Jeu de boules een ouwelullensport?

Geplaatst: 3 juli 2013 in persoonlijk
Tags:,

jeu de b
Noem het vooral geen Petanque. Dat is vloeken in de kerk. Althans volgens de tot op de tanden gewapende, uitgenaschte  Bussumse professionals die afgelopen zondag om 13.00 neerstreken aan de voet van de Grote Kerk. In de rotsvaste overtuiging  het ijlings uit de grond gestampte zooitje ongeregeld dat de pretentie had de Naardense eer hoog te houden, een lesje te zullen leren.
Jeu de Boules, één van de activiteiten in het kader van  Rondje om de Kerk 2013, een uiterst geslaagde poging om de lethargie die zich als een wollen deken over onze vestingstad lijkt te draperen, te doorbreken.
Breek me de bek trouwens niet open over die Bussumers.
Het zijn barre tijden voor onze fusiepartner-in-spé. De perikelen rond de inrichting van hun (winkel)-centrum hebben onmiskenbaar een desastreuze uitwerking op het zwaar beproefde humeur van de modale ingezetenen die zelfs voelbaar is tot diep in de haarvaten van een simpel plaatselijk Jeu de Boulesclubje.
Geen lachebekjes dus. Dat werd snel duidelijk.
Het was sowieso al een povere afvaardiging voor een club die naar eigen zeggen zo’n honderd leden telt. Daardoor kon er geen sprake zijn van een krachtmeting Naarden-Bussum. Een lelijke streep door de rekening van de harde kern van onze vestingstedelijke strijders die  er afgelopen week nota bene een straf trainingsprogramma tegen aan gooiden om een beetje op niveau weerstand te kunnen bieden.
Bittere noodzaak. Want de meest recente wapenfeiten dateren immers van nostalgische Franse campingbezoekjes in de jaren ’50-60.
Alle hoop was gericht op het hoog gemotiveerde wereldtoppertje Peter-Paul de V, dat net voor het sluiten van de transfermarkt voor een flink pak euri het Naardense kamp binnengesleept was. Als de voormalig directeur van de VEB en luis in de pels van menige beursgenoteerde onderneming op deze dag ook maar iets van zijn reputatie zou waarmaken, gloorde er althans nog enige hoop.
Wat waren dan zoal de Bussumse klachten?
Om te beginnen was team Naarden door de bank gewoon te jong. In Bussum kun je zo’n lidmaatschap gevoeglijk shaken zolang  je ergens onder de pensioengerechtigde leeftijd bivakkeert. Daar wordt genadeloos op geballoteerd.
Over dat ongerief zetten ze zich uiteindelijk, zij het tandenknarsend, nog wel heen.
Maar waar was de koffie met gebak?  De voedingssupplementen waarmee je nog net door de mazen van het dopingreglement van de nationale bond slipt en die het begin van zo’n dag net dat tandje meer geven. Qua gezelligheid ook.
En van een vergelijkbare nietszeggendheid: kenden wij de regels van het edele spel eigenlijk wel?
Met die Bussumse mannen liep het allemaal zo’n vaart niet. Maar de in stemmig zwart gehulde matrone, overduidelijk nog niet bekomen van het feit dat ze de voorronde van Schrijnende Gevallen van Idols niet was doorgekomen, bakte ze wel erg bruin. Tegelijk met haar van bondswege goedgekeurde wedstrijdballen diepte ze een partij handgranaten uit haar lederen foudraal die hun uitwerking niet misten. Gedurende de godganse middag wist ze met haar perverse prikkels de stemming naar de gallemiezen te helpen. Daar was zelfs met onze pleegzusterbloedwijntaal niet tegen op te boksen.
En gooiden die Bussumers dan tenminste nog maar een fatsoenlijke bal. Tenslotte hun  corebusiness.
Niet om aan te gluren.
Toen na een uurtje of wat alle samengebalde Naardense potentie om zich heen keek, bleek de mokkende grijze plaag met de noorderzon vertrokken. En kon het gezelschap, zonder uitzondering bestaande uit prominente Naarders (allemaal mannen trouwens, de vrouwen beperkten zich tot de support) zich en petit comité volledig gaan richten op het subtiele handwerk dat weldra tot immense hoogten steeg. En vlak daarbij niet uit: het gelul er omheen, een zaak van grote importantie.
Minstens zo indrukwekkend was de gedegen groepsevaluatie achteraf in een plaatselijk etablissement waarbij men en passant getuige was van een zinderend Rondje om de Kerk, een bierestafette tussen het plaatselijk horecapersoneel.
Absoluut hoogtepunt werd het afsluitende duel tussen de volledig uitgewoonde mannen en de vrouwen, die zich de hele middag listig beperkt hadden tot een meer dan bescheiden toeschouwerrol.
Hoe vergankelijk kan roem zijn?
Achteloos tikten de vrouwen het kersverse heldendom van de baan.
Het bleef nog lang onrustig op de terrassen.

Foto’s van de Naardense Mannen Met Ballen van Mar Hulscher
De volledige serie: 

https://www.facebook.com/mar.herwig/media_set?set=a.10151703141115944.1073741827.694200943&type=1

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.



Advertenties
reacties
  1. […] Voor een verslag van het Jeu de Boules evenement: https://fransmuthert.wordpress.com/2013/07/03/jeu-de-boules-een-ouwelullensport/ […]

  2. Aty A. van Woudenbergh- de Vlaming schreef:

    Dag Frans, Is er ook nog een mogelijkheid om mij aan te sluiten bij de club om regelmatig jeu de boules mee te kunnen spelen.? Vriendelijke groeten, Aty van Woudenbergh.

  3. fr@nsmuthert schreef:

    Natuurlijk Aty.
    Ik weet niet waar je woont, maar als dat Naarden (Bussum) is, schiet het al lekker op.
    Maar daar zijn we ook weer niet fanatiek in.
    Als je naar de Facebook-groep Vestingballen gaat en je daar aanmeldt, zorg ik er voor dat je erbij hoort. Dan zie je ook meteen wat wij, zelfs door de winter heen, allemaal doen.
    Groet,
    Frans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s