In de bus van Bussum naar Naarden

Geplaatst: 14 september 2015 in actualiteit, Gooise Meren, historie
Tags:,

12006243_986163471444181_1699181961279324944_nTandenknarsend begeef ik me OP WEG NAAR DE NIEUWE GEMEENTE Gooise Meren.
Mijn dingetje is dat fusiegedrocht niet. In Muiden hebben ze er financieel een rotzooitje van gemaakt, waar wij straks uitgebreid voor gaan bloeden.
Het wordt berusten in het onontkoombare. De knop moet om.
Zondag zette ik m’n eerste aarzelende stappen. In het kader van de Open Monumentendag nam de werkgroep ‘Ken Uw Nieuwe Buren’ (een samenwerkingsverband van de Historische Kring Bussum en Muiden, Geopark Gooi en Vechtstreek, Stichting Omgevingseducatie en Tussen Vecht en Eem) de gelegenheid te baat om één van haar ‘concrete projecten’ te presenteren. Een vrolijk bustochtje langs de fusiegemeenten. Het Naarder Nieuws pakte afgelopen week fors uit met een maar liefst twee pagina’s vullend promo-opwarmertje waarin Jan Vollers en Anne Medema het startschot geven.
Als verwoed toerfietser die binnen een straal van dertig kilometer alle hoeken en gaten van het Gooi en de Vechtstreek als z’n broekzak kent, besloot ik me door ‘Ken Uw Nieuwe Buren’ maar eens uitgebreid vanuit een nieuw perspectief te laten verwennen . M’n laatste busreis van enige importantie was het schoolreisje met de vijfde klas van de lagere school. Op de achterbank, de kotsbank, met de traditionele twintig boterhammen en een haaks op het huidige snoepbeleid staande, volstrekt onverantwoorde zak mierzoete delicatessen.
En bovendien, als zo’n milieu-educatief bustochtje gratis is, laat je je als rechtgeaarde Hollander die op de kleintjes let, zo’n smakelijk hapje niet ontgaan. Ik was dus niet de enige.
Om één uur was het stevig dringen geblazen bij opstapplaats Markstraat in mijn eigenste vesting Naarden, waar de halfuursdienst van een paar antieke bussen een provisorisch haltebordje had neergepoot. Ik ging als gekend republikein uiteraard voor het afdankertje waarmee het Koninklijk Huis in betere tijden op tournee placht te gaan. Dat kon ik, zo bleek al snel, helaas wel shaken. Weldra vocht een afgeladen gele gouwe ouwe van Maarse en Kroon zich door de vestingstedelijke wegversperring. Een bittere pil voor de circa twintigkoppige meute die stond te trappelen om de nieuwe buren aan het hart te drukken. Er stapten slechts drie dagjestoeristen uit waarna er een bittere strijd ontstond om de opengevallen plaatsen. Godezijdank haakten de paar gezinnen met kinderen diep teleurgesteld af. Ik slipte sneeky naar een plaats naast een vriendelijke dame uit Huizen die bij station Naarden-Bussum d’r kaartje had bemachtigd.
De neveneffecten van de ronkende belofte ‘een antieke bus’ werden bij het optrekken meteen naadloos duidelijk. Het circa 80-jarige vehikel met de vermoedelijk eveneens uit z’n begintijd daterende chauffeur produceerde dubbelklutsend zo’n teringherrie dat de bijgeleverde betreurenswaardige gids zich via de al even antieke geluidsinstallatie amper verstaanbaar kon maken. Nou was dat niet het echt grootste probleem. Want van de uiterst summiere info die hij voor z’n gasten in petto had, kwam je maar matig aan je gerief. Wat hij van z’n blaadje voorlas, voor zover het al te behappen was, ademde een oorverdovende poverheid die bovendien hier en daar snedig gecorrigeerd werd door een meer dan alerte dame die haar huiswerk duidelijk downloadwél gedaan had. Slechts bij een duidelijk ingestudeerde grap over de poenige witte optrekjes van Jan des Bouvrie in het Naarderbos, wist hij iets van een lichte glimlach bij z’n gehoor los te peuteren. En ook die in aanbouw zijnde spoorbrug over de A1 bij Muiderberg was op de heen- én terugreis een duidelijke speerpunt in z’n verhaal. Maar als je de moeite nam om hier en daar uit te stappen, kon je de hiaten met eigen ogen bijspijkeren.
Ter hoogte van de Oude Tol moest Maarse en Kroon trouwens alles al uit de inventieve kast halen. De bocht werd niet gehaald. Althans als dat lastige Polo’tje op de hoek er zonder schrammen van af moest komen. Maar een paar keer heen en weer, en onze onverschrokken kapitein had het benauwde klusje geklaard.
Intussen probeerde ik de bulk van m’n medepassagiers in het broodnodige hokje te krijgen. Een sport waar ik me graag boordevol arrogantie aan bezondig wanneer ik me laat meedeinen in een onbestemd groepsgebeuren: Een mix van de klaverjasavond van de bejaardensociëteit, meubelboulevardpubliek en verstokte fans van GoedeTijden, Slechte Tijden. Zoiets.
We hadden de vesting Naarden nog maar koud achter ons gelaten of op zeker vijf banken werden welgemoed de eerste lunchpakketten opengetrokken.
Mijn Huizer dame had, dorstend naar omgevingsinfo, mazzel. Haar buurman lepelde vanuit z’n schier oneindige fietservaring een aantal wetenswaardigheden op over vooral plekken waar de bus haar, vanwege de logistieke beperkingen, ongetwijfeld zeker NIET langs zou voeren.
Op mijn advies namen we bij Jan Kroket in Muiden roerend afscheid . Niet voor de friet. Een vestingstedelijk wandelingetje afgerond met een bakkie koffie op een terras bij het gedoe rond de sluis, zo verzekerde ik haar, waren zeker de moeite waard.
Even voor Muiden kwamen we samen trouwens wel uit het probleem dat me al vijftien hele kilometers bij de strot greep. Van welke cabaretière (die met die mondhoekjes) was ook al weer die conference over een schoolreisje naar Oud Valkeveen met een bus van Maarse en Kroon?
Sanne Wallis de Vries dus.
Na een worsteltocht terug over de Overscheenseweg langs het Naardermeer waarbij bleek dat het nooit tot een bloeiende symbiose zal komen tussen fietstoeristen en een bus van Maarse en Kroon, legden we aan bij Station Naarden-Bussum. Nog vijf minuten, zo schatte ik in, zodat ik in mijn nederige vestingwoning nog net op tijd zou zijn voor het eerste fluitsignaal van Feyenoord-Willem II.
Helaas.
Volgens de CAO van buschauffeurs en reisgidsen was het kennelijk de hoogste tijd voor een door de vakbonden afgedwongen lunchpauze.
Het werd een kwartiertje later.

Een aardig initiatief van ‘Ken uw nieuwe buren’. Laten we zeggen:voor mensen die slecht ter been zijn (die paar traptreden de bus in trek je vast wel) en nooit de deur uitkomen.
Voor diegenen die hunkeren naar de broodnodige verdieping en niet opzien tegen enige lichamelijke inspanning kan ik in ieder geval wél de ‘fietstocht door Gooise Meren’ aanbevelen. Concreter kunnen we het niet maken. De route is te downloaden op routeyou.nl onder de titel ‘Langs historische plaatsen in Gooise Meren’. 39 kilometer. Met op de omgeving toegesneden informatie. Komt ook bij de VVV te liggen.
Ik heb ‘m gedownload op m’n GPS en vanmorgen even gereden.
Kun je nog net scoren voordat de herfst definitief toeslaat.

Ik heb me suf gezocht naar de conference van Sanne Wallis de Vries die ik hier als bijlage had willen plaatsen.
Helaas.
Maar misschien komt ie later nog.

Advertenties
reacties
  1. Geert Jan Colijn schreef:

    Frans,
    Laat die brug naar de Keverdijk dicht gooien. Dan ben je meteen van Muiden af. Iedereen zijn muur (of brug)
    GJ

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s