Hoe zit het eigenlijk met je potentie?

Geplaatst: 12 maart 2016 in actualiteit, afscheid, bridge, consument, crisis, de dood of de gladiolen, gezondheid, mindfulness, Naarden, ouder worden, vakantie, zorg

20160303_101110

12 maart, Marsa Alam
Het ooit zo trotse koninkrijk van de rokers begint aardig af te bladderen.
Roken is uit.
Als je je nicotineshot in een oer-Naardens etablissementje als Demmers wilt scoren, lachen verschillende opties je toe. Mocht je dat treurige mini-kitje voor paria’s achterin ver beneden je waardigheid vinden, dan is er altijd nog de laatste strohalm: ‘de frisse buitenlucht’ op de stoep voor het pand. Vooral in de wintermaanden een vooral vanuit klimatologisch perspectief bezien inspirerende attractie. Als je die verslaafden op de kruising van de Marktstraat en de Cattenhagestraat diep in de ogen kijkt, lijkt het zo op het oog trouwens nog niet zo’n vaart te lopen met het naderende afscheid van de Walters, de Danen de Dolfjes cum suis (het zijn vooral mannen).
Niets wijst er vooralsnog op dat ze binnenkort hun ‘hobby’ ernstig gaan bezuren. Walter bijvoorbeeld, slaat zelfs nog regelmatig een niet onverdienstelijk balletje bij de tenniselite van Het Spieghel.
En ook bij mijn bridgeclubje in het Denksportcentrum in Bussum staat dinsdags tijdens de rookpauze na de derde ronde een uiterst kwiek, in een gigantische wolk gehuld, gezelschapje van een man of twintig buiten blauwbekkend de gespeelde spelletjes te analyseren.
(Goed) bridgen en roken waren in een behoorlijk grijs verleden onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Twintig is veel. Zeker als je in aanmerking neemt dat we nota bene de prominente, hooggeleerde Piet Borst in onze gelederen hebben. Een van de grootste kankerdeskundigen ter wereld wiens ‘borstbeeld’ je in de aankomsthal van ‘Het Antoni’ minzaam toe grijnst. Piet, zo heb ik besloten, ga ik niet onnodig provoceren met mijn abjecte verslaving. Ik laat m’n sigaren tegenwoordig thuis.
Op weg naar een weekje Egyptische zon meldde ik me vorige week bij wijze van passend afscheid in de geheel vernieuwde Smoking Area op Schiphol. En dat zag er al een stuk deprimerender uit. Terwijl m’n vakantievoorraad vakantiesigaren in m’n koffer naar de Boeing 737 van TUI rolde, kwam ik nog niet eens tot halverwege m’n bescheiden cigarillo’tje. Het aldaar aanwezige treurige gezelschap ontnam me iedere verdere lust.
Maar wie een definitieve punt achter z’n verslaving wil zetten, kan ik toch aanraden om aan te schuiven in de vergelijkbare ruimte van het vliegveld van Hurghada aan de Rode Zee.
Zeg maar: het voorportaal van de Hel.
Het woord wordt hier vlees. Wat een hartverscheurende verzameling diep doorgroefde gelaatstrekken die de in vette kapitalen afgedrukte waarschuwingen op onze rookverpakkingen naadloos waar maken: Roken is dodelijk. Roken veroudert uw huid. Roken vermindert de bloedsomloop. Veroorzaakt impotentie.
Dat laatste betwijfel ik trouwens.
Zondag aanstaande vlieg ik terug uit Marsa Alam.
Mocht het op die luchthaven dezelfde droefenis zijn, dan stopt deze grootverbruiker er mee.
Definitief.
En als dat het faillissement van Ruysdael op ’t Hoekje moet betekenen: het zij zo.

Adriaen-Brouwer-Interieur-van-een-rookruimte-i4092

Advertenties
reacties
  1. Wat kan je het weer beeldend verwoorden,en als troost,mocht je stoppen, ruysdael,verkoopt ook lectuur en lekkere wijn🍷🍷🍷🍷

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s