De chocoladeletters van De Telegraaf

Geplaatst: 17 september 2011 in actualiteit, media, politiek
Tags:

Met afgrijzen maar eigenlijk ook niet eens zo verbaasd, vanavond de Zembla-uitzending met bovenstaande titel gezien. Over de aantoonbaar onjuiste berichtgeving waaraan de Krant van Wakker Nederland (spreekbuis van Wilders en Johan Cruijff) zich regelmatig bezondigt.
Regisseur Erwin Otten: Als je zo veel lezers en zo veel invloed hebt, geeft dat de verantwoordelijkheid dat wat je schrijft ook waar is. Maar die redenering blijkt hopeloos naïef.
Regelmatig stappen mensen die zich door de krant benadeeld voelen naar de Raad voor de Journalistiek. Een orgaan dat trouwens sinds drie jaar door De Telegraaf niet meer erkend wordt. En dan is een veroordeling en verzoek tot rectificatie een wassen neus.
Mariëtte Wolf, mediahistoricus en auteur van het boek Het geheim van De Telegraaf, in het programma: De Telegraaf kan je maken of breken. Ze kreeg exclusief inzage in de archieven en verdiepte zich in enkele conflicten die de krant afgelopen tijd had. Met de ontwikkelingsorganisatie ICCO bijvoorbeeld die beschuldigd werd van het binnensmokkelen van asielzoekers. Een verhaal dat op onzin was gebaseerd. Elsevier nam de scoop over en de PVV was er uiteraard als de kippen bij om via een motie direct te vragen om de subsidie stop te zetten.
Centraal in de uitzending stonden de onverkwikkelijke escapades van vooral starreporter Martijn Koolhoven die een rijtje uiterst tendentieuze artikelen op z’n conto heeft staan die meer dan eens tot een kort geding leidden. Zoals in het geval van de Rotterdamse fotograaf Leo de Deugd wiens leven compleet verwoest is door De Telegraaf. Het verhaal over hem klopte voor geen meter, schreef zelfs Telegraafdochter GeenStijl. En dan kun je in het geval van De Deugd een kort geding wel winnen (De Telegraaf beschikt trouwens over uitstekende advocaten), als je failliet bent en je reputatie is onherstelbaar beschadigd, dan is er geen redden meer aan. Koolhoven, die volgens de uitzending een kleffe relatie blijkt te hebben met een ex-werkgever van De Deugd waarmee deze een arbeidsconflict had, is een wel uiterst dubieus journalist. Bijzonder aardig in dit verband was een fragment waarin uitgerekend deze Koolhoven door z’n immer wakkere chef Sjuul Paradijs bewierookt werd vanwege z’n geweldige verdiensten voor de krant (Ik kan me De Telegraaf niet voorstellen zonder Martijn Koolhoven). De ene na de andere rechtszaak dus.
Otten: We pluizen de verhalen van De Telegraaf helemaal uit. Wat is er geschreven, waar is het op gebaseerd en wat is er van waar? Zo reconstrueren we hoe zo’n verhaal tot stand komt.
En hoe reageert de gehekelde krant op de Zembla-uitzending? Adjunct Joost de Haas liet in het kader van het noodakelijke wederhoor weten dat De Telegraaf niet mee wilde werken omdat ze dachten dat het een tendentieus verhaal zou worden (..). Zoiets bedenk je niet.
Rest de vraag: wie gaat er een eind maken aan deze ellende?
Is De Telegraaf eigenlijk wel terug te fluiten?

NB: Op Uitzending gemist te bekijken. http://player.omroep.nl/?serid=97

UPDATE 22 SEPTEMBER
De Volkskrant meldde vandaag dat Martijn Koolhoven door de Telegraaf voorlopig op non-actief is gesteld.
UPDATE 30 SEPTEMBER: En vandaag ontslagen.

Advertenties
reacties
  1. hettriumviraat schreef:

    Ik ga straks kijken, al zal het gebodene weinig opzienbarend zijn. Voor mij althans.

  2. PACO PAINTER schreef:

    Nee, de Telegraf is niet terug te fluiten. Als deze veredelede “Story” een rectificatie moet plaatsen beschouwt men dat zelfs als het winnen van de Pulitzerprijs.

  3. Je hebt mijn uitgebreide woedes al ontvangen na het indringende programma over die kutkrant…in de UK is het wel gelukt eenzelfde frauderend plebsblad ten gronde te richten.

  4. Mo schreef:

    de Telegraaf was bang dat Zembla een tendentieuze uitzending zou maken; dat is toch wel de gotspe van het jaar!

  5. Beus schreef:

    Niet alleen in de oorlog waren ze fout.

  6. Emma schreef:

    Dank voor je link naar uitzending gemist. Ik heb me even snel bijgeschoold en zie dat het nog droeviger is met die krant dan het al was. We zijn in het leugenparadijs aangeland. Ik koop hem toch al nooit, ook niet op vakantie als er geen andere krant is. Dan liever een goede buitenlandse krant.
    Maar ja wat hebben we aan onze inzichten? De kiezer leest het lekker weg allemaal en laat zich op die manier een politieke hoek inwerken. Dat is echt erg, dat tast de democratie aan vind ik. Onthutsend vind ik ook, dat de kamervragen voor een groot deel op deze tendentieuze krantenberichten zijn gebaseerd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s