HET LEVEN GAAT VERDER

Geplaatst: 7 oktober 2013 in actualiteit, Jeu de Boules, Naarden, persoonlijk
Tags:

naarder-koerier
Mut Meyden 2
Nu de meeste huldigingen wel zo’n beetje achter de rug zijn, lijkt er eindelijk enige rust neer te dalen over de Sport- avenue van Naarden. De bloemenkransen, fraaie staaltjes van burenhuisvlijt, hebben hun beste tijd wel zo ongeveer gehad en verdwijnen successievelijk uit het straatbeeld. De knuffelberen en waxinelichtjes zijn geruimd. Het podium is (eindelijk) afgebroken en de Beijert is sinds vorige week, in ieder geval in één richting, weer vrijgegeven voor het verkeer. Verdwaalde groepjes (voornamelijk vrouwelijke) Japanse toeristen willen zich mondjesmaat nog wel eens (en natuurlijk altijd pal voor mijn raam aan de overzijde) vergapen aan de gevel waarachter onze held dagelijks als vanouds weer helemaal los gaat op zijn favoriete speeltje Candy Crush. De plaatselijke musea hebben slechte tijden gehad met deze concurrerende top-attractie.
Hoogste tijd om in privékring dan maar ’s eventjes de puntjes op de i. te zetten. Een feestje. Met kaasfondue.
Voorheen moest ik met de neus tegen de ruit, door de kieren van het gordijn heen turen om een glimp te kunnen opvangen van de liederlijke taferelen die zich daar plegen af te spelen. Tegenwoordig hebben we die vermaledijde Vestingballen What’s App en worden we tot in de meest gruwelijkje details op de hoogte gehouden van wat er bij hem zoal aan voedsel en drank op tafel gepleurd wordt.
Ik kan al weer uitkijken naar het Opstandingsfeest 2014. Dit jaar werd ik, onder het motto ‘Wie neemt opa met de pasen?’ uitgenodigd voor de feestelijke dis (ietwat taai uitgevallen lamsbout) in het onvergetelijke gezelschap van dochters en LAT-vriendin.
Gisteravond kaasfondue dus. Hoe het allemaal verliep werd niet helemaal duidelijk, maar tegen tienen werden in ieder geval ramen en deuren ostentatief tegenover elkaar opengezet, wat ons buren deed vermoeden dat er logistiek gezien ergens toch een beetje de klad in het geheel gekomen is in.
Het hoogtepunt moet ergens tegen twaalven gelegen hebben. Het moment waarop onder luid gejuich het CADEAU overhandigd werd waarvoor de gezamenlijke vrienden fors de knip moeten hebben getrokken. Een BOULE-MAGNEET.
De jaren gaan ook bij hem tellen. De vele honderden (duizenden?) keren dat hij afgelopen tijd diep door de knieën moest om, getergd door een gestaag opkomende maar niet minder hardnekkige rugpijn, z’n stalen hulpstukken te rapen, lijkt definitief voorbij.
Toch moet het met zo’n, in wezen wat treurig signaal even slikken zijn geweest voor de glorieuze winnaar van LIMES OPEN die zich nog immer een jonge god dacht te kunnen wanen.
Maar overbuurman, een gelouterd ervaringsdeskundige, is gaarne bereid hem de nodige begeleiding te geven op de lange weg naar het onvermijdelijke verval.
Doe maar een belletje.
ouderenzorg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s