Peter

Geplaatst: 24 september 2015 in column, persoonlijk
Tags:, ,

peter
Vlak even niet uit welke desastreuze impact het kersverse voorzitterschap van dat zooitje ongeregeld  van de Ondernemersvereniging Naarden Vesting (OVNV) heeft op je tot voor kort zo rustig voortkabbelende privéleven.
Hij lijkt geen lachebekje.
Maar dat is slechts schijn.
Het getergde gelaat waarmee hij zich tegenwoordig, met steevast een belangwekkend mapje onder de arm, door de dreven van Naarden Vesting spoedt, verraadt weliswaar een uiterst consciëntieuze taakopvatting, voor een beetje humor op z’n tijd is ie evenwel best te porren.
Het valt ook voor de donder niet mee om in de voetsporen van het plotseling naar Spanje gevluchte, nijvere opperhoofd van de Coffee Culture, dit uiterst heterogene gezelschapje op de rails te houden. Neuzen in dezelfde richting, is zo verdomd makkelijk gezegd. Maar de praktijk is aanzienlijk weerbarstiger dan de oppervlakkige waarnemer denkt. Je hebt geen idee wat er aan de lopende band aan onverwachte dynamiek op je pad komt.
Voeg daar nog eens aan toe dat het eenvoudige gezinnetje aan de Beijert onlangs een nogal schokkende uitbreiding kende.
Als de kids de deur uit zijn, val je toch in een gat.
Een hond.
Nou, zeg maar: hondje.
Bommel
In de categorie die in de volksmond doorgaat voor ‘kuttenlikkertje’.
Ruwharige tekkel.
Een minuscuul exemplaar dus. Met een overduidelijk eigen willetje dat omgekeerd evenredig is met z’n bescheiden omvang. Maar er is sprake van enige kentering in de disciplinering.
Kijkend uit m’n aanpalende slaapkamerraam zie ik met tranen in de ogen z’n dagelijkse worsteling om het weinig coöperatieve diertje de wallen op te krijgen, ten einde z’n noodzakelijke ding te doen. Daar komt volgens mij trouwens geen wettelijk voorgeschreven plasticzakje aan te pas.
Maar dit terzijde.
Met een verbeten trek rond de lippen sleurt ie z’n fonkelnieuwe huisgenoot bergopwaarts, die z’n fecaliën veel liever ergens tussen de peperdure design meubeltjes en het rekje met voortreffelijke wijnen dropt dan op historische grond. Het moment suprême onttrekt zich doorgaans aan mijn oog, waarna zich vermoedelijk een bikkelharde strijd ontwikkelt over de terugreis. En dat leidt er toe dat je de ondernemersbaas meer dan eens met het onwillige mormel in de armen, de zwarte afdaling ziet maken.
Dan maar zo.
Met twee dagvullende taken kan het leven gewoon niet meer z’n oude gangetje gaan. Er diende dus gestript te worden. Het moet toch met enige pijn in het hart zijn geweest dat z’n activiteiten op de jeu de boules-baan, waarin hij de afgelopen twee jaar ziel en zaligheid legde -hij was nota bene één van de grondleggers van dit brisante clubje- tegenwoordig op een bedenkelijk laag pitje zijn gezet. In het enkelspel waarin hij toch waarachtig enige furore maakte als genadeloze ketser (de argeloze toeschouwer moest meer dan eens een goed heenkomen zoeken vanwege de ongeleide projectielen die werkelijk alle kanten uit vlogen) prijkt De Professor, alias De Griek niet eens meer op de playlist. Maar ook in de dubbel, samen met de onlangs naar Bussum gedroste financiële senior expert Thijs (Stapili voor intimi) heeft ie in het lopende herfstkampioenschap nog geen bal gegooid.
Jammer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s