Bau, Flip, Albert en de poppenkast

Geplaatst: 22 juli 2013 in actualiteit, crisis, kleinkunst, persoonlijk, zorg
Tags:

koningQua taal kwam de liefhebber afgelopen week flink aan z’n trekken. Een wielerjournalist ging op de radio een kwartier lang de diepte in met Bauke. Nou heb ik de Belkin-renner na z’n fantastische verrichtingen in m’n hart gesloten. Maar praten? In vijftien minuten kwam hij met een ontwapenende blik niet verder dan de gebruikelijke wielerclichés. De verslaggever die de lat kennelijk niet al te hoog had liggen, rondde tevreden af met:
En ook zo opvallend hoe makkelijk onze jongens zo’n uitstekend interview weggeven……

Zo mogelijk nóg poverder was het verbale optreden van de scheidende en intredende Belgische koning.
Wat een droefenis.
Albert bewees maar weer eens dat hij langzamerhand inderdaad te oud is voor z’n stiel. De paar zinnen die hij voor ons in petto had, perste hij er met de grootst mogelijke moeite uit.
Van een papiertje.
En ook zoonlief kwam na een maanden durende, intensieve mediatraining, niet veel verder. Had al ruimschoots bewezen geen prater te zijn. Zoenen kan hij ook al niet. Zo mogelijk nog ernstiger is het gesteld met z’n vaardigheid op het punt van het voorlezen.
Arme bloedjes van kindertjes. Als Hans en Grietje, Roodkapje en De Grote Boze Wolf er net zo dilettantistisch uitrollen, zal het in het koninklijk paleis ’s avonds voor het slapen gaan allesbehalve een feest zijn op de rand van de prinselijke bedstee.
Maar iedereen was zeer tevreden.
De Belgische kinderhand is gauw gevuld.
De poppenkast in optima forma.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s