Op jacht naar teksten en de dvd van De Rooie Pijl?

Geplaatst: 23 december 2010 in Uncategorized

Het uiteindelijke doel van elke reis is de thuiskomst. Het zal wel weer een oude Chinese wijsheid zijn. Maar wat mij betreft staat als ie een huis.
Hoe leuk een recreatief verblijfje in het buitenland ook is, het geluksgevoel dat je bekruipt zodra je de laatste bocht neemt om je straatje weer binnen te rijden, valt met geen pen te beschrijven.
Dat had ik als kind al. Vier slopende weken lang kampeergenot met pa, moe en de kids aan een Frans of Italiaans meertje, betekenden zonder meer een topvakantie. Maar op de aftocht ter hoogte van Zevenaar begon je hart toch al gauw een slagje of wat extra te kloppen. Bij je eigen gemeentegrens had je echt de poppen aan het dansen. Wij boden in onze afgeladen en veel te kleine automobiel  tegen elkaar op bij het hardop noemen van alle vertrouwde herkenningspunten. Wat waren we telkens weer verbaasd  als we na zo’n maand  gewoon moesten constateren dat bakker Van de Broek en grutter Van Breeschoten het  leven niet gelaten hadden. En onze vader had de sleutel nog niet in het slot gestoken of ik rende naar m’n kamertje om vast te stellen dat er ook daar feitelijk niets veranderd was.  Wat had ik dan  eigenlijk verwacht? Maar anderzijds: het was weer als nieuw.

M’n buren waren zo vriendelijk om me bij thuiskomst afgelopen nacht om half drie gewoon tussen de zure lappen te laten duiken. Gebeld hadden ze vrijdag ook niet. Vakantiegeluk verpest je niet. Maar vanmorgen was ik aan de beurt.
‘Kijk even bij je auto’.
Portierruit ingeslagen. De bekende glasravage waarvan ik  als ervaringsdeskundige  weet dat ik de tastbare bewijzen nog na maanden zal tegenkomen. Radio-cd-speler? Gewoon nog aanwezig. Eigenlijk was er niets weg. Buurman was vervolgens heel goed bezig en plakte het hele zaakje professioneel af.
Carglass moest vandaag maar goed zijn voor de finishing touch. Leuk muziekje trouwens als je daar in de telefonische wacht staat.

 

Maar welke onverlaat gooit in godesnaam m’n ruit aan barrels om uiteindelijk met lege handen te vertrekken?
Vandaag wist ik het.
Op en rond de 20ste november lieten een paar zure bloggers weten hoe waardeloos die voorstelling van De Rooie Pijl was. Ik heb het rancuneuze geleuter van lieden die er nota bene zélf geen moment over piekerden om het Bloggerscabaret bij te wonen maar gelaten voor wat het was. Te zielig voor woorden.
Terugkijkend moet je vaststellen dat er het meeste over geschreven is door de afwezigen. Mr. Wikipedia himself maakte ‘t het verreweg bontst door op de avond van de voorstelling, met nota bene een huis vol verjaarsvisite, er een kankerblogje over te openen. Het bewees alleen maar dat áls er al sprake zou zijn van een tweedeling op het blog (die hij ons in in z’n oneindige wijsheid in het vooruitzicht stelde) deze enkel en alleen het gevolg zou zijn van z’n tenenkrommende, stemmingmakende geleuter. Beffeloni, ook zo’n treurig geval, eiste of all people op hoge toon publicatie van de teksten en op z’n minst een Joetjoepje van de meest saillante nummers.
Ammereet.

Sponsors die zelf niet aanwezig konden zijn, hebben (met dank aan Beus) inmiddels allemaal een dvd’tje van de VK Oudejaarsconference (technisch helaas van uiterst matige kwaliteit maar het ging ook meer om het idee) door de brievenbus gekregen.
En die laat ik echt niet in m’n Vivaro slingeren.
Ben je helemaal besodemieterd?

http://www.vkblog.nl/bericht/361784/Op_jacht_naar_teksten_en_de_dvd_van_De_Rooie_Pijl%3F

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s