En het mooie is: Iedere tuin is weer anders

Geplaatst: 8 juni 2015 in cultuur, Naarden, persoonlijk
Tags:,

vestingtuinen AchteromHet was op zondag 7 juni ongemeen druk in Naarden Vesting.
Natuurlijk, in de eerste plaats hadden we het al weken lopende, ook buiten onze landsgrenzen vermaarde, Fotofestival. Daarnaast was er ‘Naarden Proeft’, het zomermaandelijkste dingetje van de vestingstedelijke middenstand. En als je het volk eenmaal binnen je muren hebt, wat let je dan om de meute ook maar eens, het tweejaarlijkse evenement ‘Vestingtuinen Achterom’ in te zuigen?
Maar liefst twintig lokale tuineigenaren hadden de poort opengegooid voor de door het uitstekende weer gestimuleerde, massaal toegestroomde liefhebbers. En als je de mazzel had een flyer met de wandelroute van het evenement te bemachtigen, kon je tot in je tenen gedocumenteerd los gaan op de Naardense tuinvlijt.
Dat de belangstelling de verwachtingen ruimschoots overtrof, werd meteen al zonneklaar. De wandelroutes waren in een mum van tijd niet meer te bemachtigen.
In het gezelschap van een paar bevriende liefhebbers/ Vestingballen liet ik me als pure outsider in deze sector (mijn nederige binnenplaatsje telt slechts een tiental eenvoudige hanggeraniums) op sleeptouw nemen voor een verrassende ontdekkingstocht langs het botanische geweld.
Helemaal top, zoals dat tegenwoordig heet.
Bescheidenheid siert de leek. Met rooie konen legde ik m’n niet ingewijde oor te luisteren bij de exposés van de in overvloed rondkuierende experts, die ieder blaadje groen moeiteloos wisten te determineren. Ik voelde me opgenomen in het warme bed van een ondefinieerbare sekte van bijzonder aardige mensen, die zich met een wazige blik, mystieke mantra’s prevelend, van struik naar bloembed verplaatste. De oh’s en ah’s waren niet van de lucht.
Geen rouwrandjes gezien trouwens. Fröbelt iedereen tegenwoordig uitsluitend met werkhandschoenen in Moeder Aarde?

Het was zeer de moeite waard, kan ik iedereen verzekeren. Indrukwekkend, verrassend en soms overweldigend, wat zich achter menige vestinggevel voor je openbaart.
Over twee jaar ben ik absoluut van de partij voor alle twintig objecten. Mét wandelroute. Want dit keer sneakte deze cultuurbarbaar er na anderhalf uur tussenuit om nog een staartje mee te pakken van de tennisfinale op Roland Garros.
Ook cultuur. Toch?
Meest gehoorde cliché op deze middag?
‘Iedere tuin is weer anders’.
Als ik het niet dacht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s