ravel van alle borden te peuteren.

img_3204

En op maandagmorgen wisten die sneuneuzen aan de Brinklaan niet hoe snel ze een ijlings gealarmeerde tikpoes van de gemeente een buitengewoon vilein ambtelijk dreigbriefje in elkaar moesten laten flansen. Er lonkte een dwangbevel: Weghalen op straffe van een boete van 150 euro voor iedere dag na 7 maart 2017 dat onze Narren in gebreke zouden blijven. Over het precieze tijdstip op die 7e ontstond al snel enige verwarring. Die carnavallers kijken weliswaar niet op een paar kleine uurtjes.
Maar wat te denken van 23.99 uur? Lijkt  me als de nood aan de man komt een aardig gevalletje ‘vormfouten’.
We weten het natuurlijk allemaal: echt bij de tijd wil Gooise Meren nog maar steeds niet zijn.

nieuwe-afbeelding-3

20161226_140533.jpg
Met die stal, het kerstkindje, de herders en de wijzen zit het wel snor in de Naardense Marktstraat bij de kerk. Maar die engelen?
Achterin de Kloosterstraat kwam het allemaal dik voor elkaar.
ANGELS GATHER op nummertje 66……

Merkwaardig eigenlijk.
Met de kerst weten we gewoon niet hoe hongerig we elkaar fijne dagen moeten toewensen. Het zal de associatie met geboortekaartjes wel zijn. Prettige bijkomstigheid is dat we dit kunnen combineren met al het goede voor het nieuwe jaar. Zelf in elkaar geknutselde creatieve hoogstandjes, spetterende e-cards, goedbedoelde sentimentele kutfilmpjes waarin onveranderlijk engeltjes, ossen, ezels en andere verdwaalde fauna figureren tot ze er dood bij neervallen, ze zijn amper aan te slepen.
De treurigheid van in lange linten aan elkaar gefröbelde kaarten die in menige huiskamer het stoffelijk bewijs moeten leveren van onze immense populariteit, klotst over de plinten.
Met het feest van de Opstanding is het al stukken soberder gesteld met de empathie. Maar het mag in ieder geval nog ‘Vrolijk Pasen’ worden.
Met die uitstorting van de Heilige Geest lijken we een beetje in onze maag te zitten. De achtergrond van Pinksteren is de modale heiden kennelijk net een tikkie te abstract. En wees eerlijk: ‘ Fijne Uitstorting’ klinkt nergens naar. We houden de lippen stijf op elkaar.
Even goed: Fijne dagen.
En natuurlijk ook nu een nostalgisch kutfilmpje.

We blijven een land van maandag wasdag, woensdag gehaktdag met een kuiltje jus, animal cops en de sfeervolle kerstverlichting. Vooral dat laatste.
Wat een spruitjesgeur weer, van VVD-kamerlid Neppérus. Onze Helma, de schat, heeft op hoge toon van partijgenoot Frans Weekers, die een onopvallend staatssecretariaatje mag drijven onder de geplaagde Jan-Kees, tekst en uitleg gevraagd over de elektrische kaarsjes en het engelenhaar die straks in de donkere dagen zo’n honderd gebouwen van onze belastingdienst qua sfeer net dat tandje meer moeten geven. Kosten? 125.000 euri. Uitgesmeerd over vier jaar, want zo lang gaat het spul mee, komt dat per jaar neer op een slordige 30.000. Gedeeld door honderd gebouwen (30.000 medewerkers), betekent dat zoveel als 300 euri per vestiging. Ik meld dat maar even als onomstotelijk bewijs dat ik er zonder zakjapanner wel uit kom.
Neppérus is een ongehoorde verspilling van publieke middelen op het spoor die op geen enkele manier valt te rijmen met de bezuinigingsdoelstelling van 18 miljard. En dat op het moment dat een andere partijgenoot, de premier die ons Nederland terug gaf, samen met eerder genoemde Jan-Kees a raison van een bedragje met heel veel nullen dat zelfs met een zakjapanner amper aanschouwelijk te maken valt, ons met z’n allen ordinair het bos in dacht te kunnen sturen. Of de heren kunnen rekenen, is me niet duidelijk. Maar ongegeneerd liegen ging ze in ieder geval opperbest af.
Een kwestie van verhoudingen.
Lijkt me iets voor kamervragen. Die kerstverlichting. En het is dat de vakantie er weer zo’n beetje op zit . Anders had ze dat parlementaire gespuis zo voor een spoeddebatje van de mediterrane stranden en Toscaanse vakantiewoninkjes de kamerbankjes in gejaagd. Net zo makkelijk. Het gaat hier niet om niks.
Wij gaan geheid nog van Helma horen.
Vooral klein beginnen.

Het enige gristullukke feest over de essentie waarvan ik me van kindsbeen af nooit ook maar de geringste voorstelling heb kunnen maken, is het festijn dat de komende dagen op de rol staat. Voor het  in ras tempo afkalvende exclusieve groepje die-hards dan.
Het is me te abstract.
Bij een stal, een os en een ezel, een paar herders en een biezen mandje heb ik in in ieder geval nog prachtige visioenen. Doe d’r voor mijn part ook maar een paar Wijzen bij. Het liefst uit het oosten. Toch al een dubieuze windrichting als je Geert moet geloven.
Een bloederige kruisiging met alle toeters en bellen heeft tenminste nog fraaie muziekstukjes opgeleverd. Erbarme dich. Of mich, natuurlijk. Bij de Wederopstanding haak ik echter al weer af. Net iets te veel Houdini en Fred Kaps.
En breek me dus al helemaal de bek niet open over een geest die uitgestort wordt.
Ik heb het dan ook al jaren opgegeven.
Maar schuren blijft het wel.
Het zal onze joods-gristullukke traditie wel zijn.
Maar daar schijn je tegenwoordig ook al weer de nodige vraagtekens achter te moeten stellen.

http://www.vkblog.nl/bericht/316697/Vragen%2C_vragen%2C_vragen