Hans Aarsman zou er wel raad mee weten

Geplaatst: 14 oktober 2011 in bridge, cultuur, fotografie, kunst, media, sport, volkskrant
Tags:, , , ,

Hans Aarsman, van de gelijknamige collectie, is een intrigerend fotojournalist. Een keer per week krijgt hij van de Volkskrant twee volle pagina’s. Een over maar liefst negen kolommen uitgesmeerde foto vergezeld van een column. Het lijkt een simpel concept. De voorbereidingen liegen er echter niet om. Wekelijks selecteert hij er uit duizenden foto’s van persbureaus eentje die hem het meest getroffen heeft. Hoe iedereen er ook over mag denken (gelul in de ruimte), met het bijgaande commentaar is hij er met zijn enorme kennis en achtergrondinformatie in geslaagd mij in ieder geval anders naar foto’s te leren kijken. Je ziet wat je niet zag, zeg maar. Kijken blijkt een kunst te zijn
Een aantal van die bijdragen is gebundeld in het boek Ik zie ik zie.

Het zijn hoogtijdagen voor de Nederlandse sportjournalistiek als er een WK voor de voetbaljongens of hockeymeiden te verspelen valt. Wordt er op Wimbledon of Roland Garros getennist om een Grand Slam, dan druipt het enthousiasme van de sportpagina’s af. Fietst de mondiale top in juli drie weken door Frankrijk? Het kan niet op. De journalistieke komkommertijd in de zomermaanden wordt moeiteloos overbrugd met ronkende verslagen en achtergrondinformatie waarmee de ware liefhebber helemaal aan z’n gerief komt. Godsnakend blij zijn de scribenten wanneer als schamel hoogtepunt een van de betreurenswaardige coureurs door een volgwagen snoeihard het prikkeldraad in gescheurd wordt. Een geschenk uit de hemel. Goed voor op z’n minst een weekje of wat knetterende kopy.
Stukken weerbarstiger wordt de materie als met behulp van de miljoenen van een vermogende sponsor uit de chemie-sector het WK bridge naar Nederland gehaald wordt. Want met die suffe tak van sport zit de schrijvende pers duidelijk in z’n maag. Bridge is niet sexy. De modale lezer zal het allemaal een worst zijn. En terecht.
In Veldhoven gaat het de komende weken allemaal gebeuren. Je ziet het koortsachtige overleg op de redacties van de landelijke kranten voor je. Wie zetten we er op? En vooral: waar moet het in godesnaam overgaan?
De Volkskrant pakt vanmorgen zowaar uit met een heuse hele pagina vol human interest waarop de Nederlandse toppertjes Bas Drijver en Sjoert Brink mogen uitlekken over hun hobby. Bridge als spiegel van de ziel. Verslaggever Robèrt Misset heeft, eerlijk is eerlijk, aandoenlijk z’n best gedaan om er wat van te bakken. Bas leren we kennen als het serieuze typje. Sjoert blijkt een schuinsmarcherende kinderverwekker. Het is maar dat je het even weet.
Maar dan die foto. Want zo’n interview moet, als het effe kan, ook nog ‘s verluchtigd worden met een beetje spraakmakend plaatje. Marcel van den Bergh is een uitstekend fotograaf die me met z’n aansprekende professionele aanpak regelmatig weet te verrassen. Ik ben een liefhebber van fotojournalistiek.
Z’n worsteling waarvan op pagina 35 het intrigerende, stoffelijke bewijs prijkt, moet er echter een van een tranentrekkende treurigheid zijn geweest. Legio mogelijkheden. Uiteindelijk koos hij voor een portret. En wat voor een. De in de onafscheidelijke oranje polo gehulde mannen, vereeuwigd met, jawel, een keurig waaiertje kaarten in de hand (bridgen is dus een kaartsport), kijken vol verwachting in de lens. Sjoert, de geniale, houdt ze (net als ik trouwens ….) in z’n rechter hand. Daarmee behoort ie tot de uitzonderingen. Hoe vaak heeft Marcel de camera moeten laten ratelen om dit toppunt van truttigheid tenslotte bij z’n baas in te leveren?
Zonder die kaarten was het prachtige bridgefamilieportretje wat mij betreft helemaal o.k. geweest. Maar dan ontbreekt op een krantenpagina de onmisbare duiding.
Fotograferen blijft uiteindelijk toch voornamelijk een kwestie van selecteren.

Advertenties
reacties
  1. Glaswerk schreef:

    Hans Aarsman zou iets meer aan zijn tekstuele trekken zijn gekomen als er ook nog wat notable en/of prominent bridgepubliek op de achtergrond te zien was geweest.

  2. Glaswerk schreef:

    Frans, hoe is het overigens met de ribben?

  3. Beus schreef:

    Zegt ‘het houden van de kaarten in de rechterhand’ iets over genialiteit?

    Mooie vondst: de betreurenswaardige coureurs door een volgwagen snoeihard het prikkeldraad in gescheurd.

    Lekker stukkie weer.

  4. Burro schreef:

    Een foto met treurige uitstraling. Inderdaad. Je krijgt zo niet bepaald zin om wat meer van bridge te weten te komen.

  5. Reine jRagolo schreef:

    Met zo’n prachtig weekend wordt mijn krant matig gelezen. En voor de foto’s heb ik geen abonnement.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s