Ik trek het wel tot de verkiezingen

Geplaatst: 20 mei 2010 in actualiteit
Tags:, , , , , ,

Het is voorjaar. De hondjes doen het ook. Het spel is op de wagen en wat mij betreft vullen we de tijd tot de verkiezingen en het foeballe (de Cup met de Grote Oren) met een dagelijkse ranzige, relationele onthulling . Ik lust er wel pap van.
Over grote oren gesproken: eerst mochten we tot onze grote voldoening vaststellen dat  JSF-Jack al een half jaar behoorlijk buitenechtelijk van bil gaat met een botergeile Marva. Tja, op die manier wordt het wel zwaar behelpen met die christelijk geïnspireerde hoeksteen van de samenleving. En nu weer blijkt onze meest besproken strafpleiter ‘m al een tijdje, besneden en wel, te hangen in een journaalpresentatrice-met-ambities. Niet zo best trouwens. Voor die ambities dan. Nieuwsuur kan ze wel op haar toch al zo geplaagde buik schrijven. En dat is een sneue zaak. ‘Selectief moralisme’, roept een hijgerige Gerard Spong vanuit z’n Amsterdamse dark room. Was nog even in de markt om het plaatsje van Bram tussen de roddelnichten van RTL-Boulevard in te nemen. Maar het kwaad was al geschied.
Exit Eva.
Haar journalistieke integriteit en professionaliteit ten spijt. Rond het winkelgedrag op de Gooise Boxspring van Jeroen Pauw, een gekende schuinsmarcheerder, hangt vooralsnog een dodelijke stilte. Merkwaardig.

We hebben nog een paar weken te gaan. Er is enige haast geboden.
Laten we de mogelijkheden en de onmogelijkheden dus maar eens onder de loep nemen.
Eerst de onmogelijkheden dan maar even.
Met het vertrek van mannenbroeder  Bas van der Vlies uit de Tweede Kamer valt vanaf vandaag een geduchte concurrent weg. Binnen z’n partij-apparaat is er voor de meisjes dan wel bitter weinig eer te behalen maar wanneer het op een ouderwets potje ketsen aankomt, staat Bas z’n mannetje. En als ik het optreden van z’n eega in het filmfragmentje bij Knevel & Van de Brink van gisteravond een beetje goed inschat, kan ik me daar alles bij voorstellen. En ook Piet-Hein Donner kan ik maar bar moeilijk met z’n broek op z’n enkels naast de buste van Colijn op m’n netvlies krijgen.
Maar voor de rest is het daar natuurlijk een grote, ranzige bende.
Gerdi Verbeet heeft het kamerdebat nog niet afgehamerd of volksvertegenwoordigend Nederland spoedt zich lekkend van enthousiasme richting de respectievelijke fractiekamers. Partijpolitieke muurtjes verdwijnen daarbij als sneeuw voor de zon. En wees eerlijk, zulke ruimtes zijn toch stukken geriefelijker dan, pak ‘m beet, de obscure afwerkplek van een Nijmeegs fietsenhok.
Femke is erg in bij de boys. Het lullige is echter dat er bij haar maar bitter weinig eer te behalen valt. Uit het interview in het Volkskrantmagazine van zaterdag jl. mag dan wel dat ondeugende meisje van weleer boven komen drijven, sinds ze geroepen is tot het uiterst verantwoordelijke ambt van fractieleider, is het wel zo’n beetje gedaan met de pret. Bovendien heeft ze in haar schaarse vrije tijd de handjes meer dan vol aan het op de rails houden van een heuse tweeling. En ook nog eens in een zwarte Amsterdamse volkswijk. Ze had het trouwens voortdurend ook nogal onheilspellend  over ‘haar vriend’.  Zo’n status geeft toch wat meer garantie dan een suffe echtenoot achter wiens ongenaakbare rug je na -tig jaar verveling zonder perspectief van betekenis onder de klamme lappen duikt. Wouter Bos was een potentieel toppertje. Maar die trekt tegenwoordig in een zelfverkozen isolement  met een lege kinderwagen z’n troosteloze rondjes door het Vondelpark. Over gemiste kansen gesproken.
Maar let op m’n woorden, komende week wacht ons breaking news. Wat het Haagse pulpblaadje Binnenhof nog niet uit de meurende vuiniszakken in Capelle aan de IJssel  heeft kunnen vissen, presenteren we hier met gepaste trots. De ‘Scheve Schaats van de Week’ gaat naar onze JP de MP. De peilingen zijn al weken aan de nogal desastreuze kant en het ziet er aan alle kanten naar uit dat ie de handjes straks helemaal vrij gaat krijgen.
Met wie?
Tineke Huizinga.
Tineke?
Jazeker.
Toonbeeld van oer-christelijke degelijkheid. Van een aanpalend bloedgroepje. Wel zo handig. Zeg maar, het prototype van de NCRV-tv-omroepster uit de jaren vijftig. Hoog gesloten kraagje. De mufheid van de EO-familiedagen spat er aan alle kanten van af. In de paar jaar dat ze namens ons de onthulling van verdwaalde bruggen, viaducten en snelwegen opleukte met haar volstrekt nietszeggende, zielloze  prietpraat, heeft ze zich geprofileerd als een grijze muis. En dat is ook meteen de valkuil waar JP in al z’n branderige breedsprakigheid in viel. De tijd van woorden is voorbij. Ze waren helemaal klaar voor de daden.
Om precies te zijn: de daad.
Hij mag z’n broek aan houden tijdens de zinderende orgiën in het Torentje. Met die vermoedelijk witte melkflessen van ‘m heeft Tineke namelijk helemaal niks.
Maar voor de rest?
Het gaan nog mooie tijden worden.

http://www.vkblog.nl/bericht/316397/Ik_trek_het_wel_tot_de_verkiezingen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s