Hans en de humor

Geplaatst: 14 maart 2011 in actualiteit, politiek, theater

Hoe lult Hans Hillen zich uit de nesten? Was ie nou wel of niet op de hoogte van dat militaire gesjoemel?
De concepttekst voor z’n antwoord aan de Kamer heeft ie ten einde raad maar ‘s voorgelegd aan Youp van ’t Hek. Niet z’n grootste vriend. Maar nood breekt wetten. Misschien dat die er nog wat leutigs van kan bakken. Hij zal het als hoogpotente rooklobbyist van de verpakking moeten hebben.

Advertenties
reacties
  1. beusekom schreef:

    Zou hij om kunnen gaan met de impotentie?

  2. cor3006 schreef:

    wat een molshoop is die man hij praat als pater brugmans

  3. cor3006 schreef:

    hoe kan het toch dat ik bij jou probleemloos reageer en jij telkens zit te prutsen

    • fr@nsmuthert schreef:

      Cor, jij zit bij een andere club. Als ik hier je eerste reactie heb goedgekeurd, kun je vanaf dat moment ongelimiteerd reageren. Ik zal wel iets fout doen bij jou. Maar ik kom er, dat is zeker.

  4. Rob Alberts schreef:

    Hoewel ik zelf 30 jaar nicotine verslaafd ben geweest noem ik de rokers nu de groep die niet kan lezen.
    Maar bij het verhaaltje van Hillen gaat het niet alleen om de verpakking of de toon van het muziekje maar gewoon om de inhoud en de feiten.
    En zal het daar ooit mee goed komen?

  5. fr@nsmuthert schreef:

    In dit verband misschien wel aardig om de fraaie column die Bert Wagendorp schreef, er even bij te halen:
    Hillen – 10-03-2011
    Minister van Defensie Hans Hillen heeft de Tweede Kamer niet onjuist geïnformeerd over de wantoestanden bij de marine in Den Helder. Dat kon niet, omdat Hillen geen idee had van de diefstal, zelfverrijking en intimidatiepraktijken, en het is nu eenmaal onmogelijk onjuiste informatie te verschaffen als je geen informatie hebt.
    De schaarse informatie die Hillen wel had, deelde hij steeds met de Kamer. Die informatie betrof vooral de vaststelling dat er eigenlijk niets aan de hand was. Pas toen de Volkskrant zaterdag de beerput opende, bleek dat anders te liggen, maar ook Hillen werd daardoor volkomen verrast.
    Ik lees altijd met groot genoegen het fijne zinnetje ‘het onjuist informeren van de Kamer geldt als een politieke doodzonde’. Door toedoen van Hans Hillen is dat een lege formulering geworden. Hillen hanteert eigen definities voor ‘onjuist’ en ‘informeren’ die zo ingenieus zijn, dat onjuist informeren feitelijk onmogelijk is geworden, en daarmee de doodzonde.
    Hillen wist van niks, omdat de betreffende informatie bij secretaris-generaal Annink was ‘weggezakt’. Daardoor had Annink verzuimd Hillen op de hoogte te brengen; je kunt nu eenmaal geen weggezakte informatie doorgeven aan de minister, want in dat geval zou het immers niet om weggezakte informatie gaan. Zodoende viel ook de secretaris-generaal niets te verwijten.
    Hans Hillen zei dat hij de zaak niet wilde bagatelliseren, waarmee hij bedoelde dat hij de zaak volkomen en tot op het bot wilde bagatelliseren en in een diepe la wilde stoppen. Daartoe vroeg hij generaal b.d. Cees de Veer om een integriteitsonderzoek. Uit dat onderzoek zal naar voren komen dat Defensie niet rot is, maar volkomen integer. Dat weten wij, dat weet generaal De Veer, dat weet Hans Hillen.
    Hans Hillen had zo goed mogelijk zijn best gedaan en voor de rest was het een ‘leermoment’, zei hij. Daarmee ging de Kamer in meerderheid akkoord.
    Hillen is een regent, en een brutale. De verslaggever van Radio 1 noemde zijn optreden in de Kamer gisteren ‘souverein’, maar dat leek me niet de juiste term.
    Hillen is Haags journalist geweest, Haags voorlichter, lid der Tweede Kamer, senator en nu dus minister. Dat straalt hij ook uit: been there, seen it. Het parlementaire gepeupel moet Hans niet lastigvallen met geneuzel, want daar is hij niet van gediend. Hans was trouwens ook Haags adviseur voor de tabaksindustrie, een activiteit die pas boven water kwam toen anderen hem eraan herinnerden. Bij hemzelf was die episode weggezakt.
    In het zogenaamde souvereine van minister Hans Hillen herken ik toch vooral arrogantie, dedain en schijt aan alles.
    Tot zijn aantreden als minister was hij een graag geziene gast in de media, waar hij met zijn bromstem voor de vuist weg analyses en voorspellingen ten beste gaf alsof hij ze zojuist had doorgekregen van de Allerhoogste. Hillen was de Johan Derksen van de politiek.
    Dat de analyses vaak kant noch wal bleken te raken (‘Wilders loopt in het najaar op Verdonkachtige wijze leeg als een ballon’ – zomer 2009) deed merkwaardig genoeg niets aan zijn status af. Evenmin als het feit dat het CDA, sinds Hillen zich nadrukkelijk met de politieke koers ging bemoeien, in een vrije val is beland. Zijn laatste potentieel fatale advies: maak Maxime Verhagen partijleider.
    Hans Hillen is de blufkoning van Den Haag, en het is fascinerend te zien hoe ver je daarmee kunt komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s