Marc

Geplaatst: 27 april 2016 in gelezen, Naarden, persoonlijk, Uncategorized, zorg

20160426_175020.jpg

Zo’n ouderwetse trekbel als deze in de Marktstraat heb ik ook.
Luid en duidelijk.
Toen Luilak nog gewoon Luilak was, voor het slapen gaan even het ijzeren verbindingsdraadje losmaken. En je sliep een gat in de dag.
Niet meer nodig.
De belletjetrekkers komen er op de zaterdag voor Pinksteren hun nest niet meer voor uit.
En gelijk hebben ze.
Van die Marc was ik ooit de gewetensvolle brugklasmentor op de Godelinde SG. Ik zie z’n ouders, die zich ernstige zorgen maakten over de wat wankele schoolcarrière van zoonlief, nog tegenover me zitten.
Tafeltjesavond.
Tienminutengesprekken, nadat de eerste teleurstellende cijfertjes waren opgehoest.
Die wat warrige blik in z’n ogen heeft hij nog steeds.
Voor je ook maar een ja of nee had kunnen bedenken, sleepte hij dertig jaar later ’s morgens de saucijzen- of amandelbroodjes (van die asbestbakker verderop) de sigarenkamer van ons aller Joop zaliger (twee jaar al weer?) binnen.
En weg was hij.
Naar z’n outletwinkeltje in Baarn.
Hoe ik de strekking van de missive naast z’n bel moet uitleggen?
Een royale aanmoediging om de trap naar boven te nemen om samen met hem van de dag te genieten?  Of een dringende waarschuwing om de mooie momenten van het leven toch vooral buiten zijn deur te koesteren?
Ik kom er niet uit.
En who the fuck zijn Kip en Chelsey?
Hij koestert het leven op die bovenverdieping toch in z’n eentje?

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s