Cor moet niet zeuren

Geplaatst: 10 april 2016 in actualiteit, afscheid, consument, gelezen, Gooise Meren, kunst, literatuur, persoonlijk, taal, zorg

12985528_799525593486170_2831022376902898125_n

Zou hij zich echt zorgen maken om dat proleterige rooie Biebgevaarte dat onlangs door het bestuurlijke crapuul van onze fusiegemeente pontificaal geopend werd?
Op het Julianaplein .
Vlak voor z’n deur.
Heeft hij echt slapeloze nachten van huiskamers, afgeladen met jonge lezers die hun uittrekselboekjes (want verder komen ze tegenwoordig niet) bij dat gratis uitleenfenomeen en niet bij hem betrokken hebben?
Ik kan het me amper voorstellen.
Zijn geweldige boekhandel in de Nassaulaan, de enige echte in Bussum, is een sieraad voor het dorp. En dat willen we graag zo houden. En echte lezers weten hun weg naar die toko opperbest te vinden.
Vorige week hielp ik hem nog van z’n halve voorraad Martin Bril boekjes af.
In de ramsj.
Tot mijn niet geringe verbazing.
Martin Bril hoort niet in de ramsj.
Bij mij geen krodillentranen met tuiten bij diens dood trouwens. Bij zo’n verscheiden staat half Nederland immers al snikkend z’n droefenis uit te venten op de social media. Hebben ze hem eigenlijk wel gelezen? vraag ik me dan af.
Ik las meer dan regelmatig iets van ‘m. Niet allemaal even geweldig. Hij beheerste het trucje van de columnist tot in de toppen van z’n vingers. Poetste ook regelmatig brutaalweg oude columns op om ze als nieuw aan de man te brengen. Gniffeldrang.
Ontroering ook.
Ik was een fan.
Een kritische.
Zondag jl, hadden we een ouderwetse rokjesdag.
Rokjesdag was van Martin.
Met een stuk of wat van die exemplaren heb ik een paar dierbaren een uitgelezen plezier gedaan.
Van Wim Brands komt bij Cor niks in de ramsj te liggen. Nu niet en nooit niet. Maar m’n zondagmorgen zal intussen nooit meer zijn wat ie geweest is.
Jaren geleden gold dat ook al voor de zondagavond zonder Koot en Bie. Maar dat heb ik Kees tenminste nog een keer persoonlijk kunnen vertellen.
Het wordt behelpen op de Dag des Heeren.
Terug naar Cor en zijn zielenpijn.
Hij moet dus niet zeuren.
Want wie verkocht mij zo’n jaar of vier geleden m’n eerste ereader?
Juist!
Ontzettend handig op vakantie. Scheelt een paar kilo in de koffer naar de zon. En geen gesodemieter bij de incheckbalie. Maar dat papieren boek gaat nooit verloren.
Een beetje meer zelfvertrouwen Wiersma!

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s