Nu of nooit!

Geplaatst: 20 januari 2011 in actualiteit, media, reclame
Tags:,

De tijden veranderen. En ik moet toegeven, het is soms amper meer bij te sloffen.
Vanmorgen trof ik bij m’n keurig gesealde Vrij Nederland een aanmeldingskaart voor de NCRV-gids aan.
De NCRV-gids?
Jazeker.
Het clubje van het inmiddels hopeloos verbleekte orthodox-protestantse geluid waar mijn ouders vroeger met hart en ziel voor gingen. In de jaren ’50 het medium om het evangelie te brengen, het christelijk volksdeel te bevestigen en te ondersteunen. Vooral veel kerkdiensten en morgenwijdingen. Onze woning raakte doordesemd van de stemmige orgelmuziek (en zeker niet op halve noten) en voor mij volstrekt onbegrijpelijke referaten. Geen vrolijke omroep dus. Vond ik als jongetje dat een klap voor z’n harses kon krijgen als ie via z’n kristalontvangertje clandestien naar de A van Abeltje of ander, nog veel zondiger,  amusement lag te luisteren.
Van die vreselijke rooie concurrent, de VARA.
Tandenknarsend werd later de televisie als afgod gedoogd. Waarna het al rap bergafwaarts ging met het gristullukke  gedachtegoed. De Nederlandse Christelijke Radiovereniging seculariseerde onstuitbaar naar een maatschappelijk betrokken mediaorganisatie  die zich na verloop van jaren, aangetast door de tijdgeest, slechts liet inspireren door de reformatorische idealen.
Maar geen nood, dat gedachtegoed verwisselde in het Jaar des Heeren 1967 van eigenaar. En verkeert nu in de veilige handen van de minstens zo treurige EO die een haarscherpe neus had voor het gat in de markt.

M’n godvruchtige ouweheer zaliger zal zich omdraaien in z’n graf in de wetenschap dat de door god gegeven reddingsboei waar hij zich ooit met de moed der wanhoop aan vastklampte, vandaag tegen een bodemprijs verkwanseld wordt aan de linkse pers.
Die voorzitter, Coen Abbenhuis, is een judas.
Nou is Vrij Nederland natuurlijk ook bij lange na niet meer het kritische, onderzoeksjournalistieke weekblad dat in betere tijden de vinger nauwlettend aan de pols van het maatschappelijke ongenoegen hield.
Maar toch.
Het water staat de publieke omroep en de schrijvende pers tot de lippen. En dan is zo’n knieval snel gemaakt.
Amen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s