Vitrine

Geplaatst: 4 mei 2011 in Naarden, persoonlijk, theater
Tags:


Het Argentijnse wonderkind Messi mag dan regelmatig met z’n onnavolgbare schijnbewegingen het mondiale, zakkenvullende klootjesvolk op het verkeerde been zetten, in Naarden Vesting beschikken we over een markante persoonlijkheid die hem met een minstens gelijkwaardige schaarbeweging naar de kroon steekt.
Joop.
De fysieke dribbels perst m’n sigarenboer er met z’n onwillige poot weliswaar wat minder soepeltjes uit, verbaal is er van strompelen hoegenaamd geen sprake en kent ie geen groter genoegen dan z’n klandizie volledig dol te draaien. Of dat goed voor z’n nering is, blijft daarbij de knellende vraag. Menig onthutste aspirant-sigarenkoper zag ik na weer zo’n raadselachtige, cryptische oneliner van ‘m in pure verwarring het pand uitvluchten. Zijn Loes, zeg maar de commerciële poot van het duo, die toch al de grootst mogelijk moeite heeft hun handeltje ondanks Joop op de rails te houden, in staat van totale ontreddering achterlatend.
Joop maakt meer kapot dan haar lief is.
Maar ze houdt van hem en dan brengt een vrouw haar offers.
Zonder Loes kwam er niets terecht van het ooit zo bescheiden sigarenmagazijn dat zich in een niet aflatende expansiedrift in een paar jaar heeft ontwikkeld tot een ware Winkel van Sinkel. Die, nog even afgezien van de honderden zinloze glossy tijdschriften, tot de nok volgepakt staat met de meest uiteenlopende snuisterijen waarvan je je als intens meelevende buurtbewoner bezorgd afvraagt of er eigenlijk wel een doelgroep voor bestaat.
Nou kan de schoorsteen van Ruijsdael eigenlijk alleen al opperbest roken van de karrenvrachten tweede keus cigarillo’s die ik er wekelijks wegsleep. Maar toch. Een mens wil ook wel eens een beetje aansprekend beleg op die karige boterham. Of een ongestoord weekje vakantie. Zoals vorige week nog, toen koers werd gezet richting een landelijke bestemming bij onze oosterburen, vijfhonderd kilometer verderop. Op zo’n krachtsinspanning bleek hun overjarige automobiel nauwelijks berekend. Reeds bij Oberhausen gaf het beestje de geest. Waardoor de vier zuurverdiende vrije dagen gelaten opgesoupeerd werden aan een partijtje troosteloos garagebezoek met eindeloze wachttijden voor de vitale onderdelen die nergens in de Bundesrepublik voorradig waren.
Joop en Loes rijden Peugeot.
Onze streetcornerwerker heeft van het kruip-door-sluip-door-pandje een opvang- annex praathuis gemaakt. Voor ontheemden. Lieden die zich begeven langs de rafelranden van onze samenleving. En een paar meer dan toevallige passanten. Ontbijten doet ie ’s morgens vlak nadat de toko geopend is in het zijkamertje. In het gezelschap van een eenzame yup bij wie na het ontwaken de muren meteen al naar beneden dreigen te komen. Een uurtje of wat later wordt ie helemaal geupdated door een aan lager wal geraakte ondernemer wiens huwelijk, een repeterende breuk, uiteindelijk definitief op dood spoor is geraakt. Gevolgd door een ooit succesvolle tv-presentator die z’n eigen privétalkshow in het zijvertrek mag opvoeren. Later op de dag schuift nog een gereputeerd dichter/toneelschrijver aan. Voor de NRC. Een man van weinig woorden die z’n kruit vermoedelijk voornamelijk aan z’n toetsenbord verschiet. En voor iedereen is er koffie. Van uitstekende kwaliteit, mag ik wel zeggen. En ik kan het weten.
Afgelopen vrijdag trof ik hem in het gezelschap van een select groepje vrouwen uit de buurt aan voor het flatscreen dat sinds kort een wand van de therapeutische oefenruimte bestrijkt. In tranen. Het Huwelijk.
Die Joop toch. Van alle markten thuis.

Aan de gevel van Ruijsdael hangt al enige tijd een vitrine. Een fraai stukje huisvlijt. Echt vakwerk zou ik het niet direct willen noemen. Daarvoor vragen de specifieke details nog nog enige uitwerking. Maar de liefde voor z’n nieuwe project spat er van af.
Een podium voor spraakmakende teksten.
Waar ik nou bleef met m’n columns?
Benieuwd of ie, om te beginnen, dit op durft te hangen.

Advertenties
reacties
  1. Heerlijk om te lezen.

    • fr@nsmuthert schreef:

      Dit verhaal was oorspronkelijk vanwege het wat specifieke karakter niet bedoeld voor m’n weblog. Maar gaandeweg het schrijven (je bent toch behoorlijk bezig) heb ik het zo gemaakt dat het hier toch geplaatst zou kunnen worden. Dat jij het heerlijk vond om te lezen, zou een bewijs kunnen zijn. Ik had zelf m’n twijfels. Aan de andere kant: het is mijn blog.

  2. Beus schreef:

    Ach jee, die Joop en die Frans.

  3. Glaswerk schreef:

    Aan de gevel van Ruijsdael hangt al enige tijd een vitrine

    Je hebt ongetwijfeld gehoord en/of gelezen dat tijdens de aanloop naar De Koninklijke Kus de vitrines achter de kersverse bruid en bruidegom bewogen. Deed die van Joop ook mee?

    • fr@nsmuthert schreef:

      Daar heb ik nooit van geweten. Maar dat zal wel te maken hebben met de omstandigheid dat ik me niet zo bezig heb gehouden met die koninklijke kus. Hoewel, met Rudolf Spoor die ik persoonlijk ken, heb ik het er wel weer uitgebreid over gehad. Ik zal in ieder geval, mede op verzoek van Annelies, het bewijs leveren dat het in dit geval om een echte vitrine gaat.

  4. maadtje schreef:

    Voor Joop trek ik altijd een kleine drie kwartier uit. Het zoeken naar mijn menthol sigaretten is voor hem al een dagtaak. Vandaar dat ik hem wel eens ontrouw ben en de witte jongens bij AH scoor. Maar dan loop ik de hele dag met een gevoel dat ik iets onaardigs heb gedaan.

  5. Lasja schreef:

    de liefde van een vrouw gaat op in sigarenrook 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s