Onderbroekendag

Geplaatst: 26 april 2011 in persoonlijk

De zomer van april 2011 is al twee weken niet in staat ook maar iemand een strobreed in de weg te leggen. Dus alle ruimte voor het volkse vermaak. En de kinderhand is soms snel gevuld.
Daar hebben we ze weer: de vrolijke witte jongens en meiden aan de waslijn van de buren.
Rust, reinheid en regelmaat. Die moeten zo ongeveer het ijzersterke fundament onder het succeshuwelijk van Willem en Erna vormen.
Mateloos populair zijn ze, die tv-programma’s over Burenleed. Maar mag ik dan even genotuleerd hebben dat rond onze twee percelen in dertig jaar nog nooit één onvertogen woord is gevallen? Bij de jongelui van hiernaast (dik in de 70) komt zelfs het woord ongenoegen in het woordenboek niet voor. Tot zover de rust.
Over de regelmaat: Zonder hun privé-leven nou meteen op de vestingkeien te gooien: het dagschema bijvoorbeeld, is een genadeloos terugkerend ritueel met strakke taakverdeling waarvan de apotheose zich immer klokslag half zes sharp voltrekt. De warme hap. En ook weer steevast tegen de klok van zes hoor ik op het belendende patiootje op zomerse dagen ter afronding het dessertje weggelepeld worden. De hele week verloopt trouwens volgens een tot in de kleinste details geregisseerde voorspelbaarheid waar je u tegen zegt. Maandag bijvoorbeeld is onderbroekendag.
En dan belanden we meteen bij de derde poot onder het fundament: de reinheid. Erna is een propere vrouw. De modale Nederlander mag dan vermoedelijk op het dondert niet welk willekeurig tijdstip amechtig z’n vuile was door de Miele jagen, bij haar kan daar natuurlijk geen sprake van zijn. Daarbij kent haar waslijn ook z’n specifieke dagelijkse karakter. Maandags het witte ondergoed en de lakens, dinsdags de afdeling bont met een speciaal lijntje Hema-cups F en als het erg zweterig weer is wil ze op heftige zomerse dagen nog wel eens genereus bijklussen met een aardige toegift. Weinig bij te klussen dit jaar, trouwens. Leer mij de linnenkast van m’n buren kennen.
Hoe lang is het geleden dat mijn bloedeigenste interlokjes nog voor het laatst van dit onvervalste type Jansen en Tilanus waren? Inclusief het onvermijdelijke lage kruis.  Ik ging voor een leven vol kleur. Strak en stralend. En vooral remspoorverhullend.
Ik hoor het de gereformeerde overbuurjongetjes uit mijn prille jeugd, ware specialisten in onderbuikgevoelens, nog keihard door de straat roepen: ‘Jansen en Tilanus, onderbroeken, hemden, kutlappen en corsetveters.’  Geen idee wat kutten waren. Laat staan kutlappen. Maar als je die slogan als 5-jarige thuis uitprobeerde op je verbouwereerde ouders, had je wel mooi de poppen aan het dansen. Minstens een week op water en brood was je deel.
‘Maar wat zijn dat dan voor dingen?’ informeerde je wanhopig, doelend op de verzameling opgeruwde textielstroken die heimelijk verscholen achter de lakens ver weg in een hoek van de tuin periodiek vrolijk mee wapperden in de wind.
IJzige stilte. En dat schoot niet op.
De reinheid in mijn jeugd was die van de jaren 50. De zinken teil die op zaterdag pontificaal gevuld werd met warm water en waarin het kroost aflopend in leeftijd successievelijk het lichaamsvuil van een barre week mocht wegspoelen. Inderdaad, allemaal in hetzelfde badje. Wij waren met z’n vieren en ik was nummer drie. Dus tel uit je winst. Waarna je weer voor zeven dagen aan een kraakheldere Jansen en Tilanus kon.
Willem en Erna verschonen, geheel in de geest van de tijd wat frequenter. Da’s duidelijk. Een simpel rekensommetje leert: eens in de 2, 3 dagen. En van kutlappen is al jaren geen sprake meer. Dat geeft een rustig gevoel.
Ik kijk al weer uit naar maandag.

Advertenties
reacties
  1. de stripman schreef:

    Ach, ja… Ik heb de tijd van wollen zwembroeken ook nog net meegemaakt, hoor. Maar momenteel zit ik in een lange broek, zo’n sportieve met allerlei zakken, die ik overgenomen heb van kleinzoon D. Het is een zogenaamde heupbroek, heel modern, maar ik kan er niet aan wennen. Het voelt alsof het ding elk moment van m’n kont kan zakken en ziet er uit alsof ze zeker 20 centimeter van het bovenstuk vergeten zijn…;o)

    • Haha, geef mij ook maar een kleurtje hoor, wat een enorme saaie lappen aan die lijn! ‘Interlokje’…dat heb ik lang niet gehoord…hoogstwaarschijnlijk uitgevonden door de Kerk*-*!

      • fr@nsmuthert schreef:

        Annelies: Ik vind interlokje een prachtig, mysterieus woord dat de gesuggereerde ellende geweldig sfeervol aangeeft……..

    • fr@nsmuthert schreef:

      Stripman: Met allerlei zakken…….
      Hangt je kruis op je knieën? Dan ben je helemaal up to date.

      • de stripman schreef:

        Nee, dan zou juist sprake zijn van een extreem lang bovenstuk. Bij deze broek is het zo dat waar de pijpen ophouden, de broek ook bijna op is. Er zit een gulpje in van amper 5 centimeter. Het is dat ik doorgaans zit bij het plassen, anders zou ik echt niet weten hoe ik mijn… ehm… er door naar buiten zou moeten halen…!

  2. Ja, die teil en dan allemaal daar in gewassen worden.Daarom zijn die babyboomers zo sterk geworden

  3. maadtje schreef:

    Onderbroeken met IJ-front. Kan ik eens met hem daten?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s