Als er, naast het wekelijkse Weerbericht, toch één rubriek in onze onvolprezen Naarder Koerier is waar iedereen die onze vestingstad een warm hart toedraagt, wekelijks reikhalzend naar uitkijkt, dan toch wel OnderOns. En dat vooral vanwege de meer dan empathische vraagstelling die er van meet af aan voor verantwoordelijk is dat zo’n interview onvervaard een peilloze diepte ingaat.
Nooit ook maar één moment van vrijblijvend gekeutel. Nooit die nietszeggendheid die de povere huis-aan-huisblaadjes doorgaans zo kenmerkt. Maar keiharde statements, pakkende oneliners en, ja vooral dat, pikante onthullingen. De stagiaire die verantwoordelijk is voor al dit fraais gaat zonder twijfel een gouden toekomst tegemoet.

Vandaag in deze bloedstollende serie:
Jan van de Berg. Naarder sinds 1975. Chef Vegend Materieel bij de Gemeentereiniging. In z’n vrije tijd verwoed postzegelverzamelaar.

Om meteen maar ’s stevig met de deur in huis te vallen: Hoe lang veeg je al?
Ik ben als het ware met de bezem opgegroeid. M’n moeder was op haar karakteristieke steel in de vroege jaren ’50 al een lokale beroemdheid. En ongemerkt groei je dan vanzelf het metier in. Voor je het weet, neem je de volledige verantwoordelijkheid voor de eerste uitdaging: je eigen stoepje. Eerst bij m’n ouders natuurlijk. En later toen ik zelfstandig ging wonen bij m’n eigen. Voor en achter uiteraard. En maak me niet boos, want dan pak ik de belendende percelen ook meteen even mee. Net zo makkelijk. M’n straatje (vd Berg woont in de Gansoordstraat, red) wel eens gezien na hevige sneeuwval? Als een zonnetje, meneer! Deze jongen dus. Ik word door m’n buurtjes op handen gedragen, merk ik telkens weer bij onze jaarlijkse straatbarbecue. En dan is zo’n stap naar de gemeentereiniging een hele logische. En wees eerlijk: ik ben, in alle bescheidenheid, gewoon niet meer weg te denken uit het straatbeeld.

Wat zijn voor jou de mooiste momenten in een vak als het jouwe?
Mijn werkzaamheden op de gerenoveerde Markstraat. Zeker weten. Je hebt geen idee hoe ik kan geilen op die kinderkopjes. Vooral die kieren ertussen. Die schreeuwen om een subtiele aanpak. Verre te prefereren boven de asfaltweggetjes. Die laat ik trouwens met alle liefde over aan de jongens van de Afdeling Gemotoriseerd. Die jassen dat asfalt er in een mum van tijd doorheen. Nee onze Belgische klinkers vragen om een persoonlijke benadering. In korte tijd krijg je er een enorme band mee. Ze worden een soort familie, zeg maar.  En en passant pak je uiteraard ook het een en ander mee over het gesteggel tussen die middenstanders. Die lokale ranzigheid Ik lust er wel pap van.

Welk Naarder nieuws houdt je bezig?
Ik kan helemaal klaar komen op de familieberichten in de Naarder Koerier. Ik spel ze. Tot in de punten en komma’s. Die overlijdensberichten en geboortes. Ze confronteren je toch maar mooi met de vergankelijkheid. We hebben maar zo’n korte tijd van de Heer gekregen. Daar moeten we met z’n allen wel wat van maken. En de ingezonden stukken van die verrekte beroepsquerulant Carlos Scheltema in jullie geweldige krant natuurlijk. Zo’n man die week in week uit, als de hele goegemeente A zegt, gewoon bikkelhard voor B kiest. Ik moet eerlijk gezegd toegeven dat ik er vaak geen ruk van snap. Maar toch..

Als je één dag burgemeester van Naarden zou zijn, dan …..
Zou ik de intocht van Sinterklaas, de mooiste die Nederland te bieden heeft, laten uitgroeien tot een megaspektakel dat we over een volle week uitsmeren. Dáár zou de TROS ’s op moeten duiken. Dan maar ’s een avond je géén Jantje Smit. Van wie ik trouwens een enorme fan ben. Die huisarts, Galavazi heet ie geloof ik, wat een kanjer. Wat een klasse. Wil je wel van me aannemen dat zo’n man me zo ver krijgt dat ik gewoon weer een diep gelovige word en samen met de kids ’s avonds trillend van de zenuwen m’n schoen zet? Maar ook vanwege al die rotzooi op straat natuurlijk, de volgende dag. Het schoonvegen van de omgeving van de Haven heb ik voor de komende tien jaar helemaal voor m’n eigen geclaimd. Ik veeg me met alle liefde het rambam, terwijl ik uit volle borst het volledige Sinterklaasrepertoire zing. Al zit er, moet ik eerlijk toegeven, soms ook al een enkel verdwaald kerstliedje tussen.

Wat vind je de mooiste plek in Naarden?
Specifieke voorkeuren heb ik niet. Ik vind alles in Naarden gewoon toppie. Vanuit mijn optiek als straatveger ben ik natuurlijk helemaal in m’n sas met het behoud van het Ruijsdaelplein in z’n huidige vorm. Met al z’n kieren en hoekjes, die voor de modale collega’s nauwelijks te behappen zijn. Maar als ik er dan toch iets uit moet vissen, geef me dan de historische speurtocht van de plaatselijke VVV maar. Met mijn Truus en later natuurlijk ook met de kids, heb ik ‘m al tientallen keren gelopen. Ken alle antwoorden van buiten. Maar dat dondert gewoon niet. Je voelt je tijdens zo’n wandelingetje van een uur zo op en top Naarder.
Tot op je botten.
_________________________________________________________________________

Een bijdrage op uitnodiging die ook te lezen is in de column-vitrine in Naarden Vesting die met een vette, satirische knipoog het lokale wel en wee op de voet volgt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s