Mag ik het zeggen? Jazeker mag ik dat zeggen:
Ik mis Wouter.
Wis en waarachtig.
Fraaie spindokterige persiflage trouwens, afgelopen weekend bij Koefnoen.
Los van het feit dat mijn Job (en die stem van mij gaat stukken verder dan alleen strategisch) inderdaad zo ongeveer de enige politicus is die de statuur van een MP heeft, had ik Wouter afgelopen week graag de grauwsluier van de sociaal-democratische bijdrage aan de adhd-achtige debatten (mag het een onsje minder?) zien blazen. Met enige weemoed denk ik terug aan  z’n flonkerende optreden in een soortgelijk EenVandaag twistgesprek. Femke (voor mij de winnaar van gisteren) en Emile moesten nu het tirailleurswerk opknappen. Een, al dan niet hakkelende,  staatsman in spé bezondigt zich niet aan het gebruikelijke, goedkope stuntwerk.

Over onze aanwezigheid in Uruzgan wordt me trouwens , onder druk van een draaikonterige kamermeerderheid,  al weer veel te soepel gepraat. En godbetert, nu dienen we, als het aan Job ligt (en Mark weet niet hoe haastig hij hem hierin moet bijvallen), ook die vermaledijde vader van Maxima in ons hart te sluiten. Die had toch waarachtig wel het een en ander op z’n Argentijnse kerfstok.  Van harte welkom bij de kroning dus. Nog even en die andere misdadiger/moordenaar, Surinaamse Desi, halen we onder klaroengeschal binnen voor een staatsbezoek.
Onbegrijpelijk.
Maar toch……

Nu is vastgesteld dat Jan-Dirk de criminele centjes van Holleeder daadwerkelijk wit gewassen heeft, mogen we toch aannemen dat de hijgerige ambitie van sommige VVD-ers om z’n vriendinnetje Neelie op de premierstroon te sleuren, ook op een lager pitje kan worden gezet. Over haar rol bij die Tank-Cleaning-affaire  hoeven we dan helemaal niet meer te lullen..

Iets anders. Vorige week voorspelde ik dat reeds in de groepsfase van het WK voetbal, de godenzonen Van Bommel en Heitinga middels een paar oliedomme overtredingen waar zij het patent op hebben, een rode kaart aan hun broek gaan krijgen. Waarna het, ondanks ‘de grote vier’, een wel erg sombere affaire wordt. En dat het nog maar de vraag is of brekebeentje Robben met z’n traditionele blessure überhaupt Zuid-Afrika wel zal halen. Dat van die rode kaarten weten we pas volgende week als de bal gaat rollen. Robben ligt tot op heden op ramkoers.
Ik kan nu al geen oranje meer zien.
En wat die jongens stemmen, hoef ik niet te weten.
Godbewaarme

En nu we het toch over voorspellingen hebben: een jaar geleden meldde ik het aanstaande vertrek van Pieter Broertjes bij de Volkskrant en dat Philippe Remarque hem zou opvolgen. Waarvan acte.
Vooruit, nog zo’n voorspelling in de bladensfeer? Margriet van der Linden (Opzij) staat nog voor de zomer op de keien. Haar houdbaarheidsdatum reikt niet verder dan twee jaar. En het is te hopen dat ze onze werkloze collega-blogster, die haar fans maandenlang in een wurgende spanning hield over haar felbegeerde baantje bij het Opzij-Web,  niet in haar val meesleurt. Maar als we haar dagelijkse navelstaarderige blogbijdragen in unieke kromtaal moeten geloven, doet ze in ieder geval haar stinkende best.
Toch op de valreep nog een metablogje? Foei

http://www.vkblog.nl/bericht/319524/Gedachten_op_dinsdagmorgen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s