Nieuwe afbeelding (2)

Het zijn wel de religies die deze week weer ’s de toon zetten in de chocoladeletter-koppen van de kranten.
Mijn Naardens-Italiaanse zielenherder om de hoek moet de glutenvrije ouweltjes op last van Rome terstond uit het basispakket van mijn paapse stadgenoten verwijderen.
Waar gaat het over? vraag je je als rechtgeaarde agnost vertwijfeld af.
Twee Haagse meisjes van weer een andere sekte moesten het bezoek van de schoolfotograaf missen omdat dat samen viel met hun Offerfeest. Konden ze daar niet een half uurtje (dat speciaal voor deze categorie was geregeld) voor tussenuit? Andere ouders (wat minder streng in de leer?) gingen akkoord.
10.000 euro schadevergoeding, eiste de verbolgen moeder. Het werden er 500.
Discriminatie!!!
Je bedenkt het niet.

Bij de Nederlandse Bridgebond hebben ze daar een uitstekende, eigentijdse oplossing voor.
Een aantal jaren geleden traden we als Cabaret Dubbelfout op bij het zoveeljarig bestaan van een bridgeclubje in Zwolle. De voorstelling, volledig afgestemd op het deerniswekkende clubleed van de Zwollenaren, speelden Vriendin en ik met z’n tweeën. Met Erik, onze onafscheidelijke en zeer gewaardeerde geluidstechnicus, aan de knoppen.
Twee bedrijfsbusjes, volgestouwd met apparatuur, hebben we door de jaren heen versleten met zo’n 150.000 kilometers over ’s Heeren wegen. Want als je wat moois te bieden hebt, moet het allemaal natuurlijk ook een beetje verstaanbaar zijn voor zaaltjes van 200 man.

In de nazit van onze vele optredens hoorde ik hem regelmatig praten over ‘wij van Dubbelfout’.
Erik wás Dubbelfout.
En dat vonden wij prima. Zolang hij onze sketches, conferences, chansons en de muziekinstrumenten  maar tot in de verste uithoeken van de theaters prima verstaanbaar maakte .
Zijn echtgenote (vaardig met naald en draad) had zelfs een speciaal pakje voor hem in elkaar geflanst. Een variant op onze ooit voor veel euri aangeschafte bridgetheateroutfit.

Na afloop van die voorstelling in Zwolle wilde het jubilerende  bestuur samen met de hotemetoten van het district IJsselstreek én met het Cabaret op de foto.
Voor de regionale krant.
En het maandblad BRIDGE (oplage 100.000).
Je raadt het al. Erik, in de stellige overtuiging dat hij zo ongeveer de ziel van Dubbelfout was, schoof rimpelloos aan bij het groepje dat zorgvuldig geselecteerd was voor het unieke groepsportret. Dat was duidelijk niet de bedoeling, zag ik aan de verbaasde gezichten van de verantwoordelijke functionarissen om me heen.
Maar hoe maak je zoiets duidelijk?
Mijn neus bloedde.

Een paar weken later gleed BRIDGE in de bus.
Mét die foto, ………… waarop Erik in geen velden of wegen te bekennen was.
Ze hadden hem er uit gefotoshopt.
Middels wekenlang zorgvuldig masseerwerk (hij overwoog een bodemprocedure tegen de NBB) kreeg ik hem met uiterste inspanning weer enigszins op de rails.
Hij heeft zich nét niet verhangen. Maar het was kantje boord, kan ik je verzekeren.

Waarmee ik wil zeggen. Als een beetje fotograaf iemand UIT een portret kan fotoshoppen dan moeten die betreurenswaardige Haagse slacht’offertjes’ er toch net zo makkelijk IN geknutseld kunnen worden?
Wat een gezeik.

Advertenties
reacties
  1. Als je tegenwoordig een klein foutje maakt, dat valt meteen onder discriminatie ,dus opletten geblazen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s