Lars

Geplaatst: 29 juni 2015 in actualiteit, de dood of de gladiolen, poltiek

10414852_906846402705266_5739313019324923745_nMet mijn vertegenwoordiger in de Naardense gemeenteraad (en onze burgemeester) deel ik het rotsvaste vertrouwen in de sociaaldemocratie. Verder zijn we sinds enige tijd Facebookvrienden. Voor wat dat waard is natuurlijk. De social media weten op hun geheel eigen, listige wijze uiterst mystieke netwerkjes te creëren. Eén clickje was een half jaar geleden voldoende om hem mijn virtuele vriendenkring binnen te zuigen, waardoor ik bijna dagelijks een update krijg van zijn wel en wee. Politiek gezien zitten we helaas in de hoek waar de forse klappen vallen. We worden vanwege die coalitie met onze, voorheen, natuurlijke opponent waarmee we het land gewoon door een ordinaire crisis slepen, geheel ten onterechte door vriend en vijand afgerekend. Ik krijg daar regelmatig een hoogst onaangename smaak van in m’n mond. Het doorzichtige, meer dan erbarmelijke oppositionele partijpolitieke gesteggel is bijkans onverteerbaar.
Lars is een positivo. En dat is vandaag de dag heel wat waard. Noem de themaatjes maar op, zijn insteek is er regelmatig één die ontroert. En af en toe verbaast. Die gemeentelijke herindeling bijvoorbeeld. Ik heb nooit ook maar één cent vertrouwen gehad in het gedrocht Gooise Meren. Maar ik zal er mee moeten leven.
Lars is er in ieder geval blij mee.
Bij gebrek aan aansprekende politieke hoogstandjes pleegt hij z’n Facebook account met een bont scala aan luchtige itempjes te vullen. In de sportieve sfeer vooral. En dat is leuk. Ik ben o.a. helemaal geupdated over alle ins en outs van de Gooische Hockeyclub waarmee hij enige bemoeienis heeft. Van origine niet de meest voor de hand liggende ambiance waar je goeie sier maakt met een bosje rooie rozen.
Nadat ik zondagmorgen zelf een dikke honderd kilometer had weggetrapt in ons plassengebied, opende ik Facebook waar ons goed geluimde en ogenschijnlijk allesbehalve strak  afgetrainde  raadslid een ware diarree van orgastische fotobijdragen over een fietstochtje in Utrecht afscheidde. In het kader van de Tour die er volgend weekend begint. Met de uiteindelijke slotmededeling dat ie z’n klusje net niet binnen de drie uur had kunnen klaren.
Blijf ik met de prangende vraag zitten: om hoeveel kilometertjes ging het daar eigenlijk?
Honderd?
Dan is het geen schande voor een, neem ik aan, ongetrainde vrijetijdscoureur.

Advertenties
reacties
  1. Lars schreef:

    Dank, Frans! teveel eer… 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s