Steven en hulphond Trudy

Geplaatst: 23 mei 2016 in actualiteit, Festival Naarden UIt de kunst, Naarden, sociale cohesie, zorg

20160523_170313.jpg
Voor niet-ingewijden was de zinsbegoochelende Takkiewandeling tijdens het Festival Naarden Uit De Kunst van meet af aan een unieke belevenis. Het startlint bij de Utrechtse Poort was nog maar koud pontificaal doorgeknipt of zestig trotse eigenaren begaven zich geanimeerd keuvelend op weg voor een barre zoektocht door de vestingstedelijke dreven. Zeg maar: een voetreis richting de Arke Noach’s. Of misschien beter nog: een soort van uittocht uit Egypte. Onder leiding van Steven met z’n onafscheidelijke teckel Trudy, onze gelegenheidsMozes, die volledig oudtestamentisch verantwoord vanuit het brandende braambos door de festivalleiding geroepen was tot z’n immens zware en uiterst verantwoordelijke taak.
De gemeentelijke overheid, die op dit prachtige festival zèlf trouwens schitterde door afwezigheid, had er wonderbaarlijk genoeg snel haar fiat aan gegeven, bevreesd als ze vermoedelijk was voor de onvermijdelijke tien plagen die bij een niet-coöperatieve opstelling ongetwijfeld haar deel zouden worden.
Steven deed de wateren van de vestinggracht wijken en sleepte in het verdere verloop van de wandeling zijn gezelschap, waaronder een zorgvuldig gecreëerde, kunstige namaak-Takkie, door de verschrikkingen van de Naardense woestenij. Het enige lichtpuntje was de passage bij het Vestingmuseum dat zorgde voor een al even verrassende als welkome ravitaillering.
Steven en Trudy dus.
Hulphond Trudy om precies te zijn.
In zijn werkzame leven verkeerde Steven als gezagvoerder bij onze nationale prijsvechter Martinair voornamelijk in hogere sferen. Maar eenmaal definitief op beide onderdanen neergedaald in het aardse leven, nam hij zich stellig voor in de toekomst iets substantieels te gaan betekenen voor de wat oudere, nooddruftige medemens.
Bejaardenhuizen zijn niet zo van de hondjes.
Het gedwongen afscheid van hun trouwe viervoeter valt menige bewoner niet licht.
Het is zwaar inleveren geblazen in die sector.
Om de nood voor het verweesde, lokale bejaardenpotentieel enigszins te lenigen, vatte Steven het geprivatiseerde zorgplan op om met enige regelmaat met Trudy langs te gaan in de Ravelijnen, de Veste’s en aanverwante instellingen.
Knuffelrondjes ter compensatie voor het gemis.
Ze mogen zich in een enorme populariteit verheugen, die rondjes.
Trudy was trouwens jarig afgelopen week. Op woensdag was baasje niet te bereiken, druk als hij was met de surpriseparty per boot over de Naardense grachten. Kon ie zich als bijzondere medewerker meteen geestelijk voorbereiden op z’n onmisbare, persoonlijke bijdrage aan het Naardense festival.
Het zit wel snor met die zorg aan onze Oude Haven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s