01836897-242A-4F84-8ACC-8C74FDB52367Afgelopen week zag ik hem op deerniswekkende wijze in een smoezelig en volkomen fout (het was toch niet roze?) trainingssetje amechtig onze vesting binnenstrompelen. De tand des tijds slaat onverbiddelijk toe. Van het Nike-tijdperk is hij overduidelijk niet. Moest ik het achterportier van m’n Corsaatje openen om deze hartverscheurend joggende (of wat daarvoor doorging) coryfee van weleer de ultieme reddingsboei toe te werpen?
Onmiskenbaar op sterven na dood.
Maar de ijdelheid altijd zorgvuldig onder handbereik.
In een grijs verleden de mooie jongen met de geloken ogen die ik als presentator van AVRO’S SPORTPANORAMA fraaie programma’s zag maken. De pleaser met het masserende stemgeluid.
Had wel wat scherper gekund. Kritischer ook.
Vond ik toen.
Tegenwoordig doet hij nog af en toe wat voor de radio bij omroep Max, het opvanghuis voor de vergane glorie dat goeie sier maakt met het eindeloos oppoetsen van de succesnummers uit vervlogen tijden.
Bij het 25-jarig bestaan van de Naardense Scholengemeenschap Godelinde filmde ik met een paar collega’s de jubileumfestiviteiten. Met een redelijk amateuristisch video- cameraatje. Onze kinderhandjes waren al gauw gevuld. Tot onze niet geringe verbazing verscheen op de Grote Dag een zwaar professionele cameraploeg van oud-leerling Ruud (wiens beide kinderen Joyce en Robbert ik nog inwijdde in de geheimen van de Nederlandse literatuur) op het toneel. Persoonlijk ingehuurd door directeur Rendert de Poel die altijd wel van wanten wist als het om de betere publiciteit voor z’n toko ging.
En ga daar maar eens tegen op concurreren.
Op het terras van Ruysdael op ’t Hoekje liepen we elkaar een paar jaar geleden tegen het lijf. Urenlang fanatiek armpje drukken op ‘het bankje van Joop’ over wie nou eigenlijk de meeste kennis had van de sport. Ruud, de mediagenieke man van de tv-registratie tegenover de liefhebber met een encyclopedisch sportgeheugen die ooit zelf o.a. een niet onverdienstelijk potje honkbalde.
Ik ging (nipt) voor de bijl. Weet ik. Maar wel leuk.
Ruud, die een miljoenenpubliek aan zich verplichtte, moet het in z’n nadagen doen met mij. Hij mag graag vertellen. En hij heeft mazzel: ik ben een dankbare luisteraar. Glimlachen moet ik om z’n melige moppen die hij moeiteloos aan de lopende band tussen neus en lippen door aan elkaar breit. Daarnaast heeft hij uiteraard een ongekend aantal anekdotes uit z’n tientallen jaren durende carrière waar ik als sportliefhebber wel pap van lust. De fine fleur van de sportwereld, hij sleepte ze moeiteloos voor z’n camera waarmee hij alle continenten afreisde. Pikante anekdotes ook, waar RTL Boulevard tegenwoordig van zou likkebaarden maar die minstens een brug te ver waren voor de keurige AVRO van toen. Ze doen het op ons bankje in retro prima. Off the record.
Het ouwe barrel van een racefiets (met versnellingshandeltjes aan de framebuis) heeft hij ingeruild voor een glanzende citybike waarmee hij op ongeregelde tijden nostalgisch mijmerend door de vesting pedaleert.

Advertisements
reacties
  1. Loek schreef:

    Blijft altijd leuk om te lezen met een vette knipoog I like it Frans

  2. Joyce ter Weijden schreef:

    Hallo Frans, beeldend verhaal. Ik zie mijn vader helemaal voor mij. Bij twijfel geef hem dan toch maar een lift. Groet Joyce.

  3. Anoniem schreef:

    Maar hij blijft mijn favo oom en daar kan geen mens of verhaal iets aan veranderen 😊😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s