Gerard

Geplaatst: 6 oktober 2016 in actualiteit, geluk, Naarden, ouder worden, portretten, sociale cohesie, taal, tradities

20161006_114333.jpg

Hij zal ongetwijfeld een achternaam hebben.
Voor mij is ie gewoon Gerard.
En dat houden we maar zo.
De uiterst bescheiden man die twee keer per dag z’n rondje maakt door de vesting.
Elke keer minutieus hetzelfde traject.
Dat geeft zekerheid.
Gerard houdt van zekerheid.
Sigaar in de mond. Handen op de rug. Licht voorovergebogen beweegt hij zich als een voormalig Elfstedencoryfee voort in z’n geruite jasje.  Zeker geen man van een uitgebreide garderobe. Hoewel, op de Dag des Heeren blijkt hij opeens over een heus kostuum te beschikken. Stemmig. Met opvallende, immense schoudervullingen.
En stropdas.
Alleen ’s ochtends loopt ie. Na tweeën trekt hij zich in z’n woning terug voor de broodnodige contemplatie. Zou zo maar een filosoof kunnen zijn die zich door een prachtig historisch decor dagelijks laat inspireren tot grote, grensverleggende gedachten. Maar hij is tevreden met een bescheiden denkraam. Houdt niet van gedoe. Die muurgedichten bijvoorbeeld kunnen hem gestolen worden. En ook de rubriek ‘Onder Ons’  in Naarder Nieuws, die met een aantal prangende vragen wekelijks naarstig op zoek is naar de diepste zielenroerselen van  de meer of minder bekende Naardenees, is aan hem niet besteed. Wat ie zou doen met 1 miljoen? Geen idee. Misschien de kans om z’n zwalkende broer wat  steviger op de rails te houden. Zeur hem alsjeblieft niet aan z’n kop over z’n plannen voor het geval ie hier één dag burgemeester zou mogen zijn. Die ellende laat ie zielsgraag over aan anderen. Hou Gerard er alsjeblieft buiten.
Ik loop hem regelmatig tegen het lijf. Vooral bij ons gemeenschappelijke ankerpunt Ruijsdael op ’t Hoekje waar ie z’n dagelijkse losse sigaar scoort. Vandaag zowaar een diepte-investering van een heel kistje. En dan doen we ter verhoging van de feestvreugde maar effe een bakkie. Met Erik die een zorgvuldige relatie onderhoudt met de bijzondere kostgangers van de Heer.
Z’n karakteristieke schichtigheid maakt in zo’n vertrouwde omgeving al snel plaats voor een verrassende openhartigheid. Althans wat daar voor door gaat. Baanbrekend kun je z’n ontboezemingen amper noemen. Normaliter is hij de man van de stiltes waarbij hij je doordringend kan aankijken. De vragen moeten bij voorkeur van de ander komen. Maar dan heb je er ook wat voor. Gehaast uitgesproken staccato syllabes van hooguit acht woorden die gekenmerkt worden door het om onduidelijke redenen ontbreken van het lidwoord ‘de’. De varianten ‘het’ en ‘een’ rollen er evenwel soepeltjes uit.
Z’n dagelijkse exercities ademen de hang naar hoop en bescherming.
Geen wonder dat hij z’n domicilie gekozen heeft in de Regenboogstraat.
Blijft alsjeblieft lopen Gerard.
Tot in lengte van dagen.

reacties
  1. Loek jansen zegt:

    Mannen zoals Gerard geven een stad een gezicht net zoals cas de bruin en Jan brands dat deden als ze er opeens niet meer zijn ga je ze missen
    Dus zoals je al zei” blijven lopen Gerard”

  2. Zulke mensen kunnen we niet missen in het dagelijkse straatbeeld van Naarden.misschien in de toekomst een kandidaat voor een nieuwe straatnaam.

  3. Leuk stukje over een echte gouwe kraai.

  4. Riet Repko zegt:

    Een prachtig ontroerend verhaal!!!

  5. T.L.Klein Woolthuis zegt:

    Ook belangrijk dat Erik deze man aandacht geeft en met hem op de koffie gaat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s